บทที่ 91 สภาพแวดล้อมพิสดารสุดขั้ว

บทที่ 91 สภาพแวดล้อมพิสดารสุดขั้ว

"เรื่องนี้เข้าใจง่ายมาก"

"ความสามารถระหว่างคนกับภูต มีสถานการณ์ที่แพ้ทางกัน เป็นเรื่องปกติมาก"

"เหมือนกับที่นายบรรยายเมื่อไม่นานมานี้ การต่อสู้ของหญิงสาวผ้าแดงกับหลินจิง"

"ตอนนั้นวิธีการของหญิงสาวผ้าแดง ได้เล็งเป้าหมายไปที่ภูตเท่านั้น"

"และความสามารถของผู้เล่นมนุษย์ที่เล็งเป้าหมายไปที่ภูต โดยทั่วไปอย่างน้อยก็ปรากฏในทักษะระดับ S"

"ช่วงเริ่มต้น เป็นช่วงที่ผู้เล่นมนุษย์อ่อนแอ และเป็นช่วงที่ผู้เล่นภูตแข็งแกร่ง"

"เพราะในช่วงเวลานี้ ยากที่จะมีทักษะระดับ S ปรากฏขึ้นในหมู่ผู้เล่นมนุษย์"

"ระดับของทักษะที่เข้าใจได้ในตอนเริ่มต้น โดยทั่วไปจะต่ำกว่าระดับพรสวรรค์หนึ่งหรือสองระดับ"

"อยากจะอาศัยการเข้าใจทักษะระดับ S ในตอนเริ่มต้น โดยทั่วไปต้องมีพรสวรรค์ระดับ SS หรือ SSS และความเข้าใจกับโชคก็ต้องไม่แย่!"

"ดังนั้นทักษะระดับ S ที่เล็งเป้าหมายไปที่ภูต ในช่วงเริ่มต้นจึงหายากมาก"

"อีกอย่างโดยทั่วไปทักษะระดับ S ที่เล็งเป้าหมายไปที่ภูต โดยพื้นฐานแล้วจะเล็งเป้าหมายไปที่ภูตเท่านั้น"

"ทักษะระดับ S ที่นายบรรยายนี้ กลับสามารถผนึกอักขระพิสดารได้พร้อมกับผนึกความสามารถพรสวรรค์ที่ไม่เกินระดับ S ได้ด้วย..."

"นี่ถึงจะเป็นจุดที่ทักษะนี้ไม่ปกติจริงๆ"

ร่างโคลนทมิฬวิเคราะห์เช่นนี้

เจียงเย่ฟังแล้วก็อึ้งไป "ถ้าอย่างนั้น สามารถผนึกอักขระพิสดารระดับ 9 ได้จริงๆ เหรอ?!"

ร่างโคลนทมิฬพยักหน้า "แน่นอน ผนึกได้ 0.000001 วินาที ก็ถือว่าผนึก"

"..."

โอเค!

ผนึกได้ก็พอ

เราก็ไม่เรียกร้องอะไรมาก

รอให้เขาเจอผู้แข็งแกร่งที่มีอักขระพิสดารระดับ 9 ได้ ตอนนั้นเกรงว่าคงจะไร้เทียมทานไปแล้ว

ถึงตอนนั้น เจ้าหนูห้านี่ อาจจะเป็นหนึ่งในบรรดาร่างโคลนที่ไม่มีใครสนใจแล้วก็ได้

ตอนนี้เจ้าหนูห้านี่ พอดีสามารถใช้ต่อสู้กับหลินจิงได้!

ถึงตอนนั้นผนึกอักขระพิสดารและพรสวรรค์ของหลินจิง แล้วค่อยสู้กัน มันคงง่ายเกินไปแล้ว!

