บทที่ 29 ข่าวลือตลาดมืด และเบาะแสที่ไม่คาดฝัน

แสงอรุณขับไล่ความเงียบงันแห่งราตรียามค่ำคืน สาดสีทองจางๆ ลงบนถนนสายเก่าของเขตตงผิง

ฉินเฟิงตื่นแต่เช้าตรู่ หลังจากได้รับความชุ่มชื้นจาก "ซิงอวี่ โมเดล 1" และการนอนหลับสนิทหลายชั่วโมง เขารู้สึกว่าสภาพร่างกายดีเยี่ยมอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน พลังจิตเต็มเปี่ยม ลมปราณแท้จริงในกายฟื้นคืนความมีชีวิตชีวา และดูเหมือนจะควบแน่นขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น

หลังล้างหน้าบ้วนปากง่ายๆ เขาเก็บขวดแก้วที่เหลือน้ำยาเพียงไม่กี่หยดและสมุดบันทึกเคล็ดลับไว้อย่างมิดชิด แล้วออกจากห้องมุ่งหน้าไปยังสำนักยุทธ์เลี่ยเฟิง

เป้าหมายชัดเจน —— ใช้ส่วนลดจากป้ายอาคันตุกะ ซื้อสมุนไพรมาเพิ่ม เพื่อฝึกฝนการปรุงยาต่อ ปรับปรุงกระบวนการ และเตรียมพร้อมสำหรับการผลิตจำนวนมาก

เมื่อมาเยือนสำนักยุทธ์เลี่ยเฟิงอีกครั้ง บรรยากาศกลับต่างจากเมื่อวานอย่างสิ้นเชิง

ศิษย์ที่เฝ้าประตูจำเขาได้ในทันที บนใบหน้าฉายแววซับซ้อนที่ผสมปนเปไปด้วยความยำเกรง ความอยากรู้อยากเห็น และความหวาดกลัวเล็กๆ ไม่เพียงไม่กล้าขวางทาง แต่ยังรีบโค้งตัวหลีกทางให้อย่างลนลานโดยไม่ถามไถ่สักคำ

เห็นได้ชัดว่า วีรกรรม "หนึ่งต่อสาม" เมื่อวาน ได้แพร่สะพัดไปทั่วสำนักราวกับติดปีก

ภายในลาน ศิษย์ทั้งหลายกำลังฝึกซ้อมตอนเช้า เสียงตะโกนยังคงดังเช่นเดิม แต่เมื่อร่างของฉินเฟิงปรากฏขึ้น การเคลื่อนไหวของหลายคนก็ชะงักไปโดยสัญชาตญาณ สายตาลอบมองมา จับกลุ่มกระซิบกระซาบกันเสียงเบา

"ดูสิ! นั่นไงเขา!"

"คนที่เก็บศิษย์พี่สามคนรวดเมื่อวาน..."

"ดูไม่เห็นจะมีอะไรพิเศษเลย ทำไมเก่งขนาดนั้นวะ?"

"ชูว์! เบาๆ สิ เดี๋ยวก็ได้ยินหรอก!"

ฉินเฟิงทำเมินเฉยต่อสิ่งรอบข้าง เดินตรงดิ่งไปหาครูฝึกร่างยักษ์คนเมื่อวาน

ครูฝึกกำลังปั้นหน้ายักษ์คุมศิษย์ฝึกซ้อม พอเห็นฉินเฟิงเดินมา ความเข้มงวดบนใบหน้าก็ละลายกลายเป็นรอยยิ้มประจบประแจงที่ดูเกร็งๆ ทันที

"คุณ... คุณฉิน มาแล้วเหรอครับ?"

น้ำเสียงของครูฝึกนอบน้อมจนเกือบจะติดอ่าง

ความให้ความสำคัญที่เจ้าสำนักหลิวชิงหลงมีต่อฉินเฟิง รวมถึงฝีมืออันลึกล้ำสุดหยั่งคาดของตัวฉินเฟิงเอง ทำให้เขาไม่กล้าเสียมารยาทแม้แต่น้อย

"อืม ผมอยากจะมาซื้อสมุนไพรหน่อย" ฉินเฟิงบอกจุดประสงค์ พร้อมโชว์ป้ายอาคันตุกะให้ดูแวบหนึ่ง

"ไม่มีปัญหา! ไม่มีปัญหาครับ! เชิญทางนี้เลย!"

