บทที่ 23 - ปรมาจารย์ทงเทียน: สาขา?!
บทที่ 23 - ปรมาจารย์ทงเทียน: สาขา?!
บทที่ 23 - ปรมาจารย์ทงเทียน: สาขา?!
เมื่อเห็นฮ่าวเทียนงัดแผนภาพไท่จี๋ออกมา สีหน้าของเย่ว์ซียังคงแฝงแววดูแคลน
"สุดยอดสมบัติวิเศษก่อนกำเนิดแล้วไง?! วันนี้ข้าจะสร้างดวงดาวไท่อินขึ้นมาใหม่ ใครก็ขวางไม่ได้!" เสียงอันทรงพลังของเย่ว์ซีดังก้อง
สิ้นเสียง
ร่างจำแลงของเย่ว์ซีควบแน่น ความว่างเปล่าอันไร้ขอบเขตดูเหมือนจะรองรับร่างมหึมาของนางไม่ไหว
ความว่างเปล่ารอบด้านแตกละเอียด เบื้องหลังเย่ว์ซี นิมิตสูงสุดปรากฏขึ้น
พระจันทร์เต็มดวงลอยเด่นขึ้น แสงศักดิ์สิทธิ์เปี่ยมด้วยพลังเทพไร้ขีดจำกัด
เมื่อแสงศักดิ์สิทธิ์สาดส่อง ก็ตรึงแผนภาพไท่จี๋ของฮ่าวเทียนเอาไว้ ทำให้ฮ่าวเทียนใจหายวาบอย่างไม่มีสาเหตุ
พลังของเย่ว์ซีแข็งแกร่งมากจริงๆ เหนือกว่าพวกหยางเจียนทั้งสี่คนไกลโข ต่อให้ฮ่าวเทียนมีแผนภาพไท่จี๋ช่วย ก็ยังตึงมือที่จะรับมือเย่ว์ซี
และศึกนี้ ย่อมดึงดูดความสนใจของเหล่าอริยะ เย่ว์ซีเองก็เข้าร่วมสาขาสำนักเจี๋ยที่ว่านั่นด้วย
เรื่องราวของมหันตภัยแต่งตั้งเทพ ยิ่งเบี่ยงเบนไปจากเส้นทางที่ควรจะเป็น ทำให้เหล่าอริยะนั่งไม่ติดแล้ว
เริ่มจากหยางเจียน หยางฉาน ตามด้วยยอดฝีมือลึกลับที่เทียบชั้นอริยะ
ตอนนี้ยังมีเย่ว์ซีอีก สาขาสำนักเจี๋ยกลายเป็นภัยคุกคามครั้งใหญ่แล้ว
ในบรรดาอริยะ
อริยะหยวนสื่อเป็นคนแรกที่ทนไม่ไหว พริบตาเดียว ร่างก็ไปโผล่ที่เกาะเต่าทอง
อริยะมาเยือน ปราณม่วงล้อมรอบเกาะเต่าทอง เหล่าศิษย์สำนักเจี๋ยต่างออกมาคารวะ
และประสานเสียงว่า "คารวะท่านอริยะ!"
สิ้นเสียง
เสียงอริยะหยวนสื่อก็ดังขึ้น "ศิษย์น้องทงเทียนอยู่ไหน?! ข้ามีเรื่องจะคุยด้วย"
สิ้นเสียงอริยะ เสียงของเทพธิดาอวิ๋นเซียวก็ดังขึ้นในเกาะเต่าทอง
"เรียนท่านอริยะหยวนสื่อ ท่านอาจารย์กำลังเก็บตัวบำเพ็ญเพียร เกรงว่าจะออกมาพบท่านไม่ได้เจ้าค่ะ"
"เก็บตัว?! ฮึ!" อริยะหยวนสื่อแค่นเสียงเย็น แรงกดดันอริยะปกคลุมทั่วเกาะเต่าทองทันที "ทงเทียน ออกมาพบข้า!"
เมื่อสิ้นเสียง
ปรมาจารย์ทงเทียนก็ตื่นจากการเข้าฌาน ร่างวูบไหวปรากฏตัว พร้อมทั้งสกัดกั้นแรงกดดันอริยะที่ปกคลุมเกาะเต่าทองไว้ ทำให้ผู้บำเพ็ญเพียรทั้งเกาะโล่งอก
แรงกดดันอริยะ เพียงแค่เศษเสี้ยว ก็ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะต้านทานได้
ขณะนี้
ปรมาจารย์ทงเทียนปรากฏตัวต่อหน้าอริยะหยวนสื่อ "พี่รองมาหาข้ามีธุระอันใด? เหตุใดต้องทำเช่นนี้!"
