พ่อบ้านจักรพรรดิยุทธ์ ตอนที่ 120 เด็กแสบผู้ถูกอัสนีเจตจำนงดาบไล่ล่าฟาดฟัน

พ่อบ้านจักรพรรดิยุทธ์ ตอนที่ 120 เด็กแสบผู้ถูกอัสนีเจตจำนงดาบไล่ล่าฟาดฟัน

“ได้ขอรับ”

ฉู่เฉินที่อาบไล้ไปด้วยสายฟ้าเช่นกันพยักหน้า ร่างของเขาวาบขึ้นปรากฏกายข้างหินงอกหินย้อยอีกแท่งหนึ่ง ยื่นมือน้อย ๆ อวบอ้วนออกไปโอบกอดหินงอกหินย้อยนั้น ตะโกนเสียงดังเจือความไร้เดียงสา แล้วหักหินงอกหินย้อยขนาดมหึมาแท่งนั้นลงมาอย่างแรง

เปรี้ยงปร้าง!

อัสนีอีกสายแล้วสายเล่าก็ปรากฏขึ้น ฟาดลงบนม่านพลังป้องกันของฉู่เฉิน ทำให้ม่านพลังสั่นสะเทือนไม่หยุด

แต่เขากลับมิได้ใส่ใจแม้แต่น้อย มองดูน้ำนมหินสีขาวขุ่นที่ไหลทะลักออกมา พลันโห่ร้องยินดีแล้วโยนขวดหยกขาวใบหนึ่งออกไป

มือน้อย ๆ อวบอ้วนประสานเคล็ดวิชามือ ขวดหยกขาวก็บังเกิดพลังดูดอันมหาศาล ดูดน้ำนมหินที่ไหลลงมาทั้งหมดเข้าไปในขวดหยกขาว

ทว่า การหักทีละแท่งนั้นช้าเกินไป

ฉู่เฉินประสานเคล็ดวิชามือ ปราณดาบอันน่าสะพรึงกลัวสายแล้วสายเล่าก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ภายใต้การควบคุมของเขา มันฟาดฟันไปยังโคนของหินงอกหินย้อยทั้งหมดภายในถ้ำน้ำนมหิน

ได้ยินเพียงเสียงครืน ๆ ดังขึ้นไม่ขาดสาย หินงอกหินย้อยขนาดมหึมาทีละแท่ง ๆ ร่วงหล่นลงมากระแทกพื้น ทำให้ถ้ำน้ำนมหินทั้งถ้ำสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

หวึ่ง!

อัสนีที่หนาแน่นยิบตาเต็มไปทั่วทั้งถ้ำน้ำนมหิน โจมตีลงบนม่านพลังป้องกันของฉู่เฉินอย่างต่อเนื่องไม่หยุดหย่อน

แคร่ก!

ม่านพลังป้องกันชั้นแล้วชั้นเล่าแตกสลายลงในพริบตา

“แย่แล้ว พี่สาว พวกเราก่อเรื่องแล้วใช่หรือไม่”

ฉู่เฉินตกใจไปคราหนึ่ง รีบโยนยันต์ป้องกันระดับศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุดออกมาอีกปึกหนึ่ง ควบแน่นเป็นม่านพลังป้องกันชั้นแล้วชั้นเล่าขึ้นมาใหม่

“ดูเหมือนจะเสียงดังไปหน่อย น้องชาย เจ้าทนอีกสักครู่ รอให้ข้าเก็บน้ำนมหินเหล่านี้ก่อน”

ฉู่ซินพึมพำด้วยปากน้อย ๆ โบกมือโยนขวดหยกขาวออกมาหลายสิบใบ ขณะเดียวกันก็ควบคุมขวดหยกขาวให้ดูดกลืนน้ำนมหินที่ไหลทะลักออกมา

อู๊ด!

เจ้าหมูน้อยสองหัวเพิ่งจะหลอมพลังงานในร่างกายเสร็จสิ้น ยังไม่ทันจะได้ตื่นเต้น ก็เห็นอัสนีสายแล้วสายเล่าฟาดลงมายังตนเอง ตกใจจนร้องเสียงดังลั่น วิ่งหลบไปมา

แม้จะผ่านไปนานนับไม่ถ้วน ค่ายกลพิทักษ์ในดินแดนต้องห้ามและอาคมในถ้ำน้ำนมหิน พลังอำนาจก็อ่อนแอลงอย่างมาก

ทว่าบัดนี้อัสนีแต่ละสายยังคงมีพลังโจมตีเทียบเท่ากับสัตว์อสูรระดับเจ็ดระยะสูงสุด ขอเพียงอัสนีสายใดสายหนึ่งฟาดลงบนร่างของมัน ก็อาจจะทำให้มันบาดเจ็บสาหัสได้

ทั่วทั้งถ้ำน้ำนมหินเต็มไปด้วยอัสนี มองปราดเดียวก็ทำให้หนังศีรษะชาวาบ นