บทที่ 720 - ทวีปจื่อหง แอบข้ามอาณาจักรเต๋า

บทที่ 720 - ทวีปจื่อหง แอบข้ามอาณาจักรเต๋า

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

เมื่อได้ยินเสียงชราภาพ หานอี้จิตใจสงบ ตอบกลับอย่างนอบน้อม "ผู้น้อยพร้อมแล้วขอรับ!"

อันที่จริง

ความคาดหวังของเขาที่มีต่อ 'เก้าเคล็ดหลอมเถ้าธุลี' ในตอนนี้ไม่ได้สูงนัก

กลับกัน การฆ่าฟันอย่างบ้าคลั่งในโลกภารกิจก่อนหน้านี้ ต่างหากที่ทำให้เขาได้รับประโยชน์มหาศาล

หลังจากผลงานถึง 100 แต้ม ศัตรูที่เขาเจอก็ล้วนเป็นระดับวิถีภายนอก ในจำนวนนั้น เขาฆ่าวิถีภายนอกไปหลายร้อยตน ผ่านโลกภารกิจไป 21 โลก และพ่ายแพ้อย่างยับเยินไป 181 ครั้ง

จึงเป็นที่มาของบทสรุปผลงาน ชนะ 121 แพ้ 181

ประสบการณ์การต่อสู้กับวิถีภายนอกถึง 202 ครั้งนี้ คือสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดที่เขาได้รับจากการเข้าสู่ซากโบราณสถานเถ้าธุลีในครั้งนี้

ก่อนหน้านี้ ประสบการณ์การต่อสู้กับวิถีภายนอกของเขามีน้อยมาก การทดสอบครั้งนี้ได้ช่วยอุดช่องโหว่ในด้านนี้ ซึ่งเป็นสิ่งที่หาได้ยากยิ่ง

สิ้นเสียง คัมภีร์อันลึกลับบทหนึ่งก็ไหลบ่าเข้ามาในจิตใจของเขา คัมภีร์บทนี้มีอักขระประมาณเก้าพันตัว แต่ละตัวล้วนลึกล้ำพิสดาร

[เก้าเคล็ดหลอมเถ้าธุลี]

สิ่งที่ทำให้หานอี้ตกตะลึงคือ คัมภีร์บทนี้แตกต่างจากวิชาการหลอมสร้างอาวุธที่เขาเข้าใจอย่างสิ้นเชิง หรือจะพูดว่า มันเหนือขอบเขตของการหลอมสร้างอาวุธไปไกลโข

นี่คือวิชาที่ไม่เพียงแต่หลอมสร้างอาวุธ แต่ยังสามารถหลอมสร้างร่างกายได้ด้วย และเมื่อฝึกฝนไปจนถึงที่สุด ถึงขั้นสามารถหลอมรวมอาวุธเข้าสู่ร่างกาย ให้ร่างกายและอาวุธผสานเป็นหนึ่งเดียวกัน

หานอี้คาดเดาว่า หากเป็นเทียนจุนระดับสูงสุด หลอมสร้างศาสตราเทพบรรพกาลระดับสูงสุดเก้าชิ้น แล้วเก็บเข้าสู่ร่างกาย จะทำให้พลังการต่อสู้เหนือกว่าเทียนจุน ต่อกรกับผู้ก้าวสู่การหลุดพ้นครึ่งก้าวได้

บางที นี่อาจเป็นเหตุผลที่ทำให้ภูเขาเถ้าธุลีในอดีตกล้าเผชิญหน้ากับวังมารบรรพกาล

หานอี้นึกถึงหอกเทพเยว่กวงที่ตนครอบครอง แววตาเป็นประกาย หากเขาสามารถหลอมรวมศาสตราเทพจุนโบราณเล่มนี้เข้าสู่ร่างกายได้ตั้งแต่ระดับไร้ประมาณ ก็จะเท่ากับครอบครองพลังระดับเทพจุนในทางอ้อม นี่อาจเป็นทางลัดที่เร็วที่สุดที่จะทำให้เขามีพลังระดับเทียนจุน

