บทที่ 9 การแลกเปลี่ยน

บทที่ 9 การแลกเปลี่ยน

“เซี่ยเป่ยไห่? เซี่ยเป่ยไห่แห่งตระกูลเซี่ยในชิงเฉิง?”

หัวใจเย่ชวนเต้นแรงเล็กน้อย

ตระกูลเซี่ยในชิงเฉิงถือเป็นหนึ่งในตระกูลที่ทรงอิทธิพลมาก

"ตระกูลซ่าง" และ "ตระกูลเซี่ย" เป็นตัวแทนของสองพันธมิตรที่ทรงอำนาจที่สุดในชิงเฉิง ซึ่งรู้จักกันในชื่อ สองซ่างหนึ่งเซี่ย

ตระกูลเซี่ย ที่เซี่ยเป่ยไห่เป็นผู้นำ ไม่เพียงแต่มีอิทธิพลอย่างสูง แต่ตัวเซี่ยเป่ยไห่เองยังเป็น ผู้ฝึกฝนระดับนักรบขั้นเก้า ซึ่งใกล้จะทะลุเข้าสู่ระดับ จ้าวยุทธขั้นปรมาจารย์ ในอีกเพียงก้าวเดียว!

“ใช่แล้ว!” เซี่ยหนานหนานพยักหน้า “ช่วยฉันเถอะ ไม่ต้องห่วงนะ ฉันไม่ปล่อยให้นายเหนื่อยฟรีแน่ อยากได้อะไรบอกมาเลย!”

ใบหน้าเย่ชวนปรากฏรอยยิ้มทันที นี่มันเหมือนสวรรค์ส่งหมอนมาให้ตอนง่วงพอดี—เขากำลังคิดอยู่พอดีว่าจะหา มีดเชือดหมูดีๆ ได้จากที่ไหน เพราะพ่อแม่ของเขาเป็นเพียงคนธรรมดา จึงช่วยอะไรไม่ได้มาก

แต่ตระกูลเซี่ยร่ำรวยมหาศาล แน่นอนว่าสามารถหา ช่างตีอาวุธ ดีๆ มาให้เขาได้

“คุณหนูเซี่ย อย่าเข้าใจผิดสิครับ คุณทั้งสวยขนาดนี้ ผม เย่ชวน ผู้รักความงาม จะไปลงมือทำร้ายคุณได้ยังไง? ผมแค่ให้คุณดูมีดของผมว่ามันสวยแค่ไหนเท่านั้นเอง”

เย่ชวนเก็บมีดเชือดหมูกลับเข้าไป

“คุณหนูเซี่ย ไม่ต้องกังวล ตั้งแต่ตอนนี้ เรื่องของคุณก็เป็นเรื่องของผม ว่ามาเลย ต้องการให้ผมช่วยอะไร?”

เมื่อเห็นรอยยิ้มของเย่ชวน เซี่ยหนานหนานก็รู้สึกขนลุกวาบ เธออดไม่ได้ที่จะนึกถึงภาพเขาคนเดียวที่ฆ่าทั้งเผ่าก็อบลินได้สำเร็จ แม้จะรู้สึกแปลกๆ แต่ก็ยังเชื่อมั่นในความสามารถของเขา

“อีกไม่กี่วันก็วันเกิดแม่ฉันแล้ว ฉันอยากได้ ดอกบลัดมูน เป็นของขวัญให้แม่ เลยแอบหนีออกมาหา นายช่วยฉันหาดอกบลัดมูน แล้วพาฉันกลับชิงเฉิงอย่างปลอดภัยได้ไหม? อยากได้อะไรเป็นค่าตอบแทนบอกมาได้เลย”

“ดอกบลัดมูน?”

เย่ชวนเปิด คู่มือเอาชีวิตรอดในถิ่นทุรกันดาร เพื่อค้นหา และไม่นานก็เจอข้อมูลของดอกไม้นี้

ดอกบลัดมูน เป็นสมุนไพรหายากมาก ที่มักจะมี งูยักษ์บลัดมูน คอยเฝ้าอยู่

แม้ดอกบลัดมูนจะไม่มีประโยชน์ในการเพิ่มพลัง แต่คุณสมบัติพิเศษของมันคือ ช่วยชะลอความแก่และรักษาความงาม

ดังนั้นจึงมีคนหาเพียงไม่กี่คน เพราะ งูยักษ์บลัดมูน มีพลังเทียบเท่ากับ ผู้ฝึกฝนขั้นเก้าของมนุษย์

“เดี๋ยวก่อน!” เย่ชวนมองเซี่ยหนานหนานด้วยความสงสัย “เธอที่สู้ก็อบลินยังไม่ได้ กล้าดียังไงถึงคิดจะไปเจองูยักษ์ที่เทียบได้กับระดับขั้นเก้า?”

