ตอนที่ 9 ทะลวงขีดจำกัดครั้งที่สอง ออกจากโรงเรียน

หนึ่งวันต่อมา

เจ้าหน้าที่และอาจารย์ที่ออกจากโรงเรียนไปก็กลับเข้ามา

ผิดคาด วันอิสระปีนี้ไม่ได้ทำให้โรงเรียนโกลาหลเหมือนปีก่อนๆ

จำนวนนักเรียนที่ตายในวันอิสระก็น้อยมากเช่นกัน

จนกระทั่งพวกเขาเห็นสภาพศพของสิบยอดฝีมือ เจ้าหน้าที่โรงเรียนถึงกับเงียบกริบ

สี่ราชันสวรรค์และหกราชันปฐพี ต่างดับสิ้นชีพวาย

ชายสวมแว่นกันแดดที่เคยกล่าวสุนทรพจน์ในพิธีปฐมนิเทศเงยหน้าขึ้นช้าๆ

เขามองไปยังสวนใจกลางโรงเรียนที่แทบจะพังพินาศ แล้วกล่าวเสียงขรึม

"ดูเหมือนว่าหลิงหนานกำลังจะมีสัตว์ประหลาดอีกตัวถือกำเนิดขึ้นมาแล้ว"

...

ด้วยการตายของสิบยอดฝีมือระดับราชัน

หลินเทียนกลายเป็นราชันเพียงหนึ่งเดียวของหลิงหนานอย่างปฏิเสธไม่ได้

ราชันปฐพีเพียงคนเดียวที่เหลือรอดอย่างไมค์ กลายเป็นรองประธานสมาคมมังกรสวรรค์

ภายใต้การนำร่วมกันของไมค์ หลงคุน และหวังจินไห่ สมาคมมังกรสวรรค์ดูดกลืนลูกน้องเก่าของสิบราชันที่ตายไปอย่างรวดเร็ว ไมค์เองก็ยอมยุบกิลด์ขวานรบรวมเข้ากับสมาคมมังกรสวรรค์อย่างเต็มใจ

แน่นอนว่า สมาคมมังกรสวรรค์ครองอำนาจเหนือหลิงหนาน กลายเป็นสมาคมที่แข็งแกร่งที่สุดในโรงเรียน!

【ติ๊ง! ภารกิจย่อย: ก่อตั้งสมาคม เสร็จสมบูรณ์แล้ว】

【สมาคม "มังกรสวรรค์" ของคุณได้กลายเป็นสมาคมที่แข็งแกร่งที่สุดในโรงเรียนมัธยมหลิงหนาน】

【ได้รับรางวัลพิเศษ: 20,000 เหรียญคริสตัล คะแนนประเมินของคุณเพิ่มขึ้นอย่างมาก】

เมื่อภารกิจย่อยจบลง หลินเทียนได้รับรางวัลมหาศาล

ในสถานการณ์จำลองนี้ ผ่านไปเพียงสี่เดือนเท่านั้น

แต่เขาได้ผลักดันเนื้อเรื่องที่เกี่ยวข้องกับโรงเรียนมัธยมจี๋เต้าหลิงหนานไปจนถึงขีดสุดแล้ว

หากเขาต้องการหาเหรียญคริสตัลเพิ่มเติมในโรงเรียนมัธยมหลิงหนาน

คงเป็นเรื่องยากมาก

ทว่า เนื้อเรื่องหลักของสถานการณ์นี้อิงตามเวลาการเอาชีวิตรอด

ความคืบหน้าของเนื้อเรื่องหลักจะเพิ่มขึ้นตามระยะเวลาที่รอดชีวิตเท่านั้น

แม้เขาจะครองหลิงหนานได้แล้ว แต่ความคืบหน้าของเนื้อเรื่องหลักยังคงอยู่ที่ 25%

สำหรับหลินเทียน นี่เป็นเรื่องดี

หมายความว่าเขายังมีเวลาอีกเหลือเฟือที่จะสำรวจโลกใบนี้ ค้นหาภารกิจย่อยเพิ่มเติม และสร้างอิทธิพลมหาศาลต่อโลก เพื่อเพิ่มคะแนนประเมินการจำลองและรับรางวัลที่คุ้มค่ายิ่งขึ้น

