บทที่ 90 - วัตถุวิญญาณหยางสุดขั้ว

บทที่ 90 - วัตถุวิญญาณหยางสุดขั้ว

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

วันรุ่งขึ้น

หานอี้เดินออกจากลานบ้านมุ่งหน้าตรงไปยังร้านค้าเก้ามังกรทันที

หากจะถามว่าเขามีช่องทางหาซื้อวัตถุวิญญาณหยางสุดขั้วเหล่านี้ได้จากที่ไหนบ้างช่องทางแรกที่มีความเป็นไปได้มากที่สุดก็คือทางสำนักเสวียนตานเพราะสำนักมีอิทธิพลยิ่งใหญ่และโอสถระดับสูงจำนวนไม่น้อยล้วนต้องใช้วัตถุวิญญาณหยางสุดขั้วเป็นส่วนผสมหลักหรือส่วนผสมรอง

ส่วนช่องทางที่สองก็คือร้านค้าที่มีเบื้องหลังแข็งแกร่งอย่างร้านค้าเก้ามังกร

หานอี้เลือกช่องทางที่สองเป็นอันดับแรกนั่นคือร้านค้าเก้ามังกรหากไม่ถึงคราวจำเป็นจริงๆ เขาไม่อยากทำอะไรให้เป็นจุดสนใจในที่แจ้ง

เมื่อพบเหอฝางเวยหานอี้ก็เปิดประเด็นทันที

"ท่านหลงจู๊ที่ร้านมีวัตถุวิญญาณหยางสุดขั้วขายบ้างหรือไม่"

หลังจากผ่านการซื้อขายอาวุธวิเศษด้วยกันมาหลายครั้งตอนนี้เหอฝางเวยจึงใส่ใจหานอี้เป็นพิเศษพอเห็นหน้าหานอี้ใบหน้าของเขาก็เปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม

"มีสิย่อมต้องมีแน่นอนแม้วัตถุวิญญาณหยางสุดขั้วจะหายากแต่ในสำนักเสวียนตานก็พอจะมีสินค้าเก็บไว้อยู่บ้าง"

"เพราะโอสถระดับสูงหลายชนิดจำเป็นต้องใช้วัตถุวิญญาณหยางสุดขั้วอย่างเช่นยาเทวะสร้างรากฐาน"

"สหายเต๋ากำลังเตรียมตัวจะปรุงยาเทวะสร้างรากฐานหรือ"

เหอฝางเวยแกล้งถามหยั่งเชิงทีเล่นทีจริง

"ท่านหลงจู๊ล้อเล่นแล้วข้าเป็นแค่ศิษย์ระดับกลั่นลมปราณตัวเล็กๆ จะไปมีปัญญาปรุงยาเทวะสร้างรากฐานได้อย่างไรอีกอย่างข้าไม่มีสูตรยาเทวะสร้างรากฐานเสียหน่อยหากท่านหลงจู๊มีอยู่ในมือจะขายให้ข้าในราคามิตรภาพก็ได้นะข้าจะได้เก็บไว้ใช้ในวันหน้า"

หานอี้ตอบโต้ด้วยการหยั่งเชิงกลับไปบ้าง

เหอฝางเวยหัวเราะฮ่าๆ แล้ววกกลับเข้าเรื่อง "สหายเต๋าก็ช่างพูดล้อเล่นเอาเถอะว่าแต่สหายเต๋าต้องการวัตถุวิญญาณหยางสุดขั้วชนิดใดล่ะ"

"ที่ร้านของท่านมีตัวไหนบ้างล่ะ" หานอี้ไม่ได้ระบุชื่อเจาะจงแต่ให้เหอฝางเวยเป็นฝ่ายเสนอรายการสินค้าด้วยวิธีนี้ต่อให้เหอฝางเวยจะเก่งกาจแค่ไหนก็ไม่มีทางเดาออกว่าเขาจะเอาไปใช้ทำอะไร

เหอฝางเวยครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนกล่าว "สหายเต๋ารอสักครู่วัตถุวิญญาณหยางสุดขั้วมีค่ามากผู้เฒ่าไม่ได้พกติดตัวไว้ตลอดเวลาเกรงว่าจะเกิดเหตุไม่คาดฝัน"

