ตอนที่ 30: ซือฮ่าวผู้เกรียงไกร สังหารวิญญาณพรหมยุทธ์แปดวงแหวนในพริบตา!

ตอนที่ 30: ซือฮ่าวผู้เกรียงไกร สังหารวิญญาณพรหมยุทธ์แปดวงแหวนในพริบตา!

ลำพังแค่วงแหวนวิญญาณแสนปีวงเดียวก็หาได้ยากยิ่งแล้ว แต่เด็กน้อยคนนี้ที่ดูอายุเพียงหกขวบกลับครอบครองถึงสี่วง! นี่มันน่าตกตะลึงเกินไปแล้ว!

ยิ่งไปกว่านั้น นี่ไม่ใช่ประเด็นสำคัญที่สุด จุดที่สำคัญที่สุดคือเด็กคนนี้เป็นถึง วิญญาณพรหมยุทธ์ (8 วงแหวน)

คุณพระช่วย... ต่อให้เริ่มบำเพ็ญเพียรตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดาก็ยังไม่เร็วขนาดนี้เลย

ปี่ปี่ตงถึงกับช็อกจนพูดไม่ออก

ณ สนามรบ!

ชายชรารู้สึกได้ว่าพลังจากเด็กน้อยฝั่งตรงข้ามทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เสียงอุทานรอบข้างก็ดังเซ็งแซ่ ในขณะที่เขาเองยังตั้งตัวไม่ติดกับสถานการณ์ตรงหน้า

เมื่อมองไปที่ซือฮ่าว ก็เห็นเด็กน้อยเปล่งแสงจากวงแหวนวิญญาณสีดำสี่วงและสีแดงสี่วง หัวใจของเขาสั่นสะท้าน "เป็นไปได้ยังไง? วงแหวนแสนปีสี่วงเนี่ยนะ?"

"ของปลอม... ต้องเป็นของปลอมแน่ๆ!!!"

ด้วยความตกใจสุดขีด ชายชราจึงไม่อาจจดจ่อกับการต่อสู้ได้ เขาเสียหลักเซถลาถอยหลังไปหลายสิบก้าวกว่าจะทรงตัวอยู่

ทุกครั้งที่ปะทะพลังกัน ชายชรารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะรับมือไม่ไหว พลังนี้มันมหาศาลจริงๆ!

ทุกหมัดที่เด็กน้อยชกออกมา หมัดต่อไปจะรุนแรงขึ้นอีกหลายส่วน หากเป็นเช่นนี้ต่อไป เขาต้องพ่ายแพ้แน่นอน

เด็กคนนี้ดูเหมือนจะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ทุกครั้งที่ลงมือ บีบให้ชายชราต้องถอยร่นซ้ำแล้วซ้ำเล่า

"เด็กนี่มันสัตว์ประหลาดหรือไง?"

สีหน้าของชายชราเคร่งเครียดถึงขีดสุด เขาตระหนักได้ว่าเด็กคนนี้ยังไม่ได้ใช้ทักษะวิญญาณใดๆ เลยด้วยซ้ำ อาศัยเพียงพละกำลังที่ได้รับเสริมจากวิญญาณยุทธ์เท่านั้น

เมื่อไร้ทางเลือก เขาจึงตัดสินใจเปิดใช้งาน กายแท้วิญญาณยุทธ์ หอกเงิน!

ท่ามกลางแสงและเงาที่ตัดสลับ หอกยาวสีเงินปรากฏขึ้นอย่างเงียบงันเบื้องหลังชายชรา ด้ามหอกเปล่งประกายแสงสีเงินเย็นเยียบ ปลายหอกคมกริบ ด้ามยาวเหยียดตรง ผิวเรียบสะท้อนแสงโดยรอบ พร้อมลวดลายสลักจางๆ ที่พอมองเห็นได้

เขาสัมผัสได้ลางๆ ถึงแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากหอกเงินของชายชรา

"ในที่สุด ก็เริ่มน่าสนใจขึ้นมาหน่อย!"

