บทที่ 5 - นักโทษหนวดงามหน้าแดง

บทที่ 5 - นักโทษหนวดงามหน้าแดง

◉◉◉◉◉

[กำลังแลกเปลี่ยนกระบี่กานเจี้ยงและโม่เหยียให้โฮสต์!]

"พรึ่บ!"

กระบี่สองเล่มปรากฏขึ้นในมือของเขาทันที ตัวกระบี่ยาวเกือบหนึ่งเมตร บนฝักกระบี่สีดำและขาวแกะสลักเป็นรูปหัวกะโหลกที่ดูแปลกประหลาด แค่มองก็รู้สึกถึงความชั่วร้ายแล้ว

[คำอธิบาย:]

[กระบี่กานเจี้ยงและโม่เหยีย: กระบี่นี้คือสุดยอดกระบี่มารอันดับหนึ่งในใต้หล้า! สร้างขึ้นจากการสังเวยด้วยเลือดของคนเป็น เมื่อชักกระบี่ออกจากฝัก ต้องฆ่าคนเห็นเลือด!]

[แจ้งเตือนระบบ: หลังจากโฮสต์ชักกระบี่แล้ว ต้องหยดเลือดหนึ่งหยดลงบนตัวกระบี่ เพื่อให้กระบี่นี้ยอมรับเป็นเจ้าของ จะได้ไม่ถูกพลังมารของกระบี่นี้ย้อนกลับทำร้าย]

เฟิงอวี้ไม่พูดพร่ำทำเพลง ชักกระบี่ออกมาทันที

"ชิ้ง!"

เมื่อชักกระบี่ออกมา จิตสังหารอันไร้ขอบเขตก็แผ่ออกมาอย่างเงียบงัน

ห้องนอนที่เงียบสงบราวกับกลายเป็นนรกขุมโลหิต!

กระบี่ที่น่ากลัวอะไรเช่นนี้! สมแล้วที่เป็นสุดยอดกระบี่มารอันดับหนึ่งในใต้หล้า!

เฟิงอวี้สูดหายใจเข้าลึกๆ เขารีบกัดนิ้วแล้วหยดเลือดลงบนกระบี่กานเจี้ยงและโม่เหยียตามลำดับ

"ติ๋ง!"

เลือดหยดลงบนตัวกระบี่ พลันซึมหายเข้าไปในกระบี่ แล้วก่อตัวเป็นรอยประทับรูปหัวคนสีเลือดอันน่าสยดสยองที่ปลายกระบี่อย่างเงียบงัน!

เขาถือกระบี่จ้องมองอยู่เป็นเวลานาน

ในสนามรบ เพียงแค่ชักกระบี่นี้ออกมา แค่จิตสังหารอันชั่วร้ายนี้ก็ไม่รู้ว่าจะทำให้คนตกใจกลัวถอยหนีไปได้เท่าไหร่!

บวกกับเพลงกระบี่เก้าเดียวดาย ต่อให้คู่ต่อสู้เป็นลิโป้ เขาก็มั่นใจว่าจะสู้กับมันได้!

"ระบบ แลกเปลี่ยนเพลงกระบี่เก้าเดียวดาย!"

ในไม่ช้า เฟิงอวี้ก็เข้าสู่ภวังค์

ในดินแดนมายา เขาเห็นชายคนหนึ่งยืนถือกระบี่อยู่

"ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!"

ชายคนนั้นร่ายรำกระบี่ ทุกกระบวนท่าแฝงไปด้วยจิตสังหารอันไร้ที่สิ้นสุด!

เวลาผ่านไปหลายชั่วยาม

เพลงกระบี่เก้าเดียวดายทั้งหมดถูกสลักลึกลงในสมองของเขา

เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาก็กลับมาอยู่ในห้องนอนแล้ว

ในดินแดนมายาผ่านไปหลายชั่วยาม แต่ในความเป็นจริงนี่เป็นเพียงเวลาสั้นๆ แค่หนึ่งก้านธูปเท่านั้น

เฟิงอวี้เก็บกระบี่กานเจี้ยงและโม่เหยียกลับเข้าฝัก แล้วเหน็บไว้ที่เอวของเขา

เขาไม่คิดจะใช้กระบี่มารนี้ฝึก

กระบี่กานเจี้ยงและโม่เหยียเมื่อชักออกจากฝัก ต้องเห็นเลือดฆ่าคน หากมีใครไม่ทันระวังเข้ามาตอนที่เขากำลังฝึกกระบี่แล้วได้รับบาดเจ็บคงจะไม่ดี

เฟิงอวี้ออกจากห้องนอน ให้คนรับใช้เตรียมกระบี่ธรรมดามาหนึ่งเล่ม แล้วฝึกเพลงกระบี่เก้าเดียวดายที่ลานบ้าน

"ซู่! ซู่! ซู่!"

