เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 453 เรื่องน่ายินดีที่คาดไม่ถึง 2.0

บทที่ 453 เรื่องน่ายินดีที่คาดไม่ถึง 2.0

บทที่ 453 เรื่องน่ายินดีที่คาดไม่ถึง 2.0


อีกด้านหนึ่ง

ในบ้านหลังหนึ่งในย่านชุมชน

"เข้าดิ เข้า! อัลติเลยสิวะ! เฮ้ย เพื่อน มึงทำเหี้ยไรเนี่ย!"

"สี่ตัวยืนกระจุกกันขนาดนั้น มึงเสือกอัลติไม่โดนสักตัว?"

"เอาข้าวสารโรยคีย์บอร์ด ให้ไก่มาจิกยังเล่นดีกว่ามึงอีก!"

เฉินต้าเหลยกำลังนั่งตี้เกมกับเพื่อน

กำลังนัวกันอยู่ข้างหลุมมังกร

เพื่อนตัวดีเล่นมาลไฟต์ เดินดุ่ยๆ เข้ามา กดอัลติ ตู้ม! ลงกลางวงว่างๆ ท่ามกลางศัตรูสี่คนที่ยืนล้อมรอบอย่างสวยงาม

โชว์เทพ อัลติว่าวกลางวง

เฉินต้าเหลยเล่นยาซูโอะ กะว่าเดี๋ยวได้เห็นเส้นขาวขึ้นพรึ่บพรั่บสักสี่เส้น อย่างแย่ก็สักสองสามเส้น

หรือต่อให้เส้นเดียว... ขอแค่โดนตัวแบกฝั่งตรงข้ามอย่าง ADC หรือ Mid ก็ยังพอไหว

แต่ผลคือ...

เพื่อนแม่งจัดให้แบบจุกๆ

ว่าวสนิทศิษย์ส่ายหน้า

แบบนี้ใครจะทนไหว?

ทีมไฟต์รอบนี้ก็แพ้ยับเยินตามระเบียบ

"โทษทีว่ะเพื่อน ตาหน้ากูจะอัลติห้าตัวไถ่โทษ" เพื่อนรู้ตัวว่าผิด รีบแก้ตัว

เฉินต้าเหลยเบ้ปาก

ทำไงได้ล่ะ?

ถ้าไม่ใช่เพื่อนกันนะ ด่ายันโคตรเหง้าสิบแปดรุ่น ให้มันรู้ซึ้งว่าปากหมาแห่งซูอันเป็นยังไง!

จังหวะนั้น ไคสะ ADC ขาจรพิมพ์ด่ามา "มาลไฟต์ มึงโง่ป่ะ? แค่นี้ก็ว่าว?"

เฉินต้าเหลยของขึ้นทันที

มาลไฟต์พลาดครั้งเดียว สกอร์ 1-2-7 ก็ยังดูดีกว่ามึง ADC สกอร์ 0-8-1 แจกยับเยินขนาดนี้ เอาหน้าไหนมาเห่า?

"แจกจนหมาไม่แดกยังจะปากดี"

"กลับไปปลูกผักเหอะไป๊ กากฉิบหาย"

เฉินต้าเหลยพิมพ์สวนทันควัน

อารมณ์ประมาณ "เพื่อนกู กูด่าได้คนเดียว คนอื่นห้ามเสือก"

ไคสะ "มึงเห่าไร!?"

มาลไฟต์ "มันชื่อยาซูโอะ มึงชื่อไคสะ"

มาลไฟต์ "กูชื่อมาลไฟต์"

เฉินต้าเหลย "..."

