บทที่ 38 - ถังซานผู้ถูกชักจูงสู่ด้านมืด

บทที่ 38 - ถังซานผู้ถูกชักจูงสู่ด้านมืด

"เอาล่ะ คนอื่นแยกย้ายไปพักผ่อนได้ จำไว้ว่าก่อนตะวันตกดิน ต้องทำร่างกายให้พร้อมที่สุด อย่าหาว่าข้าไม่เตือน

การเรียนการสอนของที่นี่ไม่เหมือนที่อื่น พวกเจ้าอาจจะต้องเผชิญกับอันตรายถึงชีวิต

ออสการ์ กับนิงหรงหรง อยู่ก่อน ในฐานะที่พวกเจ้าเป็นสายสนับสนุน ข้ามีโปรแกรมพิเศษให้..."

สิ้นเสียงฟู่หลันเต๋อ นิงหรงหรงก็แย้งทันที "ผอ.คะ แล้วหมอนั่นไม่ใช่สายสนับสนุนเหรอ"

นิ้วเรียวชี้ไปที่หลิงม่อ ใช่สิ ตอนสู้กับจ้าวอู๋จี๋ หลิงม่อโชว์สกิลบัฟสารพัด นั่นมันคุณสมบัติสายซัพชัดๆ

แถมโดยเนื้อแท้แล้ว แสงเทพห้าสีก็คือวิญญาณยุทธ์สายสนับสนุน แค่หลิงม่อมันผ่าเหล่าไปเล่นสายบู๊แค่นั้นเอง

ข้อสงสัยของนิงหรงหรงได้รับคำตอบทันที

"เจ้าคิดว่าเขาเป็นแค่สายสนับสนุนงั้นรึ"

ฟู่หลันเต๋อถามกลับเสียงจริงจัง คนที่รู้จักหลิงม่อจะรู้ดีว่าวิญญาณยุทธ์ของเขาไม่ใช่อะไรที่ไร้ทางสู้

ขนาดไต้มู่ไป๋ยังโดนอัดจนไปไม่เป็น จะเรียกว่าสายสนับสนุนไร้ทางสู้ได้ยังไง

ตำแหน่งของหลิงม่อไม่เคยตายตัว ขึ้นอยู่กับว่าคู่ต่อสู้เป็นใคร หรือมีใครอยู่ข้างๆ

ศัตรูแกร่งเขาก็แกร่ง ศัตรูอ่อนเขาก็อ่อน โดยเนื้อแท้แล้ว ขอแค่มีคนเก่งๆ อยู่ข้างๆ ศักยภาพของหลิงม่อจะไร้ขีดจำกัด

แถม... การเสริมพลังของแสงห้าสี แม้จะวัดกันด้วยพลังกายเพียวๆ หลิงม่อก็ยืนหนึ่งไม่แพ้ใคร

คำตอบของฟู่หลันเต๋อทำเอานิงหรงหรงเถียงไม่ออก เพราะผลงานของหลิงม่อมันฟ้องอยู่ทนโท่ว่าเขาเก่งสุดในกลุ่ม

จากนั้นฟู่หลันเต๋อก็สั่งทำโทษทั้งคู่ด้วยการวิ่งรอบหมู่บ้านยี่สิบรอบ แล้วค่อยแยกย้าย

"แยกย้าย กลับไปนอน..."

หลิงม่อหาววอด เดินกลับหอพักทันที

เมื่อคืนวุ่นวายกับการหาขุดสุสานทั้งคืน แทบไม่ได้นอน ตอนนี้ตาจะปิดแล้ว

แต่เดินไปได้สักพัก ก็รู้สึกว่ามีคนเดินตามมา หันไปดูก็เจอถังซานกับเสี่ยวอู่ ส่วนจูจู๋ชิงแยกกลับห้องไปแล้ว

"พวกนายตามฉันมาทำไมเนี่ย" หลิงม่อถามอย่างสงสัย ท่าทางลับๆ ล่อๆ

พอเห็นว่าปลอดคน ถังซานก็ยิงคำถามทันที "เสี่ยวม่อ หน้าไม้เทพจูเก๋อเมื่อกี้ ทำไมนายถึงโมดิฟายจนแรงขนาดนั้น"