แต่ว่า การบ่มเพาะหุ่นเชิดเงาต้องใช้เวลา

และการตัดสินศึกเร็วของหลินจิง ก็ไม่เหลือเวลามากแล้ว

เมื่อคิดเช่นนี้ ฝั่งร่างโคลนหมายเลข 2 ก็รีบตกลงการแลกเปลี่ยนกับว่านซิ่น

ว่านซิ่นถูกฆ่าในพริบตา อารมณ์จึงค่อนข้างซับซ้อน

ตอนที่พูดกับเจียงเย่ น้ำเสียงก็ไม่เป็นธรรมชาติ

แต่การแลกเปลี่ยนที่ตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้ ได้ดำเนินไปอย่างราบรื่น

เจียงเย่ได้คู่มือส่วนเล็กๆ มา พลิกดูคร่าวๆ แล้วก็ปลอบว่านซิ่นว่า

"เฮ้อ พี่ก็อย่าคิดมากเลย อันดับ 96 ของพี่ ฉันว่าเดิมทีก็รักษาไว้ไม่ได้อยู่แล้ว"

"ตอนนี้เผือกร้อนให้ฉันแล้ว พี่ก็ไม่น่าเสียดายอะนะ"

"ดูสิ พี่ก็ยังได้รางวัลชนะรวดสามสิบครั้งของฉันไม่ใช่เหรอ?"

"ฝีมือของฉันพี่ก็เห็นแล้ว รางวัลชนะรวดสามสิบครั้ง น่าจะไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็ให้พี่ได้"

คำพูดนี้ ประโยคแรกก็ทำเอาว่านซิ่นโกรธจนแทบกระอักเลือด

อะไรเรียกว่าเดิมทีก็รักษาไว้ไม่ได้แล้ว?

เขาอยากจะรักษาอันดับบนกระดานเทพสงครามไว้ แน่นอนว่าก็ยังรักษาได้

เพียงแต่ค่อนข้างเสียเวลาและเสียแรง

แต่ประโยคสุดท้ายของเจียงเย่ พอจะถือได้ว่าเป็นคำปลอบใจ

อันดับบนกระดานเทพสงครามหายไป แต่รางวัลชนะรวดสามสิบครั้งของเจียงเย่ น่าจะแน่นอนแล้ว

"แต่นายก็อย่าประมาทเกินไป"

"ขึ้นกระดานเทพสงครามแล้ว คนที่จับคู่ด้วย ก็คือผู้แข็งแกร่งบนกระดานเทพสงครามของเขตอื่น!"

"แน่นอนว่า ตามกฎการจับคู่ พลังต่อสู้ก็ยังคงใกล้เคียงกับนาย"

"ดังนั้นคนที่นายจับคู่ด้วย น่าจะเป็น 'เทพสงคราม' ที่ล้มมวยของเขตอื่น"

"แน่นอนว่าอาจจะมีบางเขตที่สถานการณ์พิเศษ ผู้แข็งแกร่งบนกระดานเทพสงครามโดยทั่วไปจะอ่อนแอมาก"

"ยังไงซะ สามารถเจอกับผู้เล่นบนกระดานเทพสงครามของเขตอื่น ก็ถือว่าเป็นการเปิดหูเปิดตา"

เจียงเย่พยักหน้าขอบคุณ แล้วก็ลองถามว่า

"ว่าแต่พี่ว่านซิ่นรู้ไหมว่าในอพาร์ตเมนต์ของเรา อพาร์ตเมนต์ไหนมีสภาพแวดล้อมธาตุมืดสุดขั้ว? ตอนนี้ฉันต้องการคู่มือด้านนี้มาก"

ทั้งสองคนตกลงการแลกเปลี่ยนแล้ว การแลกเปลี่ยนคู่มือ ก็เป็นเรื่องของเวลา ว่านซิ่นย่อมไม่จำเป็นต้องปิดบัง

แต่ในใจของเขาก็อดไม่ได้ที่จะคิดมาก—

เจ้าหนูนี่ ไปสภาพแวดล้อมธาตุมืดทำไม?

