พ่อบ้านจักรพรรดิยุทธ์ ตอนที่ 455 สามารถหลอมละลายพลังพุทธะโลหิตได้หรือ

พ่อบ้านจักรพรรดิยุทธ์ ตอนที่ 455 สามารถหลอมละลายพลังพุทธะโลหิตได้หรือ

“ท่านพ่อหายไปแล้ว?”

ภายในดินแดนบรรพชน ฉู่ซินและฉู่เฉินที่กำลังชมการต่อสู้อย่างสบายอารมณ์ลุกขึ้นยืนพร้อมกัน ขมวดคิ้วน้อย ๆ มองไปยังมารโลหิตระดับสูงร่างยักษ์ในความว่างเปล่า

“น่าจะถูกมารโลหิตระดับสูงตนนั้นย้ายไปอยู่ในมิติพิเศษแห่งหนึ่งแล้ว”

หวังหลานซีกล่าวเสียงขรึม

“มิติพิเศษ?”

ฉู่ซินและฉู่เฉินกะพริบตากลมโต พยักหน้าอย่างเข้าใจ

มิติพิเศษที่ว่านี้น่าจะคล้ายกับมิติที่ทูตมารโลหิตผู้นั้นเคยใช้กับพวกเขา

ท่านพ่อเก่งกาจถึงเพียงนั้น ต้องไม่มีปัญหาแน่นอน

หวึ่ง!

ในยามนั้นเอง เมฆเคราะห์บนท้องฟ้าสูงหมื่นลี้ก็รวมตัวกันอีกครั้ง

ฉู่ซินหันไปมอง ก็เห็นร่างของหลงอวี่เฟยลอยตัวขึ้น ปรากฏกายนอกอาคมเขตแดนอำนาจเทพของดินแดนบรรพชน

“ท่านน้าหลงจะฝ่าเคราะห์เทพแล้ว”

ฉู่เฉินเบิกตากลมโต กล่าวด้วยความประหลาดใจ

“ดี ดี ดี!”

หวังหลานซีดีใจจนหุบยิ้มไม่ได้ เดิมทีหลงอวี่เฟยหลอมรวมร่างแยกทั้งหมดก่อนกำหนด จึงไม่สามารถบำเพ็ญเพียรทะลวงสู่ระดับเทพยุทธ์ได้อีก

แต่พรประทานจากเทพในครั้งนี้บรรพชนอ้าวเทียนเป็นผู้ประทานลงมาด้วยตนเอง พลังงานที่แฝงอยู่นั้นแข็งแกร่งกว่าแต่ก่อนมากนัก ถึงกับช่วยให้หลงอวี่เฟยทำลายพันธนาการได้ในคราเดียว ชักนำเคราะห์เทพมาได้

ขอเพียงผ่านเคราะห์เทพไปได้ ก็จะบรรลุเป็นเทพยุทธ์

เช่นนี้แล้ว ลูกสาวสองคนและลูกเขยหนึ่งคนของนาง ก็ล้วนเป็นเทพยุทธ์กันหมด

อืม ยังมีหลานชายน้อยที่เป็นกึ่งเทพยุทธ์อีกสองคน

“เคราะห์เทพ?”

ทว่า เคราะห์เทพของหลงอวี่เฟยกลับทำให้เซวี่ยซาตื่นตระหนก

เขาหันไปมองหลงอวี่เฟยที่กำลังเตรียมตัวฝ่าเคราะห์ ในดวงตาโลหิตขนาดมหึมาสาดประกายจิตสังหารอันเข้มข้น จากนั้นเขาก็ก้าวเท้าขนาดมหึมา พุ่งเข้าสังหารหลงอวี่เฟย

เทพยุทธ์จากโลกเบื้องล่างสองคนในนรกในฝ่ามือก็รับมือยากพออยู่แล้ว หากมีเทพยุทธ์เพิ่มมาอีกคน สามเทพยุทธ์ร่วมมือกัน สถานการณ์ของเขาจะอันตรายอย่างยิ่ง

