บทที่ 13 - มดจอมพลัง

บทที่ 13 - มดจอมพลัง

ราตรีอันเงียบสงัด นกและสัตว์ป่าที่โฉบผ่านชายป่าดึงดูดสายตา กิ่งต้นสาลี่มีแสงเทพเจ็ดสีจางๆ แต้มอยู่

ดูเหมือนจะมีสัตว์แปลกประหลาดอาศัยอยู่ที่นี่ กวางวิญญาณบุปผาที่ฟุ้งกระจายอยู่ในส่วนลึกของป่าช่างงดงามและเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา

ป่ายามค่ำคืนเงียบสงบมาก แต่ไม่เคยขาดแคลนสัตว์วิญญาณที่เปี่ยมพลัง

สัตว์วิญญาณเหล่านี้ ส่วนใหญ่เป็นสัตว์วิญญาณระดับสิบปีธรรมดา ไม่มีความสามารถในการต่อสู้ที่แข็งแกร่ง

แต่พวกมันนี่แหละ ที่เติมแต่งความงดงามอันเจิดจรัสให้กับป่าแห่งนี้! เพิ่มความลึกลับน่าค้นหา

"อาจารย์! ดูนั่นสิ ตัวอะไรน่ะ?"

ข้างๆ อสรพิษมณฑา ถังซานยังคงดูดซับวงแหวนวิญญาณอยู่ โดยมีสองคนคอยคุ้มกันอยู่ข้างๆ

ตอนนั้นเอง หลิงม่อสังเกตเห็นความเคลื่อนไหวในป่าเขา ดูเหมือนจะมีตัวอะไรสักอย่างที่แข็งแกร่งกำลังใกล้เข้ามาในบริเวณนี้

เสียงเตือนของหลิงม่อ ทำให้อวี้เสี่ยวกังตื่นตัวเต็มที่ พยายามเพ่งมองไปทางทิศที่หลิงม่อชี้

เขาไม่เห็นสิ่งที่หลิงม่อพูด แต่สัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของสิ่งนั้น

"เสี่ยวซานยังดูดซับวงแหวนไม่เสร็จ การดูดซับวงแหวนอันตรายมาก ห้ามถูกขัดจังหวะเด็ดขาด! ฉันจะไปล่อมันเอง เธอก็เฝ้าเสี่ยวซานอยู่ที่นี่..."

อวี้เสี่ยวกังลากสังขารที่หนักอึ้ง ใบหน้าซีดเผือดพูดขึ้น

เจ้านั่น ดูเหมือนจะเปิดทางออกมาจากผนังหินภูเขา บุกตรงมาทางนี้อย่างดุดัน

เนตรซ้อนทำงาน อาศัยแสงจันทร์อันน้อยนิด หลิงม่อเห็นสัตว์ยักษ์สูงห้าเมตรตัวหนึ่งอย่างชัดเจน

"เดี๋ยวนะ! นั่นมันมดเหรอ? ขุนพระ มดบ้านไหนตัวใหญ่ขนาดนี้?"

พอเห็นที่มาที่ไปของอีกฝ่ายชัดๆ หลิงม่อก็ตะลึง สมกับเป็นโต้วหลัวต้าลู่ แม้แต่มดก็ยังตัวใหญ่ได้ขนาดนี้

พอได้ยินคำบรรยายของหลิงม่อ สีหน้าของอวี้เสี่ยวกังก็เคร่งเครียดยิ่งขึ้น

"มดเหรอ? ลักษณะเป็นยังไง?"

เดิมทีเขาคิดจะไปล่อมันเอง แต่ตอนนี้อวี้เสี่ยวกังเริ่มลังเล!

"ขาหน้าของมันใหญ่มาก ยาวตั้งสามเมตร แถมแรงเยอะสุดๆ แค่งัดเบาๆ ก็เปิดช่องหินภูเขาข้างหน้าได้เลย!

ดูท่าทาง น่าจะเป็นสัตว์วิญญาณสายพละกำลัง พลังป้องกันก็ดูไม่เลวเลย มีเกราะสีทองคลุมทั้งตัว..."

"อะไรนะ? เป็นมันงั้นเหรอ?"

อวี้เสี่ยวกังได้ยินก็หน้าถอดสี นึกไม่ถึงว่าป่าล่าวิญญาณเล็กๆ แห่งนี้ จะมีสัตว์แปลกประหลาดแบบนี้อยู่ด้วย

"อาจารย์ อาจารย์รู้เหรอครับว่ามันคือตัวอะไร?"