ไกลออกไป ซือฮ่าวแสยะยิ้มกว้างเผยให้เห็นฟันขาวสะอาดเรียงตัวสวย

นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกถึงแรงกดดันจากการต่อสู้ ก่อนหน้านี้ตอนสู้กับคนพวกนั้น เขาไม่รู้สึกกดดันเลยสักนิด แถมยังรู้สึกเบื่อนิดหน่อยด้วยซ้ำ

แต่ครั้งนี้ ในที่สุดเขาก็รู้สึกถึงแรงกดดันบ้างแล้ว แม้จะเป็นเพียงน้อยนิดก็ตาม

สิ้นเสียงหัวเราะของซือฮ่าว วงแหวนวิญญาณหมื่นปีวงแรกบนร่างของเขาก็สว่างวาบขึ้น

ทันใดนั้น ร่างกายของเขาก็เริ่มเปลี่ยนแปลง จากรูปร่างผอมเพรียวค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้น กล้ามเนื้อปูดโปน กระดูกส่งเสียงดังลั่นเปรี๊ยะราวกับกำลังยืดขยาย

เพียงชั่วพริบตา ซือฮ่าวก็กลายร่างเป็นยักษ์ที่มีความสูงถึงสิบจั้ง และยังคงขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ กลิ่นอายของเขาทรงพลังขึ้นอย่างน่ากลัว ทุกลมหายใจแฝงไว้ด้วยแรงกดดันมหาศาลที่ทำให้ห้วงอากาศโดยรอบสั่นสะเทือน

ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง พละกำลัง!

"นั่น... นั่นมันอะไรกัน? ยักษ์งั้นเหรอ?"

ทุกคนต่างตกตะลึงเมื่อเห็นซือฮ่าวขยายร่างใหญ่โตขึ้นอย่างกะทันหัน

ชายชราเงยหน้ามองซือฮ่าวที่หัวเราะร่าดั่งขุนเขา รู้สึกหนังหัวชาวาบขึ้นมาทันที

ไม่รู้ทำไม จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่าถ้ายังสู้ต่อไป เขาอาจจะจบเห่แน่!

"ฮ่าๆๆ... ทีนี้ใครยังจะกล้าเรียกข้าว่าเด็กน้อยอีก?"

ซือฮ่าวมองดูร่างกายอันมหึมาของตัวเองแล้วหัวเราะออกมา ก่อนหน้านี้ใครๆ ก็มองว่าเขาเป็นเด็ก แต่ตอนนี้ล่ะ?

ตัวเขาใหญ่ขนาดนี้แล้ว ซือฮ่าวชอบความสามารถนี้ของตัวเองจริงๆ!

"ตาเฒ่า... เข้ามาสู้กัน!"

ซือฮ่าวมองไปที่ชายชราที่ยืนตะลึงอยู่ไกลๆ แล้วฉีกยิ้มกว้าง

"เข้ามาเลย... ข้าไม่กลัวเจ้าหรอก ก็แค่ทักษะวิญญาณที่ดูน่าเกรงขามแค่ภายนอกเท่านั้นแหละ"

"รับมือ ทักษะวิญญาณที่แปด ของข้าซะ!"

ชายชราไม่อาจทนต่อแรงกดดันของซือฮ่าวได้อีกต่อไป จึงตัดสินใจใช้พลังทั้งหมดที่มี

คิดจะดูถูกกันด้วยการใช้แค่ทักษะวิญญาณที่หนึ่งงั้นรึ? งั้นก็จงตายซะ!!!

ชายชราคำรามลั่น วงแหวนวิญญาณที่แปดเริ่มเปล่งแสง เขาเร่งพลังวิญญาณทั้งหมดเพื่อปลดปล่อยทักษะวิญญาณที่แปด หอกเงินพิฆาต

หอกยาวร่ายรำกลางอากาศ ปลายหอกส่องแสงระยิบระยับ เพลงหอกพลิกแพลงคาดเดายาก บางคราดุดันดั่งมังกรทะยานขึ้นจากทะเล บางคราพลิ้วไหวลึกลับดั่งอสรพิษฉกกัด และบางคราก็หนาแน่นรวดเร็วดั่งพายุฝนกระหน่ำ

เงาหอกซ้อนทับกันจากการร่ายรำ ทันใดนั้นเขาก็ส่งเสียงคำรามยาว แสงจากหอกเจิดจ้าขึ้น เงาหอกนับหมื่นรวมเป็นหนึ่งในพริบตา! หอกยาวผสานเข้ากับร่างของเขา กลายเป็นลำแสงขนาดมหึมาพุ่งเสียดฟ้าสะเทือนดิน

"ตายซะเถอะเจ้าเด็กเปรต!!!"

