- หน้าแรก
- พ่อบ้านจักรพรรดิยุทธ์กับลูกแฝดสะท้านบัลลังก์
- พ่อบ้านจักรพรรดิยุทธ์ ตอนที่ 465 การกดข่มด้วยแรงโน้มถ่วง?
พ่อบ้านจักรพรรดิยุทธ์ ตอนที่ 465 การกดข่มด้วยแรงโน้มถ่วง?
พ่อบ้านจักรพรรดิยุทธ์ ตอนที่ 465 การกดข่มด้วยแรงโน้มถ่วง?
พ่อบ้านจักรพรรดิยุทธ์ ตอนที่ 465 การกดข่มด้วยแรงโน้มถ่วง?
[จากผู้แปล มันมีตบะระดับจักรพรรดิ แต่ฉายาคือราชันมังกรปฐพี]
โฮก! มังกรปฐพีระดับจักรพรรดิห้าตัวส่งเสียงคำรามสนั่นฟ้า ระลอกคลื่นสีเหลืองดินแผ่ขยายออกจากศูนย์กลางที่พวกมันอยู่ ครอบคลุมไปทั่วทั้งเขาวงกตอย่างรวดเร็ว
หวังหลานซีและเจ้าหมูน้อยสองหัวที่กำลังกินเนื้อย่างอยู่ต่างก็รู้สึกร่างกายหนักอึ้ง จำต้องโคจรพลังแห่งกฎระเบียบในกายสร้างเป็นเกราะป้องกัน เพื่อกั้นระลอกคลื่นสีเหลืองดินนั้นไว้ภายนอก
ทว่าถึงกระนั้น พวกเขาก็ยังคงสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวนั้น
“นี่คืออาณาเขตแรงโน้มถ่วง อิทธิฤทธิ์พรสวรรค์ของมังกรปฐพี!” หวังหลานซีกล่าวเสียงทุ้ม “ภายในอาณาเขตของพวกมันสามารถเปลี่ยนแปลงแรงโน้มถ่วงได้ตามใจชอบ บัดนี้แรงโน้มถ่วงเพิ่มขึ้นอย่างน้อยหลายสิบเท่า ในอาณาเขตนี้ ความเร็ว พลังโจมตี และปฏิกิริยาตอบสนองของพวกเราล้วนได้รับผลกระทบอย่างใหญ่หลวง”
เจ้าหมูน้อยสองหัวเงยหัวหมูเล็ก ๆ ทั้งสองขึ้น ผงกหัวรัว ๆ กล่าวด้วยน้ำเสียงเจือความไร้เดียงสาว่า “ยายพูดถูก อิทธิฤทธิ์พรสวรรค์ของเจ้าพวกนี้ร้ายกาจใช้ได้เลย”
ฉู่เฉินยังคงพลิกเนื้อย่างอย่างใจเย็น กัดเนื้อย่างในมือเป็นครั้งคราว เอ่ยถามอย่างสงสัยใคร่รู้ว่า “แรงโน้มถ่วงคือสิ่งใดหรือขอรับ?”
หวังหลานซีอธิบายว่า “ก็คือสนามพลังงานชนิดหนึ่ง เหมือนกับมีภูเขาลูกใหญ่ทับอยู่บนตัวอย่างไรอย่างนั้น”
ฉู่ซินกลืนเนื้อย่างในปากลงคอ ดื่มนมสัตว์แช่เย็นไปหนึ่งอึก กะพริบดวงตากลมโตปริบ ๆ เอ่ยถามอย่างงุนงงว่า “ภูเขาใหญ่? อยู่ที่ไหน? ไม่เห็นรู้สึกเลย”
หวังหลานซีมองนางแวบหนึ่ง แล้วหันไปมองฉู่เฉิน เอ่ยถามด้วยความประหลาดใจอยู่บ้างว่า “ซินเอ๋อร์ เฉินเอ๋อร์ พวกเจ้าไม่รู้สึกถึงการกดข่มของแรงโน้มถ่วงนั้นหรือ?”