พูดจบเหอฝางเวยก็เดินออกจากห้องสงบหายเข้าไปทางด้านหลังร้าน

ผ่านไปหนึ่งก้านธูปเขาถึงเดินกลับเข้ามาคราวนี้สีหน้าของเขาดูเคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อย

จากนั้น

เขาก็หยิบขวดหยกสามใบและกล่องหยกสีแดงอีกหนึ่งกล่องออกมาจากถุงมิติ

"ขวดนี้คือน้ำคั้นผลศิลาแดงเป็นวัตถุวิญญาณหยางสุดขั้วที่นักปรุงยานิยมใช้มากที่สุดเพียงแต่ฤทธิ์ความเป็นหยางของมันค่อนข้างธรรมดาไปหน่อย"

"ขวดนี้คือแก่นไขกระดูกมังกรสกัดมาจากเส้นชีพจรหัวใจของมังกรปฐพีมีความแข็งแกร่งและความเป็นหยางสูงสุดสรรพคุณดีเยี่ยม"

"ขวดนี้คือของเหลววิญญาณหยางบริสุทธิ์ภายในมีอยู่แปดหยดแต่ละหยดมีสรรพคุณเทียบเท่าน้ำคั้นผลศิลาแดงหนึ่งขวดหากจะใช้ต้องระวังเรื่องปริมาณให้ดีถ้าใช้เกินขนาดอาจเกิดผลเสียมากกว่าผลดีสหายเต๋าโปรดจำไว้ให้มั่น"

"ส่วนกล่องนี้คือเห็ดหลินจือเพลิงโลหิตเป็นวัตถุวิญญาณหยางสุดขั้วเช่นกันแต่ก่อนใช้ต้องกำจัดไอสังหารโลหิตที่แฝงอยู่ออกไปเสียก่อน"

"สหายเต๋าร้านสาขานี้มีวัตถุวิญญาณหยางสุดขั้วอยู่แค่สี่อย่างนี้เท่านั้นหากยังไม่ถูกใจสหายเต๋าลองบอกความต้องการมาได้ผู้เฒ่าจะลองหาทางสั่งของมาจากสาขาอื่นให้ท่านว่าอย่างไร"

หานอี้กวาดสายตามองจากซ้ายไปขวาใบหน้าแสดงความลังเลใจ

ความจริงแล้วในใจเขาเลือก 'ของเหลววิญญาณหยางบริสุทธิ์' เอาไว้แล้วเพราะมันตรงกับรายชื่อที่ระบุไว้ในสมุดภาพบุปผาพิสดารส่วนของอย่างอื่นหานอี้กลัวว่าจะใช้ไม่ได้ผลจึงไม่คิดจะเลือก

แต่หานอี้จะแสดงท่าทีว่าต้องการมันอย่างชัดเจนไม่ได้

"ท่านหลงจู๊ช่วยแนะนำราคาของแต่ละชิ้นหน่อยเถิดข้าขอไตร่ตรองดูก่อน"

เหอฝางเวยไม่ได้สงสัยอะไร

"น้ำคั้นผลศิลาแดงหนึ่งขวดราคาหนึ่งพันหินวิญญาณระดับกลาง"

"แก่นไขกระดูกมังกรหนึ่งขวดราคาสามพันห้าร้อยหินวิญญาณระดับกลาง"

"ของเหลววิญญาณหยางบริสุทธิ์หนึ่งขวดราคาหนึ่งหมื่นหินวิญญาณระดับกลาง"

"เห็ดหลินจือเพลิงโลหิตหนึ่งต้นราคาสองพันแปดร้อยหินวิญญาณระดับกลาง"