เรื่องที่ว่านซิ่นอยากจะสละอันดับบนกระดานเทพสงคราม จริงๆ แล้วก็ได้รับอิทธิพลจากการดูการต่อสู้ของหลินจิง

การต่อสู้เหล่านั้นดูแล้ว เขาก็ค่อยๆ ตระหนักว่า—

อพาร์ตเมนต์วันสิ้นโลกนี้ ไม่ใช่เวอร์ชันจำลองของเกมอย่างสมบูรณ์

ในนี้ ยังมีวิธีการเล่นที่ไม่มีในเกมอีก

ความสามารถที่น่าขนลุกของหลินจิง...

ยังมีคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่าเล็กน้อยที่เขาจับคู่ได้เป็นครั้งคราว ก็แสดงความสามารถที่น่าขนลุกออกมาไม่น้อย

ว่านซิ่นโชคไม่ดีหน่อย แต่คนไม่โง่

เจียงเย่คนนี้ ไม่ใช่ผู้เล่นเกมด้วยซ้ำ แต่กลับสามารถเติบโตจนเหนือกว่าผู้เล่นเกมได้

เขาต้องมีโอกาสพิเศษแน่ๆ!

อาจจะเป็นโอกาสพิเศษแบบเดียวกับหลินจิง!

และนี่น่าจะเป็นเหตุผลที่หลินจิง "ชื่นชม" เขา

เขากับหลินจิง น่าจะเป็นคนประเภทเดียวกัน...

ว่านซิ่นครุ่นคิดไปพลาง อดไม่ได้ที่จะจินตนาการถึงสถานการณ์ของเจียงเย่

ในสายตาของเขา บนตัวของเจียงเย่ อาจจะเลี้ยงภูตไว้!

เหมือนกับวิญญาณผู้อาวุโสในแหวนเหมือนนิยาย

ในแหวนของเขา ไม่แน่ว่าอาจจะมีผีผู้อาวุโสอยู่!

ผีผู้อาวุโสคนนี้ ต้องดูดซับพลังหยินเพื่อดำรงชีวิต ดังนั้นเจียงเย่ถึงต้องไปสภาพแวดล้อมธาตุมืดสุดขั้ว!

ต้องเป็นแบบนี้แน่!

ว่านซิ่นคิดว่าตัวเองเดา "นิ้วทองคำ" ของเจียงเย่ได้แล้ว แต่เขาก็แกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ตอบโดยตรงว่า

"สภาพแวดล้อมธาตุมืดสุดขั้ว โดยทั่วไปก็คือสภาพแวดล้อมที่น่าขนลุก สถานที่แบบนี้ ในอพาร์ตเมนต์มีเยอะแยะ"

พูดไปพลาง ว่านซิ่นก็ครุ่นคิดไปพลาง จู่ๆ เขาก็ถามว่า "ว่าแต่ ดันเจี้ยนส่วนตัวของนายเล่นหรือยัง? ข้างในไม่แน่ว่าอาจจะเป็นสภาพแวดล้อมธาตุมืดสุดขั้ว"

เจียงเย่ฟังแล้วตาเป็นประกาย "นายหมายถึง ดันเจี้ยนส่วนตัวในอพาร์ตเมนต์เริ่มต้น ที่สามารถทำให้ผู้เล่นหาหินเอาชีวิตรอดได้เหรอ?"

ว่านซิ่นพยักหน้า "ใช่ ก็คือดันเจี้ยนส่วนตัวแบบนี้"

"ขอแค่สามารถผ่านดันเจี้ยนส่วนตัวได้ นายก็จะมีพื้นที่ส่วนตัว จะปลอดภัยกว่าการเช่าอยู่ในอพาร์ตเมนต์มาก"

เจียงเย่ฟังแล้วแววตาดีใจ แต่ในไม่ช้าก็ถอนหายใจรัวๆ

"ดันเจี้ยนส่วนตัวนี้ ต้องใช้ไอเทมในอพาร์ตเมนต์ของตัวเองกระตุ้นใช่ไหม?"

