เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 102 - แม่สาวสวยสุดเย็นชา(เปิดขายรอบพิเศษ)

Chapter 102 - แม่สาวสวยสุดเย็นชา(เปิดขายรอบพิเศษ)

Chapter 102 - แม่สาวสวยสุดเย็นชา(เปิดขายรอบพิเศษ)


 

Chapter 102 - แม่สาวสวยสุดเย็นชา

ค่ำคืนเข้ามาเยือน

โคมไฟสว่างไสวไปตามถนนและสถานบังเทิงต่างๆก็ส่องสว่าง

หญิงคณิกากำลังโบกผ้าเช็ดหน้าผ้าไหมเพื่อดึงดูดลูกค้าที่เดินผ่านไปผ่านมา ชายหนุ่มหลายคนที่มีความคิดตีกันว่าจะไปหรือไม่ไป ต่างก็ถูกสาวๆที่ใส่ชุดรุ่มร่ามดึงเข้าไป.

(TL:หญิงคณิกา = เด็กดริ้งบ้านเราครับจะได้เอาไม่ได้เอาต้องจ่ายเพิ่มครับ 555)

มนุษย์มีความซุกซนมากในเวลากลางคืน.

มีคำพูดจากผู้จัดการTV ในชีวิตที่แล้วบอกว่า:เวลาฤดูใบไม้ผลิ(โดยเฉพาะเวลากลางคืน)เมื่อมันมาถึงแล้วพวกเขามักจะป้าบๆกัน.

(TL:ฤดูใบไม้ผลิที่นิยายจีนเปรียบเทียบเป็นดั่งฤดูแห่งความรักครับ)

ลั่วเทียนอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่สะอาดและหวีผมอย่างเรียบร้อย ผู้คนหลายๆคนที่มองเขาวันนี้ดูว่าเขาเป็นคนกระคือรือร้นและหล่อเหลา.

เขามองมาที่กระจกและอุทานว่า “แม่เจ้าโว๊ยย? คนเหี้ยอะไรหล่อขนาดนี้? คนอื่นๆจะมาเทียบกับแกได้อย่างไร?”

ผิวหน้าที่ขาวใสและมีตาที่เป็นประกายสง่างามหนึ่งคู่และไม่มีรอยตีนกา มีริมฝีปากที่อิ่มอวบที่ยิ้มออกมาอย่างน่าค้นหาและทำให้หญิงสาวแทบจะหลงเสน่ห์ได้ง่ายๆ

รูปร่างของลั่วเทียนก็ไม่ได้เลวร้ายนัก อย่างน้อยก็ดีกว่าในชีวิตที่แล้วของเขา.

หลังจากที่แต่งตัวเรียบร้อยแล้ว เขาก็เผยแผร่ความสง่างามและเสน่ห์ของเขาได้มากยิ่งขึ้น สิ่งนี้ทำให้ลั่วเทียนดูน่าสนใจขึ้นไปอีก.

ทั้งหมดถูกเตรียมมาเพื่อคืนนี้

วันนี้เป็นคืนพิเศษที่จะได้บอกลาความซิงแล้วพ่อแม่พี่น้องงงงง!

ลั่วเทียนทำทุกอย่างเพื่อปกปิดความตื่นเต้นในใจของเขา นอกจากนี้ยังช่วยให้เขามีความทรงจำที่ดีเป็นครั้งแรกในชีวิตนี้และชีวิตก่อน.

หลังจากที่แต่งตัวเสร็จแล้ว ลั่วเทียนก็ออกมาที่ล้านบ้านและเดินไปที่ลานบ้านของหลี่ซูเอ๋อร์

ลานบ้านทั้งสองไม่ได้ห่างกันเท่าไรนักและใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีในการเดินไปถึง ลั่วเทียนใช้ท่าร่างเงาวายุอย่างเร่งรีบ.

น้องชายข้าแทบจะทนรอไม่ไหวแร้วววว.

