บทที่ 54 อสูรสิงโตน้ำตาทองคำ

บทที่ 54 อสูรสิงโตน้ำตาทองคำ

"มีด...สังหารมังกร?"

สีหน้าของหวังหยวนและคนอื่นๆ ดูแปลกไปทันที

ชื่อมันฟังดูเท่มากก็จริง แต่ยังไงมันก็ดูเหมือนมีดสังหารหมูชัดๆ!

พวกเขาเริ่มสงสัยในใจว่า หรือว่าการชวนเย่ชวนมาร่วมทีมครั้งนี้จะเป็นการพาตัวเองมาติดกับดัก?

ใครกันที่เอามีดสังหารหมูมาใช้เป็นอาวุธต่อสู้?

แต่ในเมื่อมาถึงขนาดนี้แล้ว พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากนี้ พลังของเย่ชวนที่เขาแสดงออกมาก่อนหน้านี้ก็เป็นของจริง

ทีมทั้งหมดเริ่มค่อยๆ เคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง

โดยที่พวกเขาไม่รู้เลยว่า มีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งกำลังซ่อนตัวอยู่ในเงามืดด้านหลังพวกเขา จ้องมองพวกเขาอย่างกับงูพิษ

"มันมาแล้ว! ระวังตัวให้ดี!" หวังหยวนเตือนเสียงเข้ม

เบื้องหน้าของพวกเขาคือสัตว์อสูรที่มีลำตัวสีน้ำเงินเข้ม แผงคอคล้ายหนวดปลาหมึกพริ้วไหวไปมา และดวงตาสีทองส่องประกายวาววับ

ร่างของมันสูงเกือบห้าเมตร แผ่กลิ่นอายกดดันอันน่าหวาดหวั่น

อสูรสิงโตน้ำตาทองคำ ระดับต้าซือขั้นห้า!

"เถิงอิงอี้ นายมีความเร็วสูงที่สุด เดี๋ยวจัดการล่อมันออกไป!"

"เจี้ยนพ่าน นายคอยยิงโจมตีระยะไกล ทำลายการมองเห็นของมันให้ได้ อย่าให้มันใช้ดวงตาสีทองโจมตีพวกเรา!"

"โฮ่วเซี่ย ทำหน้าที่เดิมของเธอ ปกป้องอวี๋เสี่ยวจวนไว้!"

หวังหยวนสั่งการอย่างคล่องแคล่ว แสดงให้เห็นว่าทีมนี้ผ่านการทำงานร่วมกันมาหลายครั้งจนเกิดความเข้าใจกันดี

"ส่วนเย่ชวน ถ้านายสามารถจัดการสิงห์จระเข้เกราะเหล็กได้ พลังโจมตีของนายคงไม่ธรรมดา เราต้องการให้นายโจมตีมันให้หนักที่สุดเท่าที่จะทำได้!"

เย่ชวนพยักหน้า "ได้เลย"

"ถ้าไม่มีอะไรแล้ว เตรียมตัวลุยได้! อวี๋เสี่ยวจวน!" หวังหยวนเร่ง

อวี๋เสี่ยวจวนยกมือขึ้น แสงสีส้มอ่อนเริ่มก่อตัวขึ้นในฝ่ามือของเธอ ก่อนจะกลายเป็น สี่ลำแสงที่พุ่งไปหาสมาชิกทีมทั้งสี่คน

"แสงวิญญาณร่วมใจ!"

ทันทีที่ลำแสงโอบล้อมพวกเขา เย่ชวนรู้สึกได้ชัดเจนว่า ค่าสถานะสามมิติของเขาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

【ชื่อ: เย่ชวน】

【อาชีพ: นักเชือดหมูระดับเทพ】

【ระดับ: เติงถังขั้นสี่ (11.2%)】

【พลัง: 217.5 (+82.5)】

【ความว่องไว: 217.5 (+82.5)】

【พลังจิต: 217.5 (+82.5)】

【พรสวรรค์: ผู้พิชิตหมู, คมดาบสังหารเทพ】

【ทักษะอาชีพ】

เพชฌฆาตเงาโลหิต (lv2) – ปลดปล่อยกลิ่นอายสังหาร ทำให้หมูอยู่ในสภาวะหวาดกลัว 2 วินาที

