บทที่ 2 ตัวจัดการม็อด เริ่มทำงาน!

บทที่ 2 ตัวจัดการม็อด เริ่มทำงาน!

“ในที่สุดความลับก็ถูกเปิดเผยเสียที ว่าที่แท้ผมก็คือ ‘ผู้ข้ามมิติ’”

ใช่แล้ว เสิ่นลางไม่ใช่คนดั้งเดิมของดาวสีน้ำเงิน แต่เขามาจากโลกที่เรียกว่า ‘โลกมนุษย์’!

เรื่องราวในชาติก่อนของเขานั้นไม่มีอะไรซับซ้อน เขาเป็นเพียงพนักงานออฟฟิศหนุ่มรูปหล่อผู้ขยันขันแข็งคนหนึ่ง แต่กลับโชคร้ายถูกรถบรรทุกขนดินคันใหญ่พุ่งชนขณะกำลังเดินกลับบ้านในช่วงกลางดึกหลังจากทำงานล่วงเวลา... เป็นจุดจบที่แสนธรรมดาเหลือเกิน

“สร้างพรสวรรค์สำเร็จ!”

เสียงที่เย็นเยียบดึงเสิ่นลางออกจากภวังค์ความทรงจำ เบื้องหน้าของเขามีลูกบอลแสงห้าลูกลอยเด่นอยู่

มีลูกบอลแสงสีรุ้งหนึ่งลูก สีม่วงหนึ่งลูก สีน้ำเงินสองลูก และสีเขียวหนึ่งลูก

มีพรสวรรค์ระดับสีรุ้งอยู่จริงๆ ด้วย!

เสิ่นลางรู้สึกตื่นเต้นอย่างยิ่ง แม้เขาจะไม่รู้ว่าระดับสีรุ้งนั้นสูงส่งเพียงใด แต่จากประสบการณ์การเล่นเกมมามากมาย เขารู้ดีว่ามันต้องเหนือกว่าระดับสีแดงอย่างแน่นอน

เพียงแค่จ้องมองไปยังลูกบอลแสง ข้อมูลของพรสวรรค์นั้นก็ปรากฏขึ้น และหากยื่นมือไปสัมผัสจะถือเป็นการเลือกพรสวรรค์นั้นทันที เนื่องจากของอร่อยต้องเก็บไว้กินทีหลัง เสิ่นลางจึงตัดสินใจเริ่มดูจากระดับสีเขียวก่อน

เกิดมาเพื่อเป็นวัวงาน: แม้คุณจะเริ่มต้นจากการเป็นเด็กกำพร้าที่พยายามอย่างหนักเพียงใด คุณก็ไม่อาจก้าวข้ามช่องว่างทางชนชั้นได้ เมื่อเติบโตขึ้น คุณถูกกำหนดให้เป็นฟันเฟืองของสังคมที่คอยอุทิศแรงกายแรงใจอย่างไม่ย่อท้อ

ผลลัพธ์: ค่ากายภาพเพิ่มขึ้น 1 แต้ม ความชำนาญในทักษะการก่อสร้างเพิ่มขึ้น 50 เปอร์เซ็นต์ (มีผลก่อนถึงเลเวล 5) อัตราความหิวลดลง 15 เปอร์เซ็นต์ มีผลถาวร

ใบหน้าของเสิ่นลางมืดครึ้มลงทันที ใครเป็นวัวงานกัน? ข้ามไปเลย

โหยหาครอบครัว: ตั้งแต่เด็ก คุณโหยหาคนในครอบครัวที่จะคอยช่วยเหลือคุณ แม้คุณจะเชื่อว่าสามารถจัดการทุกอย่างได้ด้วยตัวคนเดียว แต่ลึกๆ ในใจคุณกลับคิดตรงกันข้าม

ผลลัพธ์: สามารถอัญเชิญผู้อยู่อาศัยในที่หลบภัยระดับวีรบุรุษสีเขียวได้หนึ่งคน สามารถกำหนดเพศและรูปลักษณ์ของผู้อยู่อาศัยได้อย่างอิสระ ผู้อยู่อาศัยคนนี้จะจงรักภักดีต่อคุณอย่างที่สุด