เมื่อมาถึงทางเข้าลานบ้านของหลี่ซูเอ๋อร์ ลั่วเทียนก็กระแอมคอและยิ้มก่อนที่จะเข้าไป.

ชุนชุนถูกพาไปเล่นอยู่กับกบที่มุมๆหนึ่งในสถานที่ๆไม่รู้จักและบางครั้งก็พูดเป็นภาษาแปลกๆ.

หนึ่งคนหนึ่งกบกำลังคุยกับอย่างลึกลับ.

ชุนชุนหันไปมองรอบๆและเห็นลั่วเทียนที่กำลังเข้ามาในลานบ้าน เธอก็รีบวิ่งเข้ามาและกระโจนเข้าหาเหมือนดั่งสาวน้อยน่ารัก เมื่อเธอผละออกจากลั่วเทียนประมาณสามก้าว เธอก็กระโจนเข้าหาอีกครั้ง จากนั้นเธอก็เอาหน้าถูไถที่อกลั่วเทียนและพูดอย่างชาญฉลาดว่า“พี่ใหญ่ ท่านดูหล่อมากๆในวันนี้.”

ลั่วเทียนกำลังกอดชุนชุนและมองไปที่เธอด้วยดวงตาที่บริสุทธิ์และมีเสน่ห์จากนั้นเขาก็บอกกับตัวเองภายใน“เธอยังเด็กนักและไม่อาจดึงดูดข้าด้วยรูปร่างแบบนี้ แต่นี่มันจะทำให้ข้าเกิดปัญหาในอีกสัก 2-3 ปี…”

เผ่าพันธ์ุปีศาจจิ้งจอกที่เกิดมาพร้อมกับดวงตาที่มีเสน่ห์ เพียงปรายตามันก็เหมือนกับมีไฟฟ้าแล่นผ่านร่างกายและล่อลวงผู้คนได้.

เสน่ห์ของชุนชุนที่ควบคู่ไปกับดวงตาที่แสนเสน่ห์ห่าของเธอมีพลังอย่างมาก...มันโชคดีที่เธอยังเด็กและกระไฟฟ้าที่แล่นผ่านมาที่ลั่วเทียนยังไม่มีรุนแรงพอที่จะทำให้เขาลุ่มหลงได้.

ลั่วเทียนยิ้มและพูด“พี่สาวซูเอ๋อร์ของเจ้าอยู่ไหน?”

ชุนชุนตอบ“พี่สาวซูเอ๋อร์กำลังคุยกับใครสักคนที่อยู่ในผ้าคลุมสีดำ ข้าไม่รู้ว่าเขากำลังพูดอะไรแต่ดูเหมือนว่ามันเป็นเรื่องร้ายแรง พี่ใหญ่ท่านมาที่นี่เพื่อมาหาพี่สาวซูเอ๋อร์ใช่ไหม? ท่านต้องการให้ข้าไปเรียกพี่สาวหรือไม่?”

“เธอกำลังพูดกับผู้เชี่ยวชาญลึกลับคนนั้น?”

“เป็นไปได้ไหมว่าเธอกำลังพูดกับผู้เชี่ยวชาญถึงการทำท่า อโวกาโดกาโด กับข้าคืนนี้?”

“นั่นไม่ใช่เรื่องที่ดี…”ยังไงก็ตามการแสดงออกของลั่วเทียนกลับตรงกันข้าม

ผู้เชี่ยวชาญลึกลับผ้าคลุมดำเป็นตัวตนที่ทำให้ลั่วเทียนไม่สบายใจ ในกรณีที่เขากำลังจะผงาดในคืนนั้น คนประหลาดนี่อาจจะโผล่ออกมาเพื่อทำให้เขาห่อเหี่ยวใจและหมดอารมณ์ที่จะทำป้าบๆได้.

“สาวน้อยผู้คนนั้นช่างคิดมากจริงๆ 555…” ลั่วเทียนเริ่มต้นชมเชยอย่างจริงใจ

หลังจากนั้นครึ่งนาที...

