บทที่ 51 ข้ามอพาร์ตเมนต์ หญิงสาวในชุดขาวไล่ล่า!

บทที่ 51 ข้ามอพาร์ตเมนต์ หญิงสาวในชุดขาวไล่ล่า!

ไอ้สารเลวนี่??

แกกล้าฆ่าฉันต่อหน้าฉันเลยเรอะ?!

ไม่เห็นสถิติการฆ่าจ้าวอวี่เตี๋ยในพริบตาของฉันอยู่ในสายตาเลยใช่ไหม?!

เจียงเย่ไม่พูดพร่ำทำเพลง หลอมรวมร่างโคลนหนึ่งร่าง พลังของหัวล้านก็พุ่งสูงขึ้นในทันที!

ตามมาด้วยเขตแดนน้ำแข็งอีกครั้ง ความเร็วในการเคลื่อนไหวของหยางเหวินเชาก็ลดลงอย่างรวดเร็ว!

และผู้ที่เคลื่อนไหวช้าลงพร้อมกับหยางเหวินเชา...

ยังมีเพื่อนร่วมชั้นแปลกหน้าสองคนที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นบนชั้นดาดฟ้า!

ห๊ะ?

เพื่อนร่วมชั้นแปลกหน้า?

เอ๊ะ! เดี๋ยวก่อนนะ?

สายตาที่ดุร้ายของหยางเหวินเชา ดูเหมือนจะมุ่งไปยังเพื่อนร่วมชั้นแปลกหน้าที่จู่ๆ ก็โผล่มาทางนั้น?

เจียงเย่ก็ปรับตัวตามสถานการณ์ทันที รีบเบี่ยงเบนขอบเขตของเขตแดนน้ำแข็งไปยังทิศทางที่เพื่อนร่วมชั้นแปลกหน้าสองคนปรากฏตัว

กลายเป็นท่าทีที่ร่วมมือกับหยางเหวินเชา!

พร้อมกันนั้น เขาก็รีบหาเวลาดูแชตกลุ่ม

พอดูถึงได้พบว่า...

กลุ่มแชตที่มีคนมากขึ้นหลังจากการรวมอพาร์ตเมนต์ กลับเงียบเหงากว่าเดิม

และบันทึกการแชตที่แสดงบนหน้าจอ ก็ล้วนเป็นคำพูดของเพื่อนร่วมชั้นจากอพาร์ตเมนต์อีกแห่งที่รวมเข้ามา

สิงหม่าน: 【@หยางเหวินเชา@เจียงเย่ พวกแกสองคน ตอบคำถามของฉันเดี๋ยวนี้ วังรุ่ยตายได้ยังไง?】

สิงหม่าน: 【ดีมาก ไม่สนใจฉันใช่ไหม?】

【หรือคิดว่าตัวเองมีความสามารถขึ้นมาบนชั้นดาดฟ้าได้แล้ว มันยอดเยี่ยมมาก?】

【ได้ยินว่านายจะขึ้นไปบนชั้นดาดฟ้าเพื่อช่วยเจียงเย่สินะ? @หยางเหวินเชา】

【ไม่มีปัญหา ฉันจะให้นายกับไอ้เจียงเย่อะไรนั่น ตายด้วยกันบนชั้นดาดฟ้า!】

จากนั้น ในกลุ่มก็เงียบไป

แม้แต่เพื่อนร่วมชั้นที่ก่อนหน้านี้เรียก "พี่ใหญ่เชา" ไม่ขาดปาก ตอนนี้ก็ไม่มีใครพูดอะไร

เจียงเย่เลื่อนหน้าจอแชตขึ้นไปอีกครั้ง ก็เข้าใจได้อย่างรวดเร็ว—

การรวมอพาร์ตเมนต์ครั้งนี้ กลับเป็นเพื่อนร่วมชั้นจากโรงเรียนมัธยมปลายของพวกเขา!