ไม่เลว... ไม่เลวเลย เสิ่นลางพยักหน้า แม้จะเป็นรางวัลที่ใช้ได้เพียงครั้งเดียว แต่การมีผู้ช่วยในช่วงเริ่มต้นจะช่วยประหยัดเวลาและแรงกายได้มาก

อัจฉริยะแห่งการเรียนรู้: คุณคืออัจฉริยะตัวน้อยที่มักจะสอบได้คะแนนสูงสุดของเมืองอยู่เสมอ คุณมีความสามารถในการสรุปและจัดหมวดหมู่ข้อมูลได้อย่างดีเยี่ยม

ผลลัพธ์: ค่าจิตวิญญาณเพิ่มขึ้น 1 แต้ม ความชำนาญในทักษะทั่วไปเพิ่มขึ้น 20 เปอร์เซ็นต์ (มีผลก่อนถึงเลเวล 5) เมื่อใช้แต้มวิวัฒนาการครั้งแรก เส้นทางการวิวัฒนาการที่เกี่ยวข้องกับการเรียนรู้จะปรากฏขึ้น

นี่ก็ไม่เลวเหมือนกัน เป็นพรสวรรค์สายสนับสนุนที่เน้นการพัฒนาในระยะยาว

ผู้ไม่หยุดพัฒนาตนเอง: จากเด็กกำพร้าจนถึงปัจจุบัน คุณผ่านประสบการณ์มามากมาย สวรรค์มักจะเมตตาผู้ที่ช่วยเหลือตัวเองเสมอ และคุณก็เชื่อมั่นในสิ่งนั้นอย่างแรงกล้า

ผลลัพธ์: ค่ากายภาพเพิ่มขึ้น 1 แต้ม ค่าจิตวิญญาณเพิ่มขึ้น 2 แต้ม สภาวะจิตใจจะคงความสงบได้ยาวนาน อัตราความหิวลดลง 20 เปอร์เซ็นต์ อัตราการฟื้นฟูพลังกายเร็วขึ้น 20 เปอร์เซ็นต์ นอกจากนี้จะมีการสุ่มเหตุการณ์ช่วยเหลือในทุกๆ เดือน

นี่น่ะหรือ? ช่องว่างระหว่างสีม่วงกับสีน้ำเงินมันกว้างขนาดนี้เชียวหรือ? แค่ค่าคุณสมบัติพื้นฐานก็มากกว่าระดับสีน้ำเงินถึงสี่เท่าแล้ว ยังไม่นับรวมประโยชน์ระยะยาวจากเหตุการณ์สุ่มช่วยเหลือรายเดือนอีก!

แต่ในเกมวันสิ้นโลก สีม่วงนั้นสูงกว่าสีน้ำเงินเพียงระดับเดียวเท่านั้น

เสิ่นลางยิ่งรู้สึกตื่นเต้นกับความสามารถของพรสวรรค์ระดับสีรุ้งมากขึ้นไปอีก เขาเลื่อนสายตาไปมอง และหลังจากเห็นข้อมูลนั้น สีหน้าของเขาก็แข็งค้างไปครู่หนึ่งก่อนจะเปลี่ยนเป็นความปลาบปลื้มยินดีอย่างบ้าคลั่ง!

ตัวจัดการม็อด: ในฐานะผู้ข้ามมิติและนักเรียนมัธยมปลาย คุณยังขาดความสำเร็จอีกเพียงอย่างเดียว! นี่คือตัวจัดการม็อดที่คุณเคยสร้างขึ้นด้วยตัวเอง

ผลลัพธ์: คุณสามารถติดตั้งเกมและม็อดทั้งหมดที่คุณเคยเล่นในชาติก่อนลงในเกมวันสิ้นโลกได้ ม็อดจะถูกปลดล็อคตามเงื่อนไขความสำเร็จที่กำหนด ความสำเร็จแต่ละอย่างจะปลดล็อคได้เพียงหนึ่งม็อด และจะใช้งานได้หลังจากปลดล็อคแล้วเท่านั้น การปรากฏขึ้นของม็อดในเกมจะถูกปรับเปลี่ยนให้มีความสมเหตุสมผลตามบริบทของโลก

หมายเหตุ: นี่คือของขวัญจากโลกมนุษย์

คำอธิบายเรียบง่าย แต่เปี่ยมไปด้วยคุณสมบัติที่ทรงพลัง!