"แต่ฉันสำรวจของต่างๆ ในอพาร์ตเมนต์จนทั่วแล้ว ก็ไม่เห็นจะกระตุ้นดันเจี้ยนส่วนตัวอะไรเลย"

ว่านซิ่นขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ถอนหายใจว่า "ถ้างั้นนายต้องระวังแล้ว"

"โดยทั่วไปดันเจี้ยนส่วนตัวที่ซ่อนอยู่ลึก ความยากก็จะมากขึ้น"

"ว่าแต่ ตอนที่อยู่ในอพาร์ตเมนต์เคยได้ยินเสียงเคาะประตูที่น่าขนลุกไหม?"

นี่...

เจียงเย่พยักหน้า

นอกจากเสียงเคาะประตูตอนที่สิงหม่านมาหา เขาเคยได้ยินเสียงเคาะประตูที่น่าขนลุกทั้งหมดสามครั้ง

ครั้งที่สองคือตอนที่หญิงสาวชุดขาวมาหา

ครั้งที่สามคือตอนที่ผู้ดูแลอพาร์ตเมนต์ปลอมเป็นติงเติงมาฆ่า

และครั้งแรก...

คือตอนที่ร่างโคลนหมายเลข 1 ไปทำงานที่ 2064 ร่างหลักเพราะควบคุมสองร่างโคลนพร้อมกันจึงเหนื่อยล้าจนนอนอยู่บนโซฟา

ตอนนั้นร่างหลักของเขาเหนื่อยเกินไป ไม่ได้ไปดูที่ตาแมว

ดังนั้นจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่า เสียงเคาะประตูนั้นเกิดจากอะไร

เขาเคยคิดว่า อาจจะเป็นพ่อค้าเร่แห่งอพาร์ตเมนต์ที่ชั้น 20 มาส่งป้ายหยกเอาชีวิตรอดให้เขาโดยสมัครใจ

เพราะหลังจากนั้นไม่นาน ร่างโคลนหมายเลข 2 ก็ได้ป้ายหยกเอาชีวิตรอดจากพ่อค้าเร่แห่งอพาร์ตเมนต์

แต่จะใช่หรือไม่ เขาไม่แน่ใจ

ตอนนี้เมื่อได้ยินว่านซิ่นพูดถึงเสียงเคาะประตูที่น่าขนลุก เขาก็ฉวยโอกาสถาม

ว่านซิ่นฟังแล้วก็ตกใจ "นายเคยได้ยินจริงๆ เหรอ? ถ้างั้นดันเจี้ยนส่วนตัวของนาย ความยากคงจะสูงมาก"

"ในเมื่อเป็นแบบนี้ นายควรรอให้ถึงเลเวล 10 ก่อน พลังต่อสู้ทะลุห้าร้อย แล้วค่อยไปลุยดันเจี้ยนส่วนตัว"

"แต่ถ้าได้ยินเสียงเคาะประตูที่น่าขนลุกอีกครั้ง ก็ให้สังเกตหน่อย นั่นคือมีของในดันเจี้ยนส่วนตัวของนายกำลังเรียกหานายอยู่"

มีของกำลังเรียกหา...

บัดซบ!

เมื่อคิดเช่นนี้ ดันเจี้ยนส่วนตัวของเจียงเย่ ดีไม่ดีอาจจะเป็นสภาพแวดล้อมธาตุมืดสุดขั้วจริงๆ

แต่ว่า ในเมื่อว่านซิ่นแนะนำให้เขาไปหลังจากเลเวล 10 แล้ว เขาก็พูดถึงสภาพแวดล้อมธาตุมืดของอพาร์ตเมนต์อื่นอีกสองสามแห่ง—

"สภาพแวดล้อมธาตุมืดของอพาร์ตเมนต์อื่นเหรอ ฉันคิดดูก่อน..."

