บทที่ 400 - แผนการสุดระห่ำ

บทที่ 400 - แผนการสุดระห่ำ

"พ่อหนุ่ม! ไม่นึกเลยว่าเจ้าจะมองได้ทะลุปรุโปร่งขนาดนี้ ข้าอยากรู้นัก ว่าบุคคลแบบไหนกัน ที่สามารถสั่งสอนเจ้ามาได้ยอดเยี่ยมขนาดนี้..."

ชายชราในใจหวาดหวั่นพรั่นพรึง จากนั้นก็มองหลิงม่อ เอ่ยถามด้วยความสงสัย

สำหรับผลงานของหลิงม่อ เขาพอใจมาก อัจฉริยะที่โดดเด่นขนาดนี้ ทำไมเขาไม่เคยได้ยินชื่อ?

นี่ใช่คนหนุ่มที่มาจากโลกมนุษย์จริงๆ หรือ?

ความลึกซึ้งนี้ สายตาเชิงกลยุทธ์ที่เฉียบคมนี้ ล้วนทำให้ชายชราทึ่ง

"ใครสอนข้า? หึหึ... เรื่องนี้ ดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องที่ท่านควรใส่ใจกระมัง?

มีเวลาว่างขนาดนั้น มิสู้เอาไปคิดก่อนดีกว่า ว่าจะรอดชีวิตจากความวุ่นวายครั้งนี้ไปได้อย่างไร..."

หลิงม่อเอ่ยอย่างดูแคลน!

คนเดียวที่เคยสอนเขา ก็คืออาจารย์ใหญ่...

เพียงแต่ สิ่งที่อาจารย์ใหญ่สอนหลิงม่อ ก็เป็นแค่ทฤษฎีพื้นฐานในสมัยแรกๆ เท่านั้น

ส่วนที่เหลือ ล้วนเป็นหลิงม่อคลำทางเอาเอง ไม่เกี่ยวกับอาจารย์ใหญ่เลยสักนิด

"แล้วยังไงต่อ? ในเมื่อเจ้ามองเห็นสถานการณ์ลำบากในนี้แล้ว มีวิธีแก้ไขไหม?"

ชายชราไม่กล้าดูถูกหลิงม่ออีก กลับกันเขากลัวหลิงม่อมาก

เพราะคนหนุ่มคนนี้จิตใจน่ากลัวเกินไป เป็นศัตรูกับคนแบบนี้ ถือเป็นเรื่องโชคร้ายสุดๆ

ตอนนี้ สิ่งที่เขาใส่ใจที่สุดคืออีกปัญหาหนึ่ง นั่นคือวิธีแก้เกมของหลิงม่อ...

ในเมื่อหลิงม่อมองสถานการณ์ออก ก็ต้องมีวิธี ไม่อย่างนั้นเขาจะพูดออกมาทำไม?

"ง่ายมาก! เปิดประตูสวรรค์ให้กว้าง ทุกคนสามารถเป็นเทพได้...

อนาคต อาจจะยังมีโอกาส! ส่วนตอนนี้น่ะรึ... มีแต่ต้องทน...

ทนผ่านฤดูหนาวหิมะขาว ปีหน้าก็คือฤดูใบไม้ผลิที่ดอกไม้บาน!

ตอนนี้ท่านน่าจะรู้ดี ในสถานการณ์ลำบากเช่นนี้ ไม่ว่าจะแดนเทพ หรือโลกมนุษย์ สิ่งที่ขาดแคลนที่สุดคืออะไร..."

หลิงม่อโยนปัญหากลับไป เสนอมาแค่ข้อเดียว เปิดประตูสวรรค์ให้กว้าง

ใช่แล้ว... หลิงม่อไม่เคยลืมปณิธานแรกเริ่มของตัวเอง นั่นคือปณิธานที่ว่าทุกคนสามารถเป็นเทพได้

ตอนนี้ขาดอะไรที่สุด? ไม่ต้องสงสัยเลย ก็คือพลังรบที่แข็งแกร่ง

มีเพียงการทำให้ทุกคนเป็นเทพได้ ถึงจะสร้างพลังรบที่แข็งแกร่งเพียงพอ ที่จะรับมือกับความวุ่นวายครั้งนี้ได้

คำตอบที่หลิงม่อให้ชัดเจนมาก ชายชราก็ฟังชัดเจน

แต่... ที่เขาใส่ใจที่สุดคือประโยคแรกของหลิงม่อ...