จำต้องสังหารคนจากโลกเบื้องล่างผู้นั้นให้ได้ก่อนที่เคราะห์เทพจะก่อตัวสมบูรณ์

หากเคราะห์เทพก่อตัวสมบูรณ์ สิ่งมีชีวิตใดที่เข้าสู่พื้นที่เคราะห์เทพ ล้วนจะถูกเคราะห์เทพโจมตี และอานุภาพของเคราะห์เทพจะปรับเปลี่ยนโดยตนเองตามความแข็งแกร่งของผู้ถูกโจมตี ต่อให้เขามีพลังเหนือกว่าเทพยุทธ์ ก็อาจถูกเคราะห์เทพสังหารได้

แต่เขาไม่กังวล คนจากโลกเบื้องล่างที่ยังไม่ผ่านเคราะห์เทพ ตบฝ่ามือเดียวก็ตายแล้ว

คนจากโลกเบื้องล่างผู้นั้น ถูกลิขิตให้รอไม่ถึงวินาทีที่เคราะห์เทพจุติลงมา

เขายกฝ่ามือโลหิตยักษ์อีกข้างขึ้น ตบใส่หลงอวี่เฟยข้ามอากาศ

“เร็วเข้า ขวางเขาไว้”

หวังหลานซีมองออกถึงเจตนาของเซวี่ยซา สีหน้าแปรเปลี่ยน ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ใช้แรงทั้งหมดโจมตีใส่ฝ่ามือโลหิตยักษ์นั้น

ทว่า นางที่มิได้เข้าสู่สภาวะมารสังหาร เป็นเพียงจักรพรรดิยุทธ์ระยะสูงสุด จะต้านทานการโจมตีของเซวี่ยซาได้อย่างไร

ต่อให้นางทุ่มสุดกำลัง ก็ไม่อาจขัดขวางฝ่ามือโลหิตนั้นได้แม้แต่น้อย

กระทั่งไม่สามารถดึงดูดความสนใจของเซวี่ยซาได้เลย

“ดินแดนเทพดาบกระบี่!”

ฉู่ซินและฉู่เฉินทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ใช้อาณาเขตหลอมรวมกฎระเบียบสองสายออกมาอีกครั้ง ครอบคลุมทั่วทั้งสนาม

“ร่างเวทเทพมาร ออกมา!”

ฉู่ซินและฉู่เฉินตะโกนพร้อมกัน เบื้องหลังปรากฏยักษ์แสงทองขนาดมหึมา

“ฟัน!”

สองพี่น้องกวัดแกว่งกระบี่ประหารสวรรค์และดาบทะลวงสวรรค์ในมือ ขณะเดียวกันยักษ์แสงทองเบื้องหลังพวกเขาก็กวัดแกว่งกระบี่ยักษ์และดาบยักษ์เช่นกัน ฟันปราณกระบี่และประกายดาบขนาดมหึมาสองสายออกไป ปะทะเข้ากับฝ่ามือโลหิตยักษ์นั้น

ได้ยินเพียงเสียงดังสนั่นหวั่นไหวสองครา ฝ่ามือโลหิตยักษ์นั้นกลับถูกต้านทานไว้ได้

หวึ่ง!

พลังแห่งอักขระเทพสีทองไหลเวียน หลอมละลายพลังพุทธะโลหิตบนฝ่ามือโลหิตนั้น

แม้แต่ผิวหนังและเนื้อที่แฝงพลังพุทธะโลหิต ก็ยังถูกพลังแห่งอักขระเทพสีทองนั้นกัดกร่อน

อ๊าก!

เซวี่ยซากรีดร้องโหยหวน ชักฝ่ามือโลหิตกลับไป

มองดูฝ่ามือโลหิตที่เละเทะ เซวี่ยซาหมุนศีรษะขนาดมหึมา มองไปยังฉู่ซินและฉู่เฉิน ในดวงตาโลหิตขนาดมหึมาเผยความหวาดกลัวออกมาเป็นครั้งแรก

“นี่คือพลังงานอันใด? ถึงกับสามารถหลอมละลายพลังพุทธะโลหิตของข้าได้?”