แต่ดูเหมือนว่าเพื่อนร่วมชั้นจากห้องเก้านี้ จะไม่เหมือนกับพวกเขาที่คำนึงถึงมิตรภาพของเพื่อนร่วมชั้นจากห้องหนึ่งและห้องสอง

นักเรียน 80 คน ตอนที่อพาร์ตเมนต์ของพวกเขารวมกัน กลับเหลือเพียง 38 คน!

แต่จากคำพูดในกลุ่มแชตสามารถดูออกได้ว่า—

น่าจะไม่ใช่ว่าทั้งห้องเก้าจะชอบฆ่าฟันกันทุกคน

แต่เป็นกลุ่มคนไม่กี่คนที่นำโดย "สิงหม่าน" จากห้องเก้า ที่แสดงท่าทีแข็งกร้าวมากที่สุด!

การตายของ 42 คนจากอีกอพาร์ตเมนต์หนึ่ง มีความเป็นไปได้สูงมากว่าเป็นฝีมือของพวกเขา!

และกลุ่มเพื่อนร่วมชั้นที่ฆ่าคนเป็นผักปลานี้ ก็แสดงท่าทีอวดดีอย่างมากในกลุ่ม!

ท่าทีต่อเพื่อนร่วมชั้นห้องหนึ่งและห้องสอง ก็ข่มขู่และเยาะเย้ยต่างๆ นานา

สุดท้ายก็ยังคิดจะเล่นงานเจียงเย่กับหยางเหวินเชา!

น่าจะเป็นคนที่ชื่อสิงหม่าน เห็นว่าในอพาร์ตเมนต์ของพวกเขามีเพียงหยางเหวินเชาที่แข็งแกร่งที่สุด ดังนั้นจึงเตรียมจะเชือดไก่ให้ลิงดูสินะ?

พอดีกับตอนที่อพาร์ตเมนต์รวมกัน บทสนทนาของหยางเหวินเชากับเจียงเย่ ก็เปิดเผยข้อมูลว่าพวกเขาอยู่บนชั้นดาดฟ้า

ดังนั้น ในบรรดาเพื่อนร่วมชั้นสองคนที่จู่ๆ ก็โผล่มาบนชั้นดาดฟ้านี้ มีคนหนึ่งคือสิงหม่านใช่ไหม?

เจียงเย่รีบไปดูกระดานจัดอันดับอีกครั้ง

ให้ตายสิ!

ไม่น่าแปลกใจที่เพื่อนร่วมชั้นไม่กี่คนจากห้องเก้านี้ จะอวดดีขนาดนี้!

ที่แท้ก็คือแทบจะครองสิบอันดับแรกของกระดานจัดอันดับ!

ที่น่าเหลือเชื่อที่สุดคือสิงหม่านคนนี้ กลับเลื่อนระดับเป็นเลเวล 5 แล้ว!

ไม่ต้องสงสัยเลย เขาคือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในอพาร์ตเมนต์ 1010!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เจียงเย่ก็ระวังตัวเต็มที่ในทันที!

เขาเร็วมาก วาบกายออกไป

ฝ่ามือหนึ่งตบลงบนใบหน้าของเพื่อนร่วมชั้นที่แข็งทื่อคนหนึ่ง

วินาทีต่อมา ก็คือหมอกน้ำแข็งจู่โจม มันแทรกซึมเข้าไปในปอดของเขาอย่างรวดเร็ว!

พร้อมกันนั้นเขาก็ยังคงระแวดระวัง หากการโจมตีครั้งนี้ไม่สำเร็จ เขาก็จะหลอมรวมร่างโคลนหมายเลข 3 เข้ามาทันที!

ถึงตอนนั้น ร่างโคลนกระจกของร่างโคลนหมายเลข 3 และร่างโคลนหมายเลข 3 จะหลอมรวมกัน พลังของเขาจะพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง!

