บทที่ 79 การเจรจาของหลินจิง

บทที่ 79 การเจรจาของหลินจิง

"นายรู้จักเหรอ?" เจียงเย่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ว่านซิ่นพยักหน้า ยิ้มเยาะเย้ยว่า

"จะว่าไปแล้ว พฤติกรรมของผู้หญิงคนนี้ คล้ายกับนายอยู่บ้าง"

"เธอดูเหมือนจะไม่ใช่ผู้เล่นเกม แต่ก็บังเอิญมาถึงอพาร์ตเมนต์ 9999 ของเรา"

"แต่ตอนนั้นอพาร์ตเมนต์ 9999 คนไม่เยอะ คนที่จำผู้หญิงคนนี้ได้ มีเพียงผู้แข็งแกร่งกลุ่มแรกที่มาถึงอพาร์ตเมนต์ 9999 เท่านั้น"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ สีหน้าของว่านซิ่นก็ดูหยิ่งผยองทีเดียว

ความหมายแฝงก็คือ—

อย่าดูถูกว่าเขาอยู่อันดับสุดท้ายของกระดานจัดอันดับ

แต่เขาเป็นผู้แข็งแกร่งกลุ่มแรกที่มาถึงอพาร์ตเมนต์ 9999

เจียงเย่กลับไม่สนใจว่าว่านซิ่นจะแข็งแกร่งหรืออ่อนแอ

เขารู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยที่—

"ผู้หญิงคนนี้ ข้ามอพาร์ตเมนต์? แถมยังเป็นช่วงเวลาที่เร็วมาก?"

ว่านซิ่นพยักหน้า "ใช่แล้ว ดังนั้นตอนนั้นเทพหลินก็ตกใจมากเหมือนกัน"

"แต่เทพหลินตอนนั้น แค่มองผู้หญิงคนนี้แวบเดียว ก็ยืนยันได้ว่า—"

"ผู้หญิงคนนี้ ไม่เคยฆ่าคน"

ไม่เคยฆ่าคน แต่กลับข้ามอพาร์ตเมนต์?

ทำได้ยังไง?

เจียงเย่กำลังจะถามรายละเอียดเพิ่มเติมจากว่านซิ่น

แต่บนเวที เสียงนกหวีดของการประลองก็ดังขึ้น

ว่านซิ่นจะชอบคุยแค่ไหน ความสนใจของเขาก็พุ่งไปที่การประลองในทันที

ความสนใจของเจียงเย่ ก็เปลี่ยนไปเช่นกัน

เตรียมจะรอให้รอบนี้จบ แล้วค่อยไปถามว่านซิ่น

แต่ว่า การดำเนินไปของการประลองครั้งนี้ กลับเหนือความคาดหมาย—

ทันทีที่การประลองเริ่มขึ้น ที่ดวงตาของหญิงสาวในสนาม พลันปรากฏผ้าไหมสีแดงผืนหนึ่ง

การกระทำนี้ก็ไม่น่าแปลกใจอะไร เห็นได้ชัดว่าเพื่อป้องกันดาบเนตรโลหิตที่เต็มไปด้วยลูกตาของหลินจิง

สิ่งที่น่าประหลาดใจ คือการกระทำของหลินจิง

เขายืนอยู่ที่เดิม ถือดาบเนตรโลหิต แต่ไม่มีท่าทีจะสู้เลย กลับพูดกับหญิงสาวฝั่งตรงข้ามว่า

"ก่อนจะสู้ มาเจรจากันง่ายๆ ก่อนดีไหม?"

คำพูดนี้ทำเอาผู้ชมตกตะลึง ถกเถียงกันเซ็งแซ่

เพราะการต่อสู้ก่อนหน้านี้ หลินจิงโดยพื้นฐานแล้วจะพูดก็ต่อเมื่อชัยชนะอยู่ในกำมือแล้วเท่านั้น

ตอนนี้กลับเริ่มการประลอง เขาอยากเจรจาอะไรกับผู้หญิงคนนี้?

ที่ทำให้ผู้ชมประหลาดใจยิ่งกว่าคือ—

ผู้หญิงคนนั้น กลับไม่ให้หน้าเทพหลินเลยสักนิด

เธอเห็นได้ชัดว่าจงใจปิดตาตัวเอง ตอนนี้กลับพุ่งไปยังทิศทางของหลินจิงอย่างรวดเร็ว ง้างธนูขึ้น!

จะว่าไปแล้ว คือการง้างสายธนู!

ในมือของเธอ ไม่มีลูกธนู!

