บทที่ 29 ปฏิบัติการแฉลวงโลก

บทที่ 29 ปฏิบัติการแฉลวงโลก

หวงซานกวงเป็นสตรีมเมอร์สาย "จับโป๊ะ" ที่มีชื่อเสียงพอตัวบนแพลตฟอร์มโต้วโต้วไลฟ์

ปกติแล้วเขามักจะรีวิวสินค้าที่เป็นกระแส ด้วยสไตล์การพูดที่ตลกขบขันบวกกับคาแรคเตอร์ที่ดูจริงใจและตรงไปตรงมา ทำให้เขาสั่งสมฐานแฟนคลับไว้ได้ไม่น้อย

เขาชอบเดินเตร็ดเตร่ไปตามโซนร้านค้าในเครือข่ายดวงดาว สุ่มเลือกร้านค้ามารีวิว

วันนี้ทันทีที่เขาเปิดไลฟ์และก้าวเท้าเข้าสู่โซนร้านค้าเครือข่ายดวงดาว เขาก็สะดุดตากับร้านเปิดใหม่ร้านหนึ่งที่มีชื่อว่า 【ร้านยาผู้ทรงคุณธรรม】

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เขาจึงเดินเข้าไปดู ตอนแรกก็คิดว่าเป็นแค่ร้านขายยาทั่วไปที่ไม่มีอะไรโดดเด่น

นึกไม่ถึงเลยว่าร้านนี้จะไม่ธรรมดาเอาเสียเลย

ร้านขายยาที่เพิ่งเปิดใหม่นี้มีสินค้าวางขายเพียงอย่างเดียว

นั่นคือ... 'น้ำยาขจัดมาร' สนนราคาอยู่ที่หนึ่งล้านสตาร์คอยน์

คุณพระช่วย!

หนึ่งล้านเชียวหรือ?

เมื่อกวาดตามองคำอธิบายสินค้าอีกครั้ง: รักษาภาวะจิตใจล่มสลายขั้นรุนแรง? แถมไร้ผลข้างเคียง?

หวงซานกวงหลุดขำออกมาทันที เขาหันไปพูดกับผู้ชมในไลฟ์ว่า "เพื่อน ๆ เห็นนี่ไหมครับ? มีคนกล้าท้าชนกับน้ำยาปรับสมดุลจิตใจด้วยแฮะ เคลมว่าไม่มีผลข้างเคียงซะด้วย โม้เหม็นจนวัวตายควายล้มแล้วมั้งเนี่ย! ฮ่า!"

"พ่อของหัวเหลือง: เจ้าหัวเหลือง จัดไป! ซื้อเลย!"

"หญ้าระบบสุริยะ: เกินไปแล้ว ใครไม่รู้บ้างว่าสถานะของน้ำยาปรับสมดุลจิตใจทุกวันนี้เป็นยังไง ขนาดสูตรยายังไม่มีใครแกะออก แล้วโนเนมที่ไหนจะกล้ามาโม้ว่าของตัวเองดีกว่าน้ำยาปรับสมดุลจิตใจ?"

"แฟนสาวของอวิ๋นหลี: เจ้าของร้านเป็นชาวสหพันธรัฐเหรอ? ชื่อร้านดูมีความเป็นสหพันธรัฐจ๋าเลย"

"เทพธิดาไต้ไต้จงมองข้า: สหพันธรัฐเหรอ? ประเทศที่ชอบเมคประวัติศาสตร์น่ะนะ? อย่าพูดถึงเลย ขี้เกียจจะฟัง"

"ขนหน้าแข้งหัวเหลือง: ได้กลิ่นอายสหพันธรัฐจริง ๆ นั่นแหละ พวกเทพเจ้า ปีศาจ มังกร เทพโบราณอะไรเทือกนั้น"

"แฟนสาวของอวิ๋นหลี: ขำจะตายอยู่แล้ว ไอ้มังกรนั่นบางทีก็ดูเหมือนบีสต์แมนเผ่างู บางทีก็มีปีกเหมือนจิ้งจกยักษ์ บรรยายลักษณะยังไม่เหมือนกันสักที"

หวงซานกวงมองดูช่องคอมเมนต์แล้วกดปุ่มสั่งซื้อ "แค่เห็นคำบรรยายสรรพคุณเวอร์วังขนาดนี้ ต่อให้แพงแค่ไหนผมก็ต้องจัดมาลองสักขวดแล้วล่ะ"

"หญ้าระบบสุริยะ: สตรีมเมอร์ซื้อจริงดิ? ของแบบนี้ต้องรีวิวด้วยเหรอ? ดูยังไงก็ต้มตุ๋นชัด ๆ"

"ผมไม่ได้ร้อนเงินหรอกนะ แค่อยากจะเห็นกับตาว่าไอ้น้ำยาขจัดมารนี่มันจะหลอกลวงได้ทุเรศขนาดไหน"

รวยซะอย่าง อยากทำอะไรก็ทำ!

