บทที่ 93: ขอลาหยุดหนึ่งครั้ง

(หมายเหตุผู้แปล: เนื้อหาในบทนี้เป็นประกาศจากผู้เขียนต้นฉบับภาษาจีนเกี่ยวกับสถานการณ์โควิดและการล็อกดาวน์)

วันนี้ไม่สบายหนักมาก ขอลาหยุดหนึ่งครั้งครับ

นี่เป็นวันที่ 3 ที่ล็อกดาวน์ห้ามออกจากหมู่บ้านโดยเด็ดขาด ช่วงเช้าต้องตรวจกรดนิวคลีอิก ทำกับข้าวให้ลูก เฝ้าลูกเรียนออนไลน์

กับข้าวที่บ้านหมดเกลี้ยง ช่วงบ่ายผักที่สั่งแบบรวมกลุ่ม (Group Buying) มาส่งหน้าหมู่บ้าน ต้องไปต่อแถวจ่ายเงินรับของ กลับขึ้นมาฆ่าเชื้อ

เพิ่งถอดเสื้อกันหนาว คนขายหมูก็โทรมาอีก ต้องใส่เสื้อลงไปรับอีก...

กลับขึ้นมา เต้าหู้ที่สั่งก็มาส่งอีก แทบบ้าครับ เป็นหวัดตัวรุมๆ อยู่แล้วด้วย วิ่งวุ่นทั้งบ่าย

ผักมีไม่กี่อย่าง ซื้อผักกาด กแตงกวา พริก มะเขือเทศ หมู อย่างละนิดละหน่อย ราคาก็แพง แต่ทำไงได้ ออกไปไม่ได้ ผักจากข้างนอกก็เข้ามาไม่ได้ แพงแค่ไหนก็ต้องกิน

ผักช่วยเหลือจากรัฐบาลยังเงียบ รอต่อไปครับ...

หวังว่าพรุ่งนี้ไข้จะลด จะพยายามอัปเดตให้เยอะขึ้น ขออภัยที่บ่นยืดยาวครับ!