จะสูงกว่าพลังต่อสู้ 200 กว่าตอนที่ฆ่าหวงฉีเสียอีก!

การฆ่าสิงหม่านเลเวล 5 ไม่น่าจะมีปัญหา!

แน่นอน นี่คือสิ่งที่เจียงเย่คิดไว้ในหัว

แต่สถานการณ์จริงกลับเป็น...

เขายังไม่ได้ใช้ร่างโคลนหมายเลข 3 เลยด้วยซ้ำ

หมอกน้ำแข็งจู่โจมครั้งนั้น ก็ฆ่าเพื่อนร่วมชั้นที่ถูกเขาตบหน้าจนแข็งทื่อคนนั้นในพริบตา!

และเพื่อนร่วมชั้นอีกคน ในเขตแดนน้ำแข็งที่มีความรุนแรงสูง ร่างกายของเขาก็แข็งทื่อในทันทีเช่นกัน

สีหน้าที่ตื่นตระหนกบนใบหน้าของเขา ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น เหมือนกับภาพสโลว์โมชันในหนังสยองขวัญ

แต่ในสภาวะเยือกแข็งสุดขีด ร่างกายแข็งทื่อ ความคิดเชื่องช้า เขาก็ยังคงส่งข้อความขอความช่วยเหลือในกลุ่มแชต—

ถังเซวียน: 【พี่สิงช่วยผมด้วย!!!】

เพียงแค่คำพูดประโยคเดียวนี้ ทำให้เจียงเย่ตระหนักได้ว่า—

ในบรรดาเพื่อนร่วมชั้นแปลกหน้าสองคนนี้ ดูเหมือนจะไม่มีสิงหม่าน

ไอ้หมอนั่นมันเจ้าเล่ห์ ไม่ได้ขึ้นมาบนชั้นดาดฟ้าเอง แต่ส่งลูกน้องมา!

แต่ก็จริง—

ลูกน้องของเขาก็มีเลเวล 3

ส่วนหยางเหวินเชากับเจียงเย่ คนหนึ่งเลเวล 3 คนหนึ่งเลเวล 1

ตามหลักแล้ว ลูกน้องเลเวล 3 สองคน ก็น่าจะรับมือได้

แต่ผลคือ...

หยางเหวินเชาตอนนี้ก็อยู่ในเขตแดนน้ำแข็ง ร่างกายแข็งทื่อ ความคิดและการกระทำก็เชื่องช้าลง

ถือว่าได้สัมผัสกับความแข็งแกร่งของหัวล้านลึกลับคนนี้ด้วยตัวเอง!

ถ้าไม่ใช่เพราะเขามีความสามารถในการฟื้นคืนชีพ

และมีตัวตนของ "ผู้เล่นเกม" ค้ำประกัน คาดเดาว่าหัวล้านจะไม่ฆ่าเขาโดยง่าย

มิฉะนั้นตอนนี้ เขาคงจะสัมผัสได้ถึงความกลัวตายแล้ว!

บัดซบเอ๊ย?!

นี่คือพลังต่อสู้ 50 กว่าที่จับคู่กับจ้าวอวี่เตี๋ยเหรอ?!

หยางเหวินเชาสงสัยอย่างยิ่งว่า นี่มันคือพลังต่อสู้ที่ทะลุร้อยชัดๆ!!

แล้วทักษะนี้ ยิ่งเป็นทักษะเขตแดนที่สูงส่งมาก!

ทักษะเขตแดน อย่างน้อยที่สุดก็ต้องเป็นระดับ A!

แล้วทักษะเขตแดนระดับ A ก็ยังหาได้ยากมาก!

ทักษะเขตแดนที่พบได้บ่อย โดยทั่วไปต้องเป็นระดับ S!!

ทักษะระดับ S...