หลี่ซูเอ๋อร์เริ่มออกมาจากบ้าน

ชุนชุนรีบผละออกจากอกของลั่วเทียนและกระซิบ“พี่สาวซูเอ๋อร์ไม่ยอมให้ข้ากอดท่านเพราะนางบอกว่าท่านจะเอาเปรียบข้า แต่ชุนชุนคิดว่าพี่ใหญ่เป็นคนดีและไม่เหมือนกับไอ้พวกไข่สารเลว.”จากนั้นเธอก็เดาะลิ้นและพูดว่า “ได้โปรดอย่าบอกพี่สาวว่าข้ากอดท่าน.”

จากนั้นเธอก็ไปอยู่อีกด้าน

ลั่วเทียนหัวเราะในใจก่อนที่เขาจะมองมาที่หลี่ซูเอ๋อร์ จากนั้นเขาก็เห็นว่าดวงตาของเธอแดงกล่ำราวกับว่าเธอเพิ่งร้องไห้มา จิตใจของเขาเริ่มหล่นไปถึงตาตุ่มและถามเธอ“นี่สาวน้อย ใครรังแกเจ้า?”

หลี่ซูเอ๋อร์ยิ้มน้อยๆขณะที่สัมผัสไปที่หางตาของเธอ “จะมีใครกล้ารังแกข้า? มีพี่ใหญ่อยู่ที่นี่ ใครจะมารังแกข้า ข้าไม่คิดว่ามีใครกล้าหรอก ฮี่ๆ…”

เธอต้องยิ้มอย่างฝืนๆ.

ลั่วเทียนรู้อยู่ในใจ แต่เนื่องจากหลี่ซูเอ๋อร์ไม่อยากบอกเขาก็ไม่อยากจะฝืน.

แต่...

เรื่องนี้มันอาจจะเกี่ยวกับผู้เชี่ยวชาญผ้าคลุมดำ

ลั่วเทียนเริ่มพูดกับตัวเอง“ไอ้เลวเอ้ย อย่าให้การบ่มเพาะของข้าสูงกว่าเจ้า สักวันนึงข้าจะสอนบทเรียนดีๆกับเจ้า.”

ครั้งสุดท้ายเขาเกือบจะได้เสียเป็นผัวเมียกับหลี่ซูเอ๋อร์ ถ้าไม่ใช่เพราะเขา ความอยุติธรรมนี้ได้รับการฝังลึกเข้าไปในหัวใจของลั่วเทียน.

“พี่ใหญ่ ทำไมท่านถึงมาหาข้า?”หลี่ซูเอ๋อร์ถาม.

สายตาของลั่วเทียนเปลี่ยนไปพร้อมกับพูดในใจ “นางจงใจถามงั้นหรอ? ใช่เลย มันอาจจะเป็นอย่างนี้นี่เอง นางคงอายมากดังนั้น นางจึงเป็นฝ่ายเริ่มถามก่อน.”

ในฐานะที่เป็นผู้ชาย เขาต้องมีความคิดเป็นผู้นำ

แม้ว่าลั่วเทียนต้องการเล่นตามน้ำไปในเรื่องนี้ แต่เมื่อต้องมาจัดการกับสาวน้อยประเภทนี้ เขาจึงต้องมีความคิดชักนำสาวน้อยบริสุทธิ์อย่างหลี่ซูเอ๋อร์.

ลั่วเที่ยนทำท่าทางที่ดูเรียบง่ายและพูดอย่างเป็นกันเองว่า“ไม่ใช่ว่าเจ้าจะให้รางวัลแก่ข้าในคืนนี้?”

“อ๊าา?!”

หลี่ซูเอ๋อร์รู้สึกประหลาดใจและหัวเราะพร้อมกับพูดออกมา“ข้าเกือบจะลืมเรื่องนี้.”

“ข้า…”

“มันมีที่ไหนที่จะลืมง่ายๆอย่างนี้?”ลั่วเทียนพูดกับตัวเอง.