“ไม่นี่ขอรับ ร้ายกาจมากหรือ?” ฉู่เฉินส่ายหน้า ใบหน้าเต็มไปด้วยความงุนงง
ฉู่ซินเอียงศีรษะน้อย ๆ ครุ่นคิดอย่างละเอียด แล้วกล่าวว่า “ดูเหมือนจะมีลมพัดผ่านวูบหนึ่ง การกดข่มด้วยแรงโน้มถ่วงที่ยายพูดถึงคงมิใช่สิ่งนี้กระมัง? นั่นก็อ่อนเกินไปแล้ว”
มุมปากของหวังหลานซีกระตุกเล็กน้อย พูดไม่ออกไปชั่วขณะ
บนร่างของนางราวกับมีภูเขาใหญ่ยักษ์ทับอยู่ เหตุใดพอมาอยู่บนร่างของเจ้าตัวเล็กสองคนนี้กลับเป็นเพียงสายลมพัดผ่านหน้า? ช่องว่างห่างชั้นกันถึงเพียงนี้เชียวหรือ?
โฮก! รอบด้านมีเสียงคำรามของสัตว์อสูรดังขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า มังกรปฐพีตัวแล้วตัวเล่ามุดออกมาจากใต้ดินของช่องทางเดิน และกำแพงดินทั้งสองฝั่ง คำรามลั่นพลางเปิดฉากโจมตีใส่ทุกคน
เมื่ออาบไล้อยู่ในอาณาเขตแรงโน้มถ่วง ความเร็วของมังกรปฐพีเหล่านี้กลับรวดเร็วยิ่งขึ้น ความรุนแรงในการโจมตีก็ได้รับการเสริมให้แข็งแกร่งขึ้นอย่างมหาศาล
เห็นได้ชัดว่าอาณาเขตแรงโน้มถ่วงนี้จะมีผลกดข่มต่อศัตรูเท่านั้น แต่กลับมีผลเสริมพลังให้แก่มังกรปฐพีเหล่านี้อย่างมาก ภายใต้สถานการณ์ที่ฝ่ายหนึ่งลดลงฝ่ายหนึ่งเพิ่มขึ้น ความแตกต่างของพลังฝีมือทั้งสองฝ่ายจึงมหาศาลยิ่งนัก
“เจ้าเนื้อก้อนมาอีกแล้ว” ฉู่ซินแทะเนื้อย่างไปพลาง โบกมือน้อย ๆ ไปพลาง ปราณกระบี่สายแล้วสายเล่าพุ่งทะลวงอากาศ สังหารมังกรปฐพีเหล่านั้นจนหมดสิ้น และเก็บเข้าสู่แหวนมิติ
ต่อให้มังกรปฐพีเหล่านี้จะได้รับการเสริมพลังจากอาณาเขตแรงโน้มถ่วง แต่ในสายตาของนางก็เป็นเพียงฝูงเจ้าเนื้อก้อนที่สามารถนำมาย่างกินได้ทุกเมื่อเท่านั้น
ทว่าจำนวนของมังกรปฐพีนั้นมีมากมายมหาศาล พรั่งพรูเข้ามาจากทุกทิศทุกทางอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย และพลังฝีมือของมังกรปฐพีก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ
ผ่านไปไม่กี่ระลอก ก็เริ่มมีมังกรปฐพีระดับจักรพรรดิปรากฏตัวขึ้นแล้ว
เพียงแต่เมื่อเทียบกับห้าตัวนั้นแล้ว พลังฝีมือของมังกรปฐพีระดับจักรพรรดิเหล่านี้เทียบเท่ากับผู้บำเพ็ญที่เพิ่งเข้าสู่ระดับจักรพรรดิยุทธ์เท่านั้น
พลังฝีมือระดับนี้ เมื่ออยู่ต่อหน้าฉู่ซิน ก็ยังคงไร้ทางสู้โดยสิ้นเชิง
“เจ้าเด็กแสบสมควรตาย” ห้าราชันมังกรปฐพีที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดโกรธจนด่าทอออกมา