พูดจบ หวงซานกวงก็กดปุ่มรายงานร้านค้าแถมไปให้อีกหนึ่งที

ถือว่าทำความดีประจำวัน

ร้านขายยาปลอมพวกนี้ผุดขึ้นมาไม่หยุดหย่อนจริง ๆ หากไม่มีใบรับรองผลการทดสอบมายืนยัน รับรองว่าโดนรายงานปลิวแน่นอน

แฟนคลับเจ้าเก่าต่างชินชากับพฤติกรรมใช้เงินเป็นเบี้ยของหวงซานกวงกันหมดแล้ว

"ขนหน้าแข้งหัวเหลือง: หัวเหลืองรวยจริงจัง คราวก่อนก็เพิ่งเสียค่าโง่ซื้อใบโคลเวอร์สี่แฉกไปห้าล้าน พอของมาส่งกลายเป็นหญ้ารกข้างทางเฉย พอไปถามเจ้าของร้าน ดันบอกว่าเป็นงานศิลปะ ศิลปะประเมินค่าไม่ได้ ฮ่าฮ่าฮ่า ขำท้องแข็ง"

"ท่านวิหคเหินลม: ห้าล้านกับหญ้าต้นเดียว? นี่โง่หรือโง่เนี่ย?"

"แฟนสาวของอวิ๋นหลี: ฮ่าฮ่าฮ่า งานศิลปะ เรื่องนี้ฉันขำได้เป็นปี"

หวงซานกวง: ...ครั้งนั้นเขาก็แค่มือลั่นกดจ่ายเงินไป แล้วระบบขอคืนเงินทันทีล้มเหลวเพราะเจ้าของร้านกดส่งของไวมาก

เขาอยากจะส่งคืนสินค้าทั้งอย่างนั้น แต่เจ้าของร้านปฏิเสธ

แถมหน้าสินค้ายังระบุไว้ชัดเจนว่าเมื่อจัดส่งแล้วไม่รับคืน โปรดไตร่ตรองก่อนซื้อ

เขาทำได้แค่ก้มหน้ารับกรรม แล้วโพสต์เรื่องนี้เป็นอุทาหรณ์ให้คนอื่นดู จนกลายเป็นคนดังขึ้นมา สมฉายาคนดวงซวยที่สุดในอินเตอร์สเตลลาร์จริง ๆ

ช่องคอมเมนต์เริ่มกลับมาล้อเลียนความผิดพลาดในอดีตของเขาอีกครั้ง หวงซานกวงจึงลูบหน้าตัวเองแล้วเปลี่ยนเรื่องอย่างจนปัญญา

"เอาล่ะ พักไลฟ์แป๊บ เดี๋ยวผมออกจากพอดโฮโลแกรมแล้วมาต่อ ระบบหลังบ้านแจ้งว่าเถเจ้าของร้านส่งของมาแล้ว ต้องออกไปรับของก่อน เจอกันครับ อย่าเพิ่งหนีไปไหนนะ~"

พูดจบเขาก็ปิดไลฟ์ไป

เมื่อออกจากโลกโฮโลแกรม หวงซานกวงก็ลุกออกมาจากพอด ล้างหน้าล้างตาแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้า

ติ๊งต่อง

เสียงกริ่งประตูหน้าบ้านดังขึ้น

เมื่อเปิดประตูออกก็พบหุ่นยนต์ขนส่งรูปร่างเหมือนตัววีเซิลยืนอยู่

"พัสดุของคุณมาส่งแล้ว หากพึงพอใจในบริการ โปรดกดปุ่มรูปมือเล็ก ๆ เพื่อให้คะแนนห้าดาวแก่กระผมด้วยนะครับ~"

หวงซานกวงรับพัสดุมาจากอุ้งเท้าของวีเซิล ใช้มือขวาลูบหัวหุ่นยนต์เบา ๆ แล้วกดให้คะแนนห้าดาวอย่างพึงพอใจ

นี่เป็นบริการส่งของด้วยหุ่นยนต์รูปร่างสัตว์แบบพิเศษที่เขายอมจ่ายเงินเพิ่ม

เพราะตัวเขาเองก็เป็นบีสต์แมนเผ่าวีเซิล ทุกครั้งที่เห็นหุ่นยนต์ส่งของหน้าตาเหมือนร่างสัตว์ของตัวเอง อารมณ์เขาก็จะดีขึ้นเป็นกอง

เขาปิดประตูแล้วเดินกลับเข้าห้องพร้อมกล่องพัสดุ

เมื่อเดินมาถึงโต๊ะทำงาน หวงซานกวงก็รีบเปิดไลฟ์อย่างกระตือรือร้นและปรับมุมกล้อง

อุปกรณ์ไลฟ์สตรีมเป็นลูกบอลลอยได้สีเงิน ดวงตาอิเล็กทรอนิกส์ของมันจับภาพบุคคลได้อย่างแม่นยำและปรับภาพให้อัตโนมัติ

"เพื่อน ๆ ยังอยู่กันไหม? ของมาถึงแล้ว เจ้าของร้านส่งไวมาก... แทบจะแพ็กแล้วส่งทันทีที่ผมกดสั่งเลย เร็วขนาดนี้บ้านอยู่ข้างจุดกระจายสินค้าหรือไงนะ?"

