ตอนที่ 3 รวบรวมวัตถุดิบสำหรับคิริอิจิมอนจิครบแล้ว!

ตอนนี้เร็นกำลังเตรียมตัวสำหรับการตีเหล็กครั้งแรกในชีวิต หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ตัดสินใจเริ่มจากสิ่งที่ง่ายที่สุดอย่างดาวกระจาย

เมื่อเตรียมงานเสร็จสิ้น เร็นยืนนิ่งอยู่ในห้องตีเหล็ก สายตาของเขาเต็มไปด้วยความจริงจัง

เครื่องมือตีเหล็กหลากหลายชนิดวางเรียงรายอยู่ตรงหน้า เขาหยิบก้อนเหล็กดิบขึ้นมาอย่างระมัดระวัง ใส่เข้าไปในเตาหลอมเพื่อเผาจนเกิดประกายไฟ

เมื่อโลหะเปลี่ยนเป็นสีแดง เร็นก็ใช้คีมคีบมันออกมาและเริ่มใช้ค้อนทุบเบาๆ

การเคลื่อนไหวของเขาค่อยๆ ชำนาญขึ้น และรูปร่างของดาวกระจายก็เริ่มปรากฏให้เห็น เหงื่อไหลย้อยลงมาจากหน้าผาก แต่สายตาของเขาไม่เคยละไปจากงานในมือ

เมื่อเวลาผ่านไป โครงร่างของดาวกระจายก็ชัดเจนขึ้น จากนั้นจึงนำไปชุบในน้ำยาเพื่อเสร็จสิ้นขั้นตอนการชุบแข็ง

ต่อมาคือการลับคมที่เหมาะสม ถึงจุดนี้ คมมีดของดาวกระจายก็ส่องประกายแสงอันเย็นยะเยือก

ขั้นตอนต่อไปคือขั้นตอนสำคัญในการผสานวิชาลับการตี ศาสตราบริวาร เข้าไป วิชาลับการตีศาสตราบริวารมีอยู่มากมาย แต่ส่วนใหญ่ต้องการเงื่อนไขการตีหรือวัสดุเฉพาะเจาะจง เร็นทำได้เพียงเลือกวิชาลับที่ค่อนข้างเรียบง่ายเท่านั้น

เร็นหยุดมือ พลางจ้องมองผลงานของตัวเอง

ในขณะนี้ ระบบช่างตีเหล็กเริ่มทำการประเมิน:

【ดาวกระจาย: ระดับ D+】

【จำกัดด้วยวัสดุและความชำนาญของช่างตีเหล็ก แม้จะมีเทคนิคการตีเหล็กระดับ B แต่ดวงตานี้ก็ยังไปไม่ถึงระดับ C อย่างไรก็ตาม อาวุธชิ้นนี้ล้ำหน้ากว่าอาวุธในระดับเดียวกันมาก!】

เร็นทบทวนการกระทำของตัวเองเมื่อครู่และตระหนักว่าเขามั่นใจในตัวเองมากเกินไปหน่อย

สมองเข้าใจ แต่มือมันไม่ค่อยจะไปตาม

ติ๊ง... 【ตรวจพบการตีอาวุธระดับ D สำเร็จเป็นครั้งแรกของช่างตีเหล็ก มอบรางวัลสุ่มกาชาฟรี 1 ครั้ง】

เมื่อเห็นรางวัลแรกนี้ เร็นก็นึกขึ้นได้ว่าเขาควรจะมีแพ็คเกจของขวัญมือใหม่ด้วยนี่นา!

"พี่ระบบ แพ็คเกจของขวัญมือใหม่ของผมอยู่ไหน? พี่คงไม่ได้อมไปใช่ไหม?" เร็นถามออกไปตรงๆ

น่าเสียดายที่ระบบนี้มันทึ่ม ไม่นับว่าเป็นปัญญาประดิษฐ์ด้วยซ้ำ

และเร็นก็รู้สึกว่ารางวัลภารกิจแรกอาจจะเป็นแพ็คเกจของขวัญมือใหม่ไปแล้วก็ได้ เขาเลยทำได้แค่ตัดใจ

