ตอนที่ 5 เพชรและของขวัญ

"อากาศดีอีกแล้ว!" เควินอดไม่ได้ที่จะบิดขี้เกียจ แล้วกลิ้งตัวลงจากเตียง มองดูแสงแดดเจิดจ้าภายนอก เขาตะโกนออกมาอย่างสุดเสียงด้วยความคึกคัก "ได้เวลาทำงานแล้ว! เพื่อวันพรุ่งนี้ที่ดีกว่า โว้ว โว้ว!"

เควินผลักประตูไม้เปิดออก สิ่งแรกที่เขาทำคือตามหาพี่ขาว (โกเลม) ในหมู่บ้าน อาศัยความได้เปรียบจากที่สูงจัดการเปลี่ยนมันให้กลายเป็นแท่งเหล็กอุ่นๆ 3 แท่งและดอกป๊อปปี้อย่างรวดเร็ว

จากนั้น เควินก็ใช้เรือไม้จับชาวบ้านทั้งหมดขังไว้ เพื่อรอแจกจ่ายงานให้ทีหลัง ไม่อย่างนั้น 'ทาสผิวดำ' ผู้เลอค่าเหล่านี้อาจถูกซอมบี้กวาดล้างจนหมดเกลี้ยงตอนที่เขาออกไปสำรวจ

โชคดีที่มีถ้ำธรรมชาติอยู่ใกล้ๆ เควินใช้แท่งเหล็กที่มีอยู่แค่สามแท่งคราฟต์อีเตอร์เหล็ก จากนั้นก็เก็บของจิปาถะทั้งหมดลงหีบ เตรียมอาหาร ไม้ คบเพลิง และอีเตอร์หินให้พร้อม แล้วมุ่งหน้าตรงไปยังเหมืองธรรมชาติทันที

วันนี้เควินยังคงได้รับพรจากเทพีแห่งโชค เพราะยังไม่ทันจะลงไปลึก แร่เหล็กและแร่ถ่านหินก็โผล่มาทักทายเขาตั้งแต่ปากทางเข้า — เป็นการเริ่มต้นที่สมบูรณ์แบบ!

ยิ่งลึกลงไป เควินยิ่งกอบโกยได้มหาศาล ไม่ใช่แค่เหล็กและถ่านหินจำนวนมาก แต่ยังมีเรดสโตน ลาพิสลาซูลิ มรกต และแร่ทองคำอีกนิดหน่อย แต่เขายังไม่เห็นวี่แววของเพชรเลยสักนิด

"ปัดโธ่เอ้ย! ทำไมถึงเป็นไลเคนเรืองแสงฟระ!" เควินสบถอย่างหัวเสีย เพราะมองไกลๆ ไอ้เจ้านี่มันเหมือนเพชรเปี๊ยบ

เควินจำใจกลืนความหงุดหงิดลงคอ ก้มลงขุดแร่เหล็กที่อยู่ใกล้ๆ ทันใดนั้น เขาก็ได้ยินเสียงเหมือนชนวนระเบิดถูกจุด

เป็นที่รู้กันดีว่า MC เป็นเกมสยองขวัญ โดยเฉพาะในช่วงต้นเกม

เควินหันขวับไปโดยสัญชาตญาณ แล้วเอาอีเตอร์ฟาดใส่ครีปเปอร์ที่ตัวกำลังพองและเรืองแสง ร่างของมันเปลี่ยนเป็นสีแดงเล็กน้อยและกระเด็นถอยหลังไปนิดหน่อย แม้ปฏิกิริยาของเควินจะว่องไว แต่เขาก็หยุดการระเบิดไม่ได้

"บึ้ม!"

หลอดเลือดของเควินลดฮวบราวกระแสน้ำ จนเหลือแค่หัวใจครึ่งดวง โชคดีที่เขาผลักครีปเปอร์ออกไปได้ทัน ไม่อย่างนั้นเควินคงได้ตายครั้งแรกตรงนั้นแน่ๆ

"แกนี่มันตัวซว... ดาวนำโชคชัดๆ!" เควินที่เพิ่งได้สติกำลังจะพ่นคำด่าชุดใหญ่ แต่ผิดคาด แร่ที่มีจุดสีฟ้าๆ ปรากฏขึ้นในหลุมระเบิด

เควินกระโดดลงไปในหลุมอย่างมีความสุข คว้าอีเตอร์เหล็กออกมา แล้วค่อยๆ เลาะหินหยาบโดยรอบออกอย่างพิถีพิถัน ก่อนจะขุดเพชรที่อยู่ข้างในออกมา

"โอ้โห ตั้งหกก้อนแน่ะ!" เควินมองเพชรในช่องเก็บของด้วยความปลาบปลื้มใจสุดๆ

จำนวนนี้พอสำหรับทำโต๊ะเอนชานต์กับอีเตอร์เพชร แล้วยังเหลืออีกหนึ่งเม็ด!