ต้องรู้ก่อนว่า ในอพาร์ตเมนต์ของพวกเขา ที่รู้กันในตอนนี้ หวังหลิงหลิงกับเกาฉาง ก็มีพรสวรรค์ระดับ S

แต่พวกเขา กลับไม่สามารถเรียนรู้ทักษะระดับ S ได้!

หยางเหวินเชายิ่งรู้ดีว่า ทักษะระดับ S ไม่ใช่ว่าจะเรียนรู้ได้ง่ายๆ!

ไม่ต้องพูดถึงทักษะเขตแดนเลย!

โดยทั่วไปแล้ว ต้องใช้ม้วนคัมภีร์ทักษะเพื่อเรียนรู้!

แล้วส่วนใหญ่ต้องเลื่อนระดับเป็นเลเวล 10 ก่อน โอกาสที่จะเรียนรู้ทักษะเขตแดนถึงจะสูงขึ้น

แต่หัวล้านคนนี้...

เขาเลเวลเท่าไหร่กัน? ทำไมถึงได้มีทักษะเขตแดนแล้ว?!

เวรเอ๊ย!

โชคนี้! ความเข้าใจนี้! ความแข็งแกร่งนี้!

รีบไสหัวไปข้ามอพาร์ตเมนต์เลยไป! อย่ามาเกะกะที่นี่!

หยางเหวินเชาด่าหัวล้านในใจอย่างรุนแรง

พร้อมกันนั้นก็รู้สึกโชคดีมาก การที่เขาเลือกแผนล่อเสือออกจากถ้ำ และไม่ได้ปะทะกับหัวล้านโดยตรง

พร้อมกันนั้นก็สงสัยอยู่บ้างว่า สามวันหลังจากนี้ ความแข็งแกร่งของเขา จะแซงหน้าหัวล้านคนนี้ได้หรือไม่?

พร้อมกันนั้นก็ยังคงสับสน...

ผู้หญิงที่คลั่งรักคนนี้ เธอไปชอบเจียงเย่ได้ยังไง?

เขาหยางเหวินเชาก็ไม่เลวนะ!

หน้าตาดี ประเด็นคือแข็งแกร่งพอ!

ผู้หญิงทั่วไป ไม่ใช่ว่าจะมีจิตวิทยาชื่นชมผู้แข็งแกร่ง ชอบผู้ชายที่ยอดเยี่ยมและแข็งแกร่งเหรอ?

และจากนั้น ฉากที่ทำให้เขายิ่งรู้สึกพูดไม่ออกก็เกิดขึ้น—

หัวล้านคนนี้เห็นว่าเพื่อนร่วมชั้นอีกคนไม่ใช่สิงหม่าน พลังก็ไม่ได้เรื่อง

เขากลับกวักมือเรียกเจียงเย่เข้ามาโดยตรง

“หัวไอ้เวรนี่กับแต้มเอาชีวิตรอด ให้นายแล้วกัน”

จริงๆ แล้วก็คือคนคนเดียวกันที่กำลังเล่นละครตบตา

เจียงเย่ไม่ใช่นักแสดงมืออาชีพ ไม่รู้ว่าฝีมือการแสดงของตัวเองเป็นยังไง

เขาจงใจทำหน้าสงสัยมองไปที่หัวล้าน จากนั้นก็เดินเข้าไปอย่างระมัดระวัง ไม่กล้าพูดอะไรมาก แล้วก็จัดการฆ่าเพื่อนร่วมชั้นแปลกหน้าคนนี้

เมื่อถึงตอนนี้ หัวล้านถึงได้ยกเลิกเขตแดนน้ำแข็ง

จากนั้น มือหนึ่งก็หนีบแผ่นคริสตัลรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนไว้ ส่วนอีกมือก็ฉวยเอาหลอดทดลองที่ใส่งูน้ำสีดำของหยางเหวินเชามา

พร้อมกันนั้น สายตาของเขาก็ไหววูบ ฉวยเอาแหวนมิติที่เจียงเย่สวมอยู่บนมือมาด้วย

หลังจากนำผลไม้เพิ่มคุณสมบัติสองสามผลที่ซื้อมาจาก【ห้างสรรพสินค้าระดับสูง】ใส่เข้าไปในแหวนมิติแล้ว ก็ส่งคืนให้เจียงเย่

หยางเหวินเชาที่อยู่ข้างๆ ถึงกับตะลึงตาค้างไปเลย!

