An:บทที่ 300 กลุ่ม(ฟรี)

An:บทที่ 300 กลุ่ม(ฟรี)

"นี่ใคร" ตงจื่อ กระโดดออกจากวงต้องการดูว่าผู้มาใหม่คือใคร

น่าเสียดายที่เทคนิคการเคลื่อนที่ของฝ่ายตรงข้ามเร็วเกินไปแม้เขาจะไม่สามารถมองเห็นได้ชัดเจน!

"ช่างเป็นการแสดงอะไรอย่างนี้!" เขาถ่มน้ำลายแล้วโบกมือขนาดใหญ่ของเขา ทันใดนั้นแสงสีรุ้งก็ปรากฏขึ้นและปกคลุมพื้นที่ตรงหน้าเขา

เมื่อปีศาจอีกหกตัวเห็นเขาใช้เทคนิคของเขาพวกเขาก็กระโดดออกจากวงกลมทันทีและหลีกเลี่ยงการพัวพันของผู้เชี่ยวชาญ

ในที่สุดบุคคลนั้นก็หยุดเคลื่อนไหว มันคือจางซีเฉียว!

เมื่อจางซีเฉียวเห็นตงจื่อปล่อยแสงสีรุ้งของเขาเขาก็ไม่ได้หลบแต่รีบวิ่งไปข้างหน้าแทน เขายกดาบขึ้นและกำลังจะเฉือนแสงสายรุ้งของฝ่ายตรงข้ามเป็นชิ้น ๆ !

"ไอ้บ้า ข้าจะจัดการกับเจ้าก่อน!" เขาโห่ร้อง

ใคร!

ลำแสงดาบนั้นเย็นยะเยือกและคมชัดกว่าแสงสายรุ้ง!

จางซีเฉียวได้ทำลายแสงสายรุ้งที่ตงจือส่งออกไปจริงๆ นอกจากนี้ดาบของเขาไม่ได้ชะลอตัวลงเลย เขาได้พุ่งไปข้างหน้าแล้วและเฉือนใส่คู่ต่อสู้ของเขา!

"เจ้าเป็นใคร!?" ตงจื่อร้องออกมาด้วยความตกใจ เขาไม่เคยคิดว่าจะมีใครสามารถทำลายแสงสายรุ้งของเขาและโจมตีเขาต่อไปได้

จางซีเฉียวตะโกนว่า "ข้าเป็นคนเลี้ยงม้า!"

ในเวลาเดียวกันคานดาบก็กระแทกหัวคู่ต่อสู้ของเขา!

ตงจื่อตะโกนเสียงดัง แขนเสื้อของเขากระพือปีกอย่างรวดเร็วและทันใดนั้นวงกลมของไฟเขียวก็ปรากฏขึ้นและปกคลุมเขา!

แกร็งแกร็ง!

ดาบของจางซีเฉียวกระแทกฝาครอบไฟเขียวของคู่ต่อสู้ของเขา ทันใดนั้นเสียงปะทะโลหะอย่างต่อเนื่องก็ดังขึ้นราวกับว่ามันมาจากสนามรบโบราณ

ออร่าของดาบหยุดลงแล้ว เขากระโดดไปด้านข้างและกระแทกพื้นด้วยดาบใหญ่ในมือของเขา

แสงเจ็ดสีปรากฏขึ้นข้างหลังเขาราวกับว่าแสงศักดิ์สิทธิ์ปรากฏขึ้น!

แสงทั้งเจ็ดอยู่ในรูปของดาบยักษ์ มันราวกับว่ามีดาบยักษ์ระยิบระยับเจ็ดเล่มอยู่บนหลังของเขาทำให้เขามีออร่าที่น่าเกรงขาม!

กำแพงไฟเขียวป้องกันของ ตงจื่อ ถูกทำลายโดยดาบแล้วในตอนนี้ มันแตกเหมือนใยแมงมุม!

เมื่อเขาเห็นว่าคู่ต่อสู้ของเขาได้เปิดการโจมตีที่ทรงพลังอีกครั้งเขาก็ประหลาดใจมาก ปรากฎว่ายังมีผู้เชี่ยวชาญในนิกายไท่ซวน!

เขาตะโกนใส่ปีศาจอีกหกคนว่า "ไป!"

