บทที่ 5 - ลูกข้าหยางเจียนมีราศีจักรพรรดิ!
บทที่ 5 - ลูกข้าหยางเจียนมีราศีจักรพรรดิ!
บทที่ 5 - ลูกข้าหยางเจียนมีราศีจักรพรรดิ!
ขณะที่หยางเจียนเหาะทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ในเงามืดมีดวงตาคู่หนึ่งกลอกไปมาอย่างเจ้าเล่ห์ เมื่อเพ่งมองให้ดี เป็นชายผู้หนึ่ง หน้าตาธรรมดา รูปร่างสันทัด
เขาพึมพำกับตัวเองเบาๆ
"เจ้าหนูหยางกับน้องสาวฉานต้องไปอาละวาดบนสวรรค์แน่ๆ นี่เป็นโอกาสทองเลยเชียว!"
"สวรรค์สั่งสมสมบัติมาเนิ่นนาน ต้องมีของวิเศษหายากเพียบแหงๆ ฮี่ๆ~!"
"ของข้า! ของข้า! ทั้งหมดเป็นของข้า!"
บ่นพึมพำจบ เขาก็แปลงกายเป็นแสงจางๆ พุ่งตามขึ้นไปบนสวรรค์
เวลานั้น
ณ ประตูนภทักษิณ
หยางเจียนมาถึงแล้ว เผชิญหน้ากับการขัดขวางของทหารสวรรค์ หยางเจียนเพียงตบเบาๆ ทีเดียว ประตูนภทักษิณก็แหลกละเอียดเป็นผุยผง
"จุ๊ๆ~ เจ้าหนูหยางนี่รุนแรงชะมัด ไม่มีศิลปะเอาซะเลย!" เสียงพึมพำของชายคนเดิมดังขึ้นอีกครั้ง
ประตูนภทักษิณถูกทำลาย เท่ากับเอาหน้าตาของสวรรค์ และหน้าตาของเฮ่าเทียนมากระทืบเล่นใต้ฝ่าเท้า
วินาทีนี้
กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวของเฮ่าเทียนปกคลุมไปทั่วสวรรค์ ชายในเงามืดขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วค่อยๆ ถอยฉากออกไปอย่างระมัดระวัง
เสียงของหยางเจียนดังกึกก้อง "เฮ่าเทียน ไสหัวออกมาตายซะ!!!"
ไม่ทันสิ้นเสียง ทหารสวรรค์และขุนพลสวรรค์จำนวนมหาศาลก็กรูกันเข้ามาหาหยางเจียน
ทว่า ลิ่วล้อพวกนี้ ก็เป็นได้แค่พวกวิ่งมาแจกแต้ม
สวรรค์ในตอนนี้ยังมีพื้นฐานไม่แน่นหนา จะไปทนรับแรงสังหารของหยางเจียนได้อย่างไร
ชั่วพริบตา
แสงมงคลเจิดจรัส สายรุ้งพันสายทอประกาย พลังที่มองไม่เห็นสายหนึ่งสลายการโจมตีของหยางเจียนจนหมดสิ้น!
ร่างจำแลงของเฮ่าเทียนปรากฏขึ้น รัศมีสีทองอร่าม กฎเกณฑ์แห่งพลังไหลเวียนรอบกาย
ร่างจำแลงนั้นยิ่งใหญ่ไพศาล สวรรค์สามสิบสามชั้นดูเหมือนจะเล็กเกินไปที่จะรองรับกายธรรมอันไร้ขอบเขตของพระองค์
เสียงอันทรงอำนาจของเฮ่าเทียนดังก้อง "หยางเจียน เจ้าปล่อยนักโทษอุกฉกรรจ์ของสวรรค์ วันนี้ยังมาทำลายประตูสวรรค์ ฆ่าทหารและขุนพลของเรา ความผิดเจ้าร้ายแรงเทียมฟ้า วันนี้หากเราไม่ฆ่าเจ้า สวรรค์จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน!"
สิ้นเสียง
หยางเจียนตอบกลับด้วยน้ำเสียงดูแคลน "ฆ่าข้า!? แค่ท่านน่ะหรือ!? เฮ่าเทียน ท่านสำคัญตัวผิดไปแล้ว!
ณ จุดสูงสุดแห่งแดนเซียน เย้ยหยันทั่วหล้า มีข้าหยางเจียนจึงมีฟ้า!
ในโลกใบนี้ นอกจากท่านอาจารย์แล้ว ยังไม่มีใครฆ่าข้าได้!"