“ฉันสู้ได้สิ!”

เซี่ยหนานหนานรีบแก้ตัว

“ตอนออกจากบ้าน ฉันมีของป้องกันตัวที่พ่อให้มา ต่อให้เจอ ผู้ฝึกฝนระดับสูง ก็ยังสู้ได้! แต่ว่าพวกก็อบลินมันเจ้าเล่ห์เกินไป ฉันโดนพวกมันเล่นงานทีเผลอ เลยถูกจับได้...”

เสียงของเซี่ยหนานหนานเบาลงเรื่อยๆ จนดูเหมือนเธอเองก็รู้สึกอับอายกับสิ่งที่เกิดขึ้น

เย่ชวนกลอกตา

มีของป้องกันตัวที่สามารถต่อกรกับผู้ฝึกฝนระดับสูงได้ แต่กลับถูกจับโดยฝูงก็อบลิน นี่มันเหมือน เล่าปี่ กวนอู และเตียวหุย ร่วมมือกันไปสู้กับ ลิโป้ แต่โดน ข่งเตียวหรง จับตัวได้ระหว่างทาง

“ฉันช่วยเธอได้ แต่หลังจากเสร็จเรื่อง ฉันอยากให้เธอช่วยหาช่างตีอาวุธที่เก่งที่สุดในชิงเฉิงให้ฉันสร้างมีดเล่มใหม่”

“แค่นั้นเองเหรอ? เรื่องเล็ก! ได้เลย!”

เซี่ยหนานหนานตอบรับอย่างรวดเร็ว ทั้งเธอและเย่ชวนต่างยิ้มกว้าง ทั้งคู่ต่างรู้สึกว่าตัวเองได้กำไรจากดีลนี้

เซี่ยหนานหนานหยิบแผนที่ออกมาจากกระเป๋าและค่อยๆ คลี่ออก

“นี่เป็นแผนที่ที่ฉันซื้อมาจากคนอื่น ด้านบนมีระบุจุดที่ งูยักษ์บลัดมูน ปรากฏตัว ถ้าหาเจองูตัวนั้นได้ ก็ต้องเจอดอกบลัดมูนแน่นอน!” เซี่ยหนานหนานชี้ไปที่จุดบนแผนที่

“งั้นจะรออะไรล่ะ ไปกันเถอะ!” เย่ชวนคว้ามีดเชือดหมูแล้วออกเดินทันที

“เดี๋ยวสิ! นายยังมีบาดแผลอยู่นะ รักษาตัวก่อนเถอะ!”

เซี่ยหนานหนานเรียกเขาไว้ก่อนจะยื่นกระเป๋าของตัวเองให้

“ในกระเป๋าฉันมียา ลองดูว่ามียาอะไรที่นายใช้ได้ หยิบไปได้เลย”

เย่ชวนมองเข้าไปในกระเป๋าและถึงกับสูดหายใจลึก

ตระกูลเซี่ย นี่รวยจนเว่อร์จริงๆ!

กระเป๋าของเซี่ยหนานหนานเต็มไปด้วย เม็ดยาหลากชนิด มีทั้งยารักษาบาดแผลภายนอก บาดแผลภายใน ยาถอนพิษ และยาฟื้นฟูกำลัง อีกทั้งยังเป็น ยาเกรดหนึ่งทั้งหมด! และบางเม็ดยังเป็น ยาเกรดสอง อีกด้วย!

ต้องรู้ไว้ว่ายาเกรดหนึ่งเม็ดเดียวสามารถขายได้ในราคาหลายหมื่น ส่วนยาเกรดสองนั้นมีราคาหลักแสน! และเซี่ยหนานหนานกลับแบกยาพวกนี้มาทั้งกระเป๋า

เรียกได้ว่าเธอไร้เดียงสาและไม่กลัวอะไรเลยจริงๆ กระเป๋าที่เต็มไปด้วยยาแบบนี้เพียงพอที่จะทำให้ใครบางคนอยากฆ่าเธอเพื่อชิงทรัพย์ได้

“นายรักษาตัวก่อนนะ เดี๋ยวฉันไปล้างหน้าก่อน ฉันตัวเปื้อนจนรู้สึกแย่มาก!” เซี่ยหนานหนานถือขวดน้ำเดินไปยังมุมข้างๆ