จากนั้น เร็นก็เริ่มตีเหล็กอย่างบ้าคลั่งในห้องตีเหล็ก เนื่องจากห้องตีเหล็กมีโบนัสพรสวรรค์เฉพาะตัวและการสืบทอดความทรงจำเรื่อง ศาสตราบริวาร อันทรงพลัง ความชำนาญในการตีเหล็กของเร็นจึงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ยิ่งไปกว่านั้น เร็นยังมีแรงจูงใจสูงมาก เพราะการตีของพวกนี้ชิ้นหนึ่งทำเงินให้เขาได้ 100 เรียว แม้ว่าตอนนี้เร็นจะเป็นแค่เด็ก แต่เงินก็ยังจำเป็นมากสำหรับเขา

เพราะในโลกนินจาไม่เคยขาดแคลนวัสดุล้ำค่า อย่างเช่น โลหะจักระ

ของพวกนี้ต้องใช้เงินซื้อทั้งนั้น และเร็นไม่อยากใช้ชีวิตน่าสมเพชเหมือนท่านชายนารูโตะ

เร็นตีเหล็กจนดึกดื่น แต่จิตใจของเขากลับตื่นตัวสุดขีด

เพราะเขารู้สึกว่าครั้งนี้ เขาทำผลงานชิ้นใหญ่กับดาวกระจายได้แล้ว

เขาหยิบดาวกระจายที่เพิ่งสร้างเสร็จขึ้นมาอย่างระมัดระวัง

【ดาวกระจาย: ระดับ C-】

【จำกัดด้วยวัสดุ แต่ด้วยการใช้เทคนิคการตีเหล็กระดับ B และช่างตีเหล็กมีความชำนาญเพียงพอ อาวุธชิ้นนี้จึงไปถึงระดับ C ทำให้ดาวกระจายมีความคมกริบและยากที่จะทำลาย แต่นี่ก็คือขีดจำกัดของมันแล้ว!】

จากนั้น ระบบก็เริ่มประกาศอย่างล่าช้า

ติ๊ง... 【ตรวจพบการตีอาวุธระดับ C สำเร็จเป็นครั้งแรกของช่างตีเหล็ก มอบรางวัลสุ่มกาชาฟรี 10 ครั้ง】

เมื่อเห็นรางวัลจากระบบ เร็นก็พยักหน้าอย่างพอใจ

ตอนนั้นเองที่เร็นเพิ่งได้สติและรู้สึกเหนื่อยล้าอย่างหนัก แม้จะเป็นยอดมนุษย์ในโลกนินจาที่มีจักระก็ตาม

ยิ่งไปกว่านั้น เสื้อผ้าของเขาเปียกโชกไปทั้งตัว และหน้าของเขาก็ดำปิ๊ดปี๋ ชนิดที่คนผิวเข้มมาเห็นยังต้องเรียกพี่

เมื่อพิจารณาว่าเหล็กดิบและถ่านในห้องตีเหล็กเหลือไม่มากแล้ว เร็นจึงทำได้เพียงแค่กลับออกไป

——

เร็นเดินเงียบๆ ไปตามถนนในยามค่ำคืน ทันใดนั้น เสียงประหลาดก็ลอยเข้าหู เสียงนั้นเหมือนคนเมายา ผสมกับเสียงหอบหายใจที่บิดเบี้ยวและเสียงร้องเหมียวๆ เป็นครั้งคราว

เร็นหยุดเดิน มองไปรอบๆ พยายามหาต้นตอของเสียง ลมหนาวยามค่ำคืนพัดหวีดหวิว ใบไม้ไหวติง แต่เสียงชวนขนลุกนั้นกลับชัดเจนขึ้นในความเงียบ หัวใจของเขาเริ่มเต้นรัว และความรู้สึกไม่สบายใจก็เอ่อล้นขึ้นมา

เสียงนั้นดูเหมือนจะใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ราวกับดังมาจากมุมมืดใกล้ๆ

ทว่าเร็นกลับไม่เห็นใครเลย เร็นคิดในใจ "บ้าเอ๊ย ฉันคงไม่ได้มาโผล่ในตำนานแห่งดวงตาเวอร์ชันคธูลูหรอกนะ! ต่อให้มีระบบ ฉันก็อาจจะรับมือไม่ไหวก็ได้!"