"อะไรนะ? เปิดประตูสวรรค์ให้กว้าง? ไม่... เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด..."

พอได้ยินความคิดอันบ้าบิ่นของหลิงม่อ ชายชราปฏิเสธทันทีอย่างไม่ลังเล

เปิดประตูสวรรค์ให้กว้าง ทุกคนสามารถเป็นเทพได้ หมายความว่ายังไง?

หมายความว่า ในอนาคตพวกเทพที่เรียกตัวเองว่าสูงส่งอย่างพวกเขา ก็จะกลายเป็นขยะที่มีเกลื่อนกลาด

หลักการง่ายๆ ของหายากย่อมมีราคา!

ทำไมถึงศรัทธาเทพ? ก็เพราะจำนวนเทพมันน้อยมากไม่ใช่หรือ?

แถม พลังของเทพ แต่ละองค์ล้วนแข็งแกร่ง เพราะเหตุนี้ พวกเขาถึงสามารถอยู่เหนือผู้อื่น ได้รับการสักการะจากมวลชน

ถ้าเปิดประตูสวรรค์ให้กว้าง ใครๆ ก็เป็นเทพได้ สถานการณ์ในภายหน้าจะเป็นอย่างไร?

สถานการณ์เลวร้ายที่สุดคือ เทพเดินกันเต็มถนน เทพองค์นั้นเทพองค์นี้ อำนาจของแดนเทพจะถูกแบ่งจนไม่เหลือชิ้นดี

ถึงตอนนั้น สมดุลของแดนเทพนับล้านปี จะถูกทำลายทันที!

สิ่งที่เรียกว่าอำนาจ ระบบก็จะพังทลายไม่เหลือ...

ความคิดของหลิงม่อ บ้าบิ่นเกินไปแล้ว!

ทำแบบนี้ อาจจะผ่านวิกฤตครั้งนี้ไปได้ แต่... สิ่งที่กระทบ คืออำนาจของเทพอย่างพวกเขา

เมื่อเผชิญกับผลประโยชน์ พวกเขาจะยอมถอยได้ยังไง!

คนเราล้วนเห็นแก่ตัว แม้แต่เทพก็ไม่เว้น...

"เป็นไปไม่ได้? ฮ่าฮ่า... ว่าแล้วเชียว พวกท่านยังมองสถานการณ์ตอนนี้ไม่ชัดเจน!

สถานการณ์ตอนนี้ ใช่พวกท่านอยากปฏิเสธก็ปฏิเสธได้หรือ?

ความล่มสลาย กับการอยู่รอด พวกท่านเลือกได้แค่อย่างเดียว..."

หลิงม่อเอ่ยอย่างไม่เกรงใจ มาถึงขั้นนี้แล้ว พวกเขายังมีทางเลือกอีกหรือ?

ยอมตาย ดีกว่ายอมแบ่งอำนาจ?

ให้ตายสิ เกมอำนาจพวกนี้ มันสำคัญขนาดนั้นเลยหรือ?

อาจเป็นเพราะหลิงม่อไม่ชอบเกมแบบนี้ เลยไม่เข้าใจผลดีผลเสียในเรื่องนี้

อำนาจสำหรับพวกเขา คือสัญลักษณ์ของสถานะ ใครไม่อยากเป็นตัวตนที่คนนับหมื่นเคารพบูชา?

"ไอ้หนู เจ้าควรจะรู้ดี! ต่อหน้าผลประโยชน์ที่แท้จริง ต่อให้โลกแตก คนข้างบนพวกนั้นก็ไม่มีทางยอมถอย..."

ชายชราเอ่ยด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด เขาเป็นตัวแทนของเทพในแดนเทพ และก็เป็นตัวแทนของตัวเอง

"แต่ว่า! พวกท่าน... ไม่มีโอกาสปฏิเสธนะ!"

หลิงม่อจู่ๆ ก็ยิ้มสวนกลับ

"หมายความว่ายังไง?"

