ตอนที่ 3 - คลับ

3/3

ตอนที่ 3 - คลับ

" เจ้าหมอนั่นไปไหนแล้ว?"

เย่ซีหยูเปลี่ยนกลับมาสวมชุดเรียบร้อย ท่อนบนสวมเสื้อคลุมกันลมสีขาว ท่อนล่างสวมกระโปรงสั้น แต่ไม่ได้ใส่ถุงน่องสีเนื้อที่เจียงฮ่าวทำให้มัวหมอง ครั้งนี้ไปสวมสีขาวแทน และสวมรองเท้าส้นสูงทับอีกที

" ทำไมแต่งตัวหรูหราจัง หรือว่าคืนนี้จะมีเดท?" เฉินเค่อซินแซว

"ฉันไม่สนใจพวกผู้ชายตัวเหม็นพวกนั้นหรอก" เย่ซีหยูส่งเสียงฮึในลำคอ หย่อนตัวนั่งลง แล้วก็อดขมวดคิ้วไม่ได้" ช่วงนี้มีหลายเรื่องเกิดขึ้น มีหลายคนตายติดต่อกันบนถนนฉีซาน จากสภาพศพดูเหมือนจะถูกรถชนตายด้วยความเร็วสูง เพราะงั้นช่วงกลางคืนฉันอาจจะ ไปที่เกิดเหตุเพื่อตรวจสอบดู" เย่ซีหยูกล่าว

" มีปาร์ตี้แข่งรถกันเกือบทุกคืน คงเป็นพวกเด็กๆบ้านรวยที่ไม่ยอมอยู่บ้านกันละมั้ง" เฉินเค่อซินหัวเราะก็ส่ายหัว

" คนพวกนี้คิดว่าครอบครัวมีเงินนิดๆหน่อยๆ ก็จะใช้เงินปิดปาก หรือฆ่าใครก็ได้ตามใจอย่างนั้นหรอ เลวจริงๆ!" ใบหน้าของเย่ซีหยูเย็นชา แต่ขณะเดียวกันตัวเธอเหมือนจะมีบางอย่างในใจ สายตามองขึ้นไปชั้นบนเป็นระยะๆ

เธอลดเสียงลงเล็กน้อย "พี่เค่อซิน บ้านหลังนี้เป็นของพ่อเขาจริงๆเหรอ?"

"อืม เขาติดต่อหาฉันแล้ว" เฉินเค่อซินพยักหน้า เทไวน์แดงสำหรับสามคน

" แล้วทำไมเขาถึงแต่งตัวเหมือนขอทาน" เย่ซีหยูพึมพำเบาๆ แล้วกล่าวอย่างเหยียดหยามว่า " คงไม่ใช่ว่าเขาแกล้งเล่นเป็นหมูกินเสือหรอกนะใช่ไหม แต่สภาพเขาโทรมจริงๆนะ"

" ใช่ซะที่ไหนกัน พอดีเขาสร้างปัญหาในกองทัพเลยถูกบังคับปลดออกจากราชการ ตอนนี้ทางครอบครัวโกรธมาก เลยไล่เขาออกมา" เฉินเค่อซินถอนหายใจแล้วส่ายหัว "เสี่ยวฮ่าว ก็เป็นซะแบบนี้ เขาไม่เปลี่ยนไปเลยตั้งแต่เด็ก"

" เป็นอย่างที่คิด หมอนี่เป็นลูกหลานคนรวยนิสัยไม่ดีจริงๆด้วย" เย่ซีหยูแค่นเสียงเย็น กลอกตาขึ้นฟ้า

เฉินเค่อซินยิ้มอย่างช่วยไม่ได้ เธอกำลังจะอธิบาย แต่เสียงของเจียงฮ่าวที่อยู่ข้างบนได้ตะโกนลงมาว่า " ฉันไม่ใส่เสื้อลงไปได้หรือเปล่า อากาศมันร้อนมาก"

" ได้สิ" เฉินเค่อซินยิ้มและพยักหน้า

เย่ซีหยูเกือบสำลักกับคำตอบนี้

เฉินเค่อซินชำเลืองมองไปที่เย่ซีหยู หัวเราะในใจ ' ฉันจับตาดูอยู่นะสาวน้อย ตอนเห็นหุ่นเขาอย่าดวงตาเป็นประกายแล้วกัน!'