“รวยก็ดีแบบนี้สินะ...” เย่ชวนยิ้มขมขื่น ถ้าเขาไม่รู้ว่าเธอเป็นลูกสาวของเซี่ยเป่ยไห่ เขาคงคิดปล้นเธอไปแล้ว

กระเป๋าของเย่ชวนมีแค่ มีดเชือดหมู น้ำไม่กี่ขวด และขนมปังแห้ง เท่านั้น เมื่อเทียบกับเซี่ยหนานหนาน เขาดูเหมือนคนกำลังลี้ภัย

แต่ก็ดีที่มีเซี่ยหนานหนานร่วมทาง เขาจึงไม่ต้องกังวลเรื่องบาดเจ็บ เพราะ คุณหนูผู้ร่ำรวยคนนี้มียาเพียบ

เย่ชวนหยิบ เม็ดยาฟื้นคืนชีวิต ออกมาจากกระเป๋า

เม็ดยาฟื้นคืนชีวิตมีสีเขียวสด เปล่งประกายพลังชีวิตเข้มข้น เพียงใส่เข้าปาก มันก็ละลายทันทีในปากของเขา

ด้วยพลังของ เม็ดยาฟื้นคืนชีวิต บาดแผลบนร่างกายของเย่ชวนเริ่มฟื้นฟูด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ

ไม่ถึง 10 นาที รอยบาดลึกจากการโจมตีของก็อบลินก็หายสนิท เหลือเพียงรอยแผลเป็นจางๆ

ขณะเดียวกัน เซี่ยหนานหนานก็เดินกลับมาหลังจากล้างหน้าล้างตัวเสร็จ เมื่อคราบสกปรกบนใบหน้าหายไป เธอก็เผยให้เห็นใบหน้าที่งดงาม

ผิวของเธอขาวผ่องอมชมพู ดูมีสุขภาพดี แม้จะสูงเกือบ 170 เซนติเมตร และมีรูปร่างโค้งเว้าชัดเจน แต่ใบหน้าของเธอกลับดูอ่อนเยาว์ราวกับเด็กสาว สร้างความรู้สึกขัดแย้งอย่างน่าประหลาด

เย่ชวนมองเซี่ยหนานหนานเพียงแวบเดียว ก่อนจะละสายตาและพูดเรียบๆ

“แผลฉันหายแล้ว ออกเดินทางกันเถอะ”

เซี่ยหนานหนานชะงักไปครู่หนึ่ง นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เธอเริ่มสงสัยในรูปลักษณ์ของตัวเอง

สายตาที่เย่ชวนมองเธอเมื่อครู่... มันเหมือนเขากำลังมอง หมู ชิ้นหนึ่ง!

ฉันดูแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ?!

แต่ด้วยนิสัยของเย่ชวนที่ชอบยกมีดขึ้นมาง่ายๆ เซี่ยหนานหนานก็ไม่กล้าถามอะไรต่อ ได้แต่เดินตามเขาไปเงียบๆ

เย่ชวนเดินตามเส้นทางในแผนที่ที่เซี่ยหนานหนานให้มา ไม่นาน พวกเขาก็พบกับ อสูรป่าตัวหนึ่ง—แรดเงินเขาใหญ่ มันกำลังกินหญ้าอย่างสงบอยู่ข้างทาง เกราะเงินหนาบนตัวของมันสะท้อนแสงอาทิตย์เป็นประกายเหมือนโลหะ

“แรดเงินเขาใหญ่เป็นสัตว์กินพืช ไม่ค่อยก้าวร้าว เราอย่าไปยุ่งกับมันเลย เดินอ้อมไปเถอะ...”

เซี่ยหนานหนานยังพูดไม่ทันจบ ก็เห็นเย่ชวนยกมีดเชือดหมูเดินเข้าไปหามันทันที

“วันนี้มันกล้ากินหญ้า พรุ่งนี้มันต้องกล้ากินคนแน่ๆ! ปล่อยไว้ไม่ได้!”

เซี่ยหนานหนานตกใจจนแทบช็อก รีบตะโกนห้าม

“แรดเงินเขาใหญ่น่ะ พลังโจมตีและพลังป้องกันสูงมาก เทียบได้กับ ผู้ฝึกฝนขั้นเจ็ด เลยนะ! นายอย่าหาเรื่องใส่ตัวเลย!”

คำพูดของเธอยังไม่ทันจบ เย่ชวนก็ยกมีดฟันลงไปที่คอของแรดเงินเขาใหญ่

เส้นเลือดขาดสะบั้น เลือดพุ่งเป็นสาย ร่างขนาดใหญ่ของมันล้มลงกับพื้นด้วยเสียง โครม!