จิตวิญญาณมีดสังหาร (lv2) – เพิ่มจิตมีดสังหารให้มีดสังหารหมู สามารถทะลุผ่านการป้องกันของหมูได้ 20%

【ทักษะอื่นๆ】

วิถีลมไร้ร่องรอย (ขั้นสมบูรณ์เล็ก)

เงาล่องหนอันเยือกเย็น (ขั้นสมบูรณ์แบบ)

การโจมตีลวงตา (ขั้นสมบูรณ์เล็ก)

หมัดบดหิน (ขั้นสมบูรณ์)

ดาบทำลายเมฆ (ขั้นสมบูรณ์)

【พรสวรรค์】

ผู้พิชิตหมู – โจมตีหมูเพิ่มความเสียหาย 1450% และลดความเสียหายจากหมูลงครึ่งหนึ่ง ทุกครั้งที่ฆ่าหมู พรสวรรค์นี้จะเพิ่มความเสียหายอีก 1%

คมดาบสังหารเทพ – เลือกอาวุธหนึ่งชิ้นเป็นมีดสังหารหมู ทุกครั้งที่ฆ่าหมูด้วยมีดนี้ จะได้รับแต้มคุณสมบัติอิสระ 0.1 แต้ม

ค่าสถานะดั้งเดิมของเย่ชวนทั้งหมดอยู่ที่ 145 แต่ภายใต้การเสริมพลังของ อวี๋เสี่ยวจวน กลับพุ่งทะยานขึ้นเป็น 217!

พรสวรรค์ของอวี๋เสี่ยวจวนช่วยเพิ่มค่าสถานะสามมิติให้กับสมาชิกในทีมถึง 50% ไม่แปลกเลยที่เธอจะเป็น "มนุษย์เครื่องเสริมพลังเคลื่อนที่" ที่ทุกทีมอยากได้

เย่ชวนเริ่มคิดว่า ถ้าเขาเจอสวีหลิงซวนอีกครั้งในสภาวะแบบนี้ แม้ไม่ต้องใช้มีดสังหารหมู เขาก็สามารถซัดเธอจนกระเด็นได้ด้วยหมัดเดียว

ขณะเย่ชวนกำลังสนุกกับพลังที่เพิ่มขึ้น เถิงอิงอี้ ก็พุ่งเข้าไปล่อ อสูรสิงโตน้ำตาทองคำ ทันที

ความเร็วของเขาสูงมาก วิ่งผ่านหน้าอสูรไปในพริบตา ดึงดูดความสนใจของมันได้ทันที

อสูรสิงโตน้ำตาทองคำคำรามลั่น ก่อนจะตวัดกรงเล็บใส่เถิงอิงอี้!

"กระแสน้ำย้อนกลับ!"

เจี้ยนพ่าน ใช้ทักษะพิเศษของเธอ กระแสลมพุ่งสวนขึ้นจากพื้น ต้านกรงเล็บของอสูรไว้ได้ชั่วขณะ

หวังหยวนเห็นจังหวะนั้นก็แทงหอกเงินในมือไปยังอสูรทันที ปลายหอกแทงเข้าไปจนเกิดบาดแผลลึก มีเลือดพุ่งออกมา

อสูรร้องด้วยความเจ็บปวด ดวงตาสีทองของมันยิ่งเปล่งแสงเจิดจ้ามากขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะเล็งไปที่เถิงอิงอี้

"พี่หยวน! มันจ้องเล่นงานผม!"

แสงจากดวงตาของอสูรสิงโตน้ำตาทองคำมีพลังมหาศาล แม้แต่หินเหล็กยังถูกหลอมละลาย ไม่ต้องพูดถึงมนุษย์ธรรมดา

แต่ในเสี้ยววินาทีนั้น เงาร่างหนึ่งพุ่งผ่านหน้าเถิงอิงอี้ไปด้วยความเร็วสูง

เถิงอิงอี้ตะลึงราวกับเห็นภาพแฟลชในความเร็วสูง เย่ชวนพุ่งผ่านหน้าเขาไปราวกับสายลม และที่น่าตกใจที่สุดคือ...เย่ชวนเร็วกว่าตัวเขาเอง!

เถิงอิงอี้ถึงกับช็อก "ผมถนัดความเร็วที่สุดแล้ว แต่นี่เขาเร็วกว่าผมอีกเหรอ!?"