บัดซบ! นี่มันไม่ใช่แค่คลั่งรักแล้ว ต้องเรียกว่ามะเร็งรักเลยมั้ง??

และตอนที่เจียงเย่รับแหวนมิติคืน เขาก็ยังคงแสร้งทำเป็นตื่นตระหนกและไม่เข้าใจ

หัวล้านก็พูดกับหยางเหวินเชาอย่างจริงจังอีกครั้ง:

“เจียงเย่เป็นเพื่อนซี้ของฉัน เขามีบุญคุณช่วยชีวิตฉันไว้”

“ถ้าสามวันหลังจากนี้กลับมาที่อพาร์ตเมนต์แล้วฉันไม่เห็นเขาละก็...”

“ความร่วมมือของเรา เกรงว่าคงจะดำเนินต่อไปไม่ได้แล้ว”

หยางเหวินเชาฟังแล้ว ยิ่งรู้สึกพูดไม่ออก!

นังบ้านี่!

ก็แค่เพื่อจะร่วมมือกับเธอ ฉันยังต้องมาคอยปกป้องสุดที่รักของเธอด้วยเรอะ?!

แต่ยังไงซะ เขาก็ไม่ได้คิดจะร่วมมืออยู่แล้ว

สามวันหลังจากนี้ ใครจะแกร่งใครจะอ่อน ยังไม่แน่!

หยางเหวินเชาคิดในใจ—

ถ้าสามวันหลังจากนี้ พลังของเขาสามารถบดขยี้หัวล้านได้...

งั้นการทรมานฆ่าเจียงเย่ต่อหน้าหัวล้าน มันจะสะใจแค่ไหนกันนะ?

ขณะที่กำลังเพ้อฝัน จู่ๆ ก็รู้สึกถึงไอเย็นยะเยือกอีกครั้ง!

แต่ไอเย็นครั้งนี้ ไม่เหมือนกับเขตแดนน้ำแข็งของหัวล้าน

ไอเย็นชนิดนี้ ไม่ใช่ความเย็นจากพลังสายน้ำแข็ง

แต่เป็น... ความมืดมนจากพลังสายความมืด!

ความมืดมนของสายลมที่พัดพาความเย็นยะเยือก!

สีหน้าของหยางเหวินเชาเปลี่ยนไป!

วินาทีต่อมาก็เห็นดังคาด—

ท้องฟ้าที่เคยสว่างไสวด้วยแสงแดดบนชั้นดาดฟ้า บัดนี้ราวกับถูกปกคลุมด้วยเงาทมิฬ!

กระทั่งมีลมเย็นยะเยือกพัดโชยมาจริงๆ ในชั่วพริบตา!

หัวล้านก็มีปฏิกิริยาตอบสนองที่รวดเร็วมาก วาบกายไปยังแท่นควบคุมที่อยู่วงในของชั้นดาดฟ้าโดยตรง

เมื่อเข้าไปใกล้ เขาก็เห็นว่าบนแท่นควบคุมมีรอยบุ๋มรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนอยู่

เขาเสียบแผ่นคริสตัลเข้าไปโดยตรง แท่นควบคุมก็ "เปิดเครื่อง" ได้สำเร็จ

จะเห็นได้ว่า บนหน้าจอของมัน มีฟังก์ชันแสดงอยู่มากมาย

แต่เจียงเย่ไม่มีเวลาศึกษา ก็ตรงไปยังฟังก์ชันข้ามอพาร์ตเมนต์ที่เด่นที่สุดทันที

ในบรรดาอพาร์ตเมนต์ที่สามารถไปถึงได้โดยจ่าย 1 แต้มเอาชีวิตรอด คือหมายเลข 0000-9999

เมื่อคำนวณดูแล้ว อพาร์ตเมนต์ 1008 และ 1010 ของพวกเขา ถือว่ามีหมายเลขค่อนข้างต้นๆ

เจียงเย่ไม่อยากเจอคนรู้จักอีก จึงเลือกอพาร์ตเมนต์หมายเลข 9999 ที่มีหมายเลขห่างไกลที่สุดโดยตรง!