เมื่อเห็นว่าขุดเพชรได้พอแล้ว เควินก็เตรียมตัวกลับขึ้นไปบนผิวดินทันที เพราะการใช้อีเตอร์เหล็กกับอีเตอร์หินมันช้าเกินไป — เป็นการสิ้นเปลืองเวลาและชีวิตโดยใช่เหตุ!

เควินเดินตามแสงคบเพลิงย้อนกลับไปจนถึงที่พักชั่วคราวในหมู่บ้าน เนื่องจากยังหาบ่อลาวาไม่เจอ เขาเลยหาออบซิเดียนมาทำโต๊ะเอนชานต์ไม่ได้ จึงตัดสินใจคราฟต์อีเตอร์เพชรก่อน

ในขณะที่เควินกำลังเตรียมตัวออกสำรวจเพื่อหาออบซิเดียน กลุ่มแชทที่เงียบไปนานก็มีการเคลื่อนไหวอีกครั้ง

"สมาชิกกลุ่ม 'ประกายแสงสีทอง' ส่งซองอั่งเปาส่วนตัวถึง 'มนุษย์บล็อกสยองขวัญ' กรุณารับให้ทันเวลา~"

【ประกายแสงสีทอง: @มนุษย์บล็อกสยองขวัญ ขอบคุณมากนะเควิน สำหรับข้อมูลที่ให้มา ทำให้ฉันเตรียมตัวรับมือกับวิกฤตที่จะเกิดขึ้นได้เต็มที่】

【มนุษย์บล็อกสยองขวัญ: ด้วยความยินดีครับ ว่าแต่คุณมินาโตะวางแผนจะทำยังไงเหรอครับ? แต่ถ้าไม่สะดวกบอกก็ไม่เป็นไรนะ】

【ประกายแสงสีทอง: ยังไม่ได้ตัดสินใจเลย คุชินะภรรยาของฉันเพิ่งตั้งท้องได้ไม่ถึงหกเดือน ยังมีเวลาเตรียมตัวอีกเยอะ】

อารมณ์ของนามิคาเสะ มินาโตะในตอนนี้ซับซ้อนอย่างยิ่ง เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าคนที่คิดจะฆ่าเขาและภรรยาจะเป็นลูกศิษย์ของตัวเอง และลูกศิษย์คนนี้ยังคิดจะทำลายทั้งหมู่บ้านโคโนฮะและโลกนินจาอีกด้วย

แม้นามิคาเสะ มินาโตะจะเป็นคนที่ทุ่มเทให้กับความรัก แต่ความคิดที่จะทำลายล้างโลกทั้งใบเพื่อสร้างโลกที่มีแต่คนรักขึ้นมาใหม่หลังจากเธอตายไปแล้ว เป็นสิ่งที่เขาไม่อาจเข้าใจได้เลย

สำหรับนามิคาเสะ มินาโตะ ยังมีเวลาอีกเหลือเฟือ พอให้เขาวางแผนรับมือวิกฤตได้อย่างใจเย็น ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่นิ่งนอนใจ คิดหาวิธีจัดการพวกเบื้องบนจอมฉ้อฉลในหมู่บ้านโคโนฮะ ก่อนจะเริ่มมาตรการรับมือเหตุการณ์เก้าหางอาละวาด

หน่วยรากต้องถูกกำจัดให้สิ้นซาก ถ้าดันโซไม่สั่งห้ามตระกูลอุจิวะไม่ให้มาช่วย โคโนฮะคงไม่เสียหายหนักขนาดนั้น

ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้เหตุการณ์นี้ไม่เกิดขึ้น สิ่งเลวทรามที่ดันโซทำลงไปก็มากพอที่จะโดนแล่เนื้อเถือหนังนับพันครั้ง!

ถ้าดันโซไม่มีโฮคาเงะรุ่นที่สามคอยหนุนหลัง และถ้านามิคาเสะ มินาโตะไม่อยากขยายผลทางการเมืองให้กลายเป็นการชิงอำนาจระหว่างรุ่นที่สามและสี่ ดันโซคงไม่มีทางรอดไปได้แน่!