คนปกติเมื่ออยู่ในเขาวงกตของพวกมัน จิตจักรพรรดิถูกตัดขาด การโจมตีถูกลดทอน ย่อมต้องจิตใจปั่นป่วน คิดแต่จะหาทางออกหนีไปจากเขาวงกตให้ได้
และในเขาวงกต พวกมันได้วางตาข่ายฟ้าฟืนดินไว้แต่เนิ่น ๆ แล้ว มังกรปฐพีนับไม่ถ้วนสามารถเปิดฉากลอบโจมตีจากที่ใดก็ได้ทุกเมื่อ
ห้ามหาราชันมังกรปฐพีอย่างพวกมันก็สามารถเปิดฉากโจมตีได้ทุกเมื่อเช่นกัน และการโจมตีของพวกมันสามารถปรากฏขึ้นได้ทุกที่ในเขาวงกต
ผู้ที่เข้าสู่เขาวงกต จิตจักรพรรดิถูกตัดขาด ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะค้นพบการโจมตีของพวกมันได้ทันท่วงที ขอเพียงผลาญจิตใจและพลังงานของพวกเขาไปเรื่อย ๆ ไม่นานก็จะทำให้พวกเขาสับสนวุ่นวาย จนรับมือไม่ไหว
ต่อให้เป็นเทพยุทธ์ครึ่งก้าวเมื่ออยู่ในเขาวงกตนี้ หากคิดจะหนีออกไปก็ต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างสาสม
แต่สิ่งที่ทำให้พวกมันคาดไม่ถึงก็คือ หลังจากเข้าสู่เขาวงกต คนกลุ่มนี้กลับไม่ขยับเขยื้อน กลับตั้งเตาย่างเนื้อขึ้นที่เดิม นำเผ่าพันธุ์ของพวกมันมาย่างกิน ไม่เห็นอิทธิฤทธิ์ของพวกมันอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย
ที่ทำให้พวกมันรู้สึกเหลือเชื่อที่สุดก็คือ พวกมันใช้อาณาเขตแรงโน้มถ่วงห้าชั้นออกมาแล้ว เจ้าเด็กแสบเผ่ามนุษย์สองคนนั้นกลับไม่รู้สึกอันใดเลย
หากมิใช่เพราะเห็นมนุษย์อีกคนและสัตว์อสูรสร้างเกราะป้องกันขึ้นต้านทาน พวกมันคงเกือบจะคิดว่าอาณาเขตของตนเองมีปัญหาเสียแล้ว
“เจ้าเด็กแสบสองคนนี้ประหลาดเกินไปแล้ว หลอมรวมอาณาเขตเถิด” หนึ่งในราชันมังกรปฐพีกล่าวด้วยน้ำเสียงมืดมน
“ตกลง!” ราชันมังกรปฐพีอีกสี่ตัวพยักหน้าพร้อมกัน
จากนั้นห้ามหาราชันมังกรปฐพีก็หลอมรวมอาณาเขตของตนเข้ากับอาณาเขตอื่น ๆ ครู่ต่อมาก็ก่อเกิดเป็นอาณาเขตหลอมรวมรูปแบบใหม่
ในชั่วขณะที่อาณาเขตใหม่ก่อตัวขึ้น แรงโน้มถ่วงภายในอาณาเขตก็พุ่งสูงขึ้นถึงหลายร้อยเท่าอย่างกะทันหัน
ปัง! การเปลี่ยนแปลงกะทันหัน ทำให้หวังหลานซีและเจ้าหมูน้อยสองหัวตั้งตัวไม่ทันอยู่บ้าง
หวังหลานซีถูกกดทับจนเอวโค้งงอ แทบจะหมอบลงไปกับพื้น
ส่วนเจ้าหมูน้อยสองหัวที่ลอยตัวแทะเนื้อย่างอยู่กลางอากาศ ถึงกับร่วงหล่นลงมาจากกลางอากาศ กระแทกพื้นอย่างแรง