เมื่อปีศาจอีกหกคนได้ยินคำสั่งพวกเขาตะโกนพร้อมกัน จากนั้นพวกเขาก็ดึงดาบและขวานของพวกเขาเตรียมที่จะจัดการกับจางซีเฉียวด้วยกัน

จางซีเฉียวตะโกนใส่พวกเขาว่า "ไอ้สารเลว! เจ้าต้องการที่จะต่อสู้กับข้าคนเดียวกับเจ้าเจ็ดคนงั้นหรือ? เจ้าต้องการรังแกข้าด้วยจำนวนใช่ไหม?!"

ตงจื่อเยาะเย้ย "เราปีศาจทั้งเจ็ดจะทำทุกอย่างที่เราต้องการ ตราบใดที่เราได้รับผลลัพธ์ตราบใดที่เราบรรลุเป้าหมายเราจะทำทุกอย่างที่ทำได้!"

จางซีเฉียวกรนอย่างเย็นชา "ก็ได้ รอดูเถอะ!"

หลังจากพูดอย่างนั้นเขาก็ตะโกนบอกกลุ่มสาวกที่อยู่ข้างหลังเขาว่า "สาวกของภูเขาไท่ซวนจงฟังเถิด! เอาชนะคนทั้งเจ็ดนี้อย่างรวดเร็วจนกว่าพวกเขาจะกลายเป็นสุนัขที่ตายแล้วและทุบตีพวกเขาจนกว่าพวกเขาจะคลานออกไป!"

สาวกของนิกายไท่ซวนตอบพร้อมเพรียงกันว่า "รับทราบ!"

เสียงของพวกเขาดังและชัดเจนและพวกเขาดังขึ้นราวกับว่าพวกเขาสามารถเขย่าสวรรค์ทั้งเก้าได้!

ตอนนี้ตงจือและปีศาจทั้งเจ็ดเข้าใจว่าผู้ชายคนนี้เป็นใคร

"ฆ่า!" สาวกและผู้อาวุโสของนิกายไท่ซวนดึงดาบของพวกเขาและรีบไปหาปีศาจทั้งเจ็ด!

เป็นเวลานานแล้วที่ผู้นำนิกายและผู้เฒ่าผู้แก่ต่อสู้กัน พูดตามตรงพวกเขายื้อมันไว้เป็นเวลานาน!

มันหายากสำหรับการต่อสู้ที่จะแตกออกในวันนี้ มันจะน่าเสียดายถ้าพวกเขาจะปล่อยผ่านการต่อสู้ที่ดี!

ดังนั้นพวกเขาจึงรีบวิ่งไปข้างหน้าอย่างดุเดือดยิ่งกว่าสาวกและรีบตรงไปที่ด้านหน้า!

เมื่อปีศาจทั้งเจ็ดเห็นคนกลุ่มนี้วิ่งผ่านด้วยพลังที่สามารถโค่นล้มภูเขาและคว่ำทะเลพวกเขาก็ค่อนข้างกลัวเช่นกัน

ปีศาจทั้งเจ็ดแสดงความสามารถอันศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขา ไฟ ,ดาบ, เงาขวาน, เงาหอก... พวกเขาทั้งหมดสะท้อนซึ่งกันและกันและพวกเขาก็ก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่เป็นระเบียบและชนกันอย่างดุเดือด!

สาวกทั้งหมดของนิกายไท่ซวนถูกส่งกระเด็นด้วยพลังอันทรงพลังทันทีที่พวกเขาเข้าใกล้ พวกเขายังไม่ได้เข้าใกล้ความชั่วร้ายทั้งเจ็ดเลยด้วยซ้ำ

มีเพียงผู้เฒ่าผู้แก่ที่มีฐานการบ่มเพาะที่ลึกซึ้งเท่านั้นที่รีบเข้าไปในวงกลมของเจ็ดปีศาจและต่อสู้จนตายกับเจ็ดปีศาจ!

ลีชาและจื่อเยว่ก็มาถึงและเข้าร่วมสนามรบเพื่อต่อสู้กับปีศาจทั้งเจ็ด

*แจ้งถึงผู้อ่าน เนื่องจากผู้แปลพบว่าไม่มีใครอ่านเรื่องนี้ จึงขอดรอป หากใครต้องการอ่านต่อสามารถติดต่อแอดมิน และผู้แปลจะกลับมา!ขอบคุณค่ะ Oz