แต่ถึงจะละเว้นโทษตาย โทษเป็นก็ไม่อาจเลี่ยง นามิคาเสะ มินาโตะเชื่อว่าดันโซต้องลงจากตำแหน่งและถูกหน่วยลับจับตามองอย่างเข้มงวด!

ส่วนเหตุการณ์เก้าหางอาละวาด ในเมื่อเขารู้ล่วงหน้าแล้ว แค่เรียกตัวซึนาเดะ จิไรยะ และยอดฝีมือคนอื่นๆ กลับมา ก็คงไม่เพลี่ยงพล้ำเหมือนในไทม์ไลน์เดิม

แม้โรคกลัวเลือดของซึนาเดะจะเป็นปัญหาอยู่บ้าง แต่ให้ไปคุ้มกันคุชินะกับบิวาโกะตอนรับมือกับอุจิวะ โอบิโตะ ก็น่าจะเกินพอ

เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาของอุจิวะ โอบิโตะอาจจะรับมือยาก แต่ทักษะการต่อสู้ของเขายังตามความสามารถอันทรงพลังไม่ทัน

ขนาดนามิคาเสะ มินาโตะที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับศัตรูเลยในไทม์ไลน์เดิม ยังค่อยๆ ไล่ต้อนจนเอาชนะได้ นับประสาอะไรกับนามิคาเสะ มินาโตะในตอนนี้ที่กุมสถานการณ์ไว้ในมือทั้งหมด!

นามิคาเสะ มินาโตะก้มหน้าลง หมวกโฮคาเงะบดบังแสงแดดที่สาดเข้ามาทางหน้าต่าง ทำให้ใบหน้าของเขาซีกหนึ่งอยู่ในแสงสว่างและอีกซีกอยู่ในเงามืด

แม้เขาจะห่างหายจากสนามรบไปนานตั้งแต่รับตำแหน่งโฮคาเงะ แต่ไม่เหมือนกับซารุโทบิ ฮิรุเซ็นที่หมดไฟ เขาหลีกเลี่ยงสนามรบเพราะการปรากฏตัวของเขาจะทำให้ศัตรูแตกตื่น ซึ่งจะยิ่งทำให้สถานการณ์ในโลกนินจาที่เปราะบางอยู่แล้วตึงเครียดยิ่งขึ้น

"หึหึ ฉันโดนดูถูกซะแล้วสิ..." นามิคาเสะ มินาโตะค่อยๆ เงยหน้าขึ้น รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏบนใบหน้าเช่นเคย ปกปิดแววตาคมกริบไว้อย่างมิดชิด มุมปากของเขายกยิ้มขึ้น

【ประกายแสงสีทอง: ฉันไปก่อนนะ ไว้คุยกันใหม่!】

【มนุษย์บล็อกสยองขวัญ: ไม่มีปัญหาครับ b(￣▽￣)d】

เมื่อเห็นรูปโปรไฟล์ของนามิคาเสะ มินาโตะมืดลง เควินก็มองซองอั่งเปาที่ได้รับด้วยความอยากรู้อยากเห็น อดไม่ได้ที่จะถูมือไปมา แล้วพูดอย่างอารมณ์ดีว่า "หุหุหุ คุณมินาโตะจะส่งอะไรมาให้ฉันน้า?"

เมื่อเขากดรับอั่งเปา เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นทันที:

"คุณได้รับซองอั่งเปาส่วนตัวจาก 'ประกายแสงสีทอง' ยินดีด้วย! คุณได้รับ 'วิชาสกัดจักระ', 'คาถาแยกเงาพันร่าง', 'คาถาเทพสายฟ้าเหิน', 'คาถากระบวนทัพแปดด่านพลัง'..."

ชื่อวิชานินจาที่รัวเป็นชุดทำเอาเควินอ้าปากค้าง นี่คุณมินาโตะส่งคัมภีร์สะกดมารของโคโนฮะมาให้เขาทั้งม้วนเลยรึเปล่าเนี่ย?

"แต่โลกฉันไม่มีจักระ จะฝึกได้เรอะ?" เควินเกาหัวแกรกๆ วิชานินจาพวกนี้ที่ล้ำค่าสุดๆ ในโลก นารูโตะ แต่ตอนนี้มันไร้ประโยชน์สำหรับเขาซะงั้น!

เควินหยิบคัมภีร์วิชาสกัดจักระออกมาพลิกดูซ้ายขวา ความรู้แปลกประหลาดข้างในเหมือนถูกปิดผนึกไว้ ไม่สามารถไหลเข้าสมองเขาได้เลย

จบตอน