ทว่า "ฟิ้ว" ทีหนึ่ง เมื่อสายธนูถูกง้างจนสุดแล้วปล่อยออกไป เสียงแหวกอากาศก็ดังชัดเจน!

ราวกับลูกธนูที่มองไม่เห็น พุ่งทะยานอย่างรุนแรง!

พลังที่รุนแรงนั้น แทบจะบดบังตัวอักษร "เทพสงคราม" ที่น่าตกตะลึงบนเวที!

และฉากเช่นนี้ ก็ทำให้ผู้ชมทุกสารทิศตกตะลึง ต่างพากันอุทานว่า

"ผู้หญิงคนนี้มาจากไหน? ลูกธนูที่มองไม่เห็น ยังไม่ทันได้แสดงผล ก็มีพลังข่มขู่ที่น่าตกตะลึงขนาดนี้แล้ว??"

ในใจของเจียงเย่ ก็ตกตะลึงเช่นกัน

เขาถึงได้ตระหนักขึ้นมาเล็กน้อย—

เพราะว่า หยางเหวินเชามีความสามารถในการฟื้นคืนชีพที่แปลกประหลาด

ตอนที่เผชิญหน้ากับสิงหม่าน ไม่กลัวความตายเลยสักนิด

แม้กระทั่งอยากให้สิงหม่านฆ่าเขา

และทุกครั้งที่เขาฟื้นคืนชีพ เขาก็จะแข็งแกร่งขึ้น

ทว่าการประลองที่เจียงเย่ได้ดูในห้องประลอง รอบที่หยางเหวินเชาแพ้...

เขาเผชิญหน้ากับผู้หญิงคนนี้ แต่กลับไม่กล้าตายเลยสักนิด!

และตอนนั้นการประลอง เขาก็ไม่ได้ฟื้นคืนชีพจริงๆ ตายไปเลย!

ตอนนั้นเจียงเย่ไม่รู้ความสามารถในการฟื้นคืนชีพของหยางเหวินเชา

ดังนั้นจึงไม่รู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้แปลกประหลาดอะไร แค่คิดว่าหยางเหวินเชาฝีมือไม่ถึง

ทว่าตอนนี้มาคิดดู...

เธอสามารถฆ่าหยางเหวินเชาที่มีความสามารถในการฟื้นคืนชีพได้โดยตรง แสดงว่าเธอเก่งมากจริงๆ

แต่เมื่อคิดแบบนี้ เจียงเย่ก็อดไม่ได้ที่จะกังวลขึ้นมา—

หลินจิงคงจะไม่แพ้ให้กับผู้หญิงลึกลับคนนี้หรอกนะ?

ถ้าเขาแพ้ เงินรางวัลของการตัดสินศึกเร็วก็จะหายไปเลยนะ!

เจียงเย่ยังหวังพึ่งเงินรางวัลนั้นเพื่อรวยเละในพริบตาอยู่เลย?!

คงจะไม่ถูกผู้หญิงลึกลับคนนี้แย่งไปใช่ไหม?

เมื่อคิดเช่นนี้ เขาก็ตึงเครียดขึ้นมาทั้งคน ยิ่งจดจ่อกับการต่อสู้ในสนามมากขึ้น

โชคดีที่—

หลินจิงก็มีฝีมืออยู่บ้าง

ลูกธนูที่มองไม่เห็นที่ทำให้ผู้ชมรู้สึกถึงแรงกดดัน เขาดูเหมือนจะไม่กลัวเลย!

แค่ยกมือขึ้นเล็กน้อย ดาบที่เต็มไปด้วยลูกตาในมือ ก็พลันเปลี่ยนแปลง!

เห็นเพียงลูกตาสีเลือดเหล่านั้น จู่ๆ กลายเป็นปากที่น่าขนลุก!

และเมื่อหลินจิงโบกดาบอย่างไม่ใส่ใจ ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างที่มองไม่เห็น ถูกปากที่น่าขนลุกกินเข้าไป

ปากที่น่าขนลุกที่ติดอยู่บนดาบเหล่านั้น ตอนนี้กลับแสดงท่าทีเคี้ยว!

ผู้ชมต่างพากันอุทาน—

"ดาบนี้! ยังเปลี่ยนร่างได้อีก!"

"ลูกตาคือการโจมตีทางจิตใจ ส่วนปากคือการกลืนกินการโจมตีของศัตรูเหรอ?!"

"ทั้งรุกทั้งรับแบบนี้ เก่งเกินไปแล้ว!"