สิ้นเสียงบอกราคาหานอี้ถึงกับตาค้างยืนตะลึงงันอยู่กับที่

ต่อให้เป็นของที่ถูกที่สุดอย่างน้ำคั้นผลศิลาแดงก็ยังต้องใช้ถึงหนึ่งพันหินวิญญาณระดับกลางนี่มันราคาบ้าเลือดอะไรกันในสำนักเสวียนตานศิษย์สายนอกระดับกลั่นลมปราณชั้นเก้ากว่าเก้าสิบเก้าส่วนต่อให้เอาทรัพย์สินทั้งตัวมารวมกันก็ยังหาเงินหนึ่งพันหินวิญญาณระดับกลางไม่ได้ด้วยซ้ำ

สิ่งที่สะท้อนอำนาจการซื้อของเงินหนึ่งพันหินวิญญาณระดับกลางได้ดีที่สุดก็คือช่วงราคาเริ่มต้นของอาวุธวิเศษระดับสุดยอดซึ่งเริ่มต้นที่หนึ่งพันหินวิญญาณระดับกลางพูดอีกอย่างก็คือเงินหนึ่งพันหินวิญญาณระดับกลางสามารถซื้ออาวุธวิเศษระดับสุดยอดเกรดต่ำสุดได้หนึ่งชิ้น

แม้จะเป็นเกรดต่ำสุดแต่มันก็คืออาวุธวิเศษระดับสุดยอดเชียวนะ

นี่มันราคาปล้นกันชัดๆ

ดูเหมือนจะอ่านความตกตะลึงของหานอี้ออกเหอฝางเวยจึงกล่าวเสริมอย่างใจเย็น "สหายเต๋าอย่าเพิ่งคิดว่าแพง"

"แพงมันย่อมมีเหตุผลที่แพง"

"นี่ไม่ใช่น้ำยาหรือแก่นวิญญาณธรรมดาแต่มันคือวัตถุวิญญาณหยางสุดขั้วแต่ละหยดเมื่อนำไปใช้ปรุงยาย่อมให้ผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมที่สุด"

"ในสถานการณ์ปกติศิษย์ระดับกลั่นลมปราณแทบไม่มีโอกาสได้ใช้วัตถุวิญญาณหยางสุดขั้วต้องระดับสร้างรากฐานถึงจะได้ใช้ราคานี้สำหรับศิษย์ระดับกลั่นลมปราณย่อมถือว่าสูงเสียดฟ้า"

"แต่สำหรับสหายเต๋าแล้วผู้เฒ่าเชื่อว่าไม่ใช่ปัญหา"

เหอฝางเวยยิ้มอย่างมีเลศนัย

หานอี้แทบอยากจะสบถออกมาดังๆ เขาคำนวณทรัพย์สินในตัวแล้วเงินสดที่ควักออกมาได้ทันทีมีแค่ห้าร้อยกว่าหินวิญญาณระดับกลางเท่านั้น

ก่อนหน้านี้เขายังคิดว่าเงินก้อนนี้จะทำให้เขาฝึกฝนได้อย่างไร้กังวลไปอีกพักใหญ่คิดไม่ถึงว่าแค่พริบตาเดียวเขากลับต้องใช้เงินมหาศาลอย่างน้อยหนึ่งพันหินวิญญาณระดับกลาง

ไม่ได้การนี่มันเกี่ยวข้องกับรากฐานพรสวรรค์ของเขาเกี่ยวข้องกับอนาคตในเส้นทางเซียนมันเปรียบเสมือนการสร้างรากฐานวิถีธรรมขึ้นมาใหม่น้ำคั้นผลศิลาแดงหานอี้ไม่เอาแน่เขายังคงหวังว่าจะซื้อของเหลววิญญาณหยางบริสุทธิ์ได้

นอกจากเงินสดห้าร้อยกว่าหินวิญญาณระดับกลางและเจ็ดพันหินวิญญาณระดับต่ำแล้วตอนนี้เขายังมีถุงเฉียนคุนหนึ่งใบถุงมิติที่ยังไม่เปิดอีกห้าใบกระสวยแสงทองระดับสุดยอดกระบี่เงาพรางระดับสูงมีดสั้นวายุระดับกลางและยันต์วิเศษอีกนับสิบแผ่นรวมถึงยันต์อัสนีหยินสองแผ่น