และนอกจากหอกเทพเยว่กวงแล้ว เขายังมีขวานเทพเทาซื่อ ศาสตราเทพระดับไร้ประมาณขั้นสูงสุดเล่มนี้ เขาเพิ่งจะดึงอานุภาพของมันออกมาได้เพียงส่วนเล็กน้อย หากใช้เก้าเคล็ดหลอมเถ้าธุลีหลอมรวมมันเข้าสู่ร่างกาย อาศัยร่างกายเผ่าเทพขอบเขตไร้ประมาณ บวกกับการเสริมพลังจากขวานเทพเทาซื่อ หานอี้อาจจะสามารถต่อกรกับระดับผสานเต๋าได้ด้วยพลังเพียงระดับไร้ประมาณขั้นกลาง

นี่จะเป็นการยกระดับพลังการต่อสู้ในปัจจุบันของเขาอย่างมหาศาล

จากนั้น หานอี้เก็บความฟุ้งซ่านทั้งหมด ทุ่มเทสมาธิทำความเข้าใจกับมรดกที่ได้รับ ผ่านไปหนึ่งเดือนเต็ม เขาถึงจะทำความเข้าใจมรดกนี้ได้อย่างถ่องแท้

และส่วนที่เขาเข้าใจได้อย่างถ่องแท้ มีเพียงประมาณ 12% ของมรดกทั้งหมด นี่เป็นสิ่งที่ถูกกำหนดโดยระดับพลังปัจจุบันและสถานะเต๋าจื่อแห่งภูเขาเถ้าธุลี

อย่างไรก็ตาม ด้วยหน้าต่างความชำนาญ เขามั่นใจว่าจะสามารถฝึกฝนวิชานี้จนถึงฉบับสมบูรณ์ได้ เหมือนกับตอนที่ฝึกฝนคัมภีร์หมื่นโลกันตร์

หนึ่งเดือนต่อมา

หลังจากหานอี้รับมรดกเก้าเคล็ดหลอมเถ้าธุลีเสร็จสิ้น ก็พบว่าตัวเองมายืนอยู่ที่ขอบหมอก เบื้องหน้าคือหมอกหนาทึบไร้ขอบเขตที่ปกคลุมพื้นที่แกนกลางของซากโบราณสถาน เขาเหลือบไปเห็นผู้ฝึกตนขอบเขตผลแห่งเต๋าท่านหนึ่งพุ่งมาจากทางขวาหลัง มาหยุดที่ขอบหมอก ตรวจสอบครู่หนึ่ง แล้วก็ตัดสินใจก้าวเข้าไปในหมอกอย่างเด็ดเดี่ยว มุ่งหน้าสู่มรดกของซากโบราณสถาน

เขาจิตใจไหววูบ จากนั้นก็หันหลังเดินออกจากซากโบราณสถาน

ซากโบราณสถานเถ้าธุลีแห่งนี้ ในเมื่อเขาได้มรดกมาแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องรั้งอยู่อีก

ออกจากซากโบราณสถาน เขายืนรออยู่ในความโกลาหลใกล้ๆ รอให้ร่างอวตารขอบเขตเต๋าทั้งหกที่ทิ้งไว้ที่ทวีปตี้เสวียนตามมาสมทบ จากนั้นก็พาร่างอวตารทั้งหก มุ่งหน้าไปยังรอยต่อระหว่างอาณาจักรเต๋ามารบรรพกาลและอาณาจักรเต๋าบรรพชนเทพตามแผนดารา

จะว่าไปแล้ว

เพราะซากโบราณสถานเถ้าธุลี เวลาที่เขาเสียไปจึงไม่ถือว่านานนัก รวมๆ แล้วก็แค่ยี่สิบปี ในจำนวนนี้เก้าส่วนเป็นเวลาที่เขาเก็บตัวฝึกฝนในทวีปตี้เสวียนเพื่อหลอมรวมศิลาเต๋าจ้งเสวียน ส่วนเวลาที่เหลือคือการผ่านโลกวัฏฏะกว่าสามร้อยโลกในแกนกลางของซากโบราณสถาน