เจียงฮ่าวสวมแค่บ็อกเซอร์กับรองเท้าแตะ เดินลงมาในสภาพหนวดเคราเกลี้ยงเกลา นั่งลงตรงข้ามเย่ซีหยู

เย่ซีหยูก้มหน้าลง พยายามไม่สนใจ แต่สุดท้ายก็อดไม่ไหว เงยหัวขึ้นอย่างสงสัย และแล้วเธอก็ต้องอ้าปากกว้างไปถึงใบหู

กลายเป็นว่าเจ้าโจรอันธพาลคนนี้ ที่จริงแล้วหล่อมาก! แล้วอีกอย่าง รูปร่างของเขา ... อึก! คุณพระช่วย มันยอดเยี่ยมมาก!

ดีกว่าครูฝึกสอนยิวยิตสูที่เธอเคยเรียนด้วยเสียอีก

ต้องฝึกฝนแบบไหนกันถึงจะปั้นหุ่นให้ได้แบบนี้?

" อะแฮ่ม" เจียงฮ่าวกระแอมเบาๆ เรียกสติเย่ซีหยู ใบหน้าน้อยๆของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงทันที

เจียงฮ่าวเผยรอยยิ้มชั่วร้ายตรงมุมปากเขา ส่ายไวน์แดงในแก้วทรงสูงเบาๆแล้วกล่าวว่า " คุณหนูเย่เหม่อมองผู้ชายแบบไม่ละสายตาแบบนี้มันจะดีเหรอ ถ้าเธอหมกมุ่นจริงๆ วันนี้เลือกฉันเป็นคู่เดทก็ได้นะ"

"เหอะ!" ได้ยินคำไม่รื่นหูของเจียงฮ่าว ความรู้สึกดีๆของเย่ซีหยูหายไปทันที เอ่ยอย่างโกรธเคือง " นายก็แค่โด๊ปยาสร้างกล้ามเนื้อปลอมเพื่อจะหลอกเด็กๆผู้หญิงใช่ไหมล่ะ? ฉันไม่สนใจหรอก!"

" เอาล่ะ เอาล่ะ หยุดเถียงกันได้แล้ว มากินข้าวกันดีกว่า" เฉินเค่อซินอับจนปัญญาสำหรับคู่นี้ รีบห้ามทัพก่อนที่จะทะเลาะกันอีกรอบ ป้องกันไม่ให้ทั้งคู่สาดน้ำลายใส่กันบนโต๊ะอาหาร

ระหว่างสนทนา มือถือของเฉินเค่อซินดังขึ้น เธอหยิบมันขึ้นดู แล้วมองมาทางเจียงฮ่าวด้วยความสงสัย " เป็นข้อความจากพ่อนาย ทำไมเขาถึงไม่ส่งให้นายเองล่ะ?"

" อ๋อ เพราะผมรับข้อความของเขาในโทรศัพท์ไม่ได้น่ะสิ" เจียงฮ่าวหัวเราะ หยิบโทรศัพท์สีเขียวที่มีขนาดเท่าฝ่ามือ และหนาเป็นก้อนอิฐขึ้นมาโชว์ใหดู

เย่ซีหยูเหลือบมองมัน ในใจเกิดความรู้สึกดูถูกเล็กน้อย เจ้าลูกหลานคนรวยคนนี้น่าสมเพชจริงๆ พอถูกไล่ออกจากตระกูลกระทั่งเงินซื้อมือถือยังไม่มี ได้แค่ใช้ของที่มองแวบแรกก็เหมือนเครื่องรุ่นคุณปู่

" เขาบอกให้นายไปรายงานตัวที่สถาบันจินหลิง เขาจัดการทุกอย่างให้แล้ว จากนี้ไปนายต้องไปเรียนที่นั่น"

" ว่าไงนะ!?" เจียงฮ่าวตะลึง " จะให้ฉันไปเรียน?"