"ห้อง 303 ของอพาร์ตเมนต์หมายเลข 2333 เป็นโรงพยาบาลจิตเวชร้าง"

"อพาร์ตเมนต์หมายเลข 4444 มีสุสานพิสดารอยู่ที่ชั้นใต้ดิน 1 แต่ลิฟต์แสงสีแดงจะไปชั้น -1 ได้ยังไง นายต้องไปถามผู้ดูแลอพาร์ตเมนต์ 4444 ดู"

"ยังมีห้อง 5678 ของอพาร์ตเมนต์หมายเลข 1234 เป็นห้องสมุดพิสดาร"

"ก็สามแห่งนี้ ถือว่าเป็นสภาพแวดล้อมธาตุมืดที่ค่อนข้างปลอดภัย"

"ที่อื่น ส่วนใหญ่คือเสี่ยงตาย เข้าไปแล้วก็ยากที่จะออกมาได้ ฉันจะจัดระเบียบให้พร้อมกับคู่มือทีหลัง"

พูดจบ ว่านซิ่นก็นึกอะไรขึ้นมาได้ เสริมว่า

"สามแห่งที่ฉันพูดถึง ถ้าอยู่ในเกม จริงๆ แล้วก็เป็นแค่ฉากน่ากลัวเหมือนในหนังสยองขวัญ"

"บ่อยครั้งก็เป็นผู้เล่นที่ชอบลองของ เหมือนกับสำรวจบ้านผีสิง ไปเล่นที่นั่น ดูเอฟเฟกต์สยองขวัญ"

"แต่ในความเป็นจริง อาจจะแตกต่างจากในเกมบ้าง ถ้านายเกิดอะไรขึ้น อย่ามาโทษฉันว่าไม่เตือนนะ"

ว่านซิ่นคิดว่า อย่างไรเสียเจียงเย่ก็มีผีผู้อาวุโสคอยคุ้มครองอยู่แล้ว ไปสภาพแวดล้อมที่น่าขนลุก ก็คงไม่เกิดอะไรขึ้น

อีกอย่างตอนนี้เขากำลังทำชัยชนะรวดอยู่ ร่างกายไม่ว่าง จะมีเวลาไปสภาพแวดล้อมที่น่าขนลุกได้ยังไง

น่าจะรอให้ทำชัยชนะรวดได้พอสมควรแล้วค่อยไปแน่ๆ

เจียงเย่ไม่รู้ว่าว่านซิ่นคิดอะไรอยู่

ฝั่งร่างหลักของเขา ในใจก็กำลังครุ่นคิด

หุ่นเชิดเงาของร่างโคลนหมายเลข 5 นี้ ต้องหาวิธีบ่มเพาะให้ได้

เพราะคำสาปที่ผนึกพรสวรรค์และอักขระพิสดารของคู่ต่อสู้ มันแข็งแกร่งและสำคัญเกินไป!

และสภาพแวดล้อมธาตุมืดสุดขั้ว เขามีทั้งหมดสี่ตัวเลือก—

โรงพยาบาลจิตเวชร้าง, สุสานพิสดาร, ห้องสมุดพิสดาร

และตัวเลือกที่สี่ คือดันเจี้ยนส่วนตัวที่ซ่อนอยู่ในห้องพักของเขา

สามตัวเลือกแรก ต้องข้ามอพาร์ตเมนต์ ซึ่งต้องใช้แต้มเอาชีวิตรอดหนึ่งแต้ม

เจียงเย่ตอนนี้ยังเหลือแต้มเอาชีวิตรอดอยู่ 1 แต้ม

แต่ว่า ความแข็งแกร่งของร่างโคลนหมายเลข 5 ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะคันไม้คันมือ

ผลของ [มงกุฎ] ที่ทอยได้จากลูกเต๋าแห่งโชคชะตายังไม่สิ้นสุด

ฉวยโอกาสที่ค่าโชคเพิ่มขึ้นนี้ เขาควรจะใช้แต้มเอาชีวิตรอดในการสร้างร่างโคลนสิ!

ข้ามอพาร์ตเมนต์มันเสียของเกินไป!

เมื่อคิดเช่นนี้ เจียงเย่ก็ไม่คิดมากอีกต่อไป สร้างร่างโคลนที่หกขึ้นมาโดยตรง!