"เหตุใด!?" อริยะหยวนสื่อหน้าตาถมึงทึง มองดูท่าทางไม่รู้อีโหน่อีเหน่ของทงเทียน จิตใจของอริยะหยวนสื่อยิ่งดิ่งลงเหว
"ศิษย์น้องทงเทียน ศิษย์สำนักเจี๋ยของเจ้า ท้าทายอำนาจสวรรค์ครั้งแล้วครั้งเล่า ลบหลู่อริยะ ถึงขั้นลงมือกับอริยะ เจ้าจะไม่รู้เรื่องเลยรึ?!"
ทงเทียน: (อึ้งกิมกี่)
เชรดเข้!
โยนขี้ก้อนเบ้อเริ่มมาให้เฉย!
เรื่องท้าทายอำนาจสวรรค์พักไว้ก่อน ศิษย์ในสำนักเยอะแยะ อาจจะมีพวกหัวแข็งบ้าง
แต่ลบหลู่อริยะ ถึงขั้นลงมือกับอริยะ ในสำนักเจี๋ยข้ามีตัวแบบนี้ด้วยเรอะ?!
ไม่!
เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!
"พี่รอง จะยัดข้อหาให้กันก็ให้มันเนียนหน่อย! ข้ออ้างของพี่รองมันฟังไม่ขึ้นเลยนะ ให้โอกาสพี่รองเรียบเรียงคำพูดใหม่ แล้วพูดอีกที" ทงเทียนหน้าตึง
นี่มัน...!
รังแกกันเกินไปแล้วมั้ง?!
หือ?!
เห็นข้าเป็นลูกพลับนิ่มรึไง?! จะมากไปหน่อยแล้วนะ!
เห็นดังนั้น
อริยะหยวนสื่อยิ้มเย็น "ยัดข้อหา?! ศิษย์น้องดูเอาเองเถอะ!"
พูดจบ
อริยะหยวนสื่อสะบัดมือ ภาพเหตุการณ์ของหยางเจียน หยางฉาน และคนอื่นๆ ก็ฉายซ้ำราวกับภาพยนตร์
มองดูภาพเหตุการณ์เหล่านั้น ปรมาจารย์ทงเทียนถึงกับมึน พูดไม่ออกไปชั่วขณะ
เสียงอริยะหยวนสื่อดังขึ้น "เป็นไง?! ศิษย์น้องทงเทียน ตอนนี้เจ้ายังจะบอกว่าข้ายัดข้อหาให้อีกไหม?!"
ปรมาจารย์ทงเทียน: ?!
เชรดเข้!
พวกนี้เป็นศิษย์สาขาสำนักเจี๋ยของข้าหมดเลยเหรอ? ทำไม... แต่ละคนมันถึงโหดขิงๆ ขนาดนี้?!
ไม่น่าใช่สิ! ศิษย์ระดับนี้ ข้าไม่น่าจะไม่เคยเห็นนะ!
ต่อให้เป็นศิษย์สาขา พรสวรรค์ขนาดนี้ ข้าต้องเคยผ่านตาบ้าง และไม่มีทางปล่อยให้หลุดไปอยู่สาขาแน่
"สาขาสำนักเจี๋ยมีตั้งเยอะแยะ ศิษย์พวกนี้ข้าไม่เคยเห็นหน้า ไม่รู้ด้วยว่าสังกัดสาขาไหน
อีกอย่าง พวกเขาเป็นคนของสาขาสำนักเจี๋ยจริงหรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย" ปรมาจารย์ทงเทียนกล่าว
เห็นท่าทีนั้น
อริยะหยวนสื่อขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาคอยสังเกตสีหน้าทงเทียนอย่างละเอียด คำพูดดูไม่เหมือนโกหก ดูท่าทงเทียนจะไม่รู้เรื่องสาขาสำนักเจี๋ยที่ว่านั่นจริงๆ
"ข้าย่อมเชื่อใจศิษย์น้องทงเทียน แต่... ผลกระทบของเรื่องนี้มันร้ายแรงเกินไป ดังนั้นหวังว่าศิษย์น้องจะตรวจสอบให้ละเอียด
สาขาของสำนักเจี๋ยทั้งหมดควรถูกตรวจสอบทีละแห่ง เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เกี่ยวพันถึงสรรพสัตว์ในแดนหงวง และท่านอาจารย์ก็จับตามองเรื่องนี้อยู่"
ได้ยินคำนี้
ทงเทียนหน้าชา "พี่รองกำลังสอนข้าทำงานรึ?!"