" ใช่ เขาส่งข้อความมาว่างั้น" เฉินเค่อซินยิ้มอย่างมีเสน่ห์ " แล้วเขาก็บอกด้วยว่าถ้านายไปเรียน เขาสามารถใช้ข้ออ้างนี้ในการจ่ายค่ากินค่าอยู่ให้นายได้ทุกเดือน แต่ถ้านายไม่ไป ก็ยืนด้วยสองขาของตัวเองแล้วกัน"

"เชี่ยเอ๊ย! นี่กะจะให้ฉันอดตายเลยใช่ไหม ตอบไปเลยว่าปฏิเส--"

" แล้วอีกอย่าง เขาบอกว่ามีลูกสาวของเพื่อนกำลังเรียนอยู่ เธอเป็นดาวโรงเรียน เพราะหน้าตาดีเลยถูกรังควานอยู่เสมอ หวังว่านายจะช่วยดูแลเธอถ้าไปเรียนที่นั่น"

ว่าจบ เฉินเค่อซินขมวดคิ้วเล็กน้อย เธอส่ายหัวแล้วพูดว่า " ฉันว่านายไม่ต้องไปหรอก เดี๋ยวจะตอบข้อความให้ บอกเขาว่าไปจ้างบอดี้การ์ดเอาเอง"

" อย่า!" เจียงฮ่าวลุกพรวด ยืนขึ้นในพริบตา กุมมือน้อยๆของเธอ ส่ายหัวแล้วกล่าวอย่างชอบธรรมว่า " มีคำกล่าวที่ว่า 'ถ้าตอนผมดำไม่รู้จักเรียนหนังสือ ตอนผมขาวจะมาเสียใจภายหลัง' ฉันเชื่อฟังในคำแนะนำอันชาญฉลาดของคนโบราณ เพื่ออนาคตของมาตุภูมิ ฉันจะเป็นคนยอมลำบากเอง ว่าแต่จะลงทะเบียนได้เมื่อไหร่?"

สองสาวบนโต๊ะอาหารมองเจียงฮ่าวด้วยสายตาตะลึงงัน - เจ้าหมอนี่ช่างไร้ยางอาย! เห็นอยู่ชัดๆกว่า เขาเปลี่ยนใจหลังจากได้ยินเรื่องผู้หญิงสวย แต่ในปากกลับยกคำสอนคนโบราณมาอ้าง ไม่รู้ว่าหน้าหนาๆนั่นถ้าถูกรถไฟชนอันไหนจะเป็นฝ่ายกระเด็น?

เฉินเค่อซินตักอาหารเข้าปากไป 2 คำ ก็พูดต่อว่า " ยิ่งเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี ผู้หญิงคนนั้นชื่อ หยินเฉียนหยุน"

"หยินเฉียนหยุน? เป็นชื่อที่ดี เป็นชื่อที่ดีจริงๆ " เจียงฮ่าวพยักหน้าและถอนหายใจ ตอนนี้เขาอารมณ์ดีขึ้นมาก

นึกว่าหลังจากถูกไล่ตะเพิดออกจากบ้าน จะต้องใช้ชีวิตอย่างเบื่อหน่าย ที่ไหนได้ ดูเหมือนว่าชีวิตใหม่อันยอดเยี่ยมเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น

เขาเงยหน้าขึ้น มองไปรอบๆวิลล่าอันกว้างขวางและมีห้องว่างอีกมากมาย ในใจตัดสินใจแน่วแน่

ต่อจากนี้ไป ฉันจะเติมเต็มวิลล่าหลังนี้ให้เต็มไปด้วยสาวงาม ชีวิตนี้เกิดมาจะได้ไม่รู้สึกเสียใจ!

เมื่ออารมณ์ดีก็มีความอยากอาหารสูง เจียงฮ่าวสวาปามข้าวทั้งจานหมดในไม่กี่วินาที

เจียงฮ่าวอดยกย่องไม่ได้ " ไม่นึกเลยว่าพี่เค่อซินจะทำอาหารเก่งขนาดนี้ ใครได้แต่งงานกับพี่คงโชคดีน่าดู"

หัวใจขอเฉินเค่อซินสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนยิ้มหวานและพูดว่า " ฉันจะไม่แต่งกับใครทั้งนั้น แต่จะ เป็นคนทำอาหารให้นายตลอดชีวิต ตกลงไหม?"

