บทที่ 16: ของที่เก็บได้จากการต่อสู้

บทที่ 16: ของที่เก็บได้จากการต่อสู้

การสร้างโรงทหารต้องใช้หิน 300 หน่วย, ไม้ 200 หน่วย, เศษเหล็ก 100 หน่วย และตะปูเหล็ก 50 ตัว โดยสามารถรองรับกำลังพลได้สูงสุด 10 นาย

ตอนนี้เซิ่นล่างยังมีวัสดุไม่เพียงพอ เขาจึงทำได้เพียงสะสมพวกมันไปก่อนแล้วค่อยหาโอกาสสร้างในภายหลัง

หอคอยหน้าไม้เป็นสิ่งก่อสร้างประเภทป้องกันอัตโนมัติ แม้ว่าบ้านไม้และกระท่อมนักล่าจะต้องการวัสดุเช่นกัน แต่มันคือสิ่งที่ต้องให้ความสำคัญเป็นอันดับแรก

ในเวลานี้ เขาต้องการตะปูอีกเพียง 70 ตัว และหินอีก 50 หน่วย

ตะปูสามารถตีขึ้นมาจากเศษเหล็กได้ แต่เซิ่นล่างไม่มีหินเลย เขาต้องเลือกระหว่างการแลกเปลี่ยนกับผู้เล่นคนอื่นหรือจะไปขุดด้วยตัวเอง

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ถึงจะมีวัสดุเหลือเฟือ เขาก็ต้องจัดการพวกผู้เดินดินในบริเวณรอบๆ ให้หมดเสียก่อน มิฉะนั้นหากที่พักพิงถูกบุกจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัว เขาคงไม่มีที่ให้ไปร้องเรียนกับใคร

"ครืด—"

เสียงเล็บขูดประตูดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง เซิ่นล่างถึงกับพูดไม่ออกในความพยายามของมัน จะขูดก็ขูดไปเถอะ ถ้ามันขูดจนทะลุเข้ามาได้ภายในชั่วชีวิตนี้ เขาก็ยอมแพ้แล้ว

เซิ่นล่างมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นพวกผู้เดินดินเดินโซซัดโซเซอย่างไร้จุดหมายอยู่ในระยะแปดสิบเมตร เขาจ่อปืนพกสีเงินยวงออกไปนอกหน้าต่างอีกครั้ง

"ปัง!" ประกายไฟแลบออกจากปากกระบอกปืน แต่พวกผู้เดินดินในระยะไกลกลับดูสับสนงุนงง

เขาพลาดเป้า ซึ่งก็เป็นไปตามที่คาดไว้ เซิ่นล่างเพิ่งจะเคยจับปืนได้เพียงสามวัน หากเขายิงโดนอะไรก็ตามในระยะ 20 เมตรได้ก็นับว่าเป็นปาฏิหาริย์แล้ว

เสียงปืนดึงดูดพวกมันให้มุ่งหน้ามายังที่พักพิง เมื่อเห็นว่ามีสามตัวในกลุ่มนั้นเคลื่อนที่เร็วขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เซิ่นล่างก็สัมผัสได้ถึงความกดดันที่ถาโถมเข้ามา

ซากศพเน่าเฟะที่ดูราวกับสัตว์ประหลาด พวกมันได้กลิ่นเลือดเนื้อ ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว และกระหายในเนื้อหนังของมนุษย์ที่กำลังเดินตรงเข้ามาหา ไม่ว่าใครก็ต้องรู้สึกหวาดกลัวและลนลานกันทั้งนั้น

เซิ่นล่างก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น ทั้งสองชีวิตที่ผ่านมา เขาเคยเห็นพวกผู้เดินดินแค่ในเกมหรือภาพยนตร์เท่านั้น เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดเหล่านี้โดยตรง จะบอกว่าไม่กลัวก็คงเป็นการโกหก

อย่างไรก็ตาม ประตูเหล็กและกำแพงไม้ที่หนาทึบด้านนอก โดยเฉพาะปืนพกสีเงินในมือ ช่วยมอบความกล้าหาญให้เขาเผชิญหน้ากับพวกมันได้

เซิ่นล่างเหนี่ยวไกต่อไปไม่หยุด เขาซัดไปทั้งหมดสิบครั้ง และในที่สุด เมื่อพวกมันเข้ามาในระยะ 50 เมตร เขาก็ยิงถูกท้องของตัวหนึ่งเข้าจนได้!

