บทที่ 350 - เปิดใจให้กัน

บทที่ 350 - เปิดใจให้กัน

ท่ามกลางแสงสว่างที่รายล้อม สีหน้าเจ็บปวดของจักรพรรดินีหิมะค่อยๆ ผ่อนคลายลง

หลังจากได้บรรเทาไปชั่วครู่ ร่างกายก็รู้สึกสบายขึ้นมาก

แต่ทว่า ตอนนี้เธอเพิ่งสังเกตว่าที่น่องรู้สึกเย็นวาบ รีบก้มลงมอง

"เจ้าทำอะไร?"

จักรพรรดินีหิมะส่งเสียงถามด้วยความสงสัย นึกไม่ถึงว่าหลิงม่อจะเริ่มใช้ปากดูดเลือดพิษให้เธอแล้ว

ภายใต้การช่วยเหลือของไข่มุกวิญญาณ หลิงม่อกระตุ้นไข่มุกวิญญาณไปพลาง ดูดพิษของจักรพรรดินีหิมะไปพลาง ไม่นาน... ขาขาวเนียนก็กลับมาเป็นปกติ

แต่... พิษนี้ยังไม่หมด เพราะพิษร้ายได้เข้าสู่ร่างกายเธอแล้ว หลิงม่อแค่กำจัดต้นตอพิษออกไปเท่านั้น

"เจ้า..."

มองหลิงม่อดูดเลือดพิษให้เธอทีละครั้งๆ จักรพรรดินีหิมะรู้สึกใจอ่อนยวบ ซาบซึ้งใจอย่างบอกไม่ถูก

ผู้ชายคนนี้ ยอมดูด... เลือดพิษให้เธอ...

"อย่าวอกแวก! ต่อไปนี้ ทำตามที่ฉันบอกทีละขั้นตอน ห้ามผิดพลาดแม้แต่นิดเดียว..."

หลิงม่อดูดเสร็จ ก็เช็ดปาก กินยาวิเศษแก้พิษเข้าไปต้นหนึ่ง ป้องกันพิษเข้าตัว

ถึงเขาจะมีภูมิคุ้มกันพิษสารพัด แต่เพื่อความไม่ประมาท กินยากันไว้ก่อนดีกว่า

จริงๆ เขาจะกินหรือไม่กินก็ค่าเท่ากัน ร่างกายตอนนี้ของเขา ไม่กลัวพิษหรอก

แต่หลิงม่อที่รอบคอบจนชิน ก็เลือกที่จะกินเข้าไปสักต้น

"วิธีที่ฉันใช้ คือวิชาประสานหยินหยาง ชักนำจุดชีพจรจุดหนึ่ง ซัดพลังวิญญาณของฉันเข้าไปในตัวเธอ

อาศัยพลังวิญญาณของฉัน ช่วยให้ร่างกายเธอโคจรพลังหยินหยางด้วยตัวเอง

ระหว่างใช้วิชานี้ ห้ามหยุดกลางคัน... ต่อให้เจ็บปวดแค่ไหน เธอก็ห้ามขัดขืน

รอให้พลังวิญญาณของฉันเข้าสู่ตัวเธอ ต้องจำไว้... ท่องเคล็ดวิชาที่ฉันให้ไปเมื่อกี้

แค่ใช้เคล็ดวิชา ร่างกายจะโคจรพลังเอง ที่เหลือก็ง่ายแล้ว

ยาวิเศษต่ออายุฤทธิ์แรงมาก อย่าเห็นว่าตอนนี้สงบ... เดี๋ยวพอฤทธิ์ยาออก จะเจ็บปวดแสนสาหัส

จำไว้ ไม่ว่าจะเจ็บแค่ไหน ต้องทนให้ได้!"

หลิงม่อกำชับเป็นครั้งสุดท้าย จักรพรรดินีหิมะพยักหน้าเงียบๆ จู่ๆ ก็รู้สึกคาดหวังขึ้นมา

เธอฟังหลิงม่อพูดซะวิเศษขนาดนี้ ก็อยากรู้เหมือนกันว่าวิธีที่เขาพูดถึงมันเป็นยังไง

ไม่นานเธอก็ได้รู้คำตอบ

ลำแสงสว่างจ้าบดบังทั้งสองคน บังสายตาของเธอ

"หืม?"

