บทที่ 280 - ข่มขวัญทั้งสนาม

บทที่ 280 - ข่มขวัญทั้งสนาม

เอาล่ะ แผนการเป็นของตาย คนเป็นของเป็น เดี๋ยวขึ้นเวทีค่อยแก้ปัญหาเฉพาะหน้า

ตกลงตามนี้ การต่อสู้ครั้งนี้สำคัญกับไต้มู่ไป๋และจูจู๋ชิงมาก แพ้ไม่ได้เด็ดขาด

ถือว่าเป็นการปลดล็อกปมในใจล่วงหน้า มีแต่ต้องเอาชนะพวกเขาให้ได้ ถึงจะจบฝันร้ายนี้ได้

ไม่นาน การแข่งขันรอบที่สามของรอบชิงชนะเลิศ นัดแรกของโรงเรียนสื่อไล่เค่อก็เริ่มขึ้น

มาเถอะ แสดงให้พวกมันดูหน่อย ว่าหลักสูตรความรุนแรงเป็นยังไง

มือใหญ่โบกสะบัด หลิงม่อนำทีมขึ้นเวที ยืนอยู่หน้าสุดของแถว

อีกฝั่งของเวที คนเจ็ดคนก็ค่อยๆ เดินขึ้นมาเช่นกัน

เมื่อสายตาของไต้มู่ไป๋มองเห็นไต้เหวยซือที่เดินนำหน้ามา นัยน์ตาก็เปล่งประกายเจิดจ้า

กรรมการ ทำไมคนผู้นี้ถึงมาอยู่ในทีมโรงเรียนสื่อไล่เค่อได้

ขึ้นเวทีมา ไต้เหวยซือเห็นหลิงม่ออยู่ในทีมสื่อไล่เค่อ ก็รีบประท้วงทันที

ตามกฎการแข่งขัน ไม่ว่าเป็นใคร ฐานะอะไร ขอแค่มีสถานะเป็นนักเรียน และอายุไม่เกินเกณฑ์ ก็สามารถเข้าร่วมการแข่งขันได้

สำหรับข้อสงสัยของเจ้า คณะกรรมการจัดการแข่งขันได้ให้คำอธิบายว่า อีกฝ่ายเข้าร่วมในฐานะนักเรียนของโรงเรียนสื่อไล่เค่อ ไม่มีปัญหาใดๆ

ขอถามว่า ยังมีคำถามอื่นอีกไหม ถ้าไม่มี ก็เริ่มได้

คำตอบของกรรมการเย็นชา ทำตามกฎระเบียบ ไม่เข้าข้างฝ่ายใด

รับประกันความยุติธรรมโปร่งใส

เป็นไปได้ยังไง เขาจะเป็นนักเรียนของโรงเรียนสื่อไล่เค่อได้ไง

สำหรับฐานะของหลิงม่อ ไต้เหวยซือตะโกนด้วยความไม่เชื่อ

เจ้าสำนักผู้ยิ่งใหญ่ จะไปเรียนในโรงเรียนขยะพรรค์นั้นได้ไง มันไม่สมฐานะเลยสักนิด

ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ ตามข้อมูลผู้เข้าแข่งขัน หลิงม่อแห่งโรงเรียนสื่อไล่เค่อ เข้าเรียนที่โรงเรียนสื่อไล่เค่อเมื่อสามปีก่อน จนถึงวันนี้ยังไม่จบการศึกษา มีประวัตินักเรียนบันทึกอยู่

กรรมการอยากจะเข้าข้างไต้เหวยซือใจจะขาด แต่ ประวัติของหลิงม่อไม่มีปัญหาอะไรเลย ต่อให้เขาอยากช่วย ก็ช่วยไม่ได้

หลิงม่อเข้าโรงเรียนสื่อไล่เค่อพร้อมกับถังซานและคนอื่นๆ มีประวัติบันทึกไว้ นี่เป็นเรื่องที่เถียงไม่ได้อยู่แล้ว