ครูฝึกรีบเดินนำทางพาฉินเฟิงอ้อมลานหน้า ไปยังเรือนด้านข้างของสำนัก ซึ่งถูกดัดแปลงเป็นคลังยาสมุนไพรขนาดเล็กสำหรับใช้ภายใน ไว้จ่ายยาสำหรับแช่ตัวและรักษาอาการบาดเจ็บจากการฝึกซ้อมของศิษย์ในสำนัก

คุณภาพสมุนไพรในคลังย่อมดีกว่าตลาดข้างนอกอยู่แล้ว แต่ราคาก็สูงตามไปด้วย

ฉินเฟิงใช้ป้ายอาคันตุกะ ได้รับส่วนลด 30% เขาเลือกสมุนไพรที่จำเป็นสำหรับปรุง "ซิงอวี่ โมเดล 1" อย่างพิถีพิถัน เงินที่เหลือติดตัวส่วนใหญ่ถูกใช้ไปจนเกือบหมด แลกมาได้วัตถุดิบที่พอสำหรับลองปรุงยาอีก 4-5 ครั้งเท่านั้น

เงินทุน ยังคงเป็นคอขวดที่ใหญ่ที่สุด

ฉินเฟิงมองเงินทอนอันน้อยนิดในมือ คิ้วขมวดเล็กน้อย

เมื่อจัดการธุระเสร็จ ฉินเฟิงไม่ได้รีบกลับ

เขาต้องการข้อมูลเพิ่มเติม เกี่ยวกับเมืองนี้ และเกี่ยวกับสถานที่ที่จะหาทรัพยากรและเงินได้เร็วกว่านี้

ศิษย์ในสำนักยุทธ์ร้อยพ่อพันแม่ อาจเป็นแหล่งข่าวชั้นดี

เขาทำทีเป็นยืนพิงเสาระเบียงหน้าคลังยาอย่างสบายอารมณ์ สายตากวาดมองศิษย์ที่กำลังฝึกซ้อมจนเหงื่อท่วม 【ดวงตาหยั่งรู้】 เปิดทำงานเงียบเชียบ ดักจับบทสนทนาที่กระจัดกระจายของพวกเขา

ส่วนใหญ่คุยกันเรื่องวิทยายุทธ์ ผู้หญิง หรือบ่นเรื่องครูฝึกโหด ไม่ได้มีข้อมูลที่มีค่าอะไร

ขณะที่ฉินเฟิงกำลังจะกลับ บทสนทนาของศิษย์หนุ่มกลุ่มหนึ่งที่เพิ่งซ้อมคู่เสร็จและนั่งพักอยู่ตรงม้านั่งหินมุมลาน ก็สะดุดหูเขาเข้า

ศิษย์หัวเกรียนคนหนึ่งนวดไหล่ที่เขียวช้ำพลางบ่นอุบ "แม่งเอ๊ย เมื่อคืนคู่ที่ 'หลงเฉิง' (นครมังกร) ดูแล้วอึดอัดชิบ พี่หมาบ้าฝีมือเหนือกว่าชัดๆ ดันโดนเล่นทีเผลอซะงั้น!"

ศิษย์ตัวผอมสูงข้างๆ แค่นหัวเราะ "ที่แบบหลงเฉิง แค่เก่งอย่างเดียวจะมีประโยชน์อะไรวะ? ต้องมีสมอง ต้องเหี้ยม! ไม่งั้นตายไม่รู้ตัว แต่จะว่าไป ไอ้คนที่ชนะนั่นโกยไปเพียบเลย ได้ข่าวว่าแค่เงินรางวัลก็ปาไปขนาดนี้แล้ว!"