ที่แท้... หลิงม่อกลัวจะมองหน้ากันไม่ติด เลยจงใจบังสายตาของทั้งคู่ไว้

ผู้หญิงน่ะนะ ก็ต้องมีความขี้อายบ้าง เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน หลิงม่อเลยบังไว้ก่อน

นั่นไง... ทันทีที่แสงปรากฏ จักรพรรดินีหิมะก็รู้สึกถึงร่างกายอันอบอุ่นเข้ามากอดเธอไว้ อดไม่ได้ที่จะร้องออกมา

แต่เสียงเบามาก ไม่กล้าขัดขืน เพราะหลิงม่อบอกไว้แล้ว ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นห้ามขัดขืน

โดยไม่รู้ตัว เธอถูกดึงเข้าสู่จังหวะของหลิงม่อ ไม่ว่าหลิงม่อจะพูดอะไรเธอก็ทำตาม

ค่อยๆ สูญเสียมาดจักรพรรดินีผู้หยิ่งยโส กลายเป็นเหมือนสาวน้อยข้างบ้านไปแล้ว

รู้สึกเจ็บแปลบ จักรพรรดินีหิมะหน้าแดงไปถึงคอ ดีที่หลิงม่อบังสายตาไว้ก่อน ไม่งั้นเธอคงไม่รู้จะมองหน้าหลิงม่อยังไง

"อย่าใจลอย ฉันรู้ว่าเธอยอมรับยากในทีแรก แต่มันไม่มีวิธีอื่นแล้ว

พยายามสัมผัสลมปราณที่ฉันส่งไป ท่องเคล็ดวิชา ที่เหลือปล่อยเป็นหน้าที่ฉัน..."

อย่าว่าแต่จักรพรรดินีหิมะทรมานเลย หลิงม่อก็ทรมานเหมือนกัน

รายละเอียดที่เหลือ ไปจินตนาการเอาเอง!

รู้สึกแค่กระแสลมอุ่นๆ ปรากฏขึ้น ไหลเวียนไปตามเส้นชีพจรทั่วร่างอย่างรวดเร็ว

"ฟ้าดินหยินหยาง รวม... จิตแห่งสรรพสิ่ง ลมปราณวัฏสงสารอันลึกล้ำ..."

ปากท่องเคล็ดวิชา สีหน้าของจักรพรรดินีหิมะเจ็บปวดมาก ฤทธิ์ยาในตัวเริ่มออกฤทธิ์แล้ว จริงอย่างที่หลิงม่อบอก เจ็บปวดสุดๆ

ในร่างกายเหมือนคลื่นลมปั่นป่วน ร่างกายเหมือนจะระเบิดออก

โชคดีที่พลังวิญญาณของหลิงม่อเข้ามาในตัว แล้วหมุนวนอย่างรวดเร็ว พลิกผันหยินหยาง

ทะลวงพลังอันบ้าคลั่งนี้ ไม่นาน... ก็รู้สึกได้ว่าตามเส้นเลือดต่างๆ ในร่างกาย มีไอสีดำพุ่งออกมา

นี่คือแก๊สพิษ พิษที่แฝงอยู่ในร่างกายเธอ มีฤทธิ์กัดกร่อนรุนแรง

แก๊สพิษพวกนี้ ภายใต้ฤทธิ์ยาของบัวเซียน ค่อยๆ ถูกขับออกมา

หน้าที่ของบัวเซียนมีอย่างเดียว คือขับพิษในตัวออกมา

ฤทธิ์ยาของบัวเซียนแข็งแกร่งมาก เป็นดาวข่มของแก๊สพิษพวกนี้พอดี หลังจากโคจรไปหนึ่งรอบ ก็หาตำแหน่งของแก๊สพิษทั้งหมดเจออย่างรวดเร็ว

นี่เป็นแค่ก้าวแรก อย่างที่หลิงม่อบอกไว้ กระบวนการอันตรายมาก ระหว่างทางถ้าจักรพรรดินีหิมะทนความเจ็บปวดไม่ไหว ความพยายามทั้งหมดจะล้มเหลว

และหลิงม่อ ก็จะโดนผลสะท้อนกลับไปด้วย เรื่องใหญ่ขนาดนี้ ใครก็ไม่กล้าวอกแวก

"ไข่มุกวิญญาณ เปิด..."