กระสวยแสงทองขายได้ถุงเฉียนคุนก็ขายได้ของสองสิ่งนี้คือของที่มีค่าที่สุดในตัวเขา

เพียงแต่หานอี้สงสัยว่าต่อให้ขายทั้งกระสวยแสงทองและถุงเฉียนคุนจะรวมเงินได้ครบหนึ่งหมื่นหินวิญญาณระดับกลางหรือไม่

ทันใดนั้นความคิดหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัวหานอี้เงยหน้ามองเหอฝางเวย "ท่านหลงจู๊เมื่อครู่ท่านบอกว่าในขวดของเหลววิญญาณหยางบริสุทธิ์มีอยู่แปดหยดและแต่ละหยดมีสรรพคุณเทียบเท่าน้ำคั้นผลศิลาแดงหนึ่งขวดถ้าเช่นนั้นหากข้าจะขอแบ่งซื้อแค่หยดเดียวหรือสองสามหยดไม่ซื้อทั้งขวดจะได้หรือไม่"

หานอี้จ้องมองเหอฝางเวยเขม็ง

เหอฝางเวยยิ้มแล้วพยักหน้าคาดไม่ถึงว่าหานอี้จะคิดมาถึงจุดนี้

"สหายเต๋าสายตาเฉียบคมยิ่งนัก"

"วัตถุวิญญาณหยางสุดขั้วอีกสามชนิดแยกขายไม่ได้จริงๆ มีเพียงของเหลววิญญาณหยางบริสุทธิ์ขวดนี้ที่แบ่งขายได้ในขวดนี้มีแปดหยดราคาตกอยู่ที่หยดละหนึ่งพันสองร้อยห้าสิบหินวิญญาณระดับกลาง"

การซื้อขายวัตถุวิญญาณหยางสุดขั้วมีหน่วยนับเป็นขวดและเป็นหยดอย่างน้ำคั้นผลศิลาแดงนั้นแบ่งยากจึงขายเป็นขวดแต่ของเหลววิญญาณหยางบริสุทธิ์สามารถซื้อขายเป็นหยดได้จริงๆ

หานอี้ได้ยินดังนั้นก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

หากบุปผาวิญญาณกระดูกโลหิตในมือเขามีเก้ากลีบเขาคงจำเป็นต้องใช้ของเหลววิญญาณหยางบริสุทธิ์ทั้งขวดแต่ดอกไม้ของเขามีแค่สามกลีบ

ในสมุดภาพระบุวิธีใช้ไว้แค่คร่าวๆ ไม่ได้ลงรายละเอียดว่าดอกไม้กี่กลีบต้องใช้ปริมาณเท่าไหร่ดังนั้นแผนของหานอี้คือซื้อเผื่อไว้หลายหยดหน่อยกันพลาด

หลังจากไตร่ตรองถี่ถ้วนหานอี้ก็ตัดสินใจอย่างรวดเร็วว่าจะขายถุงเฉียนคุนเพราะมันเป็นแค่พื้นที่เก็บของแม้จะระดับสูงกว่าถุงมิติแต่ประโยชน์ใช้สอยสำหรับเขาในตอนนี้ถือว่าน้อยที่สุด

ส่วนกระสวยแสงทองที่เป็นอาวุธวิเศษระดับสุดยอดรอให้เขาเลื่อนระดับเป็นชั้นแปดก็จะเริ่มทำการหลอมสร้างพันธะได้และเมื่อถึงชั้นเก้าก็จะสำแดงอานุภาพได้ถึงเจ็ดส่วนต่อให้เลื่อนขั้นเป็นระดับสร้างรากฐานก็ยังใช้ต่อได้

มองในระยะยาวอาวุธวิเศษชิ้นนี้มีประโยชน์มากกว่าถุงเฉียนคุนหลายเท่าหานอี้ย่อมรู้จักเลือกสิ่งที่ดีกว่า

หานอี้ไม่ลังเลอีกต่อไปเขาสบตาเหอฝางเวยชั่งใจเล็กน้อยก่อนเอ่ยปาก

"ท่านหลงจู๊ไม่ทราบว่าทางร้านรับซื้อถุงเฉียนคุนหรือไม่"

[จบแล้ว]