ประเด็นคือ ท่าทีของหลินจิงนี้ ดูเบาเกินไป

ราวกับว่าการโจมตีของผู้หญิงคนนั้น เขาไม่เห็นอยู่ในสายตาเลย

ในตอนนี้ หลังจากที่สกัดการโจมตีของคู่ต่อสู้ได้อย่างง่ายดาย เขาก็พูดประโยคนั้นซ้ำอีกครั้ง

"มาเจรจากันก่อนดีกว่าไหม?"

หญิงสาวในสนาม ตอนนี้สีหน้าเคร่งขรึม แต่ในที่สุดก็ตอบรับคำขอเจรจาของหลินจิง

"ลองพูดมาก่อนสิ เจรจาอะไร?"

หลินจิงถือดาบที่น่าขนลุกเล่มนั้น ยิ้มอย่างใจเย็น

เสียงที่ตามมา ไม่รีบร้อน ใจเย็นและสงบ

"ง่ายมาก—"

"การประลองต่อไป ฉันจะไม่ใช้ดาบเล่มนี้ แต่เธอต้องตอบคำถามฉันหนึ่งข้อ"

เนื้อหาการเจรจานี้ทำเอาผู้ชมตกตะลึงอีกครั้ง!

"ให้ตายสิ! เทพหลินนี่มันหยิ่งเกินไปแล้วนะ? ผู้หญิงคนนี้ก็เก่งไม่ใช่เหรอ? เขาไม่ใช้ดาบเล่มนั้น จะชนะได้เหรอ?"

"เขากล้าพูดแบบนี้ ก็น่าจะมีความมั่นใจมั้ง?"

"แต่เขาจะถามอะไรล่ะ? คงไม่ใช่ว่าเห็นสาวสวยแล้วเดินไม่เป็น อยากจะถามว่าอีกฝ่ายยอมเป็นแฟนเขาไหมหรอกนะ?"

"เชอะ! แกคิดว่าใครก็เหมือนแกเหรอ? เทพหลินไม่ทำตัวต่ำขนาดนั้นหรอก!"

ในขณะที่ผู้ชมกำลังตกตะลึงและถกเถียงกันอยู่

หญิงสาวในสนาม ก็ลังเลถามหลินจิงว่า จะถามคำถามอะไร?

หลินจิงก็ไม่เกรงใจ ถามโดยตรงว่า

"เธอใช้วิธีอะไร ถึงได้รับความโปรดปรานจากเจ้าของอพาร์ตเมนต์?"

คำพูดนี้ทำเอาผู้ชมอึ้งไปอีกครั้ง

เจียงเย่ก็อึ้งไป—

ความโปรดปรานจากเจ้าของอพาร์ตเมนต์?

เขาจำได้ว่า ไม่ใช่ว่าฆ่าผู้เล่นในอพาร์ตเมนต์ทั้งหมด ก็จะได้รับความโปรดปรานจากเจ้าของอพาร์ตเมนต์เหรอ?

เรื่องนี้ หลินจิงไม่น่าจะไม่รู้

ดังนั้นที่เขาถาม คือวิธีอื่นในการได้รับความโปรดปรานจากเจ้าของอพาร์ตเมนต์งั้นเหรอ?

ขณะที่กำลังคิดอยู่ ข้างๆ ก็มีเสียงของว่านซิ่นดังขึ้นมาอีก

"ใช่แล้ว! ตอนนั้นเทพหลินก็ตัดสินว่า ผู้หญิงคนนี้ใช้วิธีอื่น เธอได้รับความโปรดปรานจากเจ้าของอพาร์ตเมนต์!"

"ผลึกที่เธอใช้ข้ามอพาร์ตเมนต์ เธอได้มาจากเจ้าของอพาร์ตเมนต์ด้วยวิธีอื่น!"

ว่านซิ่นพูดพลาง หญิงสาวในสนาม ตอนนี้ก็ตอบกลับหลินจิง

เธอยังคงใช้ผ้าแดงปิดตา เสียงเย็นชา ทั้งคนดูเย็นชามาก

"การเจรจาปากเปล่า ฉันจะเชื่อนายได้ยังไง?"

หลินจิงกวาดสายตามองไปยังผู้ชม ยิ้มแล้วพูดว่า

"ผู้ชมสองหมื่นกว่าคน ในนั้นมีผู้แข็งแกร่งที่มีชื่อเสียงในแต่ละเขตอยู่ไม่น้อย"

"ฉันยังไม่ถึงกับต้องกลับคำพูดต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้หรอก"

พูดพลาง เขาหยุดไปครู่หนึ่ง รอยยิ้มแฝงไปด้วยความหยิ่งผยอง

"แน่นอนว่า ที่สำคัญกว่าคือ—"

"ฉันมั่นใจว่าไม่ต้องใช้ดาบเล่มนี้ ฉันก็ชนะเธอได้"