อริยะหยวนสื่อชะงัก บรรยากาศเริ่มมาคุทันที
สุดท้ายอริยะหยวนสื่อก็ยอมถอยก้าวหนึ่ง ให้ทงเทียนรีบตรวจสอบสาขาที่ว่านั่น
เหล่าอริยะองค์อื่นๆ ก็คาดหวังเช่นกัน ตอนนี้ทิศทางของมหันตภัยแต่งตั้งเทพเปลี่ยนไปหมด ลิขิตสวรรค์ปั่นป่วน หากหาตัวเจ้าสำนักสาขาสำนักเจี๋ยที่ว่าเจอ แล้วกำจัดทิ้ง ทุกอย่างก็จะกลับสู่ครรลองเดิม
...
ขณะนี้
ในความว่างเปล่า
ฮ่าวเทียนที่งัดแผนภาพไท่จี๋ออกมา สู้กับเย่ว์ซีไปหลายสิบกระบวนท่า จนความว่างเปล่าแตกกระจุย
ต่อให้มีแผนภาพไท่จี๋เสริมพลัง ฮ่าวเทียนก็ยังไม่ได้เปรียบเย่ว์ซีแม้แต่น้อย
จนกระทั่งภายใต้กระบวนท่าของเย่ว์ซี ฮ่าวเทียนจำต้องงัดเจดีย์ฟ้าดินเสวียนหวงออกมาใช้ด้วย
แบบนี้ ย่อมทำให้เหล่าเทพตกตะลึง คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าพลังของเย่ว์ซีจะสูงส่งขนาดนี้
ขนาดฮ่าวเทียนใช้แผนภาพไท่จี๋แล้ว เย่ว์ซียังบีบให้เขาต้องใช้เจดีย์ฟ้าดินเสวียนหวงอีก
"มีแค่นี้?! ฮ่าวเทียน ถ้าไม่มีสมบัติวิเศษสองชิ้นนี้ เจ้าตายไปนานแล้ว!
ต่อให้มีสมบัติวิเศษสองชิ้นนี้แล้วยังไง? ถึงเจ้าไม่ตาย ก็ขวางข้าสร้างดวงดาวไท่อินไม่ได้!" เสียงเย็นชาของเย่ว์ซีดังขึ้น
เวลานี้
เบื้องหลังเย่ว์ซี รัศมีเทพสาดส่อง สว่างไสวไปทั่วจักรวาล
และในรัศมีเทพนั้น แฝงด้วยพลังกฎเกณฑ์สูงสุด แฝงด้วยพลังต้นกำเนิดแห่งมรรควิถี
รัศมีเทพกลายเป็นเกราะป้องกัน กลายเป็นกรงขัง ขังฮ่าวเทียนไว้ข้างใน ไม่ให้แหกกรงขังที่ถักทอจากรัศมีเทพออกมาได้
ตอนนี้เย่ว์ซีไม่มีเวลามาสนใจฮ่าวเทียน นางอยากรีบสร้างดวงดาวไท่อินให้เสร็จ
เห็นภาพนี้ เหล่าเทพตกใจสุดขีด ฮือฮากันยกใหญ่
"แม่นางฉางเอ๋อถึงกับขังเทียนตี้ไว้ได้ ต่อให้มีแผนภาพไท่จี๋และเจดีย์ฟ้าดินเสวียนหวง เทียนตี้ก็ยังพังกรงขังออกมาไม่ได้ นี่... เหลือเชื่อเกินไปแล้ว!"
...
"ปฏิเสธไม่ได้ว่า พลังของแม่นางฉางเอ๋อตอนนี้แข็งแกร่งมาก แต่จะสร้างดวงดาวไท่อินใหม่ ไม่มีทางเป็นไปได้!"
"นั่นสิ ดวงดาวไท่อินแตกสลายไปนานแล้ว พลังต้นกำเนิดหายเกลี้ยง จะสร้างใหม่ยังไง!?"
"คอยดูเถอะ สุดท้ายก็แค่เหนื่อยเปล่า!"
...
ในขณะเดียวกัน
ฮ่าวเทียน: !?
พวกเจ้าไอ้พวกสวะ เห็นข้าโดนขัง ก็ได้แต่ยืนดูตาปริบๆ ใช่ไหม?
ข้าล่ะเชื่อพวกเอ็งเลยจริงๆ!
ไม่มีมือ?! ไม่มีตีน?! ไม่มีพลังบำเพ็ญ?! ไม่รู้จักช่วยกันรวมพลังพังกรงขัง ช่วยข้าสักแรงหรือไง?!
เชรดเข้!
จะยืนดูข้าขายหน้าให้ได้เลยใช่ไหม?!
แน่นอน ในขณะที่ด่ากราดเหล่าเทพในใจ ฮ่าวเทียนก็ไม่เชื่อว่าลำพังเย่ว์ซีคนเดียว จะซ่อมแซมและสร้างดวงดาวไท่อินที่พังยับและสิ้นไร้พลังต้นกำเนิดขึ้นมาใหม่ได้ นี่เป็นภารกิจที่เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน
[จบแล้ว]