และเกือบจะในทันทีที่ร่างของเขาหายวับไปจากแท่นควบคุม

งูน้ำสีดำสายหนึ่ง ก็ฟาดแส้เข้าใส่จุดที่ร่างของเขาเพิ่งหายไปอย่างรุนแรง!

แต่น่าเสียดายที่งูน้ำสีดำที่ตัวใหญ่และยาวตัวนี้ สุดท้ายก็ได้ฟาดลงแค่บนแท่นควบคุมเท่านั้น

ไม่รู้ว่าแท่นควบคุมนี้ทำมาจากวัสดุอะไร ถูกฟาดขนาดนี้ก็ยังไม่มีรอยขีดข่วน

เจียงเย่ที่ยังคงอยู่ในอพาร์ตเมนต์ปัจจุบันเห็นดังนั้น ก็พลันเกร็งไปทั้งตัว!

เห็นเพียงหญิงสาวในชุดขาวที่กำลังโกรธเกรี้ยว ปลายเท้าเปลือยเปล่าของเธอยืนอยู่บนราวระเบียงด้านนอกสุดของชั้นดาดฟ้า

บนตัวเธอเปลี่ยนเป็นชุดคลุมอาบน้ำสีขาวอีกครั้ง ชุดปลิวไสวโดยไม่มีลม

บนศีรษะมีงูน้ำสีดำเส้นแล้วเส้นเล่า กำลังแผ่กิ่งก้านสาขาอยู่ในสายลมเย็นยะเยือก ดูประหลาดตาบอกไม่ถูก ชวนให้รู้สึกขนลุก!

"ฟิ้ว" เสียงหนึ่งดังขึ้น งูน้ำสีดำที่ยิงเข้าใส่หัวล้านแต่ไม่โดน ก็หดกลับมาในตอนนี้

งูน้ำสีดำบนศีรษะของหญิงสาวในชุดขาว ก็กลับกลายเป็นเส้นผมสีดำอย่างรวดเร็ว

แต่สภาพของเธอยังคงโกรธเกรี้ยวขนาดหนัก

สายตามองไปยังทิศทางของเจียงเย่และหยางเหวินเชาอย่างอาฆาตแค้น

จากนั้น ก็เป็นเสียงข่มขู่ที่เย็นยะเยือก:

“พวกแกสองคน รอฉันก่อนเถอะ!”

พูดจบ เบื้องหน้าเธอก็ปรากฏม่านแสงขึ้นมา ดูคล้ายกับหน้าจอทีวีในบ้านของเธอมาก!

หญิงสาวในชุดขาวใช้มือเปล่ากดลงบนม่านแสง ไม่นานร่างของเธอก็หายไป!

เจียงเย่เห็นแล้วตกใจ รีบถามหยางเหวินเชาทันที:

“นี่?? หญิงสาวในชุดขาวคนนี้ เธอมีความสามารถข้ามอพาร์ตเมนต์ด้วยเหรอ?”

หยางเหวินเชาเหลือบมองเขาอย่างดูแคลน:

“นายดูชั้นดาดฟ้านี่สิ แดดดีขนาดนี้ มีผู้เช่าอพาร์ตเมนต์กี่คนที่ขึ้นมา?”