หึหึ ดูเจ้าจะติดใจเรื่องฐานะของข้าจังนะ กลัวเหรอ

เผชิญหน้ากับคำถามของไต้เหวยซือ หลิงม่อยิ้ม

หึ ข้าจะกลัวเจ้าเนี่ยนะ ไต้เหวยซือหน้าเขียวคล้ำ

ดูจากอายุหลิงม่อ แค่สิบห้าต้นๆ จะเก่งสักแค่ไหนกันเชียว

ผู้เข้าแข่งขันทั้งสองฝ่ายเข้าประจำที่ การแข่งขันเริ่มได้

พี่น้อง ให้พวกมันได้เห็นความร้ายกาจของพวกเรา เปิดวิญญาณยุทธ์

ไต้เหวยซือคำรามลั่น เปิดวิญญาณยุทธ์สถิตร่างทันที

วิญญาณยุทธ์ของเขาเหมือนกับไต้มู่ไป๋ คือพยัคฆ์ขาว

ส่วนวิญญาณยุทธ์ของจูจู๋อวิ๋น คือวิฬารโลกันตร์

น่าเสียดาย แมวของนางไม่ได้วิวัฒนาการ เทียบกับแมวของจูจู๋ชิงแล้ว รัศมีด้อยกว่าขั้นหนึ่ง

สมาชิกทีมโรงเรียนราเชนทร์ซิงหลัว ส่วนใหญ่อยู่ระดับสี่สิบขึ้นไป แข็งแกร่งมาก พูดได้ว่า นอกจากทีมสำนักวิญญาณยุทธ์แล้ว พวกเขาน่าจะแกร่งที่สุด

เจ็ดสมาชิกทีมโรงเรียนซิงหลัวปลดปล่อยพลังวิญญาณทันที ไต้เหวยซือและจูจู๋อวิ๋นยืนอยู่หน้าสุด คลื่นพลังวิญญาณบนร่างของทั้งสองมหาศาลที่สุด

ชั่วพริบตา วงแหวนวิญญาณ เหลืองสอง ม่วงสอง ก็ปรากฏขึ้นบนร่างพวกเขา

ดูจากคลื่นพลังวิญญาณ ในสองคนนี้ พลังของไต้เหวยซืออย่างน้อยต้องเกินสี่สิบเจ็ด ส่วนจูจู๋อวิ๋นก็สี่สิบหกขึ้นไป

หลิงม่อมองดูคร่าวๆ แล้วก็ผิดหวัง

เฮ้อ นึกว่าจะแน่แค่ไหน ที่แท้ก็มีแค่นี้เองเหรอ

ส่ายหัวด้วยความผิดหวัง หลิงม่อกล่าวต่อ พี่น้อง โชว์ของหน่อย

สิ้นเสียง ฝั่งสื่อไล่เค่อทั้งเจ็ดคนก็เริ่มเปิดวิญญาณยุทธ์

ในจำนวนนั้น ที่สะดุดตาที่สุด ย่อมหนีไม่พ้นวิญญาณยุทธ์หอแก้วเก้าสมบัติของนิงหรงหรง

สวรรค์ ฝั่งโรงเรียนสื่อไล่เค่อ ถึงกับมีทายาทสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติอยู่ด้วย

ที่แท้พวกเขาซ่อนฝีมือมาตลอด จนวันนี้ถึงปล่อยทายาทสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติคนนี้ออกมา

เมื่อวิญญาณยุทธ์ของนิงหรงหรงปรากฏ ก็ดึงดูดสายตานับไม่ถ้วนทันที

ต้องรู้ว่า ตั้งแต่รอบคัดเลือกจนถึงรอบจัดอันดับ นิงหรงหรงไม่เคยลงสนามเลย ทุกคนไม่รู้เลยว่า ในทีมสื่อไล่เค่อมีนางอยู่ด้วย

จูจู๋ชิงและไต้มู่ไป๋ยืนขนาบข้างหลิงม่อ ถังซานยืนข้างหลัง เสี่ยวอู่และหม่าหงจวิ้นยืนขนาบหลังถังซาน

ท้ายสุดคือนิงหรงหรง และ เมื่อถังซานและคนอื่นๆ เปิดวิญญาณยุทธ์ออกมา ทั้งสนามก็ตกตะลึง

วงแหวนหมื่นปี นี่ วงแหวนที่สี่ก็เป็นหมื่นปีแล้วเหรอ

ที่น่าตกใจที่สุดคือวงแหวนหมื่นปีของถังซาน สะกดเสียงฮือฮาของคนเหล่านั้นได้ชะงัก

ไม่ เป็นไปไม่ได้ ตอนเจ้าออกจากบ้านเพิ่งยี่สิบกว่า

นี่แค่สามปี ทำไมเจ้าถึงทะลุระดับสี่สิบได้

จูจู๋อวิ๋นมองจูจู๋ชิงด้วยสีหน้าย่ำแย่ ไม่อยากจะเชื่อสายตา

เวลาสั้นๆ แค่สามปี นางถึงกับระดับสี่สิบแล้ว

แถม ดูจากคลื่นพลังวิญญาณ ยังแข็งแกร่งกว่านางอีก นี่มันหมายความว่ายังไง

ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ พี่สาวโง่เขลาของข้า เจ้าหยิ่งผยองเกินไป ลิขิตให้ต้องพ่ายแพ้