เขาทำไม้ทำมือเป็นตัวเลขอย่างมีลับลมคมใน

"เท่าไหร่? ห้าพัน?" ศิษย์อีกคนชะโงกหน้าเข้ามาถามด้วยความอยากรู้

"ห้าพัน? กระจอกไปมั้ย!"

ไอ้ผอมสูงเบ้ปากดูแคลน "อย่างต่ำห้าหมื่น! แถมได้ยินว่าใต้เวทียังมีพวกขาใหญ่มาเปิดโต๊ะพนัน อัตราต่อรองน่าตกใจมาก ไอ้หมอนั่นคงแทงตัวเองไปหนักเหมือนกัน คืนเดียว เผลอๆ จะได้ไม่ต่ำกว่าเลขนี้!"

เขาทำมือเป็นตัวเลขที่มากกว่าเดิม เล่นเอาศิษย์รอบข้างสูดปากด้วยความตกใจ แววตาเต็มไปด้วยความอิจฉา

"ห้าหมื่น? แสนนึง? ต่อยมวยรอบเดียวได้เยอะขนาดนี้เลยเหรอ?"

ศิษย์บางคนไม่อยากจะเชื่อ

"ก็แหงสิวะ! นั่นมัน 'หลงเฉิง' นะเว้ย! ของจริงทั้งนั้น! ได้ยินว่าบางทีคนชนะ นอกจากเงินแล้ว ยังได้ของดีที่หาซื้อข้างนอกไม่ได้ด้วย..."

ไอ้ผอมสูงลดเสียงลง ทำท่าทางลึกลับยิ่งขึ้น

"ของดีอะไรวะ?"

"ข้าจะไปรู้ได้ไง? ได้ยินมาว่ามีทั้งยารักษาแผลที่วิเศษสุดๆ! บางอย่างก็เป็น... เป็นของแปลกๆ ที่เขาว่าช่วยเรื่องการฝึกยุทธ์ได้ เอาเป็นว่าขลังมาก!"

ไอ้ผอมสูงพูดคลุมเครือ แต่น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความใฝ่ฝันนั้นของจริงแน่นอน

"เชี่ย ฟังแล้วคันไม้คันมือเลยว่ะ... เสียดายฝีมือไม่ถึง ขืนไปก็เป็นกระสอบทรายให้เขาซ้อมเปล่าๆ"

"ก็แน่ล่ะ ที่นั่นอย่างน้อยต้องระดับศิษย์พี่ที่เป็นระดับสีเขียวขึ้นไปถึงจะกล้าไปลองของ แถมต้องใจถึงไม่กลัวตายด้วย..."

"หลงเฉิง..." ฉินเฟิงท่องชื่อนี้ในใจ แววตาไหววูบ

【ดวงตาหยั่งรู้】 โฟกัสไปที่กลุ่มศิษย์ที่กำลังคุยกัน จับคลื่นอารมณ์ความรู้สึกที่ละเอียดอ่อนตอนที่พวกเขาเอ่ยถึง "หลงเฉิง" —— ความตื่นเต้น, ความกลัว, ความโลภ, และความใฝ่ฝัน

เมื่อประมวลจากบทสนทนา แนวคิดที่เลือนรางก็เริ่มชัดเจนขึ้นในสมองของฉินเฟิง:

เมืองตงไห่มีสนามประลองใต้ดินที่เรียกว่า "หลงเฉิง"

ที่นั่นไม่ใช่แค่ที่ตีกันของอันธพาล แต่มีเม็ดเงินหมุนเวียนมหาศาล ถึงขั้นมีผู้ฝึกยุทธ์โบราณเข้าร่วม เดิมพันด้วยชีวิตเพื่อแลกกับความมั่งคั่งและชื่อเสียง

ที่สำคัญกว่านั้น ที่นั่นบางครั้งจะมี "ทรัพยากรการฝึกตน" ของจริงที่เหนือกว่าความเข้าใจของคนทั่วไปปรากฏออกมาในฐานะของเดิมพันหรือรางวัล!

หาเงินเร็ว, ฝึกฝนด้วยการต่อสู้จริง, และมีโอกาสได้รับทรัพยากรการฝึกตน...