ความเปลี่ยนแปลงในตัวจักรพรรดินีหิมะ หลิงม่อเห็นชัดเจน พอแก๊สพิษปรากฏ

ก็เปิดไข่มุกวิญญาณทันที ฉับพลัน... แสงสว่างเจิดจ้าอีกครั้ง ไข่มุกวิญญาณปล่อยแสงสีเขียว เข้าสู่ร่างกายจักรพรรดินีหิมะ

ค่อยๆ... แก๊สพิษในตัว ภายใต้การกลืนกินของไข่มุกวิญญาณ ก็หายไปจนหมดเกลี้ยง

วินาทีที่แก๊สพิษถูกกลืนกิน จักรพรรดินีหิมะรู้สึกเหมือนร่างกายได้ยกระดับ เธอที่ทนทุกข์จากพิษมานาน ในที่สุดวันนี้ก็หลุดพ้นเสียที

แต่... แม้พิษจะหาย แต่ฤทธิ์ยาของบัวเซียนยังอยู่ ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะผ่อนคลาย

ช่วงเวลาที่อันตรายที่สุดผ่านไปแล้ว แต่... จะจบงานยังไง ก็ยังเป็นปัญหา

"อย่าต่อต้าน! ทำตามที่ฉันนำทาง ดูดซับฤทธิ์ของยาวิเศษต่ออายุให้หมด..."

ฤทธิ์ยาของบัวเซียนกำเนิดระดับสุดยอดน่ากลัวแค่ไหน? นั่นมันแข็งแกร่งกว่าต้นที่ให้คุนเผิงไปเท่าตัวเลยนะ

ถ้าดูดซับได้หมด สำหรับจักรพรรดินีหิมะแล้ว ถือเป็นวาสนาครั้งใหญ่แน่นอน

ในเมื่อเธอเลือกที่จะเป็นคนของเขาแล้ว หลิงม่อก็ไม่ขี้เหนียว

คัมภีร์สามชาติทำงานเต็มกำลัง ภายใต้ความช่วยเหลือของหลิงม่อ จักรพรรดินีหิมะค่อยๆ ดูดซับฤทธิ์ของบัวเซียน

กระบวนการนี้ ใช้เวลาไปเต็มๆ สามวัน สามวันมานี้ ทั้งสองคนหมดเรี่ยวหมดแรง

จนถึงวันที่ห้า จักรพรรดินีหิมะถึงดูดซับฤทธิ์ยาได้ทั้งหมด...

เห็นได้ชัดว่า ตัวเธอเริ่มเปล่งแสงสีทอง ปกคลุมไปทั่วร่าง

หลิงม่อเห็นชัดเจนว่า ร่างกายของเธอเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ วงแหวนทองคำหกวงเดิม ค่อยๆ เพิ่มจำนวน

จากเดิมหกวง กลายเป็นเจ็ดวง ยังไม่จบแค่นั้น จากเจ็ดวง ก็ยังมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอีก

จนคืนสุดท้าย บนตัวจักรพรรดินีหิมะปรากฏวงแหวนทองคำแปดวง วงแหวนทองคำแปดวงนี้ หมายความว่า ตบะของเธอเข้าสู่ระดับแปดแสนปีแล้ว

นี่มันการก้าวกระโดดระดับไหนเนี่ย?

อย่าว่าแต่หลิงม่อจะงงเลย จักรพรรดินีหิมะก็อึ้งไปนาน เดิมที... เธอมีลางสังหรณ์ว่าจะผ่านด่านเคราะห์ไม่ได้

ถ้าไม่เพราะโดนวิญญาณจารย์มารโจมตีครั้งนี้ เธอเตรียมตัวจะแปลงร่างเป็นมนุษย์เพื่อฝึกใหม่แล้ว

แต่... การเปลี่ยนแปลงกะทันหันนี้ ทำให้เธอตั้งตัวไม่ทัน ขีดจำกัดที่ดูเหมือนจะผ่านไปไม่ได้ ภายใต้ความช่วยเหลือของหลิงม่อ กลับผ่านไปได้เฉยเลย

แถมยังกระโดดข้ามสองขั้น รวดเดียวถึงระดับแปดแสนปี...

ตบะของสัตว์วิญญาณ แสนปีคือจุดเปลี่ยน พอถึงจุดเปลี่ยนนี้ ต้องผ่านด่านเคราะห์ ถึงจะได้วงแหวนทองคำหนึ่งวง

ต้องถึงล้านปี ถึงจะมีโอกาสเป็นเทพ

ในโลกนี้ น้อยนักที่สัตว์วิญญาณจะได้เป็นเทพ เพราะด่านเคราะห์ยากขึ้นเรื่อยๆ จักรพรรดินีหิมะเองก็ไม่มั่นใจว่าจะผ่านขีดจำกัดเจ็ดแสนปีไปได้

นึกไม่ถึงว่าภายใต้ความช่วยเหลือของหลิงม่อ จะทำสำเร็จ...

[จบแล้ว]