เฉียบ

เทพสัส

ตอนนั้นเอง มือถือข้างตัวเกิดสั่นครืดคราด

พอดีหน้าจอเฉินต้าเหลยดับวูบเป็นสีขาวดำ (จอพัง) เลยถอดหูฟังรับสาย "ฮัลโหล สวัสดีครับ"

"เรียนสายคุณเฉินต้าเหลยครับ"

เสียงผู้ชายแปลกหน้าดังมาตามสาย

เฉินต้าเหลย "ครับ"

ปลายสาย "ผมโทรจากสถานีตำรวจชุมชนคังหัวนะครับ จะสอบถามว่าเมื่อวันที่ X เดือน X ปีนี้ คุณได้เรียกใช้บริการคนขับรถแทนผ่านแอปฯ ตีตา จากห้าง XX ไปยังหมู่บ้าน XX ใช่ไหมครับ"

เฉินต้าเหลยขมวดคิ้ว

ความทรงจำอันเลวร้ายผุดขึ้นมาทันที

วันนั้น เขาจำได้แม่น

วันนั้นก็แค่วันธรรมดาวันนึง

ไปก๊งเหล้าสังสรรค์กับเพื่อนฝูง

สนุกสนานเฮฮา

แต่แล้ว...

ขากลับเรียกคนขับรถแทน แต่ไอ้คนขับแม่งดันพึ่งไม่ได้ ใกล้จะถึงบ้านเสือกรับสาย บอกลูกป่วยหนักเข้าห้องฉุกเฉิน

มันเลยขอร้องให้จบงานก่อนกำหนด

เฉินต้าเหลยก็ใจดี ยอมให้ไป

พอคนขับไป เฉินต้าเหลยจะขับเอง

แค่ไม่กี่สิบเมตร ดันซวยเกิดอุบัติเหตุ

แจ๊สคันนึงซิ่งมาจากซ้าย ปาดหน้ากะทันหัน

จังหวะนั้นต่อให้ไม่เมาก็เบรกไม่ทัน

ตูม!

จริงๆ ฝ่ายนู้นผิดเต็มประตู

แต่คู่กรณีสองคนลงมา ได้กลิ่นเหล้าหึ่งจากตัวเขา

อ้าว พี่เมาเหรอ?

เกมพลิกสิครับ

พวกมันเลยได้ทีขี่แพะไล่

จะเรียกตำรวจท่าเดียว

เฉินต้าเหลยจะกล้าได้ไง เมาแอ๋ขนาดนั้น

สุดท้าย

ต้องยอมควักเนื้อจ่ายค่าเสียหายไปสองหมื่น จบข่าว

เงินไม่พอ ต้องโทรยืมเพื่อนวุ่นวายกว่าจะครบ

เรื่องนี้ฝังใจเฉินต้าเหลยสุดๆ

โดนไถไปสองหมื่น

สองหมื่นสำหรับเฉินต้าเหลยไม่ใช่แค่เงิน

มันคือชีวิต!

ชีวิตทั้งชีวิต!

ทำเอาเขานอนซมไปหลายวัน

เวลาเครียดๆ ก็ต้องมาลงกับเกมเนี่ยแหละ

พอช่วยได้บ้าง

แต่ตอนนี้

ทำไมจู่ๆ มีคนโทรมาถามเรื่องนี้?

ทะแม่งๆ

โคตรจะไม่ชอบมาพากล

เรื่องน่าอายพรรค์นี้ แถมกลัวโดนคดีเมาแล้วขับ เขาไม่เคยแจ้งความ ไม่เคยบอกใคร

ตำรวจรู้ได้ไง?

นั่งทางในมารึไง?

คนรู้เรื่องมีแค่เขากับไอ้สองคนบนรถแจ๊สนั่น

ชัดเลย!

แม่งเอ๊ย

ไอ้คนที่โทรมาต้องเป็นไอ้สวะที่ไถเงินเขาแน่ๆ

สถานีตำรวจบ้าบออะไร?

ตอแหลชัวร์

ตำรวจเก๊!

ไอ้ชั่วตัวจริง!

พอคิดได้แบบนี้ เฉินต้าเหลยก็เลือดขึ้นหน้า

ระเบิดลงทันที

"สัส!!!"

"ไอ้ชาติหมา! มึงยังกล้าโทรมาอีกเหรอ?"

"อย่าคิดว่ากูไม่รู้นะว่ามึงเป็นใคร!"

"ไอ้เหี้ย!"

"คราวก่อนไถกูไปสองหมื่น ยังไม่พอใจอีกเหรอวะ?"