หลังจากขึ้นสู่จุดสูงสุดของโรงเรียนมัธยมจี๋เต้าหลิงหนาน

หลินเทียนไม่ได้ผ่อนคลายเลยแม้แต่น้อย

ทุกวัน เขายังคงใช้เวลาส่วนใหญ่ขลุกอยู่ในยิม

หลังจากทลายขีดจำกัดทางสรีรวิทยา ร่างกายของเขาเริ่มแข็งแกร่งขึ้นอีกครั้งผ่านการฝึกฝน

แม้อัตราการเพิ่มพลังจะช้ากว่าเมื่อก่อนมาก

แต่ด้วยพรสวรรค์ "ยอดยุทธ์กายาไร้เทียมทาน" พัฒนาการของเขายังคงเห็นได้ด้วยตาเปล่า...

——

วันนั้น หลังจากหลินเทียนฝึกซ้อมเสร็จ เขาอารมณ์ดี จึงเรียกยางิว ไอมาหาและช่วยเธอฝึกซ้อมด้วย

หลังจากผ่านความโกลาหลสะเทือนเลื่อนลั่นไปพักใหญ่ จู่ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

หลินเทียนลุกจากเตียงไปเปิดประตู ขณะที่ยางิว ไอซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม โผล่หัวออกมามอง

นอกประตูคือหลงคุนและหวังจินไห่

เมื่อเห็นหลินเทียนเปิดประตู

หลงคุนคุกเข่าลงทันทีแล้วร้องคร่ำครวญ "พี่เทียน ผมไม่ได้รับความเป็นธรรม!"

หลินเทียนเอียงคอมองเขา "ตอนนี้หลิงหนานทั้งหมดเป็นของสมาคมมังกรสวรรค์ นายจะไปมีความแค้นอะไรได้อีก?"

ดวงตาของหลงคุนแดงระเรื่อเล็กน้อย "ก็เพราะไอ้ไมค์นั่นแหละ! วันนี้เราจัดแข่งบาสเกตบอลกัน เราเล่นกันดีๆ แต่ผู้เล่นฝั่งมันทำฟาวล์ ผมแค่ทักท้วง ไอ้ไมค์มันกลับชี้หน้าด่าผมเฉยเลย!"

หลังจากสมาคมมังกรสวรรค์รวมหลิงหนานเป็นหนึ่งเดียว คนส่วนใหญ่กลายเป็นพี่น้องร่วมสมาคม

โอกาสที่จะต่อสู้แบบเอาเป็นเอาตายจึงลดลงตามธรรมชาติ

เพื่อให้แน่ใจว่ามีการหมุนเวียนของเครดิตการศึกษาและเพื่อให้ยอดฝีมือจบการศึกษาได้อย่างราบรื่น

สมาคมมังกรสวรรค์เริ่มจัดการแข่งขันที่ไม่ก่อให้เกิดการบาดเจ็บถึงตาย

บาสเกตบอลมวย ก็เป็นหนึ่งในนั้น

ตามชื่อเลย บาสเกตบอลมวย

คือบาสเกตบอลที่เพิ่มกติกาการชกมวยเข้าไป

ในสนาม ผู้เล่นสามารถชกต่อยกันได้

แต่เงื่อนไขการชนะยังคงเป็นการทำแต้ม

หลินเทียนหัวเราะเบาๆ เมื่อได้ยิน "แค่นี้ถึงกับต้องมาฟ้องฉันเลยเหรอ?"

ข้างๆ เขา หวังจินไห่ก็คุกเข่าลง ก้มหน้าต่ำ "พี่เทียน เราแค่รู้สึกไม่แฟร์น่ะครับ ยังไงซะพวกเราสองคนก็ติดตามพี่มาตั้งแต่แรก ตอนนี้จู่ๆ ไมค์ก็โผล่มาข้ามหัวพวกเรา เราเลยรู้สึกน้อยใจ!"

หลินเทียนยิ้มและเอื้อมมือไปตบหัวโล้นของหลงคุน "ไม่ต้องน้อยใจไปหรอก ที่ฉันให้ไมค์เข้าร่วมก็เพราะอยากให้เขามาจัดการดูแลสมาคมมังกรสวรรค์แทนพวกนายสองคนไง"

ทั้งสองคนอึ้งไปกับคำพูดนั้น

หลงคุนตัวสั่น อดถามไม่ได้ "ทำไมล่ะครับพี่เทียน? พวกเราทำอะไรผิดเหรอ?"

