บทที่ 180 - ง่วงปุ๊บหมอนก็มา

บทที่ 180 - ง่วงปุ๊บหมอนก็มา

"ปีนี้คุณมาแรงมากจริง ๆ!" ภายในห้องอัด เติ้งเก๋อมองเจียงหยวนแล้วอดทักไม่ได้

ผ่านไปเพียงไม่กี่วัน เจียงหยวนก็รับงานวาไรตี้รายการใหม่เข้ามาอีกแล้ว แถมยังเป็นรายการฟอร์มยักษ์ที่ถูกคาดการณ์ว่าจะโด่งดังเปรี้ยงปร้างตั้งแต่ก่อนออกอากาศ

"พูดอะไรอย่างนั้นล่ะ ผมก็ดังเปรี้ยงปร้างทุกปีอยู่แล้ว" เจียงหยวนตอบทั้งที่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นจากโปรแกรมทำเพลง

เติ้งเก๋อชะงักไปเล็กน้อย เดิมทีเขาตั้งใจจะแซวว่าดวงงานของเจียงหยวนพุ่งแรงหลังจากชีวิตส่วนตัวพังทลายลง เหมือนกับแลกมาด้วยดวงความรัก

แต่พอเจียงหยวนทักขึ้นมา เขาก็นึกขึ้นได้ว่า เออจริงสิ ก่อนหน้านี้เจียงหยวนก็เคยเป็นศิลปินที่มีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับในระดับแนวหน้ามาก่อนนี่นา

แม้ความสามารถจะธรรมดา แต่ก็ขยัน 'ขูดรีด' แฟนคลับได้เงินเป็นกอบเป็นกำ ทำให้ดวงด้านการงานดีมาโดยตลอด

"โชว์เปิดตัวรอบนี้จะร้องเพลงใหม่เลยเหรอ? เอาเพลงในอัลบั้มเก่ามาร้องก็ได้นี่นา" เติ้งเก๋อถาม

เจียงหยวนส่ายหน้า "โชว์เปิดตัวมีตั้ง 33 คน นั่นแปลว่ามี 33 โชว์"

"ศิลปินคนอื่นก็ต้องทุ่มสุดตัวกันทั้งนั้น ถ้าผมไม่เอาของใหม่ออกมาแสดง จะเอาความโดดเด่นอะไรไปสู้พวกเขาได้" เจียงหยวนวิเคราะห์

"มีเหตุผล รอบนี้เตรียมเพลงใหม่แนวไหนมาล่ะ?" เติ้งเก๋อพยักหน้าแสดงความสนใจ

"เดี๋ยวผมทำดนตรีเสร็จแล้วจะเปิดให้ฟัง" เจียงหยวนสวมหูฟัง ก้มหน้าก้มตาทำเพลงต่อไป

รอบนี้เขาเข้ามารับงานนี้แบบกะทันหัน เวลาเหลือน้อยเกินกว่าจะเรียกวงดนตรีมาอัดสด จึงต้องใช้คีย์บอร์ดสังเคราะห์เสียงดนตรีแทน

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป เจียงหยวนก็ทำดนตรีเสร็จสิ้น

สำหรับเจียงหยวนที่ได้รับข้อมูลเพลงมาครบถ้วน การทำดนตรีก็เปรียบเสมือนการต่อจิ๊กซอว์

เพียงแค่หาเสียงที่เหมาะสม แล้ววางลงไปตามรูปแบบที่มีอยู่ในหัว ก็จะได้ออกมาเป็นเสียงดนตรีบรรเลงที่สมบูรณ์แบบ

"เสร็จแล้ว!" เจียงหยวนถอดหูฟังออก แล้วหันไปหาเติ้งเก๋อ

เขาเห็นอีกฝ่ายกำลังถือหนังสือ 《กลลวงซ่อนตาย》 ที่เจียงหยวนพกติดตัวมาอ่านอย่างเพลิดเพลิน

"หือ? ดนตรีเสร็จแล้วเหรอ? นิยายเรื่องนี้สนุกดีนะเนี่ย" เติ้งเก๋อชูหนังสือในมือขึ้น

"อืม ผมเขียนเองครับ" เจียงหยวนตอบอย่างราบเรียบ

"ขอฟังหน่อยสิ" เติ้งเก๋อวางหนังสือลง เขาคิดว่าเจียงหยวนเพียงพูดเล่น จึงไม่ได้ใส่ใจกับประเด็นนั้น

เติ้งเก๋อนั่งลงหน้าคอมพิวเตอร์ สวมหูฟัง และกดเล่นไฟล์เพลง

ทันทีที่เสียงดนตรีบรรเลง เติ้งเก๋อก็รู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง

เขาไม่คิดเลยว่า เจียงหยวนจะนำเสียง 'ซอเอ้อหู' มาผสมผสานเข้ากับดนตรีได้

และที่น่าทึ่งยิ่งกว่านั้นคือ เจียงหยวนสามารถผสมผสานซอเอ้อหูเข้ากับดนตรีสากลได้อย่างกลมกลืนและไร้ที่ติ

เพียงแค่ฟัง เติ้งเก๋อก็สามารถแยกแยะเสียงเปียโน เสียงเบส และเครื่องสายสากลในช่วงอินโทรได้อย่างชัดเจน

ความรู้สึกตื่นตะลึงนั้นทำให้เขาขนลุกไปทั่วร่าง

บทเพลงมีความยาวประมาณ 4 นาที เมื่อเติ้งเก๋อฟังจบ เขาก็นิ่งเงียบไปชั่วขณะ

เขารู้สึกได้ว่าเจียงหยวนกำลังทดลองทำสิ่งใหม่ นี่เป็นสไตล์ที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากเพลงที่เขาเคยทำมาก่อน

และเมื่อพิจารณาจากการเรียบเรียงแล้ว สไตล์ใหม่นี้ดูเหมือนจะสมบูรณ์แบบอย่างยิ่งแล้วด้วย

"โชว์เปิดตัวจะร้องเต็มเพลงเลยหรือเปล่า?" เติ้งเก๋อถาม

"คงไม่ไหวครับ มีคนตั้ง 33 คน ถ้าให้ทุกคนร้องเต็มเพลง คงได้ถ่ายทำกันยาวจนตายพอดี"

"น่าจะได้รับโควตาคนละประมาณหนึ่งนาทีกว่า ๆ ถึงสองนาทีได้กระมัง" เจียงหยวนคาดการณ์

"มีเนื้อเพลงไหมครับ?" เติ้งเก๋อถาม เพราะการฟังแค่ดนตรีอย่างเดียวมันยังไม่สาแก่ใจเขา

"อยากให้ผมร้องสดให้ฟังเลยหรือเปล่าล่ะ?"

เติ้งเก๋อพยักหน้าตอบรับ

เจียงหยวนจึงเปิดดนตรีประกอบ แล้วร้องสดให้เขาฟังหนึ่งรอบ

เมื่อร้องจบ เติ้งเก๋อก็ตบมือรัวอย่างไม่อาจยับยั้ง

แค่ดนตรีก็ถือว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว แต่เมื่อมีเสียงร้องของเจียงหยวนเข้าไปด้วย พูดได้คำเดียวว่า... สุดยอดไร้เทียมทาน!

"เป็นอย่างไรบ้าง?"

เติ้งเก๋อยกนิ้วโป้งขึ้นให้แทนคำตอบ

เขาสามารถจินตนาการภาพที่เจียงหยวนนำเพลงนี้ไปร้องเปิดตัวในรายการ 《พี่ชายฝ่าขวากหนาม》 ได้เลย ว่าเวทีจะต้องลุกเป็นไฟอย่างแน่นอน

และตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่า 'ของใหม่' ที่เจียงหยวนพูดถึงนั้นหมายถึงอะไร... นี่ไม่ใช่แค่ความแปลกใหม่ธรรมดา ๆ

เมื่อโชว์นี้ได้ออกอากาศ จะต้องเป็นโชว์ที่โดดเด่นที่สุดในบรรดา 33 โชว์อย่างแน่นอน

"วางใจได้เลยครับ เดี๋ยวผมจะจัดการมิกซ์เสียงให้ พรุ่งนี้จะได้ไฟล์แน่นอน" เติ้งเก๋อเข้าสู่โหมดการทำงานในทันที

"เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวไปเรียนร้องเพลงต่อเลยนะครับ จะได้ไม่เป็นการรบกวนแล้ว" เจียงหยวนเดินออกจากห้องอัด

เขาเดินมุ่งหน้าไปยังห้องซ้อมที่อยู่ติดกัน เพื่อเข้าพบศาสตราจารย์เฉิง

เจียงหยวนไม่ได้มาขอให้ศาสตราจารย์เฉิงช่วยติวเข้มเพลงที่จะใช้แสดงมานานแล้ว การกลับมาทำเช่นนี้อีกครั้งจึงทำให้ศาสตราจารย์เฉิงรู้สึกหวนนึกถึงบรรยากาศเก่า ๆ ขึ้นมาบ้าง

"เพลงใหม่มีฉบับทดลองหรือยัง?" ศาสตราจารย์เฉิงถาม

"เมื่อสักครู่ผมเพิ่งอัดไว้ครับ" เจียงหยวนเปิดคลิปเสียงจากโทรศัพท์มือถือ พร้อมกับยื่นเนื้อเพลงและโน้ตเพลงให้เขา

