บทที่ 4 - บทบาทนางร้ายในนิยายน้ำเน่า

บทที่ 4 - บทบาทนางร้ายในนิยายน้ำเน่า

หวังกุ้ยจือกอดลูกสาวที่เพิ่งฟื้นร้องไห้โฮ เสิ่นฟู่กุ้ยยืนมองด้วยความเป็นห่วงอยู่ข้างเตียง แต่พอสังเกตเห็นสีหน้าลูกสาวที่เปลี่ยนไป จ้องดูดีๆ ถึงเห็นว่าศอกเมียตัวเองกำลังกดทับท้องลูกอยู่

"โอ๊ย ยายแก่ หยุดร้องก่อน เธอกดทับหน้าอกลูกแล้วมั้งน่ะ ดูสิลูกหายใจไม่ออกแล้ว!"

"ห๊ะ?"

หวังกุ้ยจือสะดุ้งโหยง รีบลุกขึ้นยืน เห็นลูกสาวทำหน้าเจ็บปวดก็ใจหายวาบ อยากจะเข้าไปจับแต่ก็ไม่กล้า ได้แต่ยืนบิดมือไปมา

"โถลูกแม่ ทำไมเวรกรรมมันเยอะอย่างนี้ แต่งเข้าบ้านนี้มา แม่ผัวที่บอกจะรักเหมือนลูก ไหนจะพี่น้องผัวพวกนั้นอีก ถ้าเขารักเอ็งจริง เขาจะปล่อยให้นอนซมอยู่ในห้องคนเดียว ส่วนพวกมันนั่งกินเหลากันงั้นเรอะ เอ็งมันก็ซื่อบื้อ โดนเขาหลอกปั่นหัวยังจะไปนึกว่าเขาเป็นคนดีอีก ฟ้าดินไม่ยุติธรรมเลย โดนวัวขวิดปางตายขนาดนี้ หมอสักคนก็ไม่ไปตาม ฮือๆๆ แม่จะไปฟ้องคอมมูนให้ถึงที่สุด"

เสิ่นเมิ่งเจ็บจะตายอยู่แล้วแต่ไม่กล้าแสดงออก เธอไม่ต้องเดาก็รู้ว่าตอนนี้วิญญาณของเธอเข้ามาอยู่ในร่างลูกสาวของป้าคนนี้ พ่อแม่เจ้าของร่างมายืนห่วงใยอยู่ข้างเตียง โดยหารู้ไม่ว่าลูกสาวตัวจริงตายไปแล้ว ตอนนี้คนที่อยู่ในร่างคือวิญญาณจากต่างโลก

"หยุดพูดก่อน ไม่ใช่เวลามาบ่น แม่นังหนู เฝ้าลูกไว้นะ เดี๋ยวฉันจะออกไปตามหมอ ขืนช้ากว่านี้ลูกเราแย่แน่"

"ใช่ๆๆ ตาแก่รีบไปเลยนะ เท่าไหร่ก็ยอมจ่าย ขอแค่ลูกปลอดภัยก็พอ"

เสิ่นฟู่กุ้ยพยักหน้ารัวๆ มองลูกสาวด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์แวบหนึ่ง ก่อนจะวิ่งจู๊ดออกไป

หวังกุ้ยจือมองตามหลังผัว แล้วรีบรินน้ำมาป้อนให้เสิ่นเมิ่งถึงปาก

เสิ่นเมิ่งไม่อยากกินหรอก ปวดหัวจะระเบิด แต่เห็นแม่เจ้าของร่างตัวสั่นเทาด้วยความห่วงใย ก็จำใจฝืนกลืนลงไปนิดหน่อยเพื่อให้แกสบายใจ

ผู้หญิงตรงหน้ายังสะอื้นไม่หยุด ปกติเสิ่นเมิ่งสกิลฝีปากระดับแม่ค้า แต่นาทีนี้ปวดหัวจนพูดไม่ออก