ในขณะที่อสูรสิงโตน้ำตาทองคำกำลังจะยิงลำแสงจากดวงตา เย่ชวนกระโดดขึ้นไปในอากาศอย่างรวดเร็ว!

เมื่ออยู่กลางอากาศและไร้จุดให้ยึดเกาะ เย่ชวนก็แทบไม่มีทางหลบหลีกได้อีกแล้ว

"น้องเย่! รีบถอยกลับมาเร็ว! ดวงตาสีทองของอสูรสิงโตน้ำตาทองคำรุนแรงมาก นายจะต้องตายแน่!" หวังหยวนตะโกนเตือนอย่างเร่งด่วน

แต่เย่ชวนไม่ได้สนใจคำเตือนเลย เขายังคงพุ่งตรงไปหาอสูรสิงโตน้ำตาทองคำอย่างไม่หวั่นเกรง

แสงสีทองในดวงตาของอสูรเปล่งประกายเจิดจ้า ถ้าเป็นไปตามที่ทุกคนคิด เย่ชวนคงไม่รอดจากการโจมตีและจะถูกแสงพลังงานเผาไหม้จนเหลือแต่ซาก

และเหมือนคาดการณ์ไว้ ลำแสงพุ่งตรงไปที่ร่างของเย่ชวนทันทีโดยไม่ปรานี!

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นต่อไปทำให้ทุกคนตะลึงงัน!

ลำแสงสีทองที่พุ่งออกมาจากดวงตาของอสูรสิงโตน้ำตาทองคำ ทะลุผ่านร่างของเย่ชวนไปโดยไม่สร้างความเสียหายใดๆ เลย

แม้แต่เสื้อผ้าของเขาก็ยังไม่ถูกเผาไหม้!

"นั่นมัน...ภาพลวงตาเหรอ?" หวังหยวนหรี่ตา เขามองสถานการณ์ตรงหน้าด้วยความตกใจและเข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

เย่ชวนไม่ได้หยุด เขายังคงพุ่งเข้าใส่อสูรสิงโตน้ำตาทองคำ และในมือของเขามีมีดสังหารหมูเตรียมพร้อม

"ดาบทำลายเมฆ!"

มีดสังหารหมูวาบผ่านราวสายฟ้า การโจมตีครั้งนี้แม่นยำและรวดเร็วอย่างไร้ที่ติ

เสียงร้องโหยหวนของอสูรดังก้อง ดวงตาสีทองของมันถูกโจมตีโดยตรง

ลำแสงสีทองสลายไปในพริบตา เลือดไหลออกจากดวงตาของมันราวกับน้ำตกสีแดง

อสูรสิงโตน้ำตาทองคำถึงกับคลุ้มคลั่ง ความเจ็บปวดที่รุนแรงทำให้มันเสียสติ ดวงตาสีทองที่เคยเป็นจุดเด่นของมัน...ตอนนี้กลายเป็นดวงตาที่มืดบอดไปแล้ว!

มันไม่ใช่อสูรสิงโตน้ำตาทองคำอีกต่อไป แต่กลายเป็นอสูรสิงโตน้ำตาบอด!

จากการใช้ วิถีลมไร้ร่องรอย เข้าประชิดตัวอย่างรวดเร็ว ตามด้วย การโจมตีลวงตา เพื่อหลอกล่อให้มันเปิดการโจมตี แล้วจบด้วย ดาบทำลายเมฆ ที่โจมตีดวงตาของมันจนบอดสนิท

ทุกการเคลื่อนไหวของเย่ชวนราบรื่นไม่มีสะดุด คล่องแคล่วและสมบูรณ์แบบ

สมาชิกทีมล่าสัตว์ถึงกับ สูดหายใจลึกด้วยความตกตะลึง

"เขาทำได้จริงๆ!"

ตอนนี้พวกเขาเชื่ออย่างสนิทใจว่า เย่ชวนสามารถล้มสิงห์จระเข้เกราะเหล็กได้ด้วยตัวคนเดียว

แม้ว่าเย่ชวนจะมีพลังแค่ระดับเติงถังขั้นสี่ แต่ความสามารถในการต่อสู้ของเขาก็เหนือกว่าผู้เปลี่ยนอาชีพระดับต้าซือหลายคนเสียอีก!