บทที่ 47 - เขตหวงห้ามเทียนหง

บทที่ 47 - เขตหวงห้ามเทียนหง

สามสุดยอดผู้แข็งแกร่ง ร่วมมือกันปิดข่าว!

หัวใจของครูและนักเรียนทุกคนเต้นระรัวอีกครั้ง ต่างคนต่างยังตั้งสติไม่ได้

ข่าวแบบนี้

ทำไมต้องปิดข่าว?

สามเดือนก่อนเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ถึงขนาดทำให้สามสุดยอดผู้แข็งแกร่งต้องออกโรงพร้อมกัน?

ฟึ่บ!

หลัวเยวี่ยโบกมือ หน้าจอเลเซอร์ขนาดใหญ่ด้านหลังปะรำพิธีก็สว่างวาบขึ้น ปรากฏภาพภาพหนึ่ง บนหน้าจอแสดงให้เห็นซากปรักหักพังที่กว้างใหญ่ไพศาลสุดลูกหูลูกตา

ใช่แล้ว

ซากปรักหักพัง

บนผืนดินที่มืดมัว เต็มไปด้วยซากศพ เลือดนองท่วมปฐพี ภูเขาพังทลาย แม่น้ำขาดสาย... ดูราวกับวันสิ้นโลก

นี่มันที่ไหน?

เมื่อเห็นภาพเหล่านี้ ความสะเทือนใจทางสายตาที่รุนแรงทำให้จิตใจของทุกคนสั่นสะท้าน

หลัวเยวี่ยชี้ไปที่ภาพ แล้วเอ่ยขึ้น "ภาพที่พวกเธอเห็นอยู่นี้คือเขตหวงห้ามที่มีระดับความอันตรายเป็นอันดับที่สิบสามของโลกในปัจจุบัน: เขตหวงห้ามเทียนหง เขตหวงห้ามเทียนหงเป็นที่ยอมรับทั่วโลกว่าเป็นเขตอันตรายระดับห้าดาว ตั้งอยู่บริเวณรอยต่อระหว่างทางตะวันตกเฉียงใต้ของหัวเซี่ยกับอีกหลายประเทศ มีพื้นที่ประมาณสามพันตารางกิโลเมตร ภายในมีสัตว์อสูรนับไม่ถ้วน สัตว์อสูรระดับสูงมีอยู่อย่างดาษดื่น อันตรายอย่างยิ่งยวด

แม้แต่ระดับปรมาจารย์เข้าไปข้างใน ก็ยังยากที่จะถอยกลับออกมาได้โดยครบสามสิบสอง

เมื่อสามเดือนก่อน สัตว์อสูรในเขตหวงห้ามเทียนหงภายใต้การนำของสัตว์อสูรที่มีสติปัญญาอย่างน้อยยี่สิบตัว ได้ก่อการจลาจลที่วางแผนมาอย่างยาวนาน สัตว์อสูรนับสิบล้านตัวได้รุมสังหารหมู่นักยุทธ์มนุษย์กว่าสองร้อยคนที่เข้าไปฝึกฝนในเขตหวงห้ามจนหมดสิ้น และข้ามเขตแดน เปิดฉากโจมตีพื้นที่ของมนุษย์อย่างดุเดือด

เหตุการณ์ไม่คาดฝันที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้มนุษย์ตั้งรับไม่ทัน ยอดฝีมือจากนานาประเทศทั่วโลกโดยมีหัวเซี่ยเป็นแกนนำได้ประกาศเตือนภัยระดับสูงสุด เพื่อรับมือกับการโจมตีสายฟ้าแลบของสัตว์อสูร

เพียงแค่วันเดียว ยอดฝีมือระดับปรมาจารย์กว่า 20 ท่านจากทั่วโลกมารวมตัวกันที่เขตหวงห้ามเทียนหง พร้อมด้วยนักยุทธ์อีกหลายพันคนที่มุ่งหน้าไปโดยไม่ลังเล เปิดฉากสงครามนองเลือดกับสัตว์อสูร

ทว่า...

มนุษย์ประเมินตัวเองสูงเกินไป และประเมินความแข็งแกร่งของสัตว์อสูรต่ำเกินไป ศึกในครั้งนี้..."