ทว่า ในช่วงเวลายี่สิบปีสั้นๆ นี้ พลังการต่อสู้ของเขาได้เกิดการเปลี่ยนแปลงแบบก้าวกระโดด

ตอนที่เข้าสู่อาณาจักรเต๋ามารบรรพกาล เขายังเป็นเพียงขอบเขตไร้ประมาณขั้นต้น แต่ตอนที่จากไปนี้ เขาไม่เพียงเลื่อนขั้นเป็นขอบเขตไร้ประมาณขั้นกลาง แต่ยังมีประสบการณ์การต่อสู้กับผู้ฝึกตนระดับวิถีภายนอกอย่างโชกโชน และยังได้รับมรดกสูงสุดของภูเขาเถ้าธุลี เก้าเคล็ดหลอมเถ้าธุลี

เรียกได้ว่ากอบโกยผลประโยชน์กลับไปเต็มไม้เต็มมือ

ด้วยการชี้ทางจากแผนดาราโกลาหล บวกกับความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้น การเดินทางต่อจากนี้จึงราบรื่นมาก เขาเจอกับการดักปล้นฆ่าระดับขอบเขตผลแห่งเต๋าไม่กี่ครั้ง แต่ก็จัดการได้อย่างง่ายดาย

แม้เขาจะมีพลังพอฟัดพอเหวี่ยงกับวิถีภายนอก แต่ก็ไม่อยากเจอกับการดักปล้นระดับวิถีภายนอก ซึ่งโชคดีที่เป็นไปตามหวัง

การที่ระดับวิถีภายนอกจะมาเป็นโจรผู้บำเพ็ญเพียรในความโกลาหลนั้นหาได้ยากยิ่ง ยอดฝีมือระดับนี้สามารถก่อตั้งขุมกำลังได้สบายๆ

ยี่สิบห้าปีต่อมา

เรือเต๋าที่มีความเร็วเทียบเท่าระดับขอบเขตผลแห่งเต๋าขั้นสูงสุดลำหนึ่ง หยุดลงกะทันหันในความโกลาหล

เงาร่างเก้าสายเดินลงมาจากเรือเต๋า นอกจากหานอี้แล้ว อีกแปดร่างล้วนเป็นร่างอวตารหมื่นยมโลกของเขา ในจำนวนนี้มีหกตนที่ใช้รองรับร่างอวตารไร้ระเบียบ อีกสองตนคือโจรผู้บำเพ็ญเพียรที่เขาเจอระหว่างทางหลังจากออกจากทวีปตี้เสวียน จับตัวได้แล้วเปลี่ยนสภาพมา สองตนนี้เป็นระดับขอบเขตผลแห่งเต๋า ส่วนพวกร่างอวตารระดับขอบเขตเต๋าก้าวแรก เขาจับโยนเข้าไปในโลกแห่งเต๋าของร่างอวตารอื่นๆ

หานอี้โบกมือเก็บเรือเต๋า มองไปข้างหน้า เบื้องหน้ามีทวีปขนาดมหึมาลอยคว้างอยู่ในความโกลาหล

ข้างกายเขา ชายวัยกลางคนระดับขอบเขตเต๋าก้าวแรกขั้นสูงสุดนามว่า หลี่ซาน มองทวีปเบื้องหน้าแล้วอธิบาย

"ท่านจ้าววิญญาณ ที่นี่คือ 'ทวีปจื่อหง' (ทวีปสายรุ้งม่วง) ที่ระบุไว้ในแผนดาราขอรับ"

"บนทวีปจื่อหง มีขุมกำลังระดับเทียนจุนสูงสุดตั้งอยู่ นามว่า 'ตำหนักเต๋าจื่อหง' เจ้าตำหนักแห่งนี้เป็นเทียนจุนระดับสูงสุด พลังแข็งแกร่งมาก"