ในลานบ้านเต็มไปด้วยเงากระบี่!

ไม่รู้ไม่ชี้ เวลาก็ล่วงเลยมาถึงพลบค่ำ

เขาฝึกมาทั้งวันเต็มๆ ถึงจะพอจับเคล็ดได้บ้าง นี่ก็เพราะค่าความเข้าใจของเขาเต็มแล้ว

เพลงกระบี่เก้าเดียวดาย ช่างลึกล้ำยิ่งนัก

เฟิงอวี้มองไปที่หน้าต่างสถานะของระบบอีกครั้ง

[โฮสต์: เฟิงอวี้]

[พละกำลัง: 70 ความเร็ว: 70 ความทนทาน: 70 ความเข้าใจ: 100 พลังรบ: 30]

ในใจของเขายินดี

นี่เพิ่งฝึกไปแค่วันเดียว ค่าสถานะต่างๆ ของเขาก็เพิ่มขึ้น 5 แต้ม พลังรบก็เพิ่มจาก 0 เป็น 30 ในรวดเดียว!

ตอนนี้เขาสามารถรับมือกับขุนศึกชั้นสามธรรมดาได้สบายๆ แล้ว!

หากผ่านไปหลายเดือน เขาจะไม่สามารถไปถึงระดับขุนศึกชั้นยอดได้เลยรึ?

ทันใดนั้น คนรับใช้คนหนึ่งก็รีบร้อนวิ่งเข้ามา "ท่านเจ้าเมือง! ท่านเจ้าเมือง! แย่แล้วขอรับ!"

"แม่ทัพหลี่...แม่ทัพหลี่สู้กับคนชั่วหน้าแดงหนวดเครายาวคนหนึ่ง ถ้าไม่รีบไปห้าม เกรงว่าจะเกิดเรื่องนะขอรับ!"

เฟิงอวี้ได้ยินก็ใจหายเล็กน้อย

ค่าพลังรบของหลี่จิ้งสูงถึง 87 แต้ม ถือเป็นขุนศึกชั้นยอดได้

คนแบบไหนกันที่สามารถทำให้หลี่จิ้งเกิดเรื่องได้?

"บอกข้ามาว่าเกิดอะไรขึ้น?" เฟิงอวี้ถามเสียงเข้ม

คนรับใช้คนนั้นพูดอย่างลนลาน "เรียนท่านเจ้าเมือง แม่ทัพหลี่ทำตามคำสั่งของท่านหลิว ตรวจสอบสำมะโนประชากรของเมืองเผิงใหม่ ปรากฏว่าจับนักโทษหนีของราชสำนักได้คนหนึ่ง!"

"แม่ทัพหลี่ให้คนจับกุมนักโทษหน้าแดงหนวดเครายาวคนนั้น แต่นักโทษคนนั้นแข็งแกร่งมาก ทหารยี่สิบกว่านายถูกเขาล้มลงบาดเจ็บสาหัสในไม่กี่กระบวนท่า!"

"ดังนั้นแม่ทัพหลี่จึงโกรธจัดลงมือด้วยตัวเอง ใครจะรู้ว่า...พวกเขาทั้งสองสู้กันไม่รู้ผลแพ้ชนะ แถม...แถมแม่ทัพหลี่ยังเสียเปรียบอีกด้วย!"

"นักโทษคนนั้นฝีมือแข็งแกร่งเกินไป ทหารคนอื่นๆ ไม่กล้าเข้าใกล้แม้แต่ก้าวเดียว นายท่าน ถ้าท่านไม่รีบออกไป เกรงว่าแม้แต่แม่ทัพหลี่ก็จะถูกคนนั้นฆ่าตาย!"

เดี๋ยวนะ!

นักโทษหนี?

หน้าแดงหนวดเครายาว?

หัวใจของเฟิงอวี้กระตุก

หรือว่า...

เมื่อคิดเช่นนั้น แววตาของเขาก็เปล่งประกาย "คนนั้นถือดาบยาวด้วยใช่หรือไม่?"

คนรับใช้งงไปครู่หนึ่ง "เอ๊ะ? ท่านเจ้าเมือง ท่านรู้ได้อย่างไรขอรับ?"

แน่นอน!

คือเขาคนนั้น!!

สามารถทำให้เทพสงครามอย่างหลี่จิ้งเสียเปรียบได้ นอกจากคนนั้นแล้วจะเป็นใครได้อีกล่ะ??

เฟิงอวี้พูดทันที "รีบพาข้าไป!"

...

อีกด้านหนึ่ง

ที่ตลาด

"ปังๆๆ!"

"โครมๆๆ!"

พ่อค้าแม่ค้าสองข้างทางหน้าตาตื่นตระหนก

ร้านขายเนื้อร้านขายผักเดิมถูกทำลายหมด!