เสิ่นลางคุ้นเคยกับมันเป็นอย่างดี ตัวจัดการม็อดนี้ ในชาติก่อนเขาพบว่าการติดตั้งม็อดสำหรับเกมบางเกมนั้นยุ่งยากเกินไป เขาจึงลงมือสร้างโปรแกรมจัดการม็อดที่เรียบง่ายขึ้นมาเอง เพียงแค่ลากไฟล์มาใส่เพื่อเปิดใช้งาน หรือลากออกเพื่อยกเลิก

ในโลกใบเก่า เกมนั้นเพิ่งถูกติดตั้งม็อดไปเพียงสามตัวเท่านั้นก่อนที่เขาจะข้ามมิติมายังดาวสีน้ำเงิน

แต่ตอนนี้ เสิ่นลางสามารถติดตั้งเกมและม็อดทั้งหมดที่เขาเคยเล่นลงในเกมวันสิ้นโลกได้!

ลองคิดดูให้ดี ในชาติก่อนเขาเล่นเกมอะไรมาบ้าง? และติดตั้งม็อดอะไรไว้? ไม่ว่าจะเป็นเกมสยองขวัญในคฤหาสน์ร้าง, เกมสร้างโลกในตำนาน, เกมวางแผนการรบระดับจักรวาล, หรือเกมเอาชีวิตรอดจากซอมบี้ ส่วนม็อดเหล่านั้นก็มีตั้งแต่การปรับปรุงเนื้อหาเล็กน้อยไปจนถึงการรื้อระบบเกมใหม่ทั้งหมดจนแทบจะเป็นคนละเกม บางม็อดนั้นมีความสามารถเหนือชั้นยิ่งกว่าโปรแกรมโกงเสียอีก!

ในชาติก่อน บางเกมต้องซื้อเนื้อหาเสริมราคาแพง แต่ตอนนี้เขาสามารถใช้เนื้อหาหลักเหล่านั้นในรูปแบบของม็อดได้ฟรี

แม่โลกครับ ผมรักแม่ที่สุดเลย!

เสิ่นลางตื่นเต้นจนพูดไม่ออก เขารีบยื่นมือไปคว้าลูกบอลแสงสีรุ้งนั้นทันที

ลูกบอลแสงไหลเข้าสู่ร่างกายของเสิ่นลางราวกับสายน้ำ ให้ความรู้สึกอบอุ่นและเบาสบาย...

“เลือกพรสวรรค์สำเร็จ ประตูเปิดออกได้แล้ว”

ความมืดมิดรอบตัวเลือนหายไป เสิ่นลางกลับมาอยู่ในห้องเล็กๆ ของเขาอีกครั้ง

เมื่อดูนาฬิกา พบว่าเวลาเพิ่งผ่านไปเพียงสามนาทีเท่านั้น แสงสีรุ้งในส่วนของพรสวรรค์ยังคงกะพริบระยิบระยับ

เสิ่นลางกดเข้าไปที่พรสวรรค์ ทันใดนั้นหน้าต่างอินเทอร์เฟซใหม่ก็ปรากฏขึ้นซ้อนทับแถบสถานะเดิม

หน้าตัวจัดการม็อดที่แสนคุ้นเคยจากชาติก่อนปรากฏแก่สายตา เสิ่นลางศึกษามันอย่างละเอียด วิธีการใช้งานม็อดนั้นแตกต่างจากเมื่อก่อนมาก ในอดีตเขาเพียงแค่ลากวางเพื่อใช้งานหรือยกเลิกได้ตามใจชอบ

แต่ตอนนี้ รายการม็อดที่สามารถปลดล็อคได้นั้นมีจำนวนมหาศาล ม็อดแต่ละตัวจะสอดคล้องกับความสำเร็จอย่างหนึ่ง และจะติดตั้งโดยอัตโนมัติเมื่อเงื่อนไขสำเร็จเท่านั้น เมื่อติดตั้งแล้วจะไม่สามารถยกเลิกได้