"แม่ง!"

"แน่จริงบอกที่อยู่มา เดี๋ยวพ่อจะไปกระทืบให้จมตีน!"

เฉินต้าเหลยด่ากราดใส่โทรศัพท์ไม่ยั้ง

ปลายสายเงียบกริบไปพักนึง

แล้วถามกลับ "คุณอยากได้ที่อยู่ผมจริงๆ เหรอครับ?"

"เออสิวะ!" เฉินต้าเหลยตะคอก "กูจะไปเอาเลือดหัวมึงออก! บอกมา!"

อีกฝ่ายตอบ "ได้ครับ ที่อยู่คือ เลขที่ XX ถนนคังหัว เขตปินเจียง เมืองหางโจว"

"มึงรอเลย กูเปิดแมพแป๊บ"

เฉินต้าเหลยสลับหน้าจอไปเปิดแอปแผนที่

พิมพ์ที่อยู่ที่มันบอก

ปรากฏว่า...

"สถานีตำรวจ?"

เฉินต้าเหลยตาค้าง

"เฮ้ย มึงปอดแหกเหรอ?"

สมองที่ปกติก็ไม่ค่อยจะแล่นอยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งตื้อไปกันใหญ่

"กูให้บอกที่อยู่มึง กูจะไปบวกตัวต่อตัว"

"มึงบอกที่อยู่โรงพักหาพ่อง!?"

ปลายสายตอบนิ่งๆ "ผมเป็นตำรวจครับ ที่นี่ก็สถานีตำรวจ"

"ยัง... ยังจะแถอีก?" เฉินต้าเหลยยังไม่ยอมเชื่อ

จะเป็นโรงพักได้ไงวะ?

ใช่ไหม?

เป็นไปไม่ได้หรอก

ตำรวจถอนหายใจ "ผมเป็นตำรวจจริงๆ ครับ ถ้าไม่เชื่อ ลองดูเบอร์โทรในแอปแผนที่สิ ผมใช้เบอร์นั้นโทรหาคุณอยู่เนี่ย"

เฉินต้าเหลยรีบเช็ก

ในแอปมีเบอร์สถานีตำรวจจริงๆ

เทียบกับเบอร์ที่โทรเข้ามา

เชี่ย!

ตรงกันเป๊ะ?

"เอ่อ... คุณ... ตำรวจจริงเหรอครับ?" เสียงอ่อนลงทันที

"แน่นอนครับ!"

ตอบกลับมาอย่างหนักแน่น

เฉินต้าเหลยกลืนน้ำลายเอือก "แหะๆ... คุณตำรวจครับ ขอโทษทีครับ ผมนึกว่าแก๊งคอลเซ็นเตอร์"

"ไม่เป็นไรครับ"

ตำรวจเจอแบบนี้บ่อย

โทรไปแสดงตัว

อีกฝั่งดันหาว่าเป็นมิจฉาชีพ

นอกจากจะไม่ร่วมมือ ยังด่ากลับมาอีก

เหนื่อยใจจริงๆ

แต่ก็ถือว่าการรณรงค์เรื่องมิจฉาชีพของรัฐได้ผลดี

เพราะพวกหลอกลวงชอบอ้างตัวเป็นตำรวจหรือเจ้าหน้าที่รัฐจริงๆ

ประชาชนระวังตัวไว้ก็ดีแล้ว

แต่ที่ปวดหัวสุดคือ บางคนกำลังโดนหลอกอยู่แท้ๆ ตำรวจโทรไปเตือน

ปรากฏว่า...

ดันเชื่อโจรมากกว่าตำรวจ

จะโอนเงินให้โจรท่าเดียว

เหมือนโดนป้ายยา

บ้าบอที่สุด

บางเคสหนักกว่านั้น คุยกับโจรอยู่ ตำรวจยืนด่าโจรอยู่ข้างๆ จนโจรไปไม่เป็น คนสติดีๆ น่าจะรู้ตัวแล้วใช่ไหม?

แต่บางคนไม่!