"มดจอมพลัง! เป็นสายพันธุ์ที่หายากมาก จุดเด่นคือเขาที่ทรงพลังและขาหน้าทั้งสองข้างนั้น

ในบรรดาสัตว์วิญญาณ ถ้าพูดถึงสายพละกำลัง ไม่มีสัตว์วิญญาณตัวไหนสั่นคลอนตำแหน่งของมันได้ง่ายๆ!

แถมมันไม่ได้มีดีแค่แรงเยอะ ความเร็วก็ไม่ช้า ที่น่ากลัวกว่าคือเกราะป้องกันที่แข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้า ทำให้ร่างกายของมันสมบูรณ์แบบ..."

อวี้เสี่ยวกังค่อยๆ อธิบาย หลิงม่อเองก็ตระหนักถึงความร้ายแรงของปัญหา

มดจอมพลังค่อยๆ เข้ามาใกล้ ห่างจากพวกเขาแค่ห้าสิบเมตร ระยะนี้! ถ้าคิดจะหนี ก็หนีได้ทุกเมื่อ

แต่... พวกเขาหนีไม่ได้ เพราะถังซานยังดูดซับวงแหวนอยู่ ขืนหนีไปตอนนี้ ก็เท่ากับส่งถังซานไปตาย

"ฉันจะไปล่อมันเอง เธอเฝ้าอยู่ที่นี่ห้ามขยับ! รอเสี่ยวซานดูดซับวงแหวนเสร็จ พวกเธอสองคนรีบหนีไปเลย ไม่ต้องห่วงฉัน..."

อวี้เสี่ยวกังลากสังขารจะไปล่อมดจอมพลัง แต่คาดไม่ถึงว่า หลิงม่อจะค่อยๆ ลุกขึ้นยืน

"อาจารย์ ให้ผมจัดการเอง!"

คำพูดนี้ทำเอาอวี้เสี่ยวกังตกใจ "เธอพูดบ้าอะไร? เธอไม่มีแม้วงแหวนที่หนึ่ง ไปเจอกับมดจอมพลังตอนนี้ ก็เหมือนเอาไม้ซีกไปงัดไม้ซุง ไม่เจียมตัว!"

"อาจารย์ อาจารย์ลืมแล้วเหรอ! เมื่อกี้ใครเป็นคนจัดการอสรพิษมณฑา..."

หลิงม่อยิ้มบางๆ เหมือนกำลังพูดเรื่องปกติธรรมดา

ตอนนั้นเอง อวี้เสี่ยวกังถึงนึกขึ้นได้ ถึงวิธีการที่หลิงม่อจัดการกับอสรพิษมณฑาเมื่อครู่

"เธอมั่นใจจริงๆ เหรอ?"

อวี้เสี่ยวกังไม่อยากให้เด็กคนหนึ่งไปเสี่ยง แต่เห็นหลิงม่อมุ่งมั่นขนาดนี้ เขาเลยลังเล

"อาจารย์ วางใจเถอะ! ต่อให้สู้ไม่ได้ ผมก็หนีได้ ถ่วงเวลาสักพักน่าจะไม่มีปัญหา..."

พูดจบ ไม่รอให้อวี้เสี่ยวกังตอบรับ หลิงม่อก็หายวับเข้าไปในป่า

วิชาลับสำนักถังทำงานทันที ตอนนี้... หลิงม่อไม่จำเป็นต้องซ่อนเขี้ยวเล็บแล้ว ทันทีที่ใช้วิชาเคลื่อนไหวดั่งเงาพราย หลิงม่อก็พุ่งทะลุป่าอย่างรวดเร็ว

ขึ้นไปอยู่บนต้นไม้ใหญ่ รอคอยการมาถึงของมดจอมพลังอย่างเงียบเชียบ

"ได้เวลาล่าแล้ว! เจอกันถือเป็นวาสนา ในเมื่อมาแล้ว ก็จงมาเป็นวงแหวนวิญญาณวงแรกของฉันซะเถอะ!"

สายตาล็อคเป้า เปิดเนตรซ้อน หลิงม่อขโมยคุณสมบัติทั้งหมดของมดจอมพลังทันที

ผิวหนังเริ่มมีเกราะแข็งปกคลุม พลังมหาศาลไหลเข้าสู่ร่างกาย พุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดในชั่วพริบตา

สัมผัสถึงพลังอันรุนแรงที่ปะทะในร่างกาย หลิงม่อไม่เคยรู้สึกถึงพลังที่พลุ่งพล่านขนาดนี้มาก่อน

"พลังน่ากลัวชะมัด สมกับเป็นราชาสายพละกำลัง มดจอมพลังตัวนี้ ถ้าพัฒนาถึงขั้นบรรพบุรุษได้ ต้องเป็นราชันย์แห่งพละกำลังตัวจริงแน่ๆ"