หน้าท้องที่เน่าเปื่อยอย่างหนักฉีกขาดเป็นแผลฉกรรจ์ อวัยวะภายในสีเทาและน้ำหนองไหลทะลักออกมา แต่ดูเหมือนว่าผู้เดินดินตัวนั้นจะไม่ได้รับผลกระทบใดๆ เลย

เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ การยิงที่หัวเป็นเพียงวิธีเดียวที่จะจัดการมันได้

พวกตัวที่เคลื่อนที่เร็วกลุ่มแรกเข้าสู่ระยะ 30 เมตรจากที่พักพิงแล้ว ในระยะนี้ประกอบกับการพาดปืนกับขอบหน้าต่าง ความแม่นยำของเซิ่นล่างจึงเพิ่มขึ้นอย่างมาก อย่างน้อยเขาก็ยิงเข้าเป้าสามนัดจากทั้งหมดห้าครั้ง

ใกล้เข้ามาอีก ใกล้เข้ามาอีกนิด

หลังจากเซิ่นล่างใช้กระสุนไปสองแม็กกาซีน ผู้เดินดินสองตัวก็ล้มลง เหลือเพียงตัวสุดท้าย

เซิ่นล่างรอจนกระทั่งมันเข้ามาในระยะสิบเมตรจากที่พักพิง ก่อนจะตรวจสอบข้อมูลของมันทันที

【ผู้เดินดิน】

【สถานะ: ซากศพนี้เคยลิ้มรสเลือดเนื้อมาแล้ว จึงยังคงความสามารถในการเดินได้ในระดับหนึ่ง แต่มีความแข็งแกร่งมากกว่า 'ผู้เดินดินที่อ่อนแอ' เพียงเล็กน้อยเท่านั้น】

เดินเร็วขนาดนี้ ยังเป็นแค่ผู้เดินดินธรรมดาอีกเหรอ?

เซิ่นล่างยิงปิดบัญชีมันไปทันที ส่วนพวกที่เหลืออีกเจ็ดตัวยังคงค่อยๆ คืบคลานเข้ามา

เซิ่นล่างถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ เขาเปิดนาฬิกาขึ้นมาตรวจสอบค่าประสบการณ์

【ต้องการค่าประสบการณ์อีก 93 แต้ม เพื่อเลื่อนสู่ระดับถัดไป】

ได้มาเจ็ดแต้ม เซิ่นล่างคาดเดาว่าผู้เดินดินที่อ่อนแอน่าจะมีค่า 1 แต้ม ส่วนผู้เดินดินปกติน่าจะมี 2 แต้มต่อตัว

เมื่อผู้เดินดินเจ็ดตัวที่เหลือเข้าสู่ระยะ 30 เมตร เซิ่นล่างก็สาดกระสุนต่อ เขาไม่สนว่าจะยิงพลาดหรือไม่ ถือเสียว่าเป็นการฝึกซ้อมยิงปืนไปในตัว

หลังจากศพทั้งสิบรายล้มลงบนพื้นหญ้า เซิ่นล่างชำเลืองมองค่าประสบการณ์ซึ่งพุ่งขึ้นมาเป็น 14 แต้ม เป็นไปตามที่เขาเดาไว้ไม่มีผิด ผู้เดินดินที่อ่อนแอให้ 1 แต้ม และผู้เดินดินปกติให้ 2 แต้ม!

เมื่อกำจัดพวกมันจนสิ้นซาก ศพของพวกมันก็นอนเกลื่อนกลาดอยู่บนสนามหญ้า และไม่มีผู้เดินดินโผล่ออกมาจากทางเข้าหมู่บ้านอีก

หมดแล้วอย่างนั้นหรือ?

หมู่บ้านชิงเจียงมีบ้านเรือนอยู่ยี่สิบหลังคาเรือน คาดว่าถ้าทุกคนในหมู่บ้านกลายเป็นปีศาจก็น่าจะมีสักแปดสิบหรือเก้าสิบตัว แต่เขาเพิ่งจัดการไปเพียง 11 ตัวเท่านั้น ยังห่างไกลจากจำนวนจริงอยู่มาก

น่าจะมีพวกมันหลบซ่อนอยู่ในหมู่บ้านและไม่ได้เดินออกมาตอนที่ได้ยินเสียงปืน

เซิ่นล่างถอนหายใจด้วยความโล่งอก ตอนนี้ปลอดภัยขึ้นแล้ว เขาควรออกไปสำรวจสถานการณ์ข้างนอกเสียหน่อย

เขาถือปืนพกไว้แน่นแล้วผลักประตูออกไป แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงบนร่าง

พืชผลในสวนเติบโตสูงถึงระดับเอวแล้ว เซิ่นล่างมองไปรอบๆ แม้ว่าท้องฟ้าของเมื่อวานและวันนี้จะเป็นผืนเดียวกัน แต่เขากลับรู้สึกว่าบรรยากาศเปลี่ยนไป มันดูอึมครึมอย่างบอกไม่ถูก บางทีเขาอาจจะคิดมากไปเอง

หลังจากมั่นใจว่ารอบข้างปลอดภัยแล้ว เซิ่นล่างก็ตรงไปยังจุดที่ศพแรกล้มลง

ผู้เดินดินตัวนั้นถูกเขาระเบิดหัวจนมันสมองกระจายไปทั่ว แค่ยืนอยู่ใกล้ๆ ก็ทำให้เขารู้สึกคลื่นไส้แล้ว

เขาต้องกลั้นใจฝืนความพะอืดพะอมก้มลงไป เอื้อมมือขวาเข้าไปในกระเป๋าเสื้อของมันเพื่อค้นหา

อย่างที่ทุกคนรู้กันดี การเก็บของหลังจากต่อสู้เสร็จเป็นส่วนสำคัญที่ขาดไม่ได้ในทุกเกม

เซิ่นล่างทำตามสัญชาตญาณ นอกจากจะได้ค่าประสบการณ์จากการฆ่าแล้ว มันควรจะมีของรางวัลตกอยู่บ้างไม่ใช่หรือไง? ระบบเกมมันถูกออกแบบมาแบบนี้ไม่ใช่เหรอ?

