บทที่ 37 ปัญหาใหญ่ในโรงงาน

เช้าตรู่ จางเย่าฮุยขับรถมารับเจียงฮ่าวเฉิน หลังจากกินมื้อเช้าเสร็จทั้งคู่ก็มุ่งหน้าไปที่โรงงานทันที

โรงงานตั้งอยู่ริมถนนซือหลง แถวชานเมืองตงกวน พื้นที่โรงงานไม่ได้กว้างขวางนัก แต่จัดวางผังได้เป็นระเบียบเรียบร้อย

อาคารสำนักงาน 3 ชั้นตั้งอยู่ทางซ้ายของประตูใหญ่ ทางขวาเป็นหอพักพนักงานปูกระเบื้องโมเสกสีฟ้าขาวดูสะอาดตา ตรงกลางลานมีสวนหย่อมเล็กๆ ปลูกต้นสนสูงตระหง่าน

ด้านหลังเป็นโรงงานผลิตตั้งเรียงราย หลังคามุงด้วยแผ่นเหล็กสีน้ำเงิน กำแพงยังดูใหม่

“เป็นไงบ้าง? โรงงานข้างหลังนี่ฉันเช่าโครงสร้างเดิมมา แล้วรื้อหลังคาทำใหม่หมดเลยนะ”

จางเย่าฮุยคุยโวพลางเดินนำ

“ไปทางนี้!”

จางเย่าฮุยชี้ไปทางตึกสำนักงาน

“พี่ฮุย ไปดูไลน์ผลิตก่อนดีกว่า นั่นแหละหัวใจสำคัญ”

เจียงฮ่าวเฉินเบรก

จางเย่าฮุยยิ้มแห้งๆ

“ได้ๆ ตามใจนาย”

ทั้งคู่เดินอ้อมสวนหย่อมตรงกลาง มุ่งหน้าไปยังโรงงานผลิตด้านหลัง

“หือ? นั่นอะไร?”

พอเดินมาถึงข้างโรงงาน สายตาเจียงฮ่าวเฉินเหลือบไปเห็นช่องว่างแคบๆ ระหว่างโรงงานสองหลัง กว้างพอให้คนเดินสวนกันได้ แต่ข้างในนั้น... มีกองวัตถุปริศนา

เขาขมวดคิ้ว เดินตรงเข้าไปดู

“ฮ่าวเฉิน! เดี๋ยว! อย่าเข้าไป!”

จางเย่าฮุยเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ รีบตะโกนห้าม แต่ไม่ทันแล้ว เจียงฮ่าวเฉินเดินเข้าไปถึงปากทางแล้ว

“เชี่ย! เหม็นชิบหาย!”

เจียงฮ่าวเฉินเอามือบีบจมูกแทบไม่ทัน รีบถอยกรูดออกมา ภาพที่เห็นคือกองอุจจาระแห้งกรังส่งกลิ่นตลบอบอวล

จางเย่าฮุยหน้าแดงก่ำด้วยความอับอาย

“ฮ่าวเฉิน... ขอโทษที เดี๋ยวฉันจะให้คนมาจัดการเดี๋ยวนี้แหละ ไอพวกคนงานบ้านนี่ มักง่ายจริงๆ!”

“หวังตง! หลี่หย่ง! มานี่ซิ!”

จางเย่าฮุยตะโกนเรียกหัวหน้าคนงานเสียงดังลั่น

เจียงฮ่าวเฉินไม่ได้พูดอะไร เขาเดินเลี่ยงไปอีกด้าน สังเกตเห็นคราบน้ำมันและเศษอาหารเปรอะเปื้อนอยู่ตามกำแพงข้างแปลงดอกไม้ มีแมลงวันบินว่อน ดูเหมือนคนงานจะชอบเทเศษอาหารทิ้งตรงนี้

เจียงฮ่าวเฉินก้มลงหยิบเศษอิฐขึ้นมา วาดวงกลมล้อมรอบคราบสกปรกบนกำแพง

“พี่ฮุย โรงงานพี่ดูภายนอกใหม่เอี่ยม แต่รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ นี่ไม่ได้เรื่องเลย ดูตรงนี้สิ คนงานกินเหลือก็เททิ้งมั่วซั่ว นี่กะจะทำปุ๋ยหมักชีวภาพเหรอ?”

เจียงฮ่าวเฉินชี้ให้ดูต้นกล้าที่เพิ่งปลูกใหม่ เขียวชอุ่มผิดปกติ สงสัยคงได้ปุ๋ยจากเศษอาหารพวกนี้แหละ ส่วนต้นเก่าคงตายเพราะโดนน้ำแกงราดจนรากเน่าไปหมดแล้ว

จางเย่าฮุยมองวงกลมบนกำแพงแล้วถอนหายใจ ยอมรับว่าตัวเองยังดูแลไม่ทั่วถึงจริงๆ

“ไปดูข้างในกันเถอะ”

จางเย่าฮุยรีบพาเปลี่ยนบรรยากาศ

ภายในโรงงาน เครื่องจักรเรียงรายเป็นระเบียบ พื้นและผนังสะอาดสะอ้าน เงียบสงบ เจียงฮ่าวเฉินพยักหน้าพอใจ

