บทที่ 37 รางวัลของเย่ชวน

บทที่ 37 รางวัลของเย่ชวน

ไม่เคยมีอาชีพสายชีวิตเข้าร่วมการแข่งขันใหญ่ระดับสูงมาก่อน เพราะไม่มีโรงเรียนไหนจะกล้าทำเรื่องที่ดูแปลกประหลาดแบบนี้

ให้อาชีพสายชีวิตไปประลองกับอาชีพสายต่อสู้ก็เหมือนให้กระต่ายวิ่งแข่งกับเสือ!

แม้ว่าอาชีพสายชีวิตจะมีระดับเท่ากันกับอาชีพสายต่อสู้ ก็ยังถูกจัดการได้ง่ายดาย

ในใจของจ้าวหมิงเองก็จนปัญญา หากปีนี้โรงเรียนมัธยมปลายชิงเฉิงมีนักเรียนที่พอจะพึ่งพาได้มากกว่าแค่สวีหลิงซวนกับหลิวจิ่งหลง เขาคงไม่มาหาเย่ชวนแบบนี้

ตอนที่อยู่ในป่าครั้งนั้น เย่ชวนเพียงชกเดียวก็เอาชนะหลิวจิ่งหลงได้ ซึ่งแสดงให้เห็นว่า ความสามารถในการต่อสู้ของเขาไม่น่าจะแพ้หลิวจิ่งหลงมากนัก

ตอนนี้จ้าวหมิงก็ทำได้แค่ใช้วิธีสุดท้าย ลองดูกันไปก่อน

“ตกลง ถ้าอาชีพสายชีวิตลงแข่งได้ ผมก็ไม่มีปัญหา ถ้าอย่างนั้นเรามาคุยเรื่องรางวัลกันเถอะ” เย่ชวนยิ้มกว้าง

“ถ้าเธอเข้าติดสิบอันดับแรกได้ เรื่องรางวัลค่อยว่ากัน เธออยากได้อะไรล่ะ?” จ้าวหมิงถาม

“ผมอยากได้อุปกรณ์วิญญาณที่มีความสามารถเก็บของได้!”

เย่ชวนแสดงความต้องการออกมา อุปกรณ์วิญญาณที่มีพื้นที่จัดเก็บของเป็นสิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดในตอนนี้

ถ้ามีพื้นที่เก็บของ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่เขาออกไปล่ารอบเมืองก็สามารถนำวัตถุดิบจากสัตว์อสูรกลับมาได้มากขึ้น ซึ่งทั้งหมดล้วนแปรเปลี่ยนเป็นเงินได้ทั้งนั้น!

“เย่ชวน เธอนี่มันขอมากไปหน่อยไหม?” จ้าวหมิงทำหน้าปวดใจ

อุปกรณ์วิญญาณที่มีพื้นที่เก็บของ ในทั้งเมืองชิงเฉิงไม่มีช่างตีอาวุธคนไหนสร้างขึ้นได้ ของแบบนี้ล้วนมีค่าแพงลิบลิ่ว ตัวเขาเองยังไม่มีโอกาสได้ใช้เลย!

“งั้นก็ไปหาคนอื่นเถอะ”

เย่ชวนส่ายหน้า เพราะของอื่นเขาไม่ได้ขาดแคลน เขาแค่ไปล่าหมูในป่าอีกหน่อยก็หาได้แล้ว

“เดี๋ยว! อย่าเพิ่งไป!”

จ้าวหมิงเช็ดเหงื่อที่ไหลบนหน้าผาก

“เอาแบบนี้ ถ้าเธอสามารถเข้ารอบสามอันดับแรกได้ ฉันจะหาอุปกรณ์วิญญาณที่มีความสามารถเก็บของให้หนึ่งชิ้น! แต่ถ้าเธอเข้าติดสิบอันดับแรกแต่ไม่ถึงสามอันดับแรก ฉันจะให้รางวัลเธอเป็นเงินห้าแสนตกลงไหม?”

ถ้าเย่ชวนสามารถเข้ารอบสิบอันดับแรกได้ บวกกับสวีหลิงซวนที่น่าจะคว้าอันดับหนึ่งได้แน่ๆ การที่โรงเรียนมัธยมปลายชิงเฉิงจะคว้าแชมป์การแข่งขันครั้งนี้ก็คงเป็นเรื่องไม่ยาก

ส่วนเรื่องสามอันดับแรก จ้าวหมิงไม่ได้ดูถูกเย่ชวนหรอก แต่การจะเข้าสู่สี่อันดับแรกของการแข่งขันระดับสูงนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ทุกคนล้วนเป็นยอดฝีมือทั้งนั้น

สำหรับอาชีพสายชีวิต แค่ติดสิบอันดับแรกก็ถือว่าเก่งแล้ว คิดจะติดสามอันดับแรกเหรอ? ฝันไปเถอะ!

“ตกลง”

เย่ชวนยิ้มกว้าง เขาอ่านแผนในใจของจ้าวหมิงออกหมด แต่เขาไม่ได้พูดอะไร

ติดสามอันดับแรกเหรอ?

เขาจำได้ว่า รางวัลของอันดับหนึ่งในงานแข่งขันใหญ่ของชิงเฉิงคือทักษะหายากทั้งชุดเลยนี่นา!

"ผมขอเป็นตัวแทนของโรงเรียน กล่าวขอบคุณที่ช่วยเหลือในยามคับขัน!"

จ้าวหมิงจับมือเย่ชวนแน่นด้วยความตื่นเต้น เพียงห้าแสนก็สามารถจัดการเรื่องนี้ได้ สำหรับจ้าวหมิงถือว่าคุ้มเกินคุ้ม

ทั้งสองยิ้มให้กัน ต่างฝ่ายต่างคิดว่าตัวเองได้กำไรครั้งใหญ่

"อีกสิบวัน การแข่งขันใหญ่ระดับสูงจะเริ่มขึ้น ตอนนั้นเธอมาที่โรงเรียนตามเวลานัดก็พอ ช่วงสิบวันนี้พยายามล่าหมูเยอะๆ และเพิ่มระดับตัวเองให้ถึงระดับเติงถังขั้นหนึ่งก่อนการแข่ง เข้าใจไหม?" จ้าวหมิงกำชับ

"เข้าใจครับ ท่านผู้อำนวยการ"

สีหน้าของเย่ชวนดูแปลกใจเล็กน้อย ให้เพิ่มระดับเป็นเติงถังขั้นหนึ่ง? เขาน่ะอยู่ระดับเติงถังขั้นเจ็ดแล้วต่างหาก

หลังจากส่งจ้าวหมิงกลับไป เย่ชวนก็เดินตรงไปยังพันธมิตรเก้าสวรรค์

ระหว่างทาง เขารู้สึกชัดเจนว่ามีคนแอบตามหลังเขามา จนกระทั่งมาถึงหน้าตึกของพันธมิตรเก้าสวรรค์ ความรู้สึกถูกจ้องมองนั้นจึงหายไป

ไม่ผิดแน่ คนที่ตามเขามาน่าจะเป็นพวกของสหพันธรัฐเล่ยชือ

"มาเร็วกว่าที่คิดอีกนะ"

เย่ชวนหรี่ตาลงเล็กน้อย ดวงตาฉายแววอันตราย

ตึกของพันธมิตรเก้าสวรรค์ตั้งอยู่ใจกลางเมืองชิงเฉิง ทั้งตึกสูงใหญ่ล้วนเป็นทรัพย์สินของพันธมิตรเก้าสวรรค์

"สวัสดีครับ รบกวนช่วยแจ้งว่าผมชื่อเย่ชวน ต้องการพบเจียงซือเหยียน"

เย่ชวนเดินไปที่หน้าอาคาร กล่าวอย่างสุภาพกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย

"คุณคือเย่ชวนใช่ไหม? คุณเจียงสั่งไว้แล้ว ว่าถ้าคุณมาที่นี่ไม่ต้องแจ้งล่วงหน้า ผมจะพาคุณเข้าไปเลย"

ทันทีที่ได้ยินชื่อเย่ชวน เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็ยิ้มออกมา และนำทางเย่ชวนเข้าไปในอาคาร

เขาพาเย่ชวนไปยังห้องหนึ่งก่อนจะเคาะประตูเบาๆ

"คุณเจียง คุณเย่ชวนมาแล้วครับ"

"โอ้? ให้เขาเข้ามา"

เจ้าหน้าที่เปิดประตู ด้านใน เจียงซือเหยียนสวมชุดกระโปรงยาว หวีผมประดับด้วยปิ่นทองคำ ดูงดงามและสง่างาม

"เย่ชวน คิดได้แล้วหรือ?" เจียงซือเหยียนถามด้วยรอยยิ้มเมื่อเห็นเย่ชวน

"อืม...ก็ไม่เชิงครับ แต่ถ้าผมไม่มาหาคุณที่พันธมิตรเก้าสวรรค์ ผมอาจจะกลายเป็นศพข้างถนนในอีกไม่กี่วัน" เย่ชวนหัวเราะขื่น

"จนตรอกขนาดนั้นเลย?" เจียงซือเหยียนหรี่ตาเล็กน้อย "เป็นฝีมือของสหพันธรัฐเล่ยชือใช่ไหม?"

เย่ชวนพยักหน้า

"ต้องขอโทษด้วย...ที่พวกเราทำให้คุณต้องเดือดร้อน" เจียงซือเหยียนพูดอย่างรู้สึกผิด "แต่คุณวางใจได้ พันธมิตรเก้าสวรรค์ไม่มีทางปล่อยให้คุณเสียเปรียบ ถ้าวันใดคุณแข็งแกร่งขึ้น และต้องการออกจากที่นี่ ฉันจะไม่ขัดขวางแน่นอน"

"ถ้าอย่างนั้นต้องขอบคุณคุณเจียงที่รับผม คนพเนจรไร้บ้านแบบนี้ไว้ด้วยนะครับ" เย่ชวนกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"ฉันบอกไปแล้วใช่ไหม? เรียกฉันว่า ซือเหยียน ก็พอ!"

เจียงซือเหยียนกลอกตาใส่เย่ชวนด้วยท่าทีไม่จริงจังนัก

"คุณมาถูกจังหวะพอดีเลย พันธมิตรเก้าสวรรค์เพิ่งซื้อบ่อน้ำมารใต้พิภพมา น้ำในบ่อมีประโยชน์ต่อร่างกายของผู้เปลี่ยนอาชีพมาก ฉันจะพาคุณไปดู"

"น้ำจากบ่อน้ำมารใต้พิภพ?" เย่ชวนชะงักเล็กน้อย ก่อนถามด้วยสีหน้าแปลกๆ "ซื้อมาจากตลาดแลกเปลี่ยนชิงเฉิงเหรอ?"

"เอ๊ะ? คุณรู้ได้ยังไง? ข่าวคุณไวจริงๆ นะ!" เจียงซือเหยียนถามอย่างสงสัย

"เปล่าหรอกครับ คุณไปแช่เถอะ แต่ผมขอไม่แช่"

เย่ชวนรีบปฏิเสธ เพราะเขารู้อยู่แล้วว่าน้ำจากบ่อน้ำมารใต้พิภพของตลาดแลกเปลี่ยนชิงเฉิงก็คือน้ำที่เขาเคยแช่มาแล้ว ก่อนจะนำไปขายนั่นเอง

"คุณนี่แปลกคนจริงๆ น้ำจากบ่อน้ำมารใต้พิภพยังไม่อยากแช่? งั้นฉันจะพาคุณไปดูรอบๆ พันธมิตรเก้าสวรรค์แทนก็แล้วกัน!"

เจียงซือเหยียนพาเย่ชวนออกจากห้อง และเริ่มพาเขาเดินชมรอบๆ

ภายในพันธมิตรเก้าสวรรค์มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน ราวกับเป็นเมืองขนาดย่อม

ชั้นแรกเป็นโถงต้อนรับ ชั้นสองเป็นโรงอาหาร ส่วนเมื่อขึ้นไปถึงชั้นสาม เย่ชวนก็สัมผัสได้ถึงพลังงานที่แข็งแกร่งแผ่ออกมา

"ชั้นสามเป็นพื้นที่ฝึกทักษะ คุณก็น่าจะรู้ดีว่าทักษะอื่นนอกจากทักษะติดตัวของอาชีพ ต้องฝึกฝนอย่างต่อเนื่องเพื่อเพิ่มความชำนาญและควบคุมให้แม่นยำขึ้น"

เจียงซือเหยียนอธิบายอย่างใจเย็นราวกับเป็นไกด์นำเที่ยว

"ส่วนชั้นสี่เป็นโซนประลอง ถ้าคุณอยากเพิ่มประสบการณ์ต่อสู้ สามารถมาที่ชั้นนี้ได้ จะมีผู้เชี่ยวชาญของพันธมิตรเก้าสวรรค์ประจำการคอยแนะนำ"

"ส่วนชั้นห้า...คุณห้ามขึ้นมานะ!"

เจียงซือเหยียนเม้มปากเล็กน้อย ปลายหูสีชมพูอ่อนเริ่มแดงเรื่อ

เดิมทีเย่ชวนยังไม่เข้าใจว่าหมายถึงอะไร จนกระทั่งเดินผ่านชั้นห้า และได้ยินเสียงแปลกๆ ลอดออกมา

"พี่ถง คุณไม่ได้บอกว่าเราจะมาเรียนด้วยกันเหรอ? ทำไมตอนนี้คุณสอนฉันเรื่องแปลกๆ แบบนี้ล่ะ?"

เย่ชวนมีสีหน้าแปลกประหลาด ดูเหมือนชั้นห้าของพันธมิตรเก้าสวรรค์...น่าจะเป็นโซนพักผ่อนแบบพิเศษสินะ?