เหมือนผีเข้า เชื่อโจรเป็นตุเป็นตะ

ไม่ฟังใครทั้งนั้น

ฟังแต่โจร

พอโอนเงินเสร็จ รู้ตัวว่าโดนหลอก ก็มาร้องห่มร้องไห้แจ้งความ...

คนแบบนี้แหละที่น่าสมเพช โดนหลอกก็สมควรแล้ว!

ยังไงก็เถอะ อย่างน้อยเฉินต้าเหลยก็ยังพอคุยรู้เรื่อง เชื่อแล้วว่าเป็นตำรวจ

ค่อยโล่งอกหน่อย

ตำรวจเข้าเรื่อง "คุณเฉินต้าเหลยครับ ที่โทรมาคือจะสอบถามเรื่องวันที่ X เดือน X ปีนี้ ที่คุณเรียกคนขับรถแทน แล้วคนขับขอยกเลิกกลางทาง คุณเลยขับเองแล้วเกิดอุบัติเหตุ จนต้องจ่ายเงินคู่กรณีไปสองหมื่นหยวนน่ะครับ"

เฉินต้าเหลยสะดุ้งโหยง "เฮ้ย! ไม่ใช่ ผมเปล่า มั่วแล้ว!"

"คุณตำรวจจะมาใส่ร้ายกันแบบนี้ไม่ได้นะ!"

"เมาแล้วขับอะไร ไม่มี๊!"

"เมาไม่ขับ ขับไม่ดื่ม"

"ผมรู้กฎดี เป็นไปไม่ได้ เข้าใจผิดแล้วครับ"

ปฏิเสธเสียงแข็ง

ใครจะยอมโดนจับข้อหาเมาแล้วขับกันล่ะ

ตำรวจปลายสายถึงกับกลั้นขำ

"ใจเย็นๆ ครับคุณเฉิน ผมไม่ได้โทรมาจับคุณเรื่องเมาแล้วขับ แต่จะมาช่วยเอาเงินคืนให้"

"หือ?"

เฉินต้าเหลยชะงัก

"เอาเงินคืน?"

"มันจะได้คืนได้ไง?"

"ตอนนั้นเซ็นยอมความกันไปแล้วนี่นา ถึงฝ่ายโน้นจะผิด แต่ผมยอมจบแล้ว จะไปทวงคืนยังไง?"

พอรู้ว่าจะไม่โดนจับเรื่องเมาแล้วขับ ก็เริ่มโล่งใจ

เริ่มถามรายละเอียด

"คือแก๊งนี้ไปก่อเรื่องอีกแล้วโดนรวบ ตอนนี้สอบสวนใกล้จบแล้วครับ"

"ไอ้สองคนขับแจ๊สนั่น พวกเดียวกับคนขับรถแทน"

"พวกมันร่วมมือกันวางแผน จัดฉากรถชน แล้วขู่รีดไถเงินคนเมา"

"พอโดนจับ ก็เลยคายความลับคดีเก่าๆ ออกมา มีชื่อคุณด้วย"

"ตามคำให้การ คุณโดนไปสองหมื่น"

"เราเลยติดต่อมา เพื่อช่วยคุณเอาเงินคืน และอยากให้คุณมาให้ข้อมูล เพื่อเอาผิดพวกมันให้สาสม!"

ฟังจบ เฉินต้าเหลยของขึ้นทันที

อะไรวะเนี่ย?!

คนขับรถแทนกับไอ้แจ๊สนั่น พวกเดียวกัน?

ไม่ใช่แค่อยากได้เงิน

แต่วางแผนมาแล้ว?

ขุดหลุมล่อกันชัดๆ?

สัสเอ๊ย (╯‵□′)╯︵┻━┻

เลวระยำตำบอน!

เห็นคนเป็นควายรึไง

เฉินต้าเหลยโมโหจนตัวสั่น

แต่พอได้ยินว่าจับคนร้ายได้แล้ว สอบสวนแล้ว

แค่รอเขาไปให้ปากคำ ก็จะได้เงินคืน

เอ๊ะ?