ทันใดนั้น ความทรงจำของเจ้าของร่างมหาศาลก็ไหลทะลักเข้ามาในหัว

ที่แท้เธอเกิดใหม่ในนิยายยุค 70 เรื่อง "นางเอกนำโชคเจ้าเสน่ห์กับสามีจอมเถื่อนคลั่งรัก" รับบทเป็น "นางร้าย" ตัวแม่ นอกจากหน้าตาจะสะสวยแล้ว จิตใจยังคดเคี้ยวเลี้ยวลดเหมือนรากบัว รู้จักวิธีเอาอกเอาใจผู้ใหญ่เพื่อผลประโยชน์ของตัวเองมาตั้งแต่เด็ก

ด้วยหน้าตาที่ดีและภาพลักษณ์ภายนอกที่ดูเรียบร้อย ทำให้มีคนมาทาบทามสู่ขอจนหัวกระไดไม่แห้ง แต่เจ้าของร่างเล็งลู่เจิ้นผิง ทหารหนุ่มแห่งหมู่บ้านตระกูลลู่ไว้นานแล้ว

ถึงผู้ชายจะยังไม่แต่งงาน แต่ดันมีลูกติดมา 3 คน สาวๆ คนอื่นไม่มีใครอยากเป็นแม่เลี้ยง แต่เสิ่นเมิ่ง (คนเดิม) ยอม ตอนเจอกันเธอไม่ได้สาบานว่าจะรักเด็กเหมือนลูก แต่ยิ้มหวานหยดย้อย ควักถั่วลิสงคั่วสุกจากกระเป๋าเสื้อให้ลู่เจิ้นผิงเอาไปให้เด็กๆ กิน

ไม่ได้ประจบจนออกนอกหน้า และไม่ได้แสดงท่าทีรังเกียจ ความอ่อนโยนแบบพอดีๆ นี้ทำเอาลู่เจิ้นผิงตกหลุมรักทันที

หลังแต่งงาน ลู่เจิ้นผิงกลับค่ายทหารไป เสิ่นเมิ่งแรกๆ ก็ดีกับเด็กอยู่หรอก แต่พอนานวันเข้าก็เริ่มรำคาญ บวกกับตั้งท้องลูกของตัวเอง แม่ผัว พี่สะใภ้ น้องผัว ต่างพากันมาอวยยศเพราะอยากได้ส่วนแบ่งเงินเดือนผัวที่ส่งมาให้

คำเยินยอทำให้เธอเหลิงจนกู่ไม่กลับ นอกจากจะเอาเงินไปปรนเปรอคนบ้านผัวแล้ว ยังเริ่มทุบตีลูกเลี้ยง แม้แต่ลูกแท้ๆ ของตัวเองก็รักได้ไม่กี่วัน ทำชีวิตตัวเองพังพินาศไม่มีชิ้นดี

ในขณะที่ชีวิตเธอกำลังดิ่งลงเหว น้องชายคนเล็กของสามีก็แต่งงาน เจ้าสาวคือนางเอกของเรื่อง หน้าตาน่ารักจิ้มลิ้ม พูดจาไพเราะ เข้ากับทุกคนในครอบครัวได้ดี

แถมดวงดีแบบเวอร์วัง แค่ขึ้นเขาก็เจอของดี สัตว์ป่าเดินมาตกหลุมพรางเอง ไปที่ทำการคอมมูนก็ช่วยแก้ปัญหาใหญ่ได้ ช่วยคนแก่ในคอกวัวก็ดันกลายเป็นผู้มีอิทธิพลในอนาคต

จากสาวชาวบ้านเก็บแต้มทำงานแลกข้าว กลายเป็นสาวโรงงานทอผ้าในตัวอำเภอ และก้าวสู่การเป็นนักธุรกิจหญิงผู้ทรงอิทธิพล