"ตำแหน่งที่ตั้งของทวีปจื่อหงสำคัญมาก เพราะทวีปนี้ครอบครองช่องทางเชื่อมต่อระดับอาณาจักรเต๋าระหว่างอาณาจักรเต๋ามารบรรพกาลและอาณาจักรเต๋าบรรพชนเทพ"

"หากเป็นเทียนจุน ย่อมผ่านเข้าออกได้ตามใจชอบ แต่ถ้าต่ำกว่าเทียนจุน ต้องจ่ายค่าผ่านทางเป็นผลึกเต๋าจำนวนมหาศาล ถึงจะผ่านไปได้"

"นี่คือช่องทางเชื่อมต่อระดับอาณาจักรเต๋าที่ใกล้เราที่สุด หากจะไปช่องทางที่สอง ต้องใช้เวลาเพิ่มอีกสามสิบปี"

หานอี้พยักหน้าเบาๆ

ตอนที่เขาตามภูเขาหมออูข้ามผ่านหลายอาณาจักรเต๋า นอกจากในอาณาจักรเต๋าล่วนกู่ที่ต้องระวังตัว ในอาณาจักรเต๋าอื่นๆ แทบจะพุ่งชนฝ่าไปตรงๆ

ส่วนทวีปจื่อหง เขาไม่มีความทรงจำ

สาเหตุอาจเป็นเพราะภูเขาหมออูไม่ได้ใช้ช่องทางนี้ หรือไม่ก็ทวีปจื่อหงตรวจพบภูเขาหมออูแล้วรีบเปิดทางให้ ไม่กล้าขวาง

แต่ตอนนี้เขาไม่มีขุมกำลังใหญ่หนุนหลัง ภายนอกดูเป็นเพียงผู้ฝึกตนขอบเขตผลแห่งเต๋า การจะผ่านที่นี่ หากไม่อยากอ้อมไกล ก็ต้องจ่ายเงิน

หานอี้พยักหน้า เดินมุ่งหน้าสู่ทวีปจื่อหง ตลอดทางมานี้เขาได้ของดีจากพวกโจรไม่น้อย การจ่ายค่าผ่านทางไม่น่าจะมีปัญหา

เมื่อเข้าสู่ทวีปจื่อหง หานอี้สืบข่าวดู ก็รู้กฎของทวีปจื่อหง ขอบเขตเต๋าที่จะผ่านทาง ขั้นต่ำต้องจ่ายหนึ่งหมื่นผลึกเต๋า ถ้าเป็นขอบเขตผลแห่งเต๋า ต้องจ่ายหนึ่งแสนผลึกเต๋า

ได้ยินดังนั้น หานอี้ก็ขมวดคิ้ว ไม่ใช่เพราะจำนวนผลึกเต๋า แต่เป็นเพราะการจะผ่านช่องทางเชื่อมต่อ ภายในโลกแห่งเต๋า ห้ามซ่อนผู้ฝึกตนที่มีระดับเดียวกันหรือสูงกว่าผู้ผ่านทางเอาไว้

ตลอดทางมานี้ ร่างอวตารหมื่นยมโลกของหานอี้เพิ่มจำนวนเป็น 117 ตน เขาต้องปล่อยร่างอวตารเหล่านี้ออกมาทั้งหมดเพื่อผ่านด่าน

และในจำนวนนี้ มีถึงเจ็ดสิบกว่าตนที่เป็นผู้ไร้ระเบียบ ไม่ใช่แค่เทพมารโกลาหล ยังมีผู้ทวนวิถี ผู้สังเวยวิถี ตัวตนที่วิถีแห่งการแสวงหาปกติไม่ยอมรับ

หากผู้ไร้ระเบียบเหล่านี้มาปรากฏตัวที่ทวีปจื่อหง อย่าว่าแต่จะผ่านช่องทางเลย คงจะมีคนรีบมาล้อมปราบ ฆ่าล้างบางรวมถึงหานอี้ผู้เป็นจ้าววิญญาณด้วย