“เครื่องจักรพวกนี้เป็นของตกรุ่นจากญี่ปุ่น แต่ก็ถือว่าทันสมัยใช้ได้ ล้าหลังกว่ารุ่นล่าสุดแค่รุ่นเดียว พ่อฉันใช้เส้นสายภายในดึงมาให้”

“อืม โรงงานนี้ผ่าน แต่ผนังโล่งไปหน่อย น่าจะติดป้ายคำขวัญปลุกใจบ้าง ผู้ใหญ่มาดูจะได้ดูดี”

เจียงฮ่าวเฉินแนะนำ

เครื่องจักรดีๆ แบบนี้แหละที่เขาต้องการ ม้าจะวิ่งเร็วก็ต้องกินหญ้าดี เครื่องจักรดีถึงจะผลิตงานคุณภาพได้

“ป้ายคำขวัญสั่งทำไปแล้ว บ่ายนี้น่าจะมาติด ไปดูโรงงานที่ 2 กัน”

โรงงานที่ 2 กำลังเดินเครื่องผลิต เสียงเครื่องจักรดังกระหึ่ม เจียงฮ่าวเฉินเดินเข้าไปดูคนงานประกอบชิ้นส่วนอย่างขะมักเขม้น

“นี่ไลน์ประกอบชิ้นส่วนที่เราสั่งมาจากฮ่องกง”

จางเย่าฮุยชี้แจง

เจียงฮ่าวเฉินสังเกตสีหน้าคนงาน ทุกคนดูมีความสุขและกระตือรือร้น

“สวัสดิการดีสิท่า?”

เจียงฮ่าวเฉินถามยิ้มๆ

จางเย่าฮุยยืดอกภูมิใจ

“แน่นอน! แถวนี้ไม่มีใครให้เยอะเท่าฉันหรอก เงินเดือนมากกว่าที่อื่นเป็นร้อยหยวน เทศกาลก็มีไข่ไก่ ผลไม้แจก คนงานแย่งกันมาสมัครเพียบ”

“เป็นเถ้าแก่ที่ดีนี่นา รู้จักแบ่งปัน ไม่ขี้เหนียว ฮ่าๆๆ มิน่าล่ะคนงานถึงขยัน”

เจียงฮ่าวเฉินแซว

“เฮ้ย! ฉันไม่เคยขี้เหนียวนะเว้ย!”

จางเย่าฮุยรีบแก้ตัว

ออกจากโรงงาน ทั้งคู่เดินไปที่ตึกสำนักงาน

“ชั้นนี้เป็นฝ่ายวิจัย ไปดูหน่อยไหม?”

จางเย่าฮุยเปิดประตูห้องกว้าง ภายในมีโต๊ะทำงาน 4 ตัว พร้อมคอมพิวเตอร์และเครื่องมือทดสอบ

“วิศวกร 4 คนนั่นฉันให้หยุดพักร้อนอาทิตย์นี้ พวกเขาเป็นเด็กจบใหม่จากกวางโจว อยู่กับฉันมาปีนึงแล้ว”

เจียงฮ่าวเฉินมองปราดเดียวก็รู้ว่า ‘ฝ่ายวิจัย’ นี้มีไว้ประดับบารมีเฉยๆ เด็กจบใหม่ 4 คน กับเครื่องมือแค่นี้ จะไปวิจัยอะไรได้ เต็มที่ก็แค่ฝ่ายเทคนิคทั่วไป

ขึ้นไปชั้น 2 เป็นฝ่ายขาย มีพนักงานหญิงนั่งรับโทรศัพท์อยู่ 2-3 คน ส่วนใหญ่เซลล์จะออกไปวิ่งหาลูกค้าข้างนอก

สุดท้ายขึ้นไปห้องทำงานจางเย่าฮุยที่ชั้น 3 ห้องกว้างขวาง ตกแต่งหรูหรา

“ฮ่าวเฉิน ต่อจากนี้ 2-3 วันนายจัดการเลยนะ จะให้ทำอะไรสั่งมาได้เลย ฉันพร้อมสนับสนุนเต็มที่”

จางเย่าฮุยรินน้ำให้

“แหม... พี่เป็นเจ้าของ ผมเป็นแค่พาร์ทเนอร์นะ”

เจียงฮ่าวเฉินยิ้ม

“เอาอย่างนี้ เริ่มจากวันนี้ผมจะลุยวางโครงสร้างการผลิตเพจเจอร์กับตู้สาขารุ่นใหม่ก่อน ส่วนเรื่องทำความสะอาด จัดสวน ปรับภูมิทัศน์ พี่รับผิดชอบไป ทุกเย็น 6 โมงเรามาเดินตรวจงานพร้อมกัน”

เจียงฮ่าวเฉินไม่อยากเสียเวลาไปกับการคุมงานก่อสร้าง เขาต้องใช้เวลาที่มีค่าไปกับการเตรียมข้อมูลเทคนิค