น้ำเสียงของเซวี่ยซาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ พลังพุทธะโลหิตของเขาระดับสูงกว่าพลังมารโลหิตทั่วไป มีเพียงพลังมารโลหิตของสายเลือดราชามารโลหิตโบราณเท่านั้นจึงจะเทียบเคียงได้

มองไปทั่วโลกเทพยุคโบราณ ก็ไม่มีพลังเทพของเทพองค์ใดที่จะสามารถหลอมละลายพลังพุทธะโลหิตของเขาได้

แม้แต่จอมเทพ จอมพุทธะเหล่านั้น ก็ทำได้เพียงหลอมละลายซึ่งกันและกันกับพลังพุทธะโลหิตของเขา ไม่เคยเห็นพลังงานที่สามารถหลอมละลายพลังพุทธะโลหิตได้ฝ่ายเดียวเช่นนี้มาก่อน

เด็กแสบจากโลกเบื้องล่างสองคนนี้ ภายในร่างกลับมีพลังงานที่น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ หากปล่อยให้พวกเขาเติบโตขึ้น จะต้องเป็นหายนะของเผ่ามารโลหิตเป็นแน่

“เจ้าอัปลักษณ์ตัวเบิ้ม มีพวกเราอยู่ อย่าหวังว่าจะแตะต้องท่านน้าหลงได้”

ฉู่ซินมือหนึ่งเท้าสะเอว มือหนึ่งถือกระบี่ ชี้ไปที่เซวี่ยซา กล่าวด้วยน้ำเสียงเจือความไร้เดียงสา

“พี่สาวพูดถูก”

ฉู่เฉินก็เลียนแบบท่าทางของพี่สาว เท้าสะเอวพยักหน้า บนใบหน้าอ้วนกลมเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

หวังหลานซีลอยตัวอยู่ไม่ไกล กวาดตามองทั่วสนามรบ ทอดถอนใจว่า “ข้ากลายเป็นคนที่อ่อนแอที่สุดเสียแล้ว”

“จุ๊ จุ๊ อัจฉริยะปีศาจเช่นนี้ แม้แต่ในโลกเทพยุคโบราณก็ไม่เคยพบเห็น โลหิตแก่นแท้ของพวกเจ้า ต้องรสเลิศมากเป็นแน่”

บนใบหน้าของเซวี่ยซาเผยรอยยิ้มดุร้ายออกมาอีกครั้ง มือหนึ่งประคองนรกในฝ่ามือ อีกมือหนึ่งตั้งขึ้นกลางอก ท่องพระนามพุทธะ

หวึ่ง!

เบื้องหลังเขา ปรากฏร่างเงาพุทธะโลหิตขนาดมหึมาขึ้น

รูปลักษณ์ไม่เหมือนกับมารโลหิตระดับสูงในตอนนี้ นั่นคือรูปลักษณ์เดิมของเซวี่ยซา

“พุทธะสังหารโลกมนุษย์!”

เซวี่ยซาตะโกนลั่น ร่างเงาพุทธะโลหิตเบื้องหลังพุ่งออกมาทันที พุ่งเข้าสังหารฉู่ซินและฉู่เฉิน

พุทธะโลหิตมือหนึ่งถือประคำโลหิตพวงหนึ่ง มือหนึ่งตั้งขึ้นกลางอก ปากท่องบทสวดพุทธะที่ฟังไม่เข้าใจ

หวึ่ง!

