บทที่ 489 - การเคลื่อนไหวของเฟิงเจ้า (ฟรี)
บทที่ 489 - การเคลื่อนไหวของเฟิงเจ้า (ฟรี)
บทที่ 489 - การเคลื่อนไหวของเฟิงเจ้า
◉◉◉◉◉
ในห้องพักโรงเตี๊ยม
ชายวัยกลางคนในชุดขาวนั่งอยู่บนตั่ง
เขาคือเฟิงอวี้
ส่วนชายที่ยืนอยู่อย่างนอบน้อมตรงหน้าเขาก็คือโลซก
การเสด็จประพาสต้นครั้งนี้เขาปักหลักอยู่ที่เซี่ยพีตลอดเพราะเป็นห่วงเฟิงเจ้า
แต่เขาก็ไม่เคยเคลื่อนไหวอะไรให้เป็นที่สังเกต ไม่แม้แต่จะบอกเฟิงเจ้าด้วยซ้ำ
เขาแค่ต้องการปกป้องเฟิงเจ้าอยู่เงียบๆ ในที่มืด
ส่วนรายละเอียดงานต่างๆ เขาอยากให้เฟิงเจ้าจัดการด้วยตัวเอง
"นายท่าน นี่คือรายชื่อที่ใต้เท้าซุนส่งมาขอรับ"
โลซกส่งบัญชีรายชื่อให้ถึงมือเฟิงอวี้
เมื่ออยู่นอกวังโลซกย่อมไม่เรียกเขาว่าฝ่าบาท แต่เรียกว่านายท่านแทน
และสิ่งที่เขายื่นให้เฟิงอวี้ก็คือรายชื่อขุนนางกังฉินที่ส่งของกำนัลให้เฟิงเจ้า
เฟิงอวี้รับรายชื่อมาไล่สายตาดูอย่างละเอียด
ชื่อบนนั้นเขาไม่รู้จักสักคน
คาดว่าเป็นพวกปลาซิวปลาสร้อยที่ไม่มีชื่อเสียงอะไร
"เจ้าเอ๋อร์มีความเคลื่อนไหวอะไรบ้าง?"
เฟิงอวี้ถามเสียงต่ำ
โลซกประสานมือตอบ "เรียนนายท่าน คุณชายใหญ่ดูเหมือนจะนิ่งเฉย ไม่ว่าใครจะส่งของขวัญมา เขาก็รับไว้ทั้งหมดขอรับ"
"คุณชายใหญ่ยังประกาศอีกว่าคืนนี้จะจัดงานเลี้ยงใหญ่โตที่ภัตตาคารเผิงหราน เพื่อเลี้ยงต้อนรับขุนนางที่มาประจบสอพลอเขา"
ได้ยินดังนั้นเฟิงอวี้ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
เจ้าเอ๋อร์กำลังวางแผนอะไรอยู่กันแน่?
"ข้าน้อยคิดว่านายท่านไม่ต้องกังวลไปหรอกขอรับ" โลซกกล่าว
เฟิงอวี้เลิกคิ้ว "จื่อจิ้ง ลองว่ามาซิ"
โลซกตอบเสียงเบา "คุณชายใหญ่ได้รับการอบรมสั่งสอนจากฮองเฮามาตั้งแต่เด็ก ตอนนี้ยังมีท่านซุนฮกคอยชี้แนะ ย่อมไม่เดินหลงทางไปในทางที่ผิดแน่นอนขอรับ"
"ในความเห็นอันต่ำต้อยของข้าน้อย คุณชายใหญ่น่าจะมีจุดประสงค์อื่นแอบแฝง"
"หากนายท่านไม่วางใจจริงๆ คืนนี้แอบไปดูด้วยตัวเองก็ได้ขอรับ ข้าน้อยแค่ไปบอกท่านซุนฮกสักคำ ก็หาเทียบเชิญงานเลี้ยงคืนนี้มาได้แล้ว"
เฟิงอวี้ครุ่นคิด
สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น
หากอยากรู้ความจริง ไปดูด้วยตาตัวเองย่อมดีกว่า
"เอาเถอะ ทำตามที่เจ้าว่าก็แล้วกัน"
"รับทราบ"
โลซกรับคำแล้วหมุนตัวเดินออกไปช้าๆ
จนกระทั่งโลซกเดินลับไป ด้านหลังเฟิงอวี้ก็มีเสียงเล็กๆ น่ารักดังขึ้น
"เสด็จพ่อ!"
เฟิงอวี้ถึงกับกุมขมับ
หรือว่าจะเป็นยัยตัวแสบ?
เขาหันกลับไปมอง
เห็นหน้าต่างด้านข้างถูกเปิดออก
ร่างเล็กปราดเปรียวปีนหน้าต่างเข้ามาแล้ววิ่งเหยาะๆ มาข้างกายเฟิงอวี้
เฟิงชิงเหมย!
นางสวมชุดกระโปรงสีขาว ดูเหมือนคุณหนูตระกูลผู้ดี
ใบหน้านั้นถอดแบบมาจากเสี่ยวไป๋อย่างชัดเจน ดูน่ารักน่าเอ็นดูสุดๆ
"เจ้ารู้ได้ยังไงว่าพ่อไม่ได้อยู่ในวัง?"
เฟิงอวี้หัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก
เฟิงชิงเหมยแลบลิ้นปลิ้นตา "ฮึๆ ก็ลูกแอบสะกดรอยตามเสด็จพ่อมาเอง แล้วก็เจอตัวนี่แหละ!"
เฮ้อ
เด็กคนนี้
ถอดแบบเสี่ยวไป๋มาเปี๊ยบ!
เฟิงอวี้อยากจะพูดแค่ประโยคเดียว
สุดยอดไปเลยชิงเหมยของพ่อ!
เฟิงอวี้ถอนหายใจ "ชิงเหมย จำไว้นะ อยู่ข้างนอกห้ามเรียกว่าเสด็จพ่อ"
เฟิงชิงเหมยยิ้มร่า "วางใจเถอะท่านพ่อ ลูกเข้าใจ!"
เฟิงอวี้ลูบหัวเล็กๆ ของนางด้วยความเอ็นดู "เจ้าเนี่ยนะ นับวันยิ่งน่ารักขึ้นเรื่อยๆ"
"จริงสิ จู่ๆ ก็โผล่มาที่นี่ จะมาทำอะไร?"
ได้ยินคำถาม เฟิงชิงเหมยก้มหน้าลงทันที ทำท่าอึกอัก "ลูก... ลูกก็ต้อง... ก็ต้อง..."
"มาผดุงคุณธรรมน่ะสิ..."
แต่ยิ่งพูดหน้าของนางก็ยิ่งแดงขึ้นเรื่อยๆ
เหมือนกำลังจงใจปิดบังอะไรบางอย่าง
เฟิงอวี้: ?
สถานการณ์ไม่ปกติ!
ยัยหนูนี่ ท่าทางจะมีเรื่องปิดบังแน่ๆ!
[จบแล้ว]