“แรงโน้มถ่วงเพิ่มขึ้นอย่างน้อยหลายร้อยเท่า” หวังหลานซีสีหน้าเคร่งขรึม โคจรพลังแห่งกฎระเบียบในกายจนถึงขีดสุด ต้านทานการกดข่มของแรงโน้มถ่วงอันน่าสะพรึงกลัวนั้นอย่างสุดกำลัง
ฉู่ซินกะพริบดวงตากลมโต มองดูวงแสงสีเหลืองดินที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าซึ่งกำลังกดทับลงมาอย่างต่อเนื่องรอบด้าน แทะเนื้อย่างไปพลาง ยื่นมือน้อย ๆ ขาวผ่องออกไปจิ้ม ๆ อย่างอยากรู้อยากเห็น แล้วกล่าวอย่างไม่ชัดถ้อยชัดคำว่า “ดูเหมือนจะร้ายกาจกว่าเมื่อครู่นิดหน่อย”
ฉู่เฉินพลิกเนื้อย่างไปพลาง มองหวังหลานซีแวบหนึ่ง แล้วกล่าวกับฉู่ซินว่า “พี่สาว ยายดูเหมือนจะทรมานมาก มิสู้สังหารเจ้าเนื้อก้อนตัวใหญ่ที่สุดไม่กี่ตัวนั้นก่อนดีหรือไม่? เนื้อของพวกมันต้องอร่อยที่สุดแน่”
“ตกลง!” ฉู่ซินพยักหน้า ชูเนื้อย่างขึ้น เตรียมจะพุ่งเข้าสังหารห้าราชันมังกรปฐพีที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืด
“เดรัจฉาน อย่าได้ทำร้ายคน” ในยามนั้นเอง เสียงตวาดของสตรีก็ดังขึ้น
วินาทีถัดมา ปราณกระบี่ที่ปกคลุมฟ้าดินก็ม้วนกวาดเข้ามา โจมตีใส่ความว่างเปล่าใจกลางเหนือเขาวงกต
เสียงดังสนั่นหวั่นไหวไม่ขาดสาย สุญตาผืนนี้ต่างก็สั่นสะเทือน
ปัง ปัง ปัง! ครู่ต่อมา ราชันมังกรปฐพีห้าตัวก็ร่วงหล่นลงมาจากสุญตา กระแทกลงในเขาวงกตอย่างแรง
“นี่คือเจตจำนงกระบี่ของศาลากระบี่สวรรค์? ไม่ถูก แข็งแกร่งกว่าเจตจำนงกระบี่ของศาลากระบี่สวรรค์ เป็นเจตจำนงกระบี่สวรรค์ที่ถูกดัดแปลงและเสริมพลังแล้ว?”
หวังหลานซีขมวดคิ้วเล็กน้อย ในดวงตาเผยแววสงสัย
ฟิ้ว! ร่างเงาหลายสายพุ่งทะลวงอากาศมาถึง ลอยตัวอยู่เหนือเขาวงกต
ผู้นำเป็นเด็กสาวที่งดงามมากคนหนึ่ง ข้างกายมีเด็กหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่ง เบื้องหลังทั้งสองคนมีผู้ติดตามคนละสองคน
บนร่างของผู้ติดตามทั้งสี่คนล้วนแผ่ซ่านกลิ่นอายของจักรพรรดิยุทธ์ระยะสูงสุด ส่วนพลังฝีมือของเด็กสาวและเด็กหนุ่มนั้นเหนือกว่าจักรพรรดิยุทธ์ บรรลุถึงระดับเทพยุทธ์ครึ่งก้าว
โฮก! ห้าราชันมังกรปฐพีคำรามลั่นพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า เข้าโจมตีคนทั้งหก
พลังงานสีเหลืองดินอันไร้ที่สิ้นสุดรวมตัวกันเป็นมังกรปฐพียาวหลายร้อยจั้งห้าตัว ห่อหุ้มพวกมันไว้ภายใน เสียงมังกรคำรามสนั่นฟ้าดังก้องไปทั่วสุญตา กลิ่นอายอันทรงพลังกระเพื่อมออกไป