ถังซานสงสัยมาพักหนึ่งแล้ว หน้าไม้ดาราที่หลิงม่อใช้ มันคือหน้าไม้เทพจูเก๋อเวอร์ชันอัปเกรดชัดๆ พลังทำลายล้างน่ากลัวกว่าต้นฉบับหลายเท่า

คนบ้าคลั่งอาวุธลับอย่างถังซาน มีหรือจะปล่อยผ่าน

เสี่ยวอู่รู้ว่าสองคนนี้มีของเล่นแปลกๆ กัน ถึงจะฟังไม่ค่อยรู้เรื่องแต่ก็ตามมาด้วย

"นายหมายถึงเจ้านี่น่ะเหรอ" หลิงม่อหยิบหน้าไม้ดาราออกมาโยนให้ถังซานดู

จริงๆ มันก็ไม่มีอะไรซับซ้อน แค่เปลี่ยนวัสดุบางอย่างแค่นั้นเอง

แน่นอนว่าหัวใจสำคัญคือหินสีดำที่อัดแน่นด้วยพลังแห่งดวงดาวก้อนนั้น

กับถังซาน หลิงม่อไม่มีความลับอยู่แล้ว เพราะวิชาสร้างอาวุธลับเขาก็ครูพักลักจำมาจากถังซานนั่นแหละ

แลกเปลี่ยนความรู้กันบ้าง เผื่อจะได้อาวุธที่เทพกว่าเดิม โลกนี้มีแค่เขาสองคนนี่นาที่ใช้อาวุธลับเป็น

"พลังนี้มัน... ว่างเปล่า เหมือนห้วงอวกาศอันเวิ้งว้าง แต่กลับมีพลังงานมหาศาลอัดแน่นอยู่

เสี่ยวม่อ นายใช้วัสดุอะไรทำเนี่ย ทำไมหน้าไม้เทพจูเก๋อถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ พลังมันคนละระดับกับของเดิมเลย"

ถังซานพลิกดูไปมา เขาเชี่ยวชาญเรื่องโลหะมาก มองปราดเดียวก็รู้ว่าวัสดุนี้ไม่ธรรมดา

"วัสดุเหรอ อย่างอื่นก็งั้นๆ แหละ แต่มีหินสีดำก้อนหนึ่งที่พิเศษหน่อย มันมีพลังแห่งดวงดาวอัดอยู่แน่นเอี๊ยด ฉันเลยเอามาผสมตอนสร้างหน้าไม้ ก็เลยออกมาเป็นอย่างที่เห็น

พอมันดูดซับคุณสมบัติของอุกกาบาตดาราเข้าไป หน้าไม้ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ พลังทำลายเลยพุ่งกระฉูดอย่างที่เห็น

แล้วฉันก็ค้นพบอีกอย่าง หินประหลาดๆ ที่ฝังอยู่ในสุสานโบราณมานานปี มักจะมีคุณสมบัติพิเศษแฝงอยู่

ถ้าเอาคุณสมบัติพวกนั้นมาใส่ในอาวุธลับ อานุภาพมันจะร้ายกาจกว่าเดิมเยอะ"

หลิงม่ออธิบายฉอดๆ เรื่องทฤษฎีอาวุธลับ เขาอาจจะไม่แม่นเท่าถังซาน แต่เรื่องวัตถุดิบจากสุสาน เขาคือเซียน

หลายปีมานี้ขุดมาเยอะ เจอสุสานใหญ่ๆ ที่ใช้วัสดุแปลกๆ สร้างเต็มไปหมด

เอาของพวกนั้นมาหลอมอาวุธ มันย่อมดีกว่าเหล็กทั่วไปตามท้องตลาด

ถึงถังซานจะมีเทคนิคการตีเหล็กขั้นเทพ แต่เหล็กธรรมดามันก็มีขีดจำกัด สู้ของแปลกจากสุสานไม่ได้หรอก

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้ มิน่าล่ะหินที่นายให้ฉันคราวก่อนถึงมีพลังแปลกๆ พอเอามาใช้ อาวุธก็แรงขึ้น... ดูท่า... ฉันคงต้องหาโอกาสไปขุดสุสานบ้างแล้วสินะ..."