เจียงเย่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ตระหนักได้อย่างรวดเร็ว—

หญิงสาวในชุดขาวที่มีความสามารถขึ้นมาบนชั้นดาดฟ้าได้ แม้จะอยู่ในบรรดาผู้เช่าอพาร์ตเมนต์ทั้งตึก ก็ไม่ใช่คนธรรมดา!

บัดซบเอ๊ย! งั้นนี่เธอก็ข้ามอพาร์ตเมนต์ไปไล่ฆ่าหัวล้านเหรอ!

ดังนั้น...

เจียงเย่พลันมองไปที่หยางเหวินเชาอีกครั้ง: “นายจงใจหลอกหัวล้านคนนั้น!”

หยางเหวินเชากลับทำหน้าตาเฉย: “ไม่มีเรื่องแบบนั้น นายอย่ามาพูดมั่วๆ สิ”

“เพราะฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าหญิงสาวในชุดขาวคนนั้นจะข้ามอพาร์ตเมนต์ได้”

“อีกอย่าง ผู้เช่าที่เป็น NPC ในอพาร์ตเมนต์จะไม่ลงมือกับผู้เล่นง่ายๆ”

“อย่างมากเธอก็แค่ไปหาหัวล้านคนนั้น เอาผมของเธอกลับคืนมา”

“แล้วก็นะ แค่สร้างปัญหาให้หัวล้านนิดหน่อยเท่านั้นเอง”

“เรื่องพวกนี้ ฉันไม่รู้อะไรเลย โทษฉันไม่ได้”

คำพูดนี้ช่างดูเปิดเผยและตรงไปตรงมา

แต่ในใจของเจียงเย่กลับอดไม่ได้ที่จะด่า—

ไอ้สารเลวนี้! ไม่รู้จริงหรือไม่รู้ปลอมกันแน่วะ?!

ฉันว่าแกจงใจชัดๆ!

ในตอนนี้ ในใจของเขาก็พลันมีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมา—

หรือว่า จะหลอมรวมร่างโคลนหมายเลข 3 กับร่างโคลนกระจกเข้ากับร่างโคลนหมายเลข 1 โดยตรง

แล้วก็สั่งสอนให้หยางเหวินเชารู้จักที่ต่ำที่สูงซะหน่อย?!

แต่ความคิดนี้ เจียงเย่ก็ล้มเลิกไปอย่างรวดเร็ว

เพราะดูเหมือนว่าหยางเหวินเชาจะมีความสามารถในการฟื้นคืนชีพ

แล้วก็ไม่รู้ว่ายังมีไพ่ตายอื่นอีกไหม?

เขาใช้ตัวตน "เจียงเย่" ลงมือ ถ้าไม่สามารถฆ่าได้ในครั้งเดียว ก็จะเปิดเผยความลับของตัวเอง

ขณะที่กำลังคิดในใจ

หยางเหวินเชาก็พูดกับเขาอีกครั้ง:

“ว่าแต่ไอ้หนู ไม่ยักรู้ว่านายเส้นใหญ่เหมือนกันนะ”

“ก่อนหน้านี้ฉันก็เคยปล่อยนายไปทีหนึ่ง แล้วหัวล้านคนนั้น ยิ่งทุ่มสุดตัวเพื่อปกป้องนาย”

“บุญคุณช่วยชีวิต? หึๆ นายเป็นพระอรหันต์หรือไง? เที่ยวทำความดีไปทั่วโลก?”

“...” เจียงเย่คิดในใจ ฉันก็แค่อยากจะแต่งเรื่องให้มันดูสมจริงหน่อยเท่านั้นเองโว้ย!

ไม่งั้นหัวล้านที่เก่งกาจขนาดนั้น จะมาใส่ใจฉันทำไม?

หยางเหวินเชาก็แค่บ่นไปงั้นๆ ตอนนี้ก็เลยถามตามน้ำ:

“ในเมื่อมีบุญคุณช่วยชีวิต นายน่าจะเดาตัวตนที่แท้จริงของหัวล้านคนนั้นได้ใช่ไหม?”