จูจู๋ชิงกล่าวเสียงเย็น

เป็นไปไม่ได้ เจ้าเพิ่งสิบห้า จะถึงระดับสี่สิบกว่าได้ยังไง เรื่องนี้เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด

จนถึงตอนนี้ จูจู๋อวิ๋นถึงเพิ่งค้นพบว่า การกระทำก่อนหน้านี้ของตัวเอง มันโง่เขลาแค่ไหน

นางไม่เคยเห็นจูจู๋ชิงอยู่ในสายตา คิดว่านางไม่มีทางเป็นภัยคุกคามต่อตัวเองได้

จนกระทั่งวินาทีนี้ นางถึงเพิ่งตระหนักได้ว่า จูจู๋ชิงได้เดินแซงหน้านางไปไกล ทิ้งนางไว้ข้างหลังอย่างไม่เห็นฝุ่นโดยไม่รู้ตัว

บทสนทนาในสนาม สร้างความตกตะลึงให้ทุกคน

อะไรนะ นางเพิ่งสิบห้า เป็นไปได้ยังไง

ไม่ว่าจะเป็นฝั่งจักรวรรดิซิงหลัว หรือจักรวรรดิเทียนโต้ว ต่างตกตะลึงกับพรสวรรค์ของจูจู๋ชิง

ที่แท้ นางเพิ่งสิบห้า พลังวิญญาณก็แซงหน้าพวกเราไปไกลขนาดนี้

หั่วอู่กล่าวด้วยความผิดหวัง นางนึกว่าพรสวรรค์ของตัวเองวิปริตพอแล้ว ไม่นึกว่าจะมีคนที่วิปริตกว่า

แสงศักดิ์สิทธิ์ จงสาดส่องให้ตาพวกมันบอดไปเลย

ทั้งสนามยังไม่ทันหายตกใจกับจูจู๋ชิง ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ทำลายความวุ่นวายนี้

เห็นเพียง หลิงม่อที่ยืนอยู่หน้าสุด ค่อยๆ ลอยตัวขึ้น

ทั่วร่างปกคลุมด้วยแสงหกสี ราวกับเทพจุติ ปีกด้านหลังกางออก ศักดิ์สิทธิ์มิอาจล่วงเกิน

นี่มัน นกยูง

เมื่อวิญญาณยุทธ์ของหลิงม่อปรากฏ จิตใจของทุกคนก็ถูกกระแทกอีกครั้ง

ไม่ใช่เพราะอะไรอื่น แต่เป็นเพราะวงแหวนวิญญาณบนตัวเขา

แสงวูบวาบ วงแหวนเหลืองสอง ม่วงหนึ่ง ปรากฏขึ้นก่อน

มองลงไปอีก วงแหวนที่สี่ ถึงกับเหมือนของถังซาน เป็นสีดำ

วงแหวนหมื่นปี

แรงกระแทกยังไม่สะใจพอ มองลงไปอีก ถึงกับมีวงแหวนที่ห้า ก็เป็นสีดำหมื่นปีเช่นกัน

สวรรค์ นี่ ราชาแห่งวิญญาณที่มีวงแหวนหมื่นปีสองวง

ทั้งสนามตกตะลึง ไม่สามารถหาคำพูดใดมาบรรยายความรู้สึกในตอนนี้ได้

แต่ แรงกระแทกที่หลิงม่อมอบให้ ยังไม่จบแค่นั้น

นอกวงแหวนที่ห้า ยังมีอีกวงหนึ่ง

ทุกคนจ้องตาไม่กระพริบ เห็นเพียงนอกวงแหวนสีดำ ค่อยๆ ปรากฏวงแหวนสีแดงเข้มขึ้นมา

สีอาจจะไม่ชัดเจนนัก แต่ก็พอแยกแยะสีของวงแหวนได้ชัดเจน

วงแหวนแสนปี

[จบแล้ว]