ชายชราตะโกนก้อง การโจมตีนี้แฝงไว้ด้วยพลังวิญญาณถึงแปดส่วน ผสานกับทักษะวิญญาณที่เจ็ด กายแท้วิญญาณยุทธ์ แม้แต่ราชทินนามพรหมยุทธ์เก้าวงแหวนยังต้องหลบเลี่ยงคมของมันชั่วคราว

เพราะการโจมตีของเขาได้ก้าวเข้าสู่ระดับราชทินนามพรหมยุทธ์เก้าวงแหวนแล้ว... แต่เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีอันยิ่งใหญ่และทรงพลังของชายชรา ซือฮ่าวกลับเพียงแค่ชกหมัดสวนออกไปอย่างเย็นชา!

หมัดธรรมดาๆ หมัดหนึ่ง!

หมัดและหอกปะทะกัน เกิดเสียงดังทึบหนักหน่วง ตามมาด้วยเสียงระเบิดกึกก้องกัมปนาทสองครั้งซ้อน

หมัดของซือฮ่าวและหอกของชายชราราวกับบรรจุพลังอันไร้ขอบเขต ปะทะกันจนเกิดแสงเจิดจ้าสว่างวาบไปทั่วบริเวณราวกับกลางวัน

"ตูม!"

สิ้นเสียงระเบิด กลุ่มควันสีขาวขนาดมหึมาก็พวยพุ่งขึ้นและกระจายตัวออกอย่างรวดเร็ว บดบังวิสัยทัศน์จนไม่มีใครมองเห็นผลแพ้ชนะของการดวลอันดุเดือดนี้

ผู้ชมที่ถอยออกไปอยู่วงนอกต่างได้รับผลกระทบจากคลื่นพลังอันรุนแรงจนเซถลาล้มลุกคลุกคลานไปตามๆ กัน

เมื่อหมอกควันค่อยๆ จางลง ผู้คนต่างตกตะลึงเมื่อพบว่ากายแท้วิญญาณยุทธ์ของชายชราถูกซือฮ่าวทำลายลงด้วยพละกำลังล้วนๆ

หอกยาวที่เคยเหยียดตรงและแข็งแกร่ง บัดนี้หักสะบั้นเป็นสองท่อน ส่วนชายชราถูกอัดกระแทกติดกับกำแพงเมือง กระอักเลือดคำโตออกมาทันที ไม่รู้เป็นตายร้ายดีอย่างไร

วิญญาณยุทธ์และวิญญาณจารย์เชื่อมโยงกันอย่างใกล้ชิด เมื่อวิญญาณยุทธ์เสียหายหนัก วิญญาณจารย์ย่อมได้รับผลกระทบสาหัส ชายชราผู้นี้คงบาดเจ็บสาหัสแน่นอน

ฝูงชนโดยรอบอดไม่ได้ที่จะอุทานด้วยความชื่นชม "ชายชราคนนั้นเป็นถึงวิญญาณพรหมยุทธ์แปดวงแหวนเชียวนะ! เด็กคนนี้เอาชนะเขาได้ยังไง?"

"พวกเจ้าอาจจะถูกรูปลักษณ์ภายนอกของเด็กคนนั้นหลอกตาเอาได้ เขาเองก็เป็นวิญญาณพรหมยุทธ์แปดวงแหวนเหมือนกัน ลืมวงแหวนแสนปีสี่วงที่น่าตกใจเมื่อกี้ไปแล้วหรือ?" ใครบางคนกล่าวเตือนสติ

"จริงด้วย นี่มันท้าทายสวรรค์ชัดๆ! อัจฉริยะไร้เทียมทานของทวีปในยุคนี้อย่าง พรหมยุทธ์เฮ่าเทียน ยังบรรลุระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ตอนอายุสี่สิบเอ็ด! แต่เด็กคนนี้อายุแค่หกขวบก็เป็นวิญญาณพรหมยุทธ์แล้ว พรสวรรค์แบบนี้ไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์!"

อีกคนพูดเสริมด้วยความตื่นเต้น

"ถ้าดูจากตรงนี้ แม้แต่พรหมยุทธ์เฮ่าเทียนก็คงกลายเป็นคนธรรมดาไปเลยเมื่อเทียบกับเด็กคนนี้ คำว่า 'อัจฉริยะ' ยังน้อยไปสำหรับเขา!"

ทุกคนต่างวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างออกรส สีหน้าเต็มไปด้วยความทึ่ง