ชายชราไม่เข้าใจ ลองคิดดูดีๆ เหมือนนึกอะไรออก สีหน้าพลันเปลี่ยนเป็นย่ำแย่สุดขีด

"หลักการง่ายๆ... ตอนนี้ประตูสู่แดนเทพถูกเปิดเผยแล้ว การที่ทุกคนเป็นเทพ ไม่ใช่ความฝันอีกต่อไป

ต่อให้ทำไม่ได้ทุกคน อย่างน้อยก็คัดกรองคนที่โดดเด่นออกมาได้บ้าง

บททดสอบบนทางหินเขียวนี้ ก็คือตะแกรงร่อนขนาดใหญ่ สามารถคัดเลือกคนที่มีคุณสมบัติเป็นเทพออกมาได้มากมาย

และสำหรับเส้นทางนี้ พวกท่านไม่มีความสามารถที่จะหยุดยั้ง ดังนั้น... ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้

ขอแค่ข้ากลับไป บอกคนอื่นว่า ประตูสู่แดนเทพอยู่ที่นี่

ข้าเชื่อว่า ต่อไปที่นี่ต้องคึกคักแน่นอน..."

หลิงม่อแสยะยิ้ม

เขาไม่ต้องการให้อีกฝ่ายเห็นด้วย เพราะประตูสู่แดนเทพถูกเปิดเผยแล้ว พวกเขาอยากจะพลิกสถานการณ์ นอกจากจะซ่อนประตูสู่แดนเทพได้อีกครั้ง

หรือว่า... ฆ่าเขาที่นี่ กำจัดคนที่รู้เรื่องประตูสู่แดนเทพคนสุดท้าย

มีเพียงวิธีนี้ พวกเขาถึงจะหยุดยั้งความคิดบ้าๆ ของหลิงม่อได้

แต่ทว่า... พวกเขาฆ่าหลิงม่อได้หรือ?

ขนาดระดับยักษ์ใหญ่แห่งความมืดยังล้มเหลว นับประสาอะไรกับเทพกระจอกๆ หลิงม่อไม่กลัวอะไรจริงๆ

"พ่อหนุ่ม คนเราเลือกทางเดินของตัวเองได้ แต่ทางนี้น่ะ ถ้าเลือกผิด ข้างหน้าก็คือหุบเหวไร้ก้นบึ้ง..."

ชายชราหน้าดำคร่ำเครียด เอ่ยเสียงเย็น

เขาฟังออกแล้ว และเข้าใจว่า หลิงม่อไม่ได้โกหก เป็นจริงอย่างที่เขาพูด

เมื่อประตูสู่แดนเทพถูกเปิดเผย ต่อไปอยากเป็นเทพ ก็มีอีกเส้นทางให้เดินแล้ว

นอกจากเข้าร่วมบททดสอบตำแหน่งเทพ ขอแค่ก้าวผ่านประตูสู่แดนเทพ เข้าสู่แดนเทพ ก็สามารถเป็นเทพได้

เพียงแต่... การเป็นเทพแบบนี้ ไม่มีบรรดาศักดิ์ ถือเป็นการสร้างเองตั้งเองแบบหนึ่ง

แต่เมื่อถึงระดับนั้น สามารถบรรลุร้อยระดับเป็นเทพได้

ขอแค่เจ้ามีพรสวรรค์พอ ก็ทำได้!

เพราะข้อจำกัดระหว่างฟ้าดินหายไปแล้ว คอขวดที่ติดอยู่ที่ระดับเก้าสิบเก้าก็จะคลายออก

และการทะลุระดับ ก็เป็นเรื่องที่แน่นอน...

"ใครๆ ก็บ่นว่า ทางที่ตัวเองเลือกตรงนี้ผิดตรงนั้นผิด!

บอกว่าเป็นเพราะสถานการณ์บังคับ ตัวเองไม่มีทางเลือก!

นี่มันพูดไร้สาระชัดๆ? ใจไม่ได้สั่งมา กายจะไปทำได้ยังไง?

บังเอิญว่า ใจของข้า ตรงกับที่ข้าคิดพอดี!

ในเมื่อกายทำตามใจสั่ง ดังนั้น... ต่อให้ผิด ข้าจะกลัวไปไย?

ลืมบอกไป เรื่องที่ข้าอยากทำ จนถึงตอนนี้ยังไม่มีใครหยุดได้ ถ้าไม่เชื่อ ท่านลองดู..."

หลิงม่อตอบกลับด้วยรอยยิ้มเย็นชา สายตาเย็นเยียบ แต่แฝงความหมาย

เขาไม่กลัวใครหน้าไหน ถ้าใครมาขวางทางเขา หลิงม่อจะลองบิดหัวคนที่ขวางทางให้หลุดดู

ก็ตรงไปตรงมาแบบนี้แหละ! ไม่พอใจก็จัด...

(จบบทนี้)

[จบแล้ว]