นี่แหละคือปัญหาใหญ่ที่สุด

เขาเปลี่ยนร่างอวตารมาตั้งมากมาย ร่างอวตารเหล่านี้คือกำลังหลักในการเพิ่มระดับพลังของเขา เขาไม่อาจทิ้งขว้างได้ หากทิ้งไว้ที่อาณาจักรเต๋ามารบรรพกาล แล้วเขาออกจากอาณาจักรเต๋านี้ไป ก็จะขาดการติดต่อ ต่อให้มีค่าความชำนาญมากแค่ไหน ก็ไม่มีประโยชน์กับเขา

ความคิดแล่นเร็ว หานอี้ตัดสินใจแล้วว่า จะไม่ทำตามกฎของตำหนักเต๋าจื่อหง เดินตามช่องทางปกติไม่ได้

สัมผัสได้ถึงความคิดของเขา หลี่ซานกล่าวเสียงต่ำ อธิบายว่า:

"พื้นที่เชื่อมต่ออาณาจักรเต๋าที่ทวีปจื่อหงครอบครองอยู่นั้นกว้างใหญ่มาก มักจะมีช่องทางใหม่ๆ เกิดขึ้นเป็นครั้งคราว ช่องทางเหล่านี้แม้จะไม่ใหญ่ และอาจคงอยู่ได้แค่หลายสิบหรือร้อยปี แต่การผ่านทางก็ไม่มีปัญหา"

"ประเด็นสำคัญคือ ผู้ฝึกตนที่ใช้ช่องทางเหล่านี้ ส่วนใหญ่เป็นพวกที่เปิดเผยตัวตนไม่ได้ ดังนั้นจึงไม่มีการตรวจสอบว่าในโลกแห่งเต๋าซ่อนใครไว้หรือไม่"

"บนทวีปจื่อหง มักจะมีคนขายโควตาเพื่อใช้ช่องทางชั่วคราวแบบนี้อยู่บ่อยๆ"

หานอี้ฟังแล้วก็เข้าใจทันที

หลี่ซานเป็นร่างอวตารที่แข็งแกร่งที่สุดที่เขาเปลี่ยนสภาพมาจนถึงตอนนี้ มีความรู้เกี่ยวกับอาณาจักรเต๋ามารบรรพกาลอย่างลึกซึ้ง ในฐานะร่างอวตารหมื่นยมโลก ย่อมไม่โกหกเขา

ส่วนช่องทางชั่วคราว พูดง่ายๆ ก็คือ 'การลักลอบข้ามแดน'

การลักลอบแบบนี้ เหมาะกับผู้ฝึกตนที่ต้องการปิดบังสถานะที่สุด สำหรับหานอี้ในตอนนี้ ถือว่าเหมาะสมที่สุด

เขามองหลี่ซาน กล่าวว่า "ในเมื่อเจ้ารู้เรื่องทวีปจื่อหงดี เช่นนั้นเจ้าก็ออกหน้าไปซื้อโควตาผ่านทางช่องทางชั่วคราวมา เอามาเก้าที่"

หลี่ซานรับคำ สีหน้าเคร่งขรึม "จ้าววิญญาณวางใจ หลี่ซานจะทำให้สำเร็จ"

จากนั้น หานอี้เช่าถ้ำที่พัก ให้ร่างอวตารบางตนที่เก็บเข้าโลกแห่งเต๋าไม่ได้ พักอยู่ในถ้ำ

ตลอดยี่สิบกว่าปีมานี้ เขาให้ร่างอวตารขอบเขตเต๋าทั้งหมดเริ่มเปลี่ยนมาฝึกฝนเก้าเคล็ดหลอมเถ้าธุลี จนฝึกมาถึงเคล็ดที่ห้า ซึ่งเทียบเท่าระดับขอบเขตผลแห่งเต๋า

เก้าเคล็ดหลอมเถ้าธุลี ต่ำกว่าขอบเขตเต๋าฝึกได้สามเคล็ดแรก เข้าสู่ขอบเขตเต๋าถึงจะฝึกสามเคล็ดกลางได้ และต้องระดับเทียนจุนขึ้นไป ถึงจะฝึกสามเคล็ดหลังได้