"แพ็กเกจจิ้งไม่มีอะไรพิเศษ กล่องฟรีของขนส่งเลย เดี๋ยวผมจะแกะให้ดู"

หวงซานกวงยื่นมือขวาออกไป

เล็บทั้งห้าของเขายาวเฟื้อยขึ้นมาทันที ประกายแสงเย็นยะเยือกคมกริบ

เขาใช้เล็บกรีดเบา ๆ ที่ปากกล่อง รอยแยกก็ปรากฏขึ้น

เมื่อเปิดฝากล่องออก ก็เห็นน้ำยาสีม่วงบรรจุอยู่ภายใน

หวงซานกวงหันกล้องซูมเข้าไปในกล่อง "แพ็กเกจจิ้งบ้าน ๆ จริงด้วย แต่สีน้ำยาสวยใช้ได้เลย สีม่วงสวยเชียว เอ๊ะ เหมือนมันจะเรืองแสงด้วยนะ?"

หวงซานกวงยื่นหน้าเข้าไปดูใกล้ ๆ และก็เป็นอย่างที่คิด น้ำยานั้นกำลังเปล่งแสงสีม่วงจาง ๆ ออกมา

"พ่อของหัวเหลือง: แพ็กเกจจิ้งบ้านมาก ราคาตั้งล้านนึง เจ้าของร้านไม่คิดจะหากล่องหรู ๆ ใส่ให้หน่อยหรือไง"

"ง่วงนอนเมื่ออากาศหนาว: นี่คือน้ำยาขวดละล้านเหรอ? เขาผสมสียังไงเนี่ย ฉันชอบสีนี้นะ"

"หญ้าระบบสุริยะ: มีพิษหรือเปล่า? สตรีมเมอร์อย่าเสี่ยงทดสอบกับตัวเองนะ! เดี๋ยวนี้พืชกลายพันธุ์เยอะ พิษแปลก ๆ ที่ไม่รู้จักก็เพียบ! จะถอนพิษทีต้องใช้ยาแก้พิษเฉพาะทาง ทั้งแพงทั้งทรมาน!"

"ขอบคุณคุณหญ้าระบบสุริยะที่เตือนครับ สตรีมเมอร์ไม่ซี้ซั้วทดสอบกับตัวเองแน่นอน ที่บ้านผมมีเครื่องตรวจสอบยาอยู่ เดี๋ยวเราเอาขึ้นไปตรวจกัน"

หวงซานกวงถือขวดน้ำยาเดินย่องขึ้นไปชั้นบน แอบเข้าไปในห้องห้องหนึ่ง

อุปกรณ์ไลฟ์จับภาพร่างที่ทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ ของเขาเอาไว้ได้

"นี่ห้องทำงานพ่อผมเอง ฮ่า ๆ วันนี้พ่อไม่อยู่บ้าน ยืมเครื่องตรวจหน่อยแล้วกัน เบา ๆ ไว้นะ"

เขาปิดประตูเบา ๆ อย่างคุ้นเคยกับสถานที่ ค้นหาเครื่องตรวจสอบยา เปิดฝาขวด หยดน้ำยาลงในช่องทดสอบ แล้วกดเดินเครื่อง

ระหว่างรอผล หวงซานกวงก็คุยเล่นกับแฟนคลับ

"พ่อของหัวเหลือง: ทำผิดซ้ำซาก กตัญญูจนตัวตายจริง ๆ"

"เพื่อน นายพูดไม่ถูกนะ ของพ่อก็เหมือนของผมนั่นแหละ ทำไมต้องแบ่งแยกกันด้วย อีกอย่างนะเพื่อน ชื่อยูสเซอร์นายนี่มันอวดดีชะมัด ไม่เห็นหัวฉันเลยหรือไง เดี๋ยวพ่อจะ..."

"หวงซานกวง! แกทำบ้าอะไรอีกแล้วห๊ะ?!"

ปัง! ประตูห้องทำงานถูกกระแทกเปิดออก พร้อมกับเสียงคำรามเกรี้ยวกราดของชายวัยกลางคน

หน้าจอไลฟ์สั่นไหวอย่างรุนแรง ท่ามกลางเสียงร้องขอชีวิตของเจ้าหัวเหลือง จู่ ๆ ภาพก็ตัดไปเป็นสีดำ

— —

"พ่อของหัวเหลือง: โอ้โห!"

"หญ้าระบบสุริยะ: สตรีมเมอร์ยังอยู่ไหมเนี่ย?"

"เทพธิดาไต้ไต้จงมองข้า: สตรีมเมอร์สู่ขิตแล้ว แยกย้าย ๆ"

"ขนหน้าแข้งหัวเหลือง: ช่วยกันกระจายข่าว สตรีมเมอร์ปลิวไปแล้ว!"