ม็อดบางตัวยังต้องการม็อดก่อนหน้าเป็นเงื่อนไขในการปลดล็อคอีกด้วย

ดังนั้น มันจึงไม่ใช่ว่าม็อดทุกอย่างจะถูกปลดล็อคตั้งแต่เริ่มต้น มิฉะนั้นเสิ่นลางคงเกรงว่าเขาจะจบเกมนี้ได้ในทันที

นี่คงเป็นความลำบากใจบนความสุขสินะ ถึงแม้ตอนนี้จะยังไม่มีม็อดตัวไหนถูกปลดล็อค และยังไม่มีการเพิ่มแต้มคุณสมบัติใดๆ แต่เขาก็พอมองเห็นอนาคตที่รุ่งโรจน์รออยู่รำไร!

เสิ่นลางสงบใจที่ตื่นเต้นลง แล้วกดเข้าไปที่ไอคอนที่หลบภัยบนหน้าจอคอมพิวเตอร์

“โปรดตั้งชื่อที่หลบภัยของคุณ”

“ทะเลดารา”

“ไม่มีชื่อซ้ำ ตั้งชื่อสำเร็จ”

หน้าจอแสดงข้อมูลที่หลบภัยในมุมมองภาพตัดขวาง มีทั้งประตู หน้าต่าง เตียงไม้ และโต๊ะคอมพิวเตอร์ครบถ้วน บนหน้าจอคอมพิวเตอร์มีตัวการ์ตูนเสิ่นลางตัวเล็กๆ กำลังส่ายหัวไปมา

เมื่อเสิ่นลางวางเมาส์เหนือผนัง ประตู และหน้าต่าง หน้าต่างการอัปเกรดก็เด้งขึ้นมาทันที

สิ่งปลูกสร้างในที่หลบภัย: ประตูไม้

ประเภท: ทั่วไป

ระดับ: ชั้นเลว

คำอธิบาย: ประตูไม้ที่มีประสิทธิภาพการป้องกันต่ำมาก

ต้องใช้เศษเหล็ก 5 หน่วย เพื่อเสริมความแข็งแรง

ต้องใช้เศษเหล็ก 20 หน่วย เพื่ออัปเกรดเป็นประตูเหล็ก

วัตถุดิบไม่เพียงพอ ไม่สามารถอัปเกรดได้!

ผนังไม้... หลังคามุงจาก... พื้น... ทุกอย่างอยู่ในสภาพไม่ต่างกัน

สิ่งอำนวยความสะดวกในที่หลบภัย: เตียงไม้

ประเภท: ทั่วไป

ระดับ: ชั้นเลว

คำอธิบาย: เตียงไม้ที่ไม่มีเครื่องนอนใดๆ ไม่ต้องกังวลไป การตื่นมาพร้อมอาการปวดเมื่อยตามตัวถือเป็นเรื่องปกติ ความสบายของที่หลบภัย +0

ต้องใช้...

ไม่มีข้อยกเว้นใดๆ เนื่องจากเขายังไม่มีวัตถุดิบ จึงไม่สามารถทำการอัปเกรดสิ่งใดได้เลย

ที่ด้านล่างของหน้าจอมีข้อความบรรทัดเล็กๆ ระบุว่า:

“เมื่อสิ่งปลูกสร้างย่อยทั้งหมดของที่หลบภัยได้รับการอัปเกรด จะสามารถกระตุ้นการอัปเกรดที่หลบภัยในภาพรวมได้”

ปรากฏว่าหลังจากอัปเกรดประตูไม้ ผนังไม้ และหลังคามุงจากแล้ว จึงจะมีการอัปเกรดที่หลบภัยในระดับถัดไป และหลังจากนั้นก็จะสามารถอัปเกรดรายการย่อยต่อได้อีก แต่สิ่งอำนวยความสะดวกภายในอย่างเตียงไม้ไม่ถูกนับรวมอยู่ในเงื่อนไขนี้