หลี่ซูเอ๋อร์หัวเราะอย่างฉับพลันทำให้เงาดำในบ้านวูบวาบเล็กน้อย

หลี่ซูเอ๋อร์หันหน้าไปทางบ้านและพูดว่า“พี่ซวง ท่านไม่คิดจะรักษาคำพูดของท่านรึ?”

“การให้เกรียติอย่างแรกคือการต้องรักษาคำพูด.”

“ท่านไม่ได้วางแผนที่จะหลบหนีใช่หรือไม่?”หลี่ซูเอ๋อร์จงใจพูดออกมา

หากใครสักคนที่อยู่ในขึ้นปราณจิตวิญญาณ ขั้น 6 ต้องลบร่องรอยออกไป มันก็ง่ายดั่งปอกกล้วย.

ช่วงเวลาที่หลี่ซูเอ๋อร์หัวเราะออกมาคือช่วงเวลาที่หลิงหานซวงนึกถึงการเดิมพันได้ เธออยากจะหนี มันเป็นครั้งแรกที่เธออยากจะหนีไปทั้งชีวิตของเธอ.

เพียงแค่คิดถึงคำพูดเหล่านั้น มันก็ทำให้เหมือนดั่งมีคลื่นถาโถมเข้ามาในหัวใจเธอ

แต่...

เธอยังคงเดินออกจากบ้านอย่างเร่งรีบ.

ลั่วเทียนไม่รู้สนกลในใดๆ รางวัลลึกลับของหลี่ซูเอ๋อร์คือการมอบผู้เชี่ยวชาญคนนี้ให้กับเขา?

โลกนี้มันอยู่ยากไปแล้วมั้ง?

หลิงหานซวงเดินมาหาลั่วเทียนและหยุดห่างออกไป 3 ก้าว ดวงตาของเธอกำลังแสดงออกถึงความสับสน ขณะที่เธอค่อยๆถอดฮู้ดและเสื้อคลุมดำออกอย่างช้าๆ.

หลังจากนั้น...

ลั่วเทียนจ้องมองไปด้วยความโง่งม.

แม้แต่ในฝันเขาก็ไม่คิดว่าคนในชุดคลุมจะงดงามขนาดนี้!

งดงามอย่างมาก มันกับพวกสาวงามน้ำแข็งที่เขาเคยดูในภาพยนตร์.

ยิ่งกว่านั้น...

หลิงหานซวงแต่งตัวด้วยชุดรัดรูป เธอร้อนแรงเป็นอย่างมาก ยอดเขาแฝดขนาดใหญ่ของเธอราวกับกว่าจะกระโดดออกมาจากชุดได้ทุกเมื่อ สะโพกที่โค้งมนที่รับเข้ากับก้นของเธอเต็มไปด้วยเสน่ห์ชวนลุ่มหลง ฉากเหล่านี้มันราวกับว่าจะกระชากชีวิตของเขาให้หายจากโลกนี้ไป!

ลั่วเทียนตกใจมาก เมื่อมองไปที่หลิงหานซวง ในใจเขาอดไม่ได้ที่จะคิดถึงฮีโร่ในลีคออฟลีเจ้น แอชได้.

(League of Legend’s Frost Archer - Ashe)

ท่าทางหลิงหานซวงที่แสดงออกมายิ่งเย็นชายิ่งกว่าแอชที่เป็นดั่งกับภูเขาน้ำแข็งที่ไม่มีวันละลาย.

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสายตาที่เย็นชาของเธอ เพียงแค่มองชั่วแว่บหนึ่งก็อดที่จะเย็นสันหลังไม่ได้.

ผู้เชี่ยวชาญลึกลับที่มีความงามของสาวที่เย็นชาอย่างไม่มีที่เปรียบ นี่คือสิ่งที่หลี่ซูเอ๋อร์วางแผนไว้?

รางวัลลึกลับในตอนกลางคืนมันอาจจะเป็นอันนี้...

3P?!

โอ้แม่เจ้าโว๊ยยยยยยย!!

-------------

จบบทที่ Chapter 102 - แม่สาวสวยสุดเย็นชา(เปิดขายรอบพิเศษ)

คัดลอกลิงก์แล้ว