ถ้าพูดงี้ก็สวยสิ

ตาเป็นประกายวิบวับ

ความรู้สึกเหมือนได้ลาภลอยนี่มันฟินจริงๆ

"จริงเหรอครับคุณตำรวจ? ได้คืนจริงนะ?"

รีบถามย้ำ

"ถ้าพิสูจน์ความผิดได้ เงินที่ได้มาโดยมิชอบ ก็ต้องคืนเจ้าของครับ"

เฉินต้าเหลยยิ้มกริ่ม

แจ๋วเลย

ข่าวดีชัดๆ

โดนไถไปแล้วยังได้คืน สวรรค์ทรงโปรด!

เฉินต้าเหลยดีใจจนเนื้อเต้น

ในเมื่อเรื่องเงินหายห่วง ก็มีอีกเรื่องที่คาใจ

"แล้ว..."

"พวกมันจะติดคุกมั้ยครับ?"

"แน่นอนครับ!"

ตำรวจยืนยันหนักแน่น

"จากหลักฐานที่มี ความผิดชัดเจน ดิ้นไม่หลุดแน่"

"โดนข้อหากรรโชกทรัพย์ทั้งแก๊ง"

"ก่อเหตุหลายครั้ง ยอดเงินสูง"

"ถ้าศาลตัดสินว่าผิด ก็ติดคุกยาวๆ ครับ"

ได้ยินแบบนี้ ยิ่งสะใจ

"งั้นถ้าผมให้ข้อมูลเพิ่ม พวกมันก็ยิ่งโดนหนักขึ้นใช่มั้ยครับ?"

ตำรวจหัวเราะ "ถูกต้องครับ ตามกฎหมาย ยิ่งยอดเงินสูง ยิ่งทำผิดหลายครั้ง โทษก็ยิ่งหนัก"

"เข้าใจแจ่มแจ้งเลยครับ"

พยักหน้าหงึกๆ

"คุณตำรวจครับ ผมเต็มใจช่วยเต็มที่!"

"เรื่องเงินไม่เท่าไหร่หรอก แต่ผมอยากเห็นพวกแม่งนอนคุก!"

เฉินต้าเหลยประกาศกร้าว

แน่นอน

แค่พูดเอาหล่อไปงั้น

เงินไม่สำคัญ?

บ้าน่า สำคัญเท่าชีวิตสิ!

จะไม่สำคัญได้ไง

ตั้งสองหมื่นนะเว้ย

"ดีครับ งั้นสะดวกเมื่อไหร่รีบเข้ามาเลยนะครับ"

"ตอนนี้เลยครับ! ผมไปเดี๋ยวนี้แหละ!"

"โอเคครับ มาถึงแล้วบอกว่ามาหาสารวัตรหลี่นะ เดี๋ยวมีคนพาเข้ามา"

"ได้ครับ"

"สวัสดีครับ"

"สวัสดีครับ"

วางสาย

เฉินต้าเหลยกำหมัดแน่น

"เยส!"

สะใจโว้ย

หยิบหูฟังขึ้นมาบอกเพื่อน "เฮ้ย ห้าวจื่อ มีธุระด่วน ไปก่อนนะเว้ย"

"หา? อะไรวะ??" ห้าวจื่องง

"มึงจะไปไหน? เกมกำลังตึงๆ เรายังมีลุ้นชนะนะเว้ย"

ห้าวจื่อโวยวาย

ชนะ?

เกมตานึงจะไปเทียบอะไรกับเงินสองหมื่น!

แถมยังได้ไปซ้ำเติมไอ้พวกเวรนั่นให้ติดคุกนานๆ อีก

เรื่องนี้สำคัญกว่าเยอะ!

"ฮ่าๆ ไปละ เดี๋ยวตอนเย็นเลี้ยงหมูกระทะ!"

พูดจบก็กดออกเกมทันที

ปิดไมค์

แล้วบึ่งรถออกจากบ้าน ตรงดิ่งไปสถานีตำรวจ

จบบทที่ บทที่ 453 เรื่องน่ายินดีที่คาดไม่ถึง 2.0

คัดลอกลิงก์แล้ว