มรดกที่หานอี้ได้รับ จริงๆ แล้วมีถึงแค่ระดับเคล็ดที่สี่ ซึ่งระดับนี้ ในปีที่ห้า ด้วยความช่วยเหลือจากค่าความชำนาญของร่างอวตารขอบเขตเต๋าเกือบร้อยตน เขาก็ฝึกสำเร็จแล้ว ในอีกสิบห้าปีต่อมา เขาอาศัยค่าความชำนาญมหาศาล เติมเต็มวิชานี้จนถึงเคล็ดที่ห้า

เก้าเคล็ดหลอมเถ้าธุลีขั้นที่ห้า ตามการประเมิน ก็เพียงพอที่จะเริ่มหลอมรวมขวานเทพเทาซื่อได้เบื้องต้น แต่การหลอมรวมต้องใช้เวลา หานอี้ในเป้าหมายนี้ ก็เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น

หนึ่งเดือนต่อมา

หลี่ซานกลับมา แจ้งหานอี้ว่าได้ซื้อโควตาผ่านช่องทางชั่วคราวเก้าที่นั่งผ่านช่องทางลับเรียบร้อยแล้ว

เจ็ดวันให้หลัง หานอี้คืนถ้ำที่พัก โดยมีหลี่ซานนำทีม เขาปะปนอยู่ในกลุ่มเก้าคน ออกจากด้านหลังทวีปจื่อหง เข้าสู่ความโกลาหล มุ่งหน้าไปยังจุดนัดพบ

สามวันต่อมา พวกเขาถึงจุดนัดพบ ที่นี่คือ 'แถบดาวโกลาหล' ซึ่งเกิดจากเศษซากดวงดาวจำนวนนับไม่ถ้วนกระจัดกระจายกลายเป็นพื้นที่รกร้าง

ในแถบดาวโกลาหล หานอี้พบผู้ดูแลการ 'ลักลอบ' ครั้งนี้ และพบว่ามีผู้ฝึกตนระดับวิถีภายนอกถึงสองคน ทำให้เขาต้องระมัดระวังตัวขึ้นมา

มิน่าถึงกล้าหากินใต้จมูกตำหนักเต๋าจื่อหง รับจ้างพาคน 'ลักลอบ' พลังระดับวิถีภายนอกนี่เองที่เป็นหลักประกัน

ต้องรู้ว่า ความโกลาหลเต็มไปด้วยความวุ่นวายไร้ระเบียบ ทำอาชีพ 'พาคนลักลอบ' แบบนี้ ถ้าไม่มีพลังสยบ จะต้องมีคนกล้าพลิกลิ้นกลางทาง เปลี่ยนจากลูกค้าเป็นโจรแน่นอน

แน่นอน สำหรับผู้ลักลอบ ก็เป็นการเสี่ยงดวงเช่นกัน

หลี่ซานนำของยืนยันและแหวนเต๋าที่เตรียมไว้ล่วงหน้า ภายในแหวนบรรจุผลึกเต๋าค่าผ่านทางของทั้งเก้าคน ส่งให้กับขอบเขตผลแห่งเต๋าที่เข้ามารับเรื่อง

ขอบเขตผลแห่งเต๋านับจำนวนเสร็จ พยักหน้า แล้วจัดให้ทั้งเก้าคนไปรอในที่แห่งหนึ่ง

เวลาผ่านไป มีขอบเขตเต๋าทยอยมารวมตัวกันมากขึ้นเรื่อยๆ บางคนใช้อาวุธเต๋าพิเศษปกปิดตัวเอง ไม่เพียงแต่กลิ่นอาย แม้แต่รูปลักษณ์ก็ถูกปิดกั้นการตรวจสอบ

คนเก็บเงินระดับขอบเขตผลแห่งเต๋าไม่ได้ว่าอะไร ดูเหมือนจะชินกับภาพแบบนี้ เขาแค่เก็บเงิน ไม่สนว่าคนที่จะลักลอบมีสถานะอะไร