เดี๋ยวนะ... พอได้ยินถังซานพูดด้วยสีหน้าจริงจัง หลิงม่อถึงกับชะงัก

บรรลัยแล้ว พระเอกผู้แสนดีโดนพาเสียคนซะแล้ว นายเป็นถึงลูกรักพระเจ้านะเว้ย จะมาทำอาชีพโจรขุดสุสานได้ไง

แต่ดูจากแววตาแล้ว ถังซานไม่ได้ล้อเล่น

"เย้ๆ พี่! ถ้าจะไปขุดเมื่อไหร่ หนีบหนูไปด้วยนะ..."

เสี่ยวอู่นี่ก็ตัวดี ชอบเรื่องวุ่นวายอยู่แล้ว คราวก่อนหลิงม่อพาไปลงหลุมทีหนึ่ง นางก็ติดใจตื่นเต้นใหญ่

พอหลิงม่อสาบานว่าจะไม่พานางไปอีก นางก็งอนตุ๊บป่อง พอเห็นพี่ชายสุดที่รักจะเอาด้วย นางเลยดี๊ด๊า

ถังซานจะปฏิเสธน้องสาวได้ไง ปกติก็ตามใจจนเสียคนอยู่แล้ว

"อืม ฉันต้องวางแผนดีๆ แล้วไปเสี่ยงดวงดู..."

ถังซานตัดสินใจแน่วแน่ พอเห็นอานุภาพของหน้าไม้ดารา เขาก็ทนไม่ไหวแล้ว

เขาเป็นพวกเพอร์เฟกชันนิสต์เรื่องอาวุธลับ ถ้าอาวุธของเขาด้อยกว่าของหลิงม่อ เขาจะไม่มีแต้มต่อเหลือเลย

"อย่าเพิ่งรีบร้อนตัดสินใจน่า คิดว่าขุดสุสานมันง่ายเหมือนปลูกผักเหรอ ของแบบนี้ต้องใช้ประสบการณ์นะเพื่อน แล้วถ้าไม่มีวิชาเฉพาะทาง นายไม่มีทางหาห้องสมบัติเจอหรอก ขุดไปก็เหนื่อยเปล่า ได้แต่ดินเปล่าๆ กลับบ้าน"

หลิงม่อรีบเบรก ไม่ได้จะดูถูกนะ แต่ถังซานไม่มีสกิลด้านนี้จริงๆ

ปกติหลิงม่อจะใช้เนตรซ้อนสแกนหา ถ้ามีของดี เนตรซ้อนจะจับสัมผัสได้ทันที

นี่แหละเคล็ดลับที่ไม่เคยพลาด แต่ถังซานถึงจะมีเนตรปีศาจสีม่วง แต่ถ้าไม่รู้วิธีใช้ ก็มองไม่เห็นหรอก

"วิชาเฉพาะทางเหรอ" ถังซานหูผึ่ง พอตัดสินใจแล้ว เขาก็พร้อมเรียนรู้จากหลิงม่อ

เรื่องนี้หลิงม่อไม่กั๊กอยู่แล้ว ถังซานคือเพื่อนตาย

"ฉันวิจัยมาแล้ว เนตรปีศาจสีม่วงถึงจะเป็นวิชาฝึกทางสายตา แต่ถ้าจะเอามาใช้หาสมบัติ ก็ไม่น่าจะมีปัญหา

เอางี้ ตามฉันมา ฉันจะสอนวิธีใช้เนตรปีศาจสีม่วงสแกนหาสมบัติให้..."

พูดจบ หลิงม่อก็ลากทั้งคู่เข้าห้องพัก เริ่มถ่ายทอดวิชาโจรให้ถังซานอย่างเป็นทางการ

จริงๆ ลึกๆ แล้วเขาก็แอบสะใจนะ ถ้าถังเฮ่ารู้ว่าลูกชายหัวแก้วหัวแหวนโดนเขาลากเข้าวงการโจรขุดสุสาน จะโกรธจนเอาค้อนมาทุบหัวเขาไหมนะ

นึกถึงตอนที่โดนถังเฮ่าไล่ตะเพิดออกจากสุสานบรรพชนสำนักเฮ่าเทียนแล้วแค้นไม่หาย วันหลังจะหลอกถังซานไปขุดสุสานบรรพบุรุษตัวเองซะเลย

ดูซิว่าถังเฮ่าจะกล้าทุบลูกตัวเองไหม ฮิฮิ

[จบแล้ว]