เซิ่นล่างคลำเจอวัตถุแข็งบางอย่างในกระเป๋า เมื่อหยิบออกมามันคือไฟแช็ก!

มีของดรอปจริงๆ ด้วย ขนาดตัวอ่อนแอเขายังได้ไฟแช็ก ถ้าเป็นตัวที่เก่งกว่านี้ก็น่าจะได้พิมพ์เขียวเลยไม่ใช่หรือ?

เมื่อเขาลุกขึ้นยืน ศพตรงหน้าก็ค่อยๆ สลายไปในอากาศ ทันใดนั้นร่างของผู้เดินดินและกองเศษสมองก็หายวับไปอย่างไร้ร่องรอย

ทำความสะอาดอัตโนมัติงั้นเหรอ? พอค้นของออกมาแล้วศพก็จะหายไปเอง?

เซิ่นล่างครุ่นคิด หากเขาไม่ค้นศพ พวกมันจะกองทับถมกันเป็นภูเขาเลากาเหมือนในภาพยนตร์สงครามซอมบี้หรือไม่

"โธ่เอ๊ย ลืมถอดเสื้อผ้ามันมาทำเศษผ้าเลย!"

เซิ่นล่างเพิ่งนึกขึ้นได้ด้วยความเจ็บใจพลางทุบกำแพงไม้ข้างตัว

ของรางวัลจากพวกตัวอ่อนแอนั้นช่างน้อยนิด เขาหลงนึกว่าไฟแช็กคือจุดเริ่มต้นที่ดี แต่กลายเป็นว่านั่นคือสิ่งที่มีค่าที่สุดที่หาได้แล้ว

กระดาษขยำ บุหรี่ เปลือกเมล็ดทานตะวัน...

จะเรียกว่าของรางวัลยังไม่ได้เลยด้วยซ้ำ มันคือขยะชัดๆ!

พวกผู้เดินดินปกติดีขึ้นมาหน่อยแต่ก็ยังไม่พ้นสภาพขยะอยู่ดี ไม่ว่าจะเป็นธนบัตร มีดพกสนิมเกรอะ หรือถุงมือขาดๆ

นอกจากมีดพกกับไฟแช็กแล้ว เซิ่นล่างก็ยัดอย่างอื่นกลับเข้าไปในกระเป๋าของพวกมันตามเดิม

เวลาเก้าโมงเช้า พื้นที่รอบที่พักพิงค่อนข้างปลอดภัย

"ครืด—"

ผู้เดินดินที่อยู่หลังบ้านยังคงใช้เล็บขูดกำแพงสังกะสีต่อไปอย่างไม่ยอมลดละ

เซิ่นล่าง: ...

เวลาเก้าโมงหนึ่งนาที พื้นที่รอบที่พักพิงค่อนข้างปลอดภัย

เศษเหล็ก 1 หน่วยสามารถทำตะปูเหล็กได้ 5 ตัว เซิ่นล่างใช้เศษเหล็กทั้งหมดที่มีผลิตตะปูออกมาได้เพียง 45 ตัว ยังขาดเศษเหล็กอีก 7 หน่วย

ในขณะเดียวกัน หลังจากใช้เวลาประดิษฐ์ของด้วยมือมาอย่างยาวนาน ในที่สุดเขาก็ได้รับทักษะการประดิษฐ์:

【การประดิษฐ์ด้วยมือ】

【ประเภท: ทั่วไป】

【ผลลัพธ์ (ระดับ 1): เพิ่มความเร็วในการประดิษฐ์ด้วยมือเล็กน้อย พัฒนาได้จากการประดิษฐ์อย่างต่อเนื่อง】

ทักษะการประดิษฐ์ด้วยมือ เรียนรู้สำเร็จ!

ไอเทมสำคัญที่จะทำให้การทำเกษตรของเซิ่นล่างมั่นคงขึ้นคือ 'จอบไม้' ซึ่งต้องใช้ทักษะการประดิษฐ์ระดับ 1 ถึงจะผลิตได้เป็นจำนวนมาก โดยใช้วัสดุหลักเป็นไม้ซึ่งเป็นสิ่งที่มีสะสมไว้มากที่สุดในตอนนี้

"พอสร้างบ้านไม้เสร็จ ฉันจะแจกจอบให้คนงานคนละอันเลย!"

กระท่อมนักล่าผลิตเนื้อทุกวัน ส่วนจอบไม้ก็จะช่วยให้มีผักผลไม้กินทุกวัน ช่างเป็นชีวิตที่ยอดเยี่ยมจริงๆ