ผ่านไปสองชั่วยามเต็ม ขอบเขตผลแห่งเต๋าที่เก็บเงินก็หันมาบอกทุกคน "ตามมา"

จากนั้น เขาก็เหาะนำหน้าออกจากแถบดาวโกลาหล มุ่งสู่ความโกลาหลภายนอก

หานอี้สังเกตเห็นว่า วิถีภายนอกสองคนที่ปรากฏตัวตอนแรก หายตัวไปแล้ว น่าจะจากไปแล้ว

เขากวาดสายตามองรอบๆ พบว่ามีคนนำทางแค่ขอบเขตผลแห่งเต๋าคนเดียว ผู้ที่ตามหลังมานอกจากกลุ่มหานอี้เก้าคน ยังมีขอบเขตเต๋าอีกประมาณสามสิบกว่าคน ส่วนใหญ่ปิดบังกลิ่นอาย

ผู้ฝึกตนเหล่านี้ รวมกลุ่มหานอี้ด้วย แบ่งเป็นเจ็ดกลุ่มย่อย ต่างฝ่ายต่างทิ้งระยะห่าง ระแวดระวังซึ่งกันและกัน

ผ่านไปสามวัน ขอบเขตผลแห่งเต๋าผู้นั้นก็ค่อยๆ หยุดลง เขาชี้ไปที่พื้นที่มืดมิดเบื้องหน้า กล่าวเสียงขรึม:

"ข้างหน้า ด้วยความเร็วเมื่อครู่ อีกหนึ่งเค่อ (15 นาที) ก็จะถึงช่องทาง"

"ทุกท่าน ระยะทางที่เหลือ ต้องไปกันเองแล้ว"

"ขอลาตรงนี้"

สิ้นเสียง ขอบเขตผลแห่งเต๋าผู้นั้นก็หันหลังกลับ เร่งความเร็วชั่วพริบตาจนถึงระดับวิถีภายนอก หายวับไปต่อหน้าต่อตาทุกคน

มีขอบเขตผลแห่งเต๋าท่านหนึ่งทำท่าจะลงมือสกัดกั้น แต่ลังเลไปชั่วขณะ ทำให้เสียจังหวะ สุดท้ายต้องยอมแพ้อย่างเจ็บใจ

คนเจ็ดกลุ่มย่อย ไม่พูดพร่ำทำเพลง ต่างเร่งความเร็วพุ่งตรงไปข้างหน้า

สำหรับคนนำทางระดับขอบเขตผลแห่งเต๋าเมื่อครู่ ภารกิจของพวกเขาเสร็จสิ้นแล้ว

ช่องทางชั่วคราวนี้เมื่อถูกเปิดเผย ก็จะไม่มีการค้าขายรอบสอง

แต่สำหรับเจ็ดกลุ่มย่อยที่ต้องการลักลอบข้ามแดน อันตรายเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น

ในวินาทีนี้ หานอี้ไม่ซ่อนความสามารถอีกต่อไป ร่างกายไหววูบ ผสานวิชาเต๋าไร้รอยและวิชาเทพโลกจริงไร้ประมาณ ดันความเร็วของตนพุ่งทะยานสู่ระดับวิถีภายนอก

แสงสีทองวูบไหว เขาพุ่งนำหน้าไปก่อนเพื่อน มุ่งตรงไปยังช่องทางที่ขอบเขตผลแห่งเต๋าชี้บอก

แต่สิ่งที่ทำให้เขาตกใจคือ ในบรรดาเจ็ดกลุ่มนี้ กลับมีเงาร่างสองสาย พุ่งตามมาติดๆ ด้วยความเร็วที่ทัดเทียมกับเขา และกลิ่นอายที่จงใจปล่อยออกมาในขณะนี้ ก็ทำให้เขารู้สึกหวาดหวั่น

วิถีภายนอก

ในกลุ่มผู้ร่วมทางลักลอบครั้งนี้ มีผู้ฝึกตนระดับวิถีภายนอกแฝงตัวมาด้วยถึงสองคน

[จบแล้ว]