ครั้งนี้ ก็ยังคงใช้ทักษะ [ร่างโคลนกลายพันธุ์]

แต่ครั้งนี้ตอนที่ร่างโคลนกลายพันธุ์ เขาก็รู้สึกอย่างเลือนรางว่า—

ร่างโคลนกลายพันธุ์ใหม่ครั้งนี้ เขาสามารถเลือกรูปร่างหน้าตาและชื่อเหมือนกับร่างโคลนหมายเลข 5 ได้

นั่นก็คือ สามารถมี "ฉวี่ซิง" สองคนได้!

แต่เจียงเย่ครุ่นคิดเล็กน้อย ก็เลิกความคิดที่จะมีร่างโคลนกลายพันธุ์ที่หน้าตาเหมือนกัน

ดังนั้นร่างโคลนหมายเลข 6 จึงมีรูปลักษณ์และชื่อใหม่

ทว่าหน้าตาของร่างโคลนหมายเลข 6 นี้กลับต่ำเตี้ยเรี่ยดิน

เครื่องหน้าที่ดูเจ้าเล่ห์เหมือนหนู ผิวหน้าเป็นหลุมเป็นบ่อ ฟันไม่เรียบ ผมยังเป็นสีเหลือง...

ร่างกายไม่เหมือนเดิม แต่จิตวิญญาณยังคงเป็นจิตวิญญาณของเจียงเย่

เขาค่อนข้างจะชอบคนหน้าตาดี

เมื่อมองจากมุมมองของร่างโคลนเห็นตัวเองหน้าตาแบบนี้ ทั้งคนก็รู้สึกไม่ดี!

นี่ไม่ใช่ว่าเขาตัดสินคนที่หน้าตาจริงๆ แต่หน้าตาแบบนี้ ดูแล้วก็ไม่เหมือนคนดีเลยสักนิด!

ถ้ารู้แบบนี้ สู้คัดลอกหน้าตาของร่างโคลนหมายเลข 5 ดีกว่า

ดูสิ ร่างโคลนหมายเลข 5 หน้าตาดีขนาดไหน ยังหนุ่มแน่น สดใส

ร่างโคลนหมายเลข 6 นี้ ไม่เพียงแต่หน้าตาตัวประกอบ เป็นตัวร้าย ยังดูไร้ชีวิตชีวา เหมือนจะตายแหล่มิแหล่...

เจียงเย่ในใจจนปัญญา แต่ก็ยังคงรีบให้ความสนใจกับหน้าต่างข้อมูลของร่างโคลนหมายเลข 6

เมื่อมองดู ก็อึ้งไปเลย

ไม่ใช่เพราะพรสวรรค์อะไรหรอก

แต่เป็นชื่อของร่างโคลนหมายเลข 6 ที่เห็นแวบแรก...

เขากลับมีชื่อว่า—หวงป๋อ

โอ้แม่เจ้า นี่มันคำพ้องเสียง?

(ชื่อของร่างโคลนคือ 黄搏 Huáng Bó ชื่อนี้พ้องเสียงกับนักแสดงชายชื่อดังของจีนที่ชื่อว่า 黄渤  Huáng Bó)

เจียงเย่ที่เดิมทีตัดสินคนที่หน้าตาไปแล้ว จู่ๆ ก็รู้สึกว่า ร่างโคลนนี้ จริงๆ แล้วก็ไม่ได้ขี้เหร่อะไร

ส่วนใหญ่เป็นเพราะบุคลิกของเขาดี ทำให้หน้าตาที่ไม่ผ่านเกณฑ์นี้ ดูมีเสน่ห์ไปอีกแบบ

แต่เมื่อมองดูหน้าต่างข้อมูลต่อไป เขาก็อึ้งไปอีกครั้ง

เพราะหน้าต่างข้อมูลของร่างโคลนหมายเลข 6 นี้ กับร่างโคลนหมายเลข 5 ดูเหมือนจะเป็นคู่กัน

[หวงป๋อ]

[ระดับ: 0]

[กายภาพ: 10]

[พลังจิต: 10]

[พลังต่อสู้: 100]

[แต้มเอาชีวิตรอด: 0]

[พรสวรรค์: สัมพันธ์ธาตุแสง (SS)]

[ทักษะ: การพิพากษาแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์ (S), การชำระล้างอันศักดิ์สิทธิ์ (S), การหลบหนีแห่งแสงและเงา (S)]

นี่...