เมื่อเสียงของหยางเจียนจบลง เฮ่าเทียนก็ลงมือทันที ฟ้าดินแปรปรวน
อักขระลึกลับวูบวาบ เมื่ออักขระนับหมื่นพันส่องแสง อักขระแต่ละตัวร้อยเรียงกัน กลายเป็นโซ่แห่งกฎเกณฑ์ พุ่งเข้าใส่หยางเจียน
วิชาเช่นนี้ คือสิ่งที่กฎแห่งสวรรค์บันดาล มีเพียงจอมเทพผู้ได้รับการยอมรับจากวิถีสวรรค์เท่านั้นจึงจะใช้อิทธิฤทธิ์เช่นนี้ได้
มองดูโซ่แห่งกฎเกณฑ์ที่พุ่งเข้ามาพันธนาการ แววตาของหยางเจียนยังคงเต็มไปด้วยความดูแคลนและเหยียดหยามเช่นเดิม
เพียงสะบัดมือ กฎเกณฑ์ก็ปรากฏ เสียงแห่งมรรควิถีบรรเลง อักขระลึกลับรอบกายก่อตัวเป็นดอกบัวทองคำทีละดอก ขณะที่หยางเจียนก้าวเดินไปข้างหน้า โซ่แห่งกฎเกณฑ์รอบกายก็แตกละเอียด ไม่อาจสร้างรอยขีดข่วนให้หยางเจียนได้แม้แต่น้อย
ระดับมหาเทพเซียนทองคำ?!
การลงมือครั้งนี้ เผยให้เห็นระดับพลังของหยางเจียนอย่างชัดแจ้ง อยู่ที่ระดับมหาเทพเซียนทองคำ
ยังไปไม่ถึงระดับกึ่งอริยะ แต่อิทธิฤทธิ์ที่หยางเจียนแสดงออกมา กลับเหนือกว่าสิ่งที่กึ่งอริยะหลายคนจะทำได้เสียอีก
เฮ่าเทียน: ?!
มีคำด่าหยาบคายคำหนึ่ง ไม่รู้จะพูดออกมาดีไหม!
นักพรตหยกสวรรค์ที่เฝ้าดูสถานการณ์อยู่ตลอด: ⊙﹏⊙！？
เอ๋อแล้ว! ชาไปหมดแล้ว!
ข้า... ตาข้าต้องมีปัญหาแน่ๆ ใช่ไหม?!
มหาเทพเซียนทองคำกลับมีพลังไปท้าตีท้าต่อยกับเฮ่าเทียนได้ โซ่แห่งกฎเกณฑ์กลายเป็นขนมกรุบกรอบต่อหน้าเขา!
คุณพระคุณเจ้า~!
เจ้าเรียกสิ่งนี้ว่ามหาเทพเซียนทองคำหรือ?!
มหาเทพเซียนทองคำบ้านไหนโหดขนาดนี้? ต่อให้โด๊ปยามาก็ไม่น่าจะโหดขนาดนี้นะ!
เทพธิดายุนฮัว: ?!
นี่มัน...!
เดิมทีเทพธิดายุนฮัวเต็มไปด้วยความกังวล ตอนนี้ถูกแทนที่ด้วยความตื่นตะลึง!
นางนึกไม่ถึงจริงๆ ว่าลูกชายตัวเองจะมีตบะแก่กล้าถึงเพียงนี้
ลูกข้าหยางเจียน มีราศีจักรพรรดิชัดๆ!
ในขณะเดียวกัน
เฮ่าเทียนรู้สึกแสบหน้าที่แก้ม โซ่แห่งกฎเกณฑ์ของตน กลับฆ่ามหาเทพเซียนทองคำกระจอกๆ ไม่ได้!
แม่งเอ๊ย... แบบนี้ต่อไปคงกลายเป็นตัวตลกของสามโลกแน่!
คิดได้ดังนั้น เฮ่าเทียนก็ใช้อิทธิฤทธิ์ใหญ่โตอีกครั้ง พลิกกลับหยินหยาง อิทธิฤทธิ์นี้ทำให้ฟ้าดินเสียสมดุล ตะวันจันทราผิดเพี้ยน หรือก็คือกลับดำเป็นขาว กรงขังเทพวิบัติ เป็นการทวนกระแสสรรพสิ่ง พลิกฟ้าคว่ำดิน
ชั่วพริบตา
กฎเกณฑ์รอบกายหยางเจียนแปรปรวน ฟ้าดินกลับตาลปัตร ทำให้หยางเจียนใช้อิทธิฤทธิ์ได้ยาก หวังจะทำลายวิถีตบะของหยางเจียนให้สิ้นซาก!
ภายใต้อิทธิฤทธิ์นี้ แววตาของหยางเจียนยังคงดูแคลน กล่าวเสียงเรียบว่า "แค่นี้?!"
เสียงทรงอำนาจของเฮ่าเทียนดังขึ้น "ฮึ! อย่าเพิ่งปากดี หยางเจียน เจ้า..."