แสงเทพห้าสีหมุนวนอย่างรวดเร็ว เสริมแกร่งคุณสมบัติทั้งหมดที่หลิงม่อขโมยมา ทั้งพละกำลัง พลังป้องกัน และความเร็ว ต่างก็เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

ตอนนี้ ความแข็งแกร่งของเขาพุ่งขึ้นถึงขีดสุด ถ้าอยากจะทะลุขีดจำกัด ต้องหาวงแหวนวิญญาณมาเสริม

นักล่าใต้เงามือดยืนประจำที่แล้ว แสงไฟจากกองไฟในระยะไกลเห็นได้ชัดเจน มดจอมพลังดูเหมือนจะมุ่งหน้าไปทางแสงไฟนั่น

ขณะที่มันค่อยๆ เข้ามาใกล้ ทันใดนั้นก็พบว่า มีคนกระโดดลงมาจากกลางอากาศ ชกหมัดหนักๆ ใส่หัวอันแข็งแกร่งของมันเต็มแรง

ความเจ็บปวดแล่นพล่าน มดจอมพลังโกรธจัด เหวี่ยงขาหน้าหมายจะฉีกคนที่ลอบกัดมันให้เป็นชิ้นๆ

แต่คิดไม่ถึงว่า หลังจากหลิงม่อลอบโจมตีไปหนึ่งหมัด ก็เร่งความเร็วทันที ใช้วิชาเคลื่อนไหวดั่งเงาพรายหลบการโจมตีของมดจอมพลัง แล้วทิ้งระยะห่างออกมา

"ฮิฮิ เจ้ามดน้อย! ฉันอยู่นี่ มาจับฉันสิ!"

สิ้นเสียง มดจอมพลังก็กระโจนเข้าใส่ ฟาดลงบนพื้นที่ที่หลิงม่อเคยยืนอยู่อย่างแรง

แผ่นดินสะเทือน พื้นดินยุบเป็นหลุมใหญ่ ก้อนหินแตกกระจุยเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

"เชี่ย! โหดชะมัด..."

การโจมตีกะทันหันเกือบทำเอาหลิงม่อโดนดี ดีที่ความเร็วของมันไม่มาก ไม่งั้นเมื่อกี้หลิงม่อคงเจ็บหนัก

บุกตรงๆ ไม่ได้ผล หมัดลอบโจมตีเมื่อกี้ของหลิงม่อ แทบไม่สร้างความเสียหายให้มันเลย เพื่อไม่ให้โดนมันเกาะติด หลิงม่อรีบทิ้งระยะห่าง ใช้วิชาเคลื่อนไหวดั่งเงาพรายเปลี่ยนทิศทางไปเรื่อยๆ หาจังหวะ

มดจอมพลังโจมตีพลาดต่อเนื่อง โกรธจัด หมายหัวไอ้มนุษย์บ้านี่ จะต้องฉีกมันเป็นชิ้นๆ ให้ได้

"ลูกดอกแขนเสื้อไร้เสียงดูเหมือนจะทำอะไรมันไม่ได้ อาศัยแค่แรงปะทะกับมันตรงๆ ก็เท่ากับรนหาที่ตาย จะทำยังไงดีนะ?"

เอาแต่หลบ หลิงม่อพยายามหาโอกาส แต่มดจอมพลังตัวนี้เก่งเกินไป ร่างกายไม่มีจุดอ่อนเลย

ถึงหลิงม่อจะขโมยพลังและเกราะของมันมา แต่... ด้วยเลเวลของหลิงม่อตอนนี้ ไม่สามารถดึงความสามารถเหล่านี้ออกมาใช้ได้เต็มที่

ดังนั้น... ลองบุกไปหลายที หลิงม่อก็ตกเป็นรอง แต่ยังดีที่เขาทำอะไรมดจอมพลังไม่ได้ มดจอมพลังก็ทำอะไรเขาไม่ได้เหมือนกัน

"ไม่มีจุดอ่อนเลยเหรอ?"

เปลี่ยนทิศทางอย่างรวดเร็ว หลิงม่อค่อยๆ สังเกต ใช้ทั้งลูกดอกแขนเสื้อและวิชาพิษสำนักถัง งัดทุกวิชาออกมาใช้ ก็ยังจัดการมดจอมพลังตัวนี้ไม่ได้

ขืนยื้อต่อไปคงไม่ดี พลังวิญญาณเขามีน้อย ถ้าลากยาว พลังวิญญาณหมดเกลี้ยงแน่

[จบแล้ว]