จนกระทั่งเร็นค่อยๆ เดินเข้าไปดูใกล้ๆ เขาถึงพบว่าแมวนินจาฮิเดโยชิกำลังเมากัญชาแมวที่เขาให้ไป

เจ้านั่นละทิ้งกฎเหล็กสามข้อของนินจาไปจนหมดสิ้น เร็นมองดูท่าทางที่ไร้การป้องกันตัวอย่างสิ้นเชิงของฮิเดโยชิ แล้วนึกถึงความหยิ่งยโสตามปกติของพวกแมวนินจา เขาจึงตัดสินใจสั่งสอนบทเรียนให้จำ โดยการเข้าไปขยำพุงและลูบตัวมันอย่างหนำใจ

หลังจากลูบจนพอใจ เขาก็วิ่งกลับบ้าน

เมื่อมาถึงบ้าน เร็นรีบอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า และทำสมาธิจุดธูป เตรียมตัวสำหรับการสุ่มกาชาที่กำลังจะมาถึงด้วยทัศนคติที่ศรัทธาแรงกล้า

เขาสะสมสิทธิ์การสุ่มไว้ 11 ครั้งและรอที่จะจัดหนักในคืนนี้ อย่างไรก็ตาม แม้จะเตรียมตัวมาอย่างดี แต่เร็นก็ยังรู้สึกประหม่าเล็กน้อย

เพราะในชาติที่แล้ว การสุ่มกาชาของเขามันซวยบัดซบจริงๆ เพื่อนๆ ถึงกับตั้งฉายาให้เขาว่า "เซียนการันตีเกลือ" เขาไม่แน่ใจว่าดวงซวยคำสาปนี้จะเปลี่ยนไปไหมในโลกใหม่

"ระบบ เริ่มสุ่มรางวัล!"

เร็นคิดดูแล้วและตัดสินใจสุ่มแบบทีละครั้งก่อน เพราะการกดเดี่ยวมักจะสร้างปาฏิหาริย์ในวงการกาชา

【กำลังสุ่ม】

เร็นมองดูช่องสีขาวและสีทองเล็กๆ บนวงล้อ พลางภาวนาในใจ

รอบนี้วงล้อเคลื่อนตัวอย่างช้าๆ ไปหยุดที่ช่องสีขาว

【น้ำแร่ * 1 ขวด】

เมื่อตัวอักษรเย็นชาปรากฏขึ้นตรงหน้า เร็นก็รู้สึกพ่ายแพ้

เหตุการณ์นี้พิสูจน์ทางอ้อมแล้วว่าความซวยบัดซบของเขาได้ตามติดมาถึงโลกนินจาด้วย

ตอนนี้เขาเลือกที่จะใจเย็นลงได้ แต่เขาก็ยังจะลองอีกครั้ง ยังไงซะในโลกนินจาก็มีวัสดุคุณภาพสูงมากมาย และเขาคงไม่พลาดที่จะสร้างชื่อเสียงในภายหลัง

แต่ถ้าเขาสุ่มได้ของดีตอนนี้ เขาก็จะสามารถสร้างอาวุธระดับ B ได้อย่างรวดเร็ว!

"สุ่ม 10 ครั้งรวด! เริ่มเลย!"

【กระป๋อง * 1】

【โคล่า * 10】

【นม * 1 กล่อง】

【สีฟ้า · กางเกงในของโอซึซึกิ คางูยะ】

【สีเขียว · เทคโนโลยีการแปรรูปอาหาร】

【เมล็ดทานตะวัน · 10 กิโลกรัม】

【โจ๊กธัญพืช * 1 กล่อง】

【ชาเย็น * 1 กล่อง】

【สีเขียว · ทรายเหล็กสีชาดและแร่สีชาด * 10 ส่วน】

【สีฟ้า · สัตว์อันตราย · ศพตั๊กแตนบิน * 1 ส่วน】

ความสนใจของเร็นถูกดึงดูดไปที่ศพตั๊กแตนบินทันที ด้วยเทคนิคการตี ศาสตราบริวาร เขารู้ว่าวัสดุนี้จำเป็นอย่างยิ่งสำหรับการสร้าง คิริอิจิมอนจิ

เท่ากับว่าตอนนี้เขารวบรวมวัสดุทั้งหมดสำหรับ คิริอิจิมอนจิ ครบแล้ว!

และเนื่องจากมันเป็นศพทั้งตัว อาจจะมีเศษเหลือให้เขาเอาไปสร้างของอย่างอื่นได้อีกด้วย

จบตอน