หลินเทียนส่ายหน้าและพูดต่อ "พวกนายสองคนคือพันธมิตรที่ใกล้ชิดที่สุดของฉัน คือคนที่ฉันไว้ใจที่สุด ให้พวกนายมาจัดการเรื่องหยุมหยิมพวกนี้ในโรงเรียน มันเสียของเปล่าๆ"

"ต่อไป ฉันมีงานสำคัญกว่ามากให้พวกนายทำ"

...

——

อีกสองเดือนผ่านไป

เข้าสู่ช่วงสิ้นเดือนที่หก

【ติ๊ง! คุณรอดชีวิตในโรงเรียนมัธยมจี๋เต้าหลิงหนานครบครึ่งปีสำเร็จ!】

【ความคืบหน้าเนื้อเรื่องหลัก: 30%】

【ผลงานยอดเยี่ยมของคุณในช่วงนี้ทำให้ได้รับความสำเร็จ: ครองหลิงหนาน】

【ผลงานยอดเยี่ยมของคุณในช่วงนี้ทำให้ได้รับความสำเร็จ: ทะลวงขีดจำกัด】

【ผลงานยอดเยี่ยมของคุณในช่วงนี้ทำให้ได้รับความสำเร็จ: หนึ่งต่อสิบ】

【ได้รับรางวัลเพิ่มเติม: 50,000 เหรียญคริสตัล คะแนนประเมินของคุณเพิ่มขึ้นอย่างมาก】

เนื้อเรื่องหลักคืบหน้าอีกครั้ง และผลตอบแทนก็น่าพอใจสุดๆ!

ในเวลาเดียวกัน

การเติบโตของร่างกายหลินเทียนก็มาถึงคอขวดอีกครั้ง

ด้วยประสบการณ์จากคราวที่แล้ว หลินเทียนรู้ว่า

เพื่อทลายคอขวดอีกครั้ง เขาต้องผลักดันตัวเองให้เฉียดความตาย

หลังจากลองกลั้นหายใจในสระว่ายน้ำอีกครั้งแต่ไม่สำเร็จ

หลินเทียนไปที่โซนแรงดันสูงของยิมและหาเครื่องควบคุมแรงดัน

หลังจากต่อยเจ้าหน้าที่สลบไปในหมัดเดียว

เขาก็ปีนเข้าไปในเครื่องควบคุมแรงดัน

เมื่อเครื่องทำงาน แรงดันภายในจะเพิ่มขึ้นเป็นหลายร้อยเท่าของระดับปกติ

ถ้าคนธรรมดาเข้าไปคงถูกบดเป็นเศษเนื้อในพริบตา

"เดินเครื่อง" หลินเทียนสั่ง

ด้านนอก หลงคุนและหวังจินไห่มองหน้ากันเลิ่กลั่ก

หลงคุนกลืนน้ำลาย แบมือแล้วพูดว่า "มือฉันเป็นตะคริว นายทำเถอะ"

หวังจินไห่ก้าวไปข้างหน้า มือสั่นเทาเล็กน้อยขณะสับสวิตช์เครื่อง

วูบ! วูบ! วูบ!

เครื่องเริ่มทำงานทันที!

ภายในเครื่อง หลินเทียนรู้สึกถึงแรงบีบอัดที่น่ากลัวอย่างยิ่ง

ความทรมาน ความเจ็บปวดรุนแรง เฉียดตาย...

ของเหลวในร่างกายถูกบีบออกมาทางรูขุมขนอย่างต่อเนื่อง

"อ๊ากกกก!"

เขาคำรามด้วยความโกรธ ร่างกายขยายใหญ่ขึ้นขณะเปลี่ยนเป็นร่างต่อสู้

ในสถานะนี้เท่านั้นที่เขาจะพอต้านทานแรงดันมหาศาลได้บ้าง

ผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ จู่ๆ เขาก็รู้สึกตัวเบาหวิว

ตู้ม!

ประตูเหล็กของเครื่องถูกต่อยกระเด็นด้วยหมัดเดียว!