ประคำโลหิตสั่นสะเทือน แสงโลหิตระลอกแล้วระลอกเล่ากระเพื่อมออกไป กระแทกใส่ฉู่ซินและฉู่เฉินอย่างต่อเนื่อง

ฉู่ซินและฉู่เฉินควบคุมร่างเวทเทพมาร กวัดแกว่งกระบี่ยักษ์และดาบยักษ์ ฟันปราณกระบี่และประกายดาบออกไปต้านทานการกระแทกของแสงโลหิต

แม้อักขระเทพของพวกเขาจะเพิ่มขึ้นเป็นยี่สิบห้าอักขระ แต่ท้ายที่สุดก็ยังไม่ทะลวงสู่ด่านที่สาม คิดจะเอาชนะพุทธะโลหิตคงเป็นไปไม่ได้

แต่เมื่ออาศัยการเสริมพลังจากดินแดนเทพดาบกระบี่ และการกดข่มตามธรรมชาติของพลังแห่งอักขระเทพที่มีต่อพลังพุทธะโลหิต การยื้อเวลาสักพักย่อมไม่มีปัญหา

ตูม!

ในขณะที่เซวี่ยซาเตรียมจะโจมตีหลงอวี่เฟย วังวนเมฆเคราะห์บนท้องฟ้าสูงหมื่นลี้ก็ก่อตัวสมบูรณ์ อัสนีเคราะห์อันทรงพลังสายหนึ่งผ่าลงมาจากฟากฟ้า มุ่งตรงไปยังหลงอวี่เฟย

คิ้วขนาดมหึมาของเซวี่ยซาขมวดเล็กน้อย ถอนหายใจคราหนึ่ง แล้วหยุดลง

ท้ายที่สุดก็ยังช้าไปก้าวหนึ่ง

บัดนี้เคราะห์เทพก่อตัวสมบูรณ์แล้ว บุกเข้าไปอีกก็ไร้ประโยชน์

“เจ้าเด็กแสบสมควรตายสองคนนี้ ไปตายซะเถอะ”

เซวี่ยซาระบายความโกรธทั้งหมดลงที่ฉู่ซินและฉู่เฉิน การโจมตียิ่งดุดันและรุนแรงขึ้น

“พี่สาว เจ้านี่เก่งกาจยิ่งนัก”

ฉู่เฉินกะพริบตากลมโต บ่นพึมพำเสียงเบา

“อืม เก่งกาจจริง ๆ พวกเราไปหลบในโลงศพเทพกันเถอะ”

ฉู่ซินโบกมือน้อย ๆ ขาวราวหิมะ โลงศพเทพปรากฏขึ้น จากนั้นก็เรียกหวังหลานซี แล้วพาฉู่เฉินกระโดดเข้าไปในโลงศพเทพด้วยกัน

ตูม!

แสงโลหิตกระเพื่อมไหว กระแทกเข้าใส่โลงศพเทพอย่างต่อเนื่อง

พลังแห่งอักขระเทพสีทองส่องประกาย หักล้างแรงกระแทกไปส่วนหนึ่ง แรงกระแทกส่วนที่เหลือปะทะเข้ากับโลงศพเทพอย่างจัง ซัดจนกระเด็นออกไปไม่หยุด

“นี่คือโลงศพของสำนักโลงเทพโบราณรึ?”

เซวี่ยซาขมวดคิ้วเล็กน้อย สำนักโลงเทพใช้โลงศพเทพเป็นอาวุธเทพประจำกาย พลังป้องกันแข็งแกร่งยิ่งนัก

ทว่า โลงศพเทพทั่วไปย่อมต้านทานการโจมตีของเขาไม่ได้ โลงศพเทพของเจ้าเด็กแสบนี้ อย่างน้อยก็ต้องเป็นโลงศพเทพประจำกายระดับผู้อาวุโส

“หึ! ข้าจะดูสิว่าเจ้าจะทนได้นานเพียงใด”

เซวี่ยซาแค่นเสียงเย็นชา เปิดฉากโจมตีใส่โลงศพเทพอีกครั้ง

โลงศพเทพแม้จะแข็งแกร่ง แต่ก็ต้องดูว่าใครเป็นผู้ควบคุม เจ้าเด็กแสบนั่นแม้แต่สาวกเทพก็ยังไม่ใช่ จะทนรับการโจมตีอันทรงพลังของเขาได้นานเพียงใด?

“มารโลหิต อย่าได้ทำร้ายลูกบุญธรรมของข้า”

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด ในฟ้าดินก็พลันมีเสียงของหลงอวี่เฟยดังขึ้น