ไม่รอให้เฮ่าเทียนพูดจบ มิติรอบกายหยางเจียนแตกเป็นเสี่ยงๆ กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวพวยพุ่ง พลังเลือดลมฉายภาพสะท้อนไปทั่วสวรรค์
หยางเจียนในตอนนี้ กายาสิทธิ์บรรพกาลบรรลุขั้นสูง พลังกายเนื้อเทียบเท่าระดับจักรพรรดิ
ตามที่ท่านอาจารย์กล่าวไว้ กายาสิทธิ์บรรพกาลขั้นสูง กายเนื้อไร้เทียมทาน มือเปล่าขยี้สมบัติวิเศษระดับเดียวกันได้สบาย
แถมกายาสิทธิ์บรรพกาลขั้นสูงยังมีนิมิตศักดิ์สิทธิ์อีกหลายอย่าง ถ้าเปิดนิมิตเสริมพลัง เฮ่าเทียนจะนับเป็นตัวอะไรได้!
แต่หยางเจียนไม่คิดจะใช้นิมิต แค่เฮ่าเทียนยังไม่คู่ควร!
อีกอย่าง แม้วันนี้จะมีการต่อสู้ แต่หยางเจียนรู้ดีว่าวันนี้คงฆ่าเฮ่าเทียนไม่ได้ เพราะเบื้องหลังเขามีอริยะหนุนหลัง และมหันตภัยแต่งตั้งเทพเริ่มขึ้นแล้ว เฮ่าเทียนเป็นตัวละครที่ขาดไม่ได้
หยางเจียนปล่อยหมัดออกไป อิทธิฤทธิ์ของเฮ่าเทียนพังทลาย ไม่อาจต้านทานหมัดของหยางเจียนได้เลย
เฮ่าเทียนตกใจแทบสิ้นสติ หมัดนี้ของหยางเจียน พึ่งพาพลังเลือดลมล้วนๆ อาศัยแค่พลังกายเนื้อเพียวๆ ในแดนบรรพกาล นับตั้งแต่เทพผานกู่เป็นต้นมา แม้จะมีวิถีการบรรลุธรรมด้วยกำลัง แต่ก็ไม่มีใครทำได้ถึงระดับนี้
พลังกายเนื้อระดับนี้มีเงาของเทพผานกู่ซ้อนทับอยู่ นี่คือการบรรลุอริยะด้วยกายเนื้อที่แท้จริง
ในโลกบรรพกาล การบรรลุอริยะด้วยกายเนื้อหมายถึงการใช้พลังกายต่อกรกับเซียนได้
แต่นี่ต่างจากหยางเจียน เขาใช้พลังกายเพียวๆ เทียบชั้นระดับอริยะ!
นักพรตหยกสวรรค์ถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก วิชากายาเขาก็พอรู้มาบ้าง เช่นตามบทละครเดิม วิชาแปดเก้าเร้นลับที่จะถ่ายทอดให้หยางเจียน ก็มีเคล็ดวิชากายเนื้อบรรลุอริยะ
แต่เทียบกับพลังกายที่หยางเจียนแสดงออกมาตอนนี้ มันคนละเรื่องกันเลย เอามาเทียบกันไม่ได้
ภายใต้การรุกไล่ของหยางเจียน อิทธิฤทธิ์ของเฮ่าเทียนแตกกระเจิง กลายเป็นความว่างเปล่า
ขณะที่หยางเจียนเข้าประชิดตัวเฮ่าเทียน เสียงระฆังดังสนั่นสะเทือนจักรวาล แสงทองสาดส่องหมื่นลี้ ระฆังยักษ์ใบหนึ่งปรากฏขึ้นนอกกายเฮ่าเทียน พลังมหาศาลกระจายออกรอบทิศ
นักพรตหยกสวรรค์อุทาน "ระฆังทลายจักรวาล!? จอมเทพถึงกับต้องใช้ระฆังทลายจักรวาล!
ระฆังทลายจักรวาลสามารถฉีกกระชากผนังจักรวาลได้อย่างง่ายดาย ดึงพลังจากนอกฟ้ามาใช้เป็นของตน
จอมเทพใช้สมบัติวิเศษระดับนี้ หยางเจียนไม่รอดแน่!"
ในสายตาของนักพรตหยกสวรรค์ แม้หยางเจียนจะมีฝีมือไม่ธรรมดา มีเพียงระดับมหาเทพเซียนทองคำแต่สู้กับจอมเทพได้ขนาดนี้ นับว่าเก่งกาจและมีดีให้อวดดีจริงๆ แต่คงมาไกลได้แค่นี้แหละ
เทพธิดายุนฮัวที่เพิ่งจะวางใจ หัวใจกลับบีบตัวแน่นอีกครั้ง "เอ้อร์หลาง เขา..."
"ท่านแม่ วางใจเถอะ เฮ่าเทียนทำอะไรพี่รองไม่ได้หรอก แถมยังมีข้าอยู่อีกคนนะ!" หยางฉานรีบพูด
ได้ยินดังนั้น
นักพรตหยกสวรรค์เม้มปาก ส่ายหน้าเบาๆ สำหรับเขา ครั้งนี้หยางเจียนตายแน่นอน!
ส่วนคำพูดของหยางฉาน ก็เป็นแค่คำโกหกปลอบใจคนเท่านั้นเอง
[จบแล้ว]