หลินเทียนที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือดเดินออกมาจากภายใน

ขนาดตัวโดยรวมของเขาไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก

แต่กล้ามเนื้อของเขามีความยืดหยุ่นเพิ่มขึ้นอย่างมาก

ไม่ว่าจะเป็นพละกำลัง ปฏิกิริยาตอบสนอง ความยืดหยุ่น ความเร็ว ความอึด หรือพลังป้องกัน... ความสามารถทางกายภาพในทุกด้านพัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดดอีกครั้ง

การทลายขีดจำกัดทางสรีรวิทยาครั้งที่สองเสร็จสมบูรณ์!

"ในโลกนี้ไม่น่าจะมีใครเหลือรอดที่จะเป็นภัยคุกคามฉันได้อีกแล้ว"

หลินเทียนยิ้มจางๆ และปรายตามองหลงคุนกับหวังจินไห่

"กลับไปเตรียมตัว ได้เวลาออกเดินทางแล้ว"

...

——

วันรุ่งขึ้น หลินเทียนไปหาชายสวมแว่นกันแดดที่เคยพูดในพิธีปฐมนิเทศ

"ผมต้องการออกจากโรงเรียน รบกวนอนุมัติด้วยครับ" หลินเทียนกล่าวพร้อมรอยยิ้มสุภาพ

ชายสวมแว่นกันแดดขยับแว่น "ถ้าคุณจะออกไปตอนนี้ คงไม่มีใครหยุดคุณได้หรอก ยังต้องมาขออนุญาตผมอีกเหรอ?"

หลินเทียนหรี่ตาลง ประเมินชายสวมแว่นกันแดดแล้วหัวเราะ "ไม่มีใครหยุดผมได้? นั่นอาจจะไม่จริงก็ได้นะ!"

รอยยิ้มหาดูยากปรากฏบนใบหน้านิ่งเฉยของชายสวมแว่นกันแดด "ผมยังพอรู้ประมาณตนอยู่บ้าง"

"แม้เราจะเป็น ผู้ฝึกตนขั้นสุดยอด เหมือนกัน แต่ระดับร่างกายของคุณในตอนนี้เหนือกว่าผมมาก ถ้าสู้กัน ผมคงรอดได้ไม่เกินสองนาที"

หลินเทียนหัวเราะเบาๆ เมื่อได้ยิน "สองนาที? งั้นคุณก็เก่งใช้ได้เลยนี่"

ชายสวมแว่นกันแดดเลิกพูดมากความและออกใบรับรองการจบการศึกษาให้ทันที

หลินเทียนรับไว้และก้าวไปที่ประตู

"ออกจากโรงเรียนครั้งนี้ คุณวางแผนจะทำอะไร?"

จู่ๆ ชายสวมแว่นกันแดดก็ถามขึ้น

หลินเทียนชะงัก "ขอคิดดูหน่อย... คงจะสยบทั้งโลกล่ะมั้ง"

พูดจบ เขาก็เดินจากไป

ชายสวมแว่นกันแดดอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มมุมปาก "เขาพูดเหมือนไอ้สัตว์ประหลาดตัวนั้นเมื่อตอนนั้นเลย"

"แต่เจ้านั่นล้มเลิกแผนการนั้นเพราะผู้หญิงคนหนึ่ง"

"แล้วคุณล่ะ?"

...

——

ที่หน้าประตูโรงเรียน หลินเทียนกำลังจะออกเดินทางพร้อมหวังจินไห่และหลงคุน

"นายจะไปแบบนี้จริงๆ เหรอ? ไม่บอกลาฉันหน่อยเหรอ?"

ยางิว ไอ ขวางทางเขาไว้ทันที ดวงตาแดงก่ำ

หลินเทียนมองเธอแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย "หลบไป"

ยางิว ไอ พุ่งเข้ามากอดหลินเทียนแน่น

หลินเทียนถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้และตบหลังเธอเบาๆ "ลาก่อน"

ยางิว ไอ หัวเราะเบาๆ และกอดเขาแน่นขึ้นไปอีก

หลินเทียนเริ่มรำคาญ "รีบปล่อย ไม่งั้นฉันจะตีเธอนะ"

แก้มของยางิว ไอ แดงระเรื่อ "นายไม่กล้าหรอก!"

หลินเทียน: ...

ตู้ม!

วินาทีถัดมา ร่างของยางิว ไอ ก็ลอยกระเด็นไปกระแทกต้นไม้

"พยายามเข้านะ จะได้เก่งขึ้น"

โบกมือลา หลินเทียนก็เดินจากหลิงหนานไป

จบตอน