พลางพูดไป หยางเหวินเชาก็พลางตรวจสอบกลุ่มแชตของอพาร์ตเมนต์

อยากจะดูว่า ในช่วงเวลานี้ มีชื่อใครที่กลายเป็นสีเทาไปบ้าง

เพราะ...

ผลของการข้ามอพาร์ตเมนต์ ก็คล้ายกับการตาย คือจะแสดงสถานะออฟไลน์ในรายชื่อสมาชิก

แต่...

แค่ช่วงเวลาสั้นๆ นี้ คนที่ตายไปก็ไม่น้อย

และในกลุ่มแชต พวกห้องเก้าไม่กี่คน ก็กำลังโวยวายอีกแล้ว

แต่พูดให้ถูกคือ ครั้งนี้เป็นพวกห้องหนึ่งกับห้องสอง ที่เริ่มก่อน

หลังจากคำพูดขอความช่วยเหลือของ "ถังเซวียน" ที่ส่งถึงสิงหม่าน

ในกลุ่มก็พลันมีคำพูดของหวังเฉียงโผล่ขึ้นมา:

【แน่นอน! ดูจากสถานการณ์นี้แล้ว ถังเซวียนกับเหยียนจั๋วจากห้องเก้า ถูกพี่ใหญ่เชาฆ่าในพริบตาโดยตรง!】

【ฉันอยากจะพูดตั้งนานแล้วว่า พี่ใหญ่เชาแม้แต่ผู้ยิ่งใหญ่ที่ข้ามอพาร์ตเมนต์มาก็ยังฆ่าได้ในพริบตา! สิงหม่านถึงแม้เลเวลจะสูงกว่า แต่ก็ไม่แน่ว่าจะเป็นคู่ต่อสู้ของพี่ใหญ่เชา!】

【ตอนนี้พิสูจน์แล้วว่า เรื่องที่ฉันคิดมันถูกต้องจริงๆ!】

และเมื่อมีหวังเฉียงเป็นคนเริ่ม

เพื่อนร่วมชั้นจากห้องหนึ่งและห้องสอง ก็ดูเหมือนจะกลับมามีความมั่นใจในทันที!

จากนั้นก็เริ่มมีคนออกมาพูด ตอบโต้เพื่อนร่วมชั้นห้องเก้าที่เคยเยาะเย้ยพวกเขา

เพราะกลัวตายก็ส่วนกลัวตาย แต่ทุกคนก็ยังเป็นวัยรุ่นที่เลือดร้อน

ใครจะอยากถูกนักเรียนห้องบ๊วยที่เคยดูถูกมาก่อนเยาะเย้ยขนาดนั้น แต่กลับไม่กล้าแม้แต่จะเถียงกลับ

ดังนั้น ไม่นานก็มีเพื่อนร่วมชั้นสนับสนุนความคิดเห็นของหวังเฉียง

คิดว่าหยางเหวินเชาถึงแม้เลเวลจะไม่เท่าสิงหม่าน แต่ความแข็งแกร่งกลับเหนือกว่าสิงหม่าน!

และก็หลังจากคำพูดของเพื่อนร่วมชั้นเหล่านี้...

เพื่อนร่วมชั้นจากห้องหนึ่งและห้องสอง ก็เริ่มตายอย่างต่อเนื่อง!

ชื่อในรายชื่อสมาชิก กลายเป็นสีเทาไปหลายคนในเวลาอันสั้น!

ทำเอาหยางเหวินเชาก็ไม่สามารถแยกแยะได้ว่า ในช่วงเวลานี้หัวล้านที่ข้ามอพาร์ตเมนต์ไป คือเพื่อนร่วมชั้นคนไหนที่ชื่อกลายเป็นสีเทา

ดังนั้นจึงทำได้เพียงมองไปที่เจียงเย่ต่อไป รอเขาตอบ