พระเอกก็ได้อานิสงส์จากดวงนางเอก ทำอะไรก็รุ่งเรือง กลายเป็นเจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์ รักเมียหลงเมีย มีลูกแฝดสามแฮปปี้เอนดิ้ง

ใครที่ดีกับพระนาง ชีวิตก็จะดี๊ดี มีความสุขถ้วนหน้า

ส่วนเจ้าของร่างที่เป็นนางร้ายน่ะเหรอ... ในมุมมองของเสิ่นเมิ่ง (คนใหม่) รู้สึกว่ามันออกจะเกินเบอร์ไปหน่อย นางเอกมายืมเงินซ่อมบ้าน เธอไม่ให้ก็ผิด นางเอกจะตัดชุดให้พ่อแม่ผัวมายืมคูปองผ้า เธอไม่ให้ก็ผิดอีก เดิมทีก็เหม็นขี้หน้านางเอกอยู่แล้ว พอเห็นชื่อเสียงตัวเองป่นปี้เพราะนางเอก ก็ยิ่งแค้นจนกระอักเลือด เริ่มตอบโต้บ้าง แต่ผลคือชื่อเสียงยิ่งเน่าเฟะกว่าเดิม วันหนึ่งโดนเด็กในหมู่บ้านปาดินใส่ ด้วยความโมโหเลยวิ่งไล่กวด จนพลาดตกน้ำตาย

ส่วนลูกๆ ทั้งหลายก็ถูกแม่ผัวเลี้ยงแบบทิ้งๆ ขว้างๆ กลายเป็นตัวเปรียบเทียบความล้มเหลวกับลูกๆ ของนางเอกผู้โชคดี

เด็กขาดความอบอุ่นโดนทารุณกรรมตั้งแต่เด็ก โตมาเลยจิตใจบิดเบี้ยว

ลูกคนโตกลายเป็นนักเลงหัวไม้ ขี้ขโมย ชอบลวนลามผู้หญิง สุดท้ายไปเหยียบตาปลาขาใหญ่ โดนรุมกระทืบตาย

ลูกคนรองไปเข้าแก๊งมาเฟีย โดนจับติดคุก 30 ปี

ลูกสาวบ้าวัตถุ หน้าเงิน คิดว่าชีวิตพังเพราะความจน สุดท้ายไปแต่งงานกับตาแก่คราวพ่อ โดนซ้อมตาย

ลูกคนเล็กโดนแก๊งลูกพระเอกนางเอกแกล้ง จับขังในหลุมเก็บผัก เป็นไข้จับสั่นตายตั้งแต่ 9 ขวบ

ส่วนลู่เจิ้นผิง สามีที่พยายามทำทุกอย่างเพื่อลูก หลังจากลูกคนรองโดนจับ เขาถูกแฟนคลับนางเอกลอบทำร้าย เอาไม้ฟาดหัวจนกลายเป็นคนปัญญาอ่อน วันๆ เอาแต่กอดเสื้อเก่าๆ ของเมียเดินตามหาลูก สุดท้ายกอดเสื้อตัวนั้นโดดน้ำตายในฤดูหนาว

เสิ่นเมิ่งกรีดร้องในใจ ครอบครัวนี้ไปทำเวรทำกรรมอะไรไว้ ถึงได้จุดจบสยองขวัญยกครัวขนาดนี้ มิน่าเจ้าของร่างถึงแค้นนางเอกเข้ากระดูกดำ

ความทรงจำสุดท้ายคือการบาดเจ็บครั้งนี้ เกิดจากเจ้าของร่างที่ตายแล้วเกิดใหม่ (รอบแรก) พยายามจะผลักนางเอกตกน้ำ แต่โดนวัวแก่ที่ไหนไม่รู้วิ่งมาขวิดหัวแตก เพิ่งจะระลึกชาติได้สองวันก็ม่องเท่งอีกรอบ อนาถแท้

[จบแล้ว]