"เคร้ง!"

ดาบยาวและคมกระบี่ปะทะกันอีกครั้ง

"ตึงๆๆ!"

หลี่จิ้งเหงื่อท่วมตัว หายใจหอบไม่หยุด ถอยหลังไปเจ็ดแปดก้าว

บนตัวของเขามีบาดแผลอยู่ไม่น้อยแล้ว

ตรงหน้า ชายฉกรรจ์ชุดเขียวหน้าแดงหนวดเครายาวถือดาบยาว ถอยหลังไปสี่ห้าก้าวเช่นกัน

ทั้งสองคนสู้กันมาเกือบครึ่งชั่วยามแล้ว ไม่รู้กี่ร้อยกระบวนท่า!

หลังจากการต่อสู้ที่วุ่นวายหลายครั้ง หลี่จิ้งก็เสียเปรียบลงเรื่อยๆ

ทหารรอบข้างต่างหวาดกลัว

ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่ต้องการช่วย

เทพเซียนสู้กัน พวกเขาเข้าไปก็เท่ากับไปตาย!

ชายฉกรรจ์หน้าแดงหนวดเครายาวก็หายใจหอบเช่นกัน หรี่ตามองหลี่จิ้ง

"เคร้ง!"

ดาบยาวปักลงบนพื้น

ชายคนนั้นลูบหนวดเครายาวของเขา พูดอย่างหยิ่งผยอง "ฝีมือเจ้าไม่เลว คงจะเป็นวีรบุรุษเช่นกัน เหตุใดจึงต้องช่วยขุนนางชั่วทำชั่วด้วย?"

เมื่อได้ยินดังนั้น แววตาของหลี่จิ้งก็เย็นชาลงทันที "กล้าดูหมิ่นนายท่านของข้ารึ? เจ้าหาที่ตาย!"

สิ้นเสียง หลี่จิ้งก็ชูกระบี่พุ่งเข้าไปอีกครั้ง ฟาดฟันออกไปอย่างรุนแรง

"วันนี้ กวนผู้นี้จะขอเป็นตัวแทนสวรรค์! สังหารเจ้าสุนัขรับใช้นี่ซะ!"

ชายฉกรรจ์หน้าแดงหนวดเครายาวหรี่ตาโตขึ้นทันที ดาบยาวฟันลงมาอย่างแรง

ในชั่วพริบตานั้น ร่างของเด็กหนุ่มคนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าคนทั้งสอง

"ชิ้ง! ชิ้ง!"

เด็กหนุ่มคนนั้นชักกระบี่คู่ที่เอวออกมา มือซ้ายขวาถือคนละเล่ม ป้องกันการโจมตีของคนทั้งสองจากด้านหน้าและด้านหลัง

เมื่อกระบี่คู่ออกจากฝัก จิตสังหารอันท่วมท้นก็แผ่กระจายออกไปราวกับคลื่นทะเล

แค่จิตสังหารนี้ก็ทำให้หลี่จิ้งและชายฉกรรจ์หน้าแดงหนวดเครายาวสูดหายใจเข้าลึกๆ พร้อมกันด้วยความตกใจ

นี่...นี่มันเกิดอะไรขึ้น?

ความรู้สึกนั้นราวกับพญายมราชเสด็จ!

"เคร้ง! เคร้ง!"

เสียงดังสองครั้ง การโจมตีของทั้งหลี่จิ้งและชายฉกรรจ์หน้าแดงหนวดเครายาวถูกเด็กหนุ่มคนนั้นป้องกันไว้ได้

เด็กหนุ่มขยับตัวอีกครั้ง เพลงกระบี่ที่แปลกประหลาดก็ปรากฏขึ้น

เมื่อเห็นเพลงกระบี่นั้น หลี่จิ้งและชายฉกรรจ์หน้าแดงหนวดเครายาวก็ชูอาวุธขึ้นป้องกัน

เมื่อป้องกันได้ พวกเขาก็ถอยหลังไปสองก้าวพร้อมกันอย่างไม่รู้ตัว มองไปยังเด็กหนุ่มคนนั้นด้วยความระแวดระวัง

เด็กหนุ่มสวมชุดขาว ในมือถือกระบี่ที่ดูแปลกประหลาดสองเล่ม

"ซี้ด..."

หลี่จิ้งและชายฉกรรจ์หน้าแดงหนวดเครายาวสูดหายใจเข้าลึกๆ รู้สึกเจ็บแปลบที่แขน

ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ แขนของพวกเขาก็ถูกกระบี่คู่ที่แปลกประหลาดนั้นฟันเป็นรอยเลือด!

เด็กหนุ่มคนนั้นเป็นใครกันแน่?

[จบแล้ว]