นี่มันจะบังเอิญเกินไปแล้วไหม ห๊ะ!?

ร่างโคลนหมายเลข 5 มีพรสวรรค์ธาตุมืดระดับ SS ร่างโคลนหมายเลข 6 นี้กลับเป็นพรสวรรค์ธาตุแสงระดับ SS...

อีกอย่างค่าสถานะและพลังต่อสู้ของทั้งสองก็เท่ากัน แถมยังเริ่มต้นด้วยทักษะระดับ S สามทักษะเหมือนกัน!

ดูแล้ว เหมือนกับเป็นคู่กัน

แต่คู่นี้ กลับเป็นขั้วตรงข้ามกัน หนึ่งคือแสง หนึ่งคือมืด

อีกอย่าง...

รูปลักษณ์ภายนอกของร่างโคลนหมายเลข 5 และ 6 นี้ เมื่อเทียบกับพรสวรรค์แล้ว ก็ดูแปลกประหลาด—

ร่างโคลนหมายเลข 5 ผิวขาวมาก หน้าตาดูสุภาพบุรุษและยุติธรรม แต่พรสวรรค์กลับเป็นธาตุมืด

ร่างโคลนหมายเลข 6 หน้าตาตัวร้าย แต่กลับเป็นธาตุแสง?

ดังนั้นแล้ว คนเราจะตัดสินกันที่หน้าตาไม่ได้จริงๆ...

ในใจนึกถอนหายใจ จากนั้นเจียงเย่ก็ตรวจสอบทักษะระดับ S สามทักษะของร่างโคลนหมายเลข 6 อีกครั้ง

[การพิพากษาแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์ (S): อัญเชิญไม้กางเขนแสงศักดิ์สิทธิ์ขนาดใหญ่ สร้างความเสียหายธาตุแสง (กายภาพ x 5+พลังจิต x 10) แก่สิ่งมีชีวิตในขอบเขตเป้าหมาย สร้างความเสียหายแก่สิ่งมีชีวิตธาตุมืดเพิ่มขึ้น 1000% และติดสถานะการแผดเผาด้วยแสง]

[การชำระล้างอันศักดิ์สิทธิ์ (S): ชำระล้างสิ่งมีชีวิตเป้าหมาย ลบล้างผลของคำสาป (ไม่เกินระดับ S) หากเป้าหมายเป็นสิ่งมีชีวิตธาตุมืด จะติดสถานะคำสาปแห่งแสงและการแผดเผาด้วยแสง]

[การหลบหนีแห่งแสงและเงา (S): เปลี่ยนร่างเป็นแสงและเงา หลบหนีอย่างรวดเร็ว]

สามทักษะนี้ ดูเผินๆ แล้วเหมือนจะไม่มีอะไร

แต่ "คำสาปแห่งแสง" และ "การแผดเผาด้วยแสง" ทำเอาเจียงเย่ตกใจ!

[คำสาปแห่งแสง (มีผลต่อสิ่งมีชีวิตธาตุมืดเท่านั้น): ภายใต้แสงสว่าง สรรพสิ่งมืดมิดล้วนดับสูญ ขับไล่มลทินทั้งปวง! ผู้ที่ถูกสาปจะสูญเสียความสามารถที่น่าขนลุก และจะตายใน 0 นาฬิกาครั้งต่อไป]

[การแผดเผาด้วยแสง (มีผลต่อสิ่งมีชีวิตธาตุมืดเท่านั้น): การแผดเผาด้วยแสงพิเศษ ที่จะทำลายวิญญาณของเป้าหมายอย่างต่อเนื่อง จนกว่าวิญญาณภูตจะสูญสลาย]

นี่...

ผลนี้?!!

นี่, นี่, นี่, นี่???

นี่มันจะเทพเกินไปแล้วไม่ใช่เรอะ?!

เจียงเย่มองดูผลของแสงทั้งสองอย่าง ตกใจจนเบิกตาค้าง!