หลัวเยวี่ยพูดถึงตรงนี้ เสียงก็ขาดช่วงไป

ดูเหมือนกำลังรวบรวมอารมณ์

ทั้งสนามเงียบกริบ ทุกคนเบิกตากว้าง

"ตลอดยี่สิบปีที่ผ่านมา มนุษย์และสัตว์อสูรได้ปะทะกันในสมรภูมิใหญ่น้อยนับครั้งไม่ถ้วน แต่ไม่เคยมีผู้แข็งแกร่งระดับปรมาจารย์ต้องจบชีวิตลงเลยสักครั้ง ปรมาจารย์คือเสาหลักของมนุษยชาติ คือเทพเจ้าผู้พิทักษ์ ขอเพียงมีพวกเขาอยู่ มนุษย์ก็ยังมีความหวัง มีอนาคต ในใจของหลายๆ คน ปรมาจารย์คือผู้ไร้พ่าย

แต่ทว่า... ครั้งนี้ มนุษย์ต้องสูญเสียยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ไป

หัวเซี่ย ปรมาจารย์ลู่เซวียน พลีชีพ

หัวเซี่ย ปรมาจารย์หวงสือหลง พลีชีพ

อินเดียใต้ ปรมาจารย์ผูเทียนหลัว พลีชีพ

ยุโรป ปรมาจารย์ทัลบอต พลีชีพ

อเมริกา ปรมาจารย์ฮันเตส พลีชีพ

อเมริกา...

ศึกนี้ มนุษย์พ่ายแพ้ยับเยิน

นักยุทธ์กว่าหกพันคน มีผู้รอดชีวิตเพียง 326 คน ที่เหลือตายตกตามกันอย่างน่าเวทนา

ปรมาจารย์สิบสามท่านทั่วโลกพลีชีพ เป็นความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมาของมนุษยชาติ"

เงียบสงัด

ในสนามกีฬา นอกจากเสียงลมพัดแผ่วเบา ก็ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมาอีก

ทุกคนถูกคำพูดของหลัวเยวี่ยทำให้ตกตะลึงจนสมองขาวโพลน

"ข่าวส่งมาถึง วงการยอดฝีมือทั่วโลกเกิดความโกลาหล ทันใดนั้น จ้านเทียนเหยา 'จ้านหวง' ได้บินข้ามฟ้านับหมื่นลี้ มุ่งหน้าสู่เขตหวงห้ามเทียนหงด้วยตนเอง ท่านต้องการใช้ความแข็งแกร่งบีบให้สัตว์อสูรต้องชดใช้

และครั้งนี้ สัตว์อสูรไม่ได้ยอมสยบเหมือนเมื่อสิบห้าปีก่อนอีกแล้ว

'ลิงปีศาจเนตรโลหิต' ปรากฏตัวขึ้น เหาะเหินเดินอากาศได้ มีสติปัญญาเทียบเท่ามนุษย์ สัตว์อสูรตนนี้ปะทะกับจ้านหวงซึ่งๆ หน้าถึงสามวันสามคืน การต่อสู้ที่ดุเดือดทำให้แม่น้ำขาดสาย ภูเขาถล่มทลาย รัศมีร้อยลี้กลายเป็นซากปรักหักพัง ภาพที่พวกเธอเห็น ก็คือสภาพหลังจากการต่อสู้ครั้งนั้น

ในที่สุด ลิงปีศาจเนตรโลหิตทำให้จ้านหวงบาดเจ็บสาหัส จ้านหวงกระอักเลือดถอยร่น

ลั่วหวงที่ทราบข่าวตามมา ภายใต้การต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตาย จึงสามารถทำร้ายลิงปีศาจเนตรโลหิตจนบาดเจ็บสาหัสได้ แต่ทว่าก็ยังไม่อาจสังหารมันได้ ทำให้มันหนีไปได้และหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

ในเวลานั้นเอง มนุษย์ถึงได้รู้ว่า

เผ่าพันธุ์สัตว์อสูร ก็ได้ให้กำเนิดระดับ 'จักรพรรดิ' ขึ้นมาแล้วเช่นกัน!"

เสียงของหลัวเยวี่ยเหมือนกระแสน้ำเชี่ยวที่ถาโถมเข้าใส่จิตใจของทุกคนอย่างรุนแรง

หลายคนตัวสั่นเทา

สัตว์อสูรมีระดับจักรพรรดิเกิดขึ้นแล้ว?

เรื่องนี้หมายความว่าอย่างไร ทุกคนเข้าใจดี

"หลังจากลั่วหวงกลับมา เพื่อไม่ให้เกิดความตื่นตระหนกในหมู่มนุษย์ ท่านจึงร่วมมือกับจ้านหวงและเฮยหวงออกคำสั่งปิดข่าว ห้ามแพร่งพรายเรื่องราวเกี่ยวกับเขตหวงห้ามเทียนหงออกไปเด็ดขาด ในขณะเดียวกันก็ทุ่มสรรพกำลังตามหาร่องรอยของลิงปีศาจเนตรโลหิต

ขอแค่ฆ่าลิงปีศาจเนตรโลหิตได้ มนุษย์ก็ยังมีความหวัง

ทว่า ไม่ว่าจะค้นหาอย่างไร ก็ไม่พบร่องรอยของลิงปีศาจเนตรโลหิตเลยแม้แต่น้อย ทุกคนได้แต่กลับมามือเปล่า"

ได้ยินถึงตรงนี้ หัวใจของเฉินจั๋วก็กระตุกวูบอย่างแรง

หาลิงปีศาจเนตรโลหิตไม่เจอ นั่นหมายความว่าสักวันหนึ่งมันจะกลับมาทวงแค้น!

แน่นอน ยังมีผลลัพธ์ที่เลวร้ายกว่านั้น

นั่นคือ ในเมื่อโลกใบนี้สามารถให้กำเนิดจักรพรรดิสัตว์อสูรอย่างลิงปีศาจเนตรโลหิตได้หนึ่งตัว ก็ย่อมสามารถให้กำเนิดตัวที่สอง ตัวที่สามได้!

ยิ่งคิด เฉินจั๋วก็ยิ่งรู้สึกหนักอึ้ง

"ตลอดสามเดือนที่ผ่านมา ยอดฝีมือระดับท็อปทั่วโลกได้เร่งวางแผนป้องกันการตอบโต้ครั้งใหญ่ของสัตว์อสูร เพราะทันทีที่ลิงปีศาจเนตรโลหิตรักษาอาการบาดเจ็บจนหายดี และหวนกลับมา ภายใต้การนำของจักรพรรดิสัตว์อสูร เผ่าพันธุ์สัตว์อสูรจะต้องเปิดฉากโจมตีมนุษย์อย่างรุนแรงที่สุดแน่นอน เมื่อถึงเวลานั้น... มนุษยชาติอาจต้องเผชิญกับยุคมืดที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์"

สัตว์อสูรมีจักรพรรดิเกิดขึ้น

สามสุดยอดผู้แข็งแกร่งของมนุษย์: จ้านหวงบาดเจ็บสาหัส เฮยหวงเสียแขนไปหนึ่งข้าง เหลือเพียงลั่วหวงคอยพยุงสถานการณ์

นี่หมายความว่า... ฟ้าของมนุษยชาติ ใกล้จะถล่มลงมาแล้ว

"แต่นักเรียนทุกคน พวกเธอไม่ต้องกังวลจนเกินไป เพราะตอนนี้สัตว์อสูรเพิ่งมีระดับจักรพรรดิแค่ตนเดียว แต่มนุษย์เรามีผู้แข็งแกร่งระดับเดียวกันถึงสามคน ต่อให้สัตว์อสูรจะมีระดับจักรพรรดิเพิ่มขึ้นมาอีก มนุษย์เราจะไม่มีอัจฉริยะที่ทะลวงขีดจำกัดเพิ่มขึ้นมาบ้างเลยหรือ?

เรื่องพรสวรรค์ มนุษย์คือหนึ่งในใต้หล้า!

ยิ่งไปกว่านั้น ระดับจักรพรรดิสัตว์อสูรไม่ใช่สิ่งที่จะไปถึงได้ง่ายๆ สัตว์อสูรนับหมื่นล้านตัวเพิ่งจะมีลิงปีศาจเนตรโลหิตโผล่มาแค่ตัวเดียว การกำเนิดของจักรพรรดิสัตว์อสูรตนต่อไปอาจต้องใช้เวลาสิบปี หรือยี่สิบปี

แต่ทว่า เพื่อเผชิญกับวิกฤตในอนาคต เราจำเป็นต้องตื่นตัว ห้ามประมาทแม้แต่นิดเดียว จากการคาดการณ์ของลั่วหวง ลิงปีศาจเนตรโลหิตน่าจะใช้เวลาอย่างมากสามปีในการฟื้นฟูอาการบาดเจ็บ ด้วยความดุร้ายและนิสัยอาฆาตแค้นของสัตว์อสูร ถึงตอนนั้นมนุษย์และสัตว์อสูรจะต้องมีการปะทะกันครั้งใหญ่อีกครั้ง นั่นจะเป็นสงครามชี้ชะตาเผ่าพันธุ์ระหว่างมนุษย์และสัตว์อสูร!"

สามปี

หัวใจของทุกคนบีบแน่น

นั่นหมายความว่า พวกเขามีเวลาเหลืออย่างมากแค่สามปี

สามปีให้หลัง อาจจะไม่มีเส้นแบ่งระหว่างจอมยุทธ์กับคนธรรมดาอีกต่อไป ทุกคนต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีของสัตว์อสูร ชีวิตที่สุขสบายของคนธรรมดาจะไม่มีอีกแล้ว

เมื่อกองทัพสัตว์อสูรไร้ขอบเขตทั่วโลกบุกเข้ามา...

ไม่มีใครรอดพ้นไปได้

หากพลาดพลั้งเพียงนิดเดียว คือการสิ้นเผ่าพันธุ์

แค่คิดถึงภาพนั้น เฉินจั๋วก็ขนลุกชัน

ส่วนนักเรียนคนอื่นๆ รวมถึงครูหลายคน แววตาเต็มไปด้วยความว่างเปล่า

พวกเขาโตมาขนาดนี้ไม่เคยต้องเผชิญกับการฆ่าฟัน ไม่เคยเห็นเลือดสดๆ หรือแม้แต่สัตว์อสูรตัวเป็นๆ ในชีวิตจริงยังไม่เคยเห็น พอมาได้ยินกะทันหันว่าอีกสามปีข้างหน้า ทุกคนอาจต้องเจอกับการโจมตีของสัตว์อสูร ก็ทำตัวไม่ถูกไปตามๆ กัน

บนปะรำพิธี

หลัวเยวี่ยกล่าวเสียงขรึม "เวลาสามปี จะว่ายาวก็ไม่ยาว จะว่าสั้นก็ไม่สั้น อนาคตของมนุษยชาติจะเป็นอย่างไร พวกเธอไม่ต้องกังวลมากเกินไป ย่อมมีผู้แข็งแกร่งคอยแบกรับ เพราะยังไงเสียยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ขึ้นไปของมนุษย์ในตอนนี้ก็ยังเหนือกว่าสัตว์อสูร ต่อให้สัตว์อสูรจะบุกเรา ก็ต้องคิดหน้าคิดหลังให้ดี

พวกเราในฐานะนักเรียน สิ่งที่ควรคำนึงถึงที่สุดคือการเรียน โดยเฉพาะนักเรียนชั้น ม.6 จำเป็นต้องเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการสอบเกาเข่าในอีกสองเดือนข้างหน้า"

สอบเกาเข่า?

เฉินจั๋วใจเต้นแรงขึ้นมาทันที

ความคิดหนึ่งแลบเข้ามาในหัว: พี่จ้าวเคยเปรยกับฉันเมื่อวันก่อนว่าปีนี้การสอบเกาเข่าจะมีการเปลี่ยนแปลง บวกกับพี่จ้าวเร่งให้ฉันรีบกินยาแก่นโลหิต หรือว่า... พี่เขารู้เรื่องเขตหวงห้ามเทียนหงมานานแล้ว? และเพราะการจลาจลของสัตว์อสูรในเขตหวงห้ามเทียนหง จึงส่งผลให้ปีนี้การสอบเกาเข่าต้องมีการปฏิรูป?

ต้องใช่แน่ๆ!

หัวใจเฉินจั๋วเต้นรัวแรง ในเมื่อมนุษย์พ่ายแพ้ยับเยินที่เขตหวงห้ามเทียนหง การสอบเกาเข่าปีนี้คงไม่หมูแน่

เพราะหากมนุษย์ต้องเผชิญกับวิกฤตการรุกรานของสัตว์อสูรในอีกสามปีข้างหน้า ก็จำเป็นต้องทุ่มเททุกอย่างเพื่อสร้างยอดฝีมือให้มากพอภายในระยะเวลาอันสั้น!

และการสอบเกาเข่า ก็คือวิธีที่ดีที่สุดในการคัดเลือกผู้มีศักยภาพจากทั่วทั้งหัวเซี่ย

นั่นหมายความว่า:

การสอบเกาเข่าปีนี้!

สำคัญเป็นที่สุด!

(จบแล้ว)