ศาสตราจารย์เฉิงรับมาดูเนื้อเพลงไปพร้อมกับตั้งใจฟังเสียงไปด้วย

เมื่อฟังจบ เขาก็นิ่งเงียบไปพักใหญ่... บางทีการที่ลูกศิษย์เก่งเกินไป ก็อาจกลายเป็นเรื่องที่ทำให้ผู้เป็นอาจารย์ต้องครุ่นคิดหนักเช่นกัน

ศาสตราจารย์เฉิงต้องใช้เวลาครู่หนึ่งในการใคร่ครวญว่าจะสอนอะไรเพิ่มเติมดี ก่อนจะเริ่มแนะนำเทคนิคการร้องต่าง ๆ ให้แก่เขา

หลังจากซ้อมเพลงจนจบไปหนึ่งรอบ เจียงหยวนก็ออกจากบริษัททันที

"มะรืนนี้จะมีการซ้อมใหญ่ พรุ่งนี้ไม่มีตารางงานนะ"

"กลับไปอย่าลืมจัดกระเป๋าด้วย รายการ 《พี่ชายฝ่าขวากหนาม》 ต้องพักค้างคืนที่หอพัก" จางชิงกำชับขณะอยู่ในรถ

เจียงหยวนพยักหน้าตอบรับ พลางรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยกับชีวิตในหอพักที่เขาห่างหายไปนานแสนนาน

เมื่อกลับถึงบ้าน เจียงหยวนก็เริ่มจัดกระเป๋าเดินทาง

ตามที่จางชิงบอกไว้ เขาควรเตรียมชุดลำลองที่ดูดีไปให้มากหน่อย

เจียงหยวนจึงถ่ายรูปตู้เสื้อผ้าของตนเองส่งไปให้สไตลิสต์ช่วยผสมผสานชุดให้

หากเขาเลือกชุดเอง เกรงว่าเสื้อผ้าที่ได้ไปออกกล้องจะมีแต่ชุดธรรมดา ๆ เท่านั้น

รายการมีการถ่ายทำตลอดเวลายกเว้นช่วงนอน ดังนั้นเขาจึงต้องดูดีไว้ก่อนเป็นอันดับแรก

นอกเหนือจากเสื้อผ้าแล้ว เจียงหยวนยังหยิบหนังสือเรื่อง "กลลวงซ่อนตาย" ยัดใส่กระเป๋าไปด้วย

เขาตั้งใจว่าจะแกล้งทำเป็นถืออ่านระหว่างการถ่ายรายการ เพื่อเป็นการโปรโมตหนังสือของตัวเองอย่างแนบเนียน

การที่ดาราถือหนังสือโปรโมตถือเป็นวิธีที่ได้ผลดีมาก

ทุกวันนี้การขายหนังสือทางออนไลน์ เพียงแค่ติดป้ายว่า 'XXX อ่าน' หรือ 'XXX แนะนำ' แฟนคลับก็จะแห่กันตามไปซื้ออย่างล้นหลาม

เมื่อสไตลิสต์ตอบกลับมา เจียงหยวนก็จัดชุดตามที่ได้รับคำแนะนำจนเสร็จเรียบร้อย จากนั้นจึงปิดกระเป๋าเดินทาง แล้วนั่งลงบนโซฟาเพื่อเปิดระบบขึ้นมา

ก่อนเปิดระบบ เขาไปล้างมือมาเรียบร้อยแล้ว (ตามธรรมเนียมถือเคล็ด)

เมื่อเตรียมจะเปิดกล่องสมบัติสีเงิน เขาต้องลุ้นระทึกว่าตนเองจะได้ทักษะชั้นดีอะไรมาใช้ในการรับมือกับ "ศึกพี่ชายฝ่าขวากหนาม" นี้บ้าง

หากพิจารณาจากผลลัพธ์ที่เคยผ่านมา ระบบก็ยังคงเอื้อเฟื้อต่อเขาอยู่เสมอ

[ยินดีด้วย ได้รับทักษะระดับเงิน "ความชำนาญการร้องงิ้ว" จำนวน 1 หน่วย]

ทันทีที่เปิดกล่อง เจียงหยวนก็เบิกตากว้างขึ้นทันที

นี่มันคือ 'ยามง่วงหมอนมาวาง' อย่างแท้จริง!

ทักษะใหม่ที่ได้รับมานี้ ช่างประจวบเหมาะเจาะกับบทเพลงที่เขาเตรียมนำไปแสดงยิ่งนัก

เจียงหยวนรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นโทรหาจางชิงในทันที เขารู้สึกว่าการออกแบบเวทีจะต้องถูกปรับแก้โดยด่วนเพื่อรองรับทีเด็ดที่เพิ่งได้รับมานี้

(จบแล้ว)