" ฟังดูดีนี่นา ฮ่าๆๆ"

เจียงฮ่าวหัวเราะร่า หยิบบัตรใบหนึ่งออกจากตัวเขา " ผมว่าพวกเราติดตั้งเครื่องปรับอากาศที่ส่วนกลางเพิ่มดีกว่า ระหว่างกินอาหารมันรู้สึกร้อนแปลกๆ"

" ห้องนั่งเล่นใหญ่โตขนาดนี้ ค่าไฟคงแพงมาก" เฉินเค่อซินผลักบัตรที่เจียงฮ่าวยื่นมากลับไป ส่ายหัวด้วยรอยยิ้ม " ฉันว่านายเก็บเงินข้างใน ไว้ใช้เองดีกว่า ไปซื้อเสื้อผ้ามาใส่ซะ"

" ผมเป็นเจ้าของบ้านไม่ใช่หรอ งั้นค่าใช้จ่ายนี่ผมก็ควรจะเป็นคนออกสิ" เจียงฮ่าวโบกไม้โบกมืออย่างไม่เห็นแก่ตัว หันหลังและเตรียมจะไป แต่ในตอนนั้นเองหัวใจของเขาพลันเต้นแรง

ตอนแรกตั้งใจว่าจะออกไปเที่ยว แต่ทั้งตัวมีแค่บัตรใบเดียวที่ใช้แบบปกติไม่ได้ งั้นตอนนี้จะทำยังไงดี?

ถ้าจะหันหลังกลับตอนนี้คงเสียศักดิ์ศรีน่าดู

เฉินเค่อซินยิ้ม ยื่นมือออกไปคว้าแขน เจียงฮ่าวแล้ววางบัตรเครดิตใบหนึ่งลงบนมือเขา " นี่คือค่าเช่าของซีหยู นายในฐานะเจ้าของบ้านควรได้รับมัน"

เจียงฮ่าวนิ่งงันไปครู่หนึ่ง ก่อนรับมันมา หัวใจที่เต็มไปด้วยความสุข

พี่สาวของเขาไม่เพียงอ่อนโยนแต่ยังมีน้ำใจมาก!

สุดยอด!

" แต่ขอเตือนไว้ก่อนนะ ว่าถ้าออกไปอย่าสร้างปัญหา" เฉินเค่อซินย้ำ

" ไม่ต้องห่วง ผมไม่พลาดท่าให้ใครแน่ๆ"

เจียงฮ่าวกลับขึ้นไปสวมเสื้อ แล้วเดินลงมาจากชั้น 2 ทิ้งหญิงงามสองคนไว้ในวิลล่า

...

"เฮ้อ หลังจากทนทุกข์ทรมานมาหลายปีในกองทัพ ในที่สุดฉันก็สามารถเที่ยวได้อย่างสบายใจโดยไม่มีภารกิจมากวน"

มองดูคลับที่เต็มไปด้วยแสงสีแดงและสีเขียวสลับกันเบื้องหน้า เจียงฮ่าวก้าวเข้าไปด้วยความตื่นเต้น

คลับนี้ไม่เล็ก บริเวณหัวมุมมีสถานที่สำหรับการเล่นพนันโดยเฉพาะ ซึ่งมันง่ายที่จะหลบหนีถ้ามีตำรวจมา ส่วนตรงกลางเป็นฟลอร์เต้นรำขนาดใหญ่ และตรงทางเข้าคือโต๊ะบาร์

บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความน่าหลงใหล มองดูชายหญิงที่กำลังแนบชิดติดกันอยู่เบื้องหน้า ได้สัมผัสกับบรรยากาศแบบนี้ เจียงฮ่าวรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

ต่อให้เขาจะทรงพลังแค่ไหน ต่อให้เขาจะเลือดเย็นกับศัตรูมากเพียงใด แต่สุดท้ายอย่าลืมว่าเขาก็ยังเป็นแค่ชายหนุ่ม!