คีย์เวิร์ดเหล่านี้ กระแทกเข้ากลางใจความต้องการเร่งด่วนที่สุดของฉินเฟิงในตอนนี้อย่างจัง!

นี่มันเหมือนเวทีที่สร้างมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ!

การประลองในสำนักได้เงินช้าเกินไป แถมยังสะดุดตาเกินเหตุ

แต่ดินแดนนอกกฎหมายอย่าง "หลงเฉิง" กฎกติกามีง่ายๆ คือผู้แข็งแกร่งเป็นราชา ที่นี่แหละคือที่ที่เหมาะที่สุดสำหรับเขาในการกอบโกยเงินถังแรกอย่างรวดเร็ว และสร้าง "ชื่อเสียง" ในระดับหนึ่ง

เมื่อมีชื่อเสียงและเงินทุน เขาถึงจะผลักดันแผนการ "ซิงอวี่" ได้ดีขึ้น ถึงจะมีความมั่นใจไปจัดการปัญหาของบ้านเยว่ชิงเหยียน และ... รับมือกับโจวปินและฟู่หรงกรุ๊ป

ความเสี่ยงย่อมมี แต่ฟังจากที่ศิษย์คุยกัน ระดับความสามารถของผู้เข้าร่วมดูจะเน้นไปที่ "ระดับสีเขียว" ซึ่งสำหรับเขาในตอนนี้ ไม่ใช่ว่าจะรับมือไม่ได้

"ดูท่า ต้องหาข้อมูลเกี่ยวกับ 'หลงเฉิง' นี่ให้ละเอียดซะแล้ว"

ฉินเฟิงตัดสินใจได้ทันที

เขาไม่ได้เข้าไปรบกวนศิษย์กลุ่มนั้น แต่จดจำคีย์เวิร์ด "หลงเฉิง" และข้อมูลเศษเสี้ยวที่หลุดออกมาจากวงสนทนาเงียบๆ —— ดูเหมือนจะตั้งอยู่ใต้ดินของเขตโรงงานร้างสักแห่ง การจะเข้าไปต้องมีคนแนะนำหรือพิสูจน์ฝีมือ

เขาหิ้วสมุนไพรที่เพิ่งซื้อมา เดินออกจากสำนักยุทธ์เลี่ยเฟิงอย่างเงียบเชียบ

ระหว่างทางกลับบ้าน ความคิดของฉินเฟิงแล่นเร็ว

สนามประลองใต้ดิน เป็นเส้นทางอันตรายแน่นอน แต่ก็เป็นทางลัดที่เป็นไปได้

"ต้องทำความคุ้นเคยกับร่างกายและพลังในปัจจุบันให้สมบูรณ์แบบก่อน ทำให้ผลของ 'ซิงอวี่ โมเดล 1' เสถียร และดีที่สุดคือยกระดับฝีมือขึ้นอีกนิด..."

"ต้องสืบตำแหน่งที่แน่นอน กฎกติกา และวิธีเข้าไปใน 'หลงเฉิง' ให้ชัดเจน..."

"และต้องมี... ตัวตนที่เหมาะสม" ฉินเฟิงนึกถึงฟังก์ชัน 【พันหน้ามายา】 บางทีอาจจะได้ใช้ประโยชน์ที่นี่

แสงแดดส่องกระทบตัวเขา ทอดยาวเป็นเงาบนพื้น

ความจอแจของเมืองใหญ่ยังคงดำเนินไป แต่ในสายตาของฉินเฟิง โฉมหน้าของเมืองนี้ดูเหมือนจะมีมิติที่ซ่อนเร้นและเต็มไปด้วยคลื่นใต้น้ำเพิ่มขึ้นมาอีกชั้น

"หลงเฉิง..." เขาพึมพำกับตัวเอง มุมปากยกยิ้มคมกริบ

บางที ที่นั่นอาจกลายเป็นหินลองทองก้อนแรกที่มีความหมายอย่างแท้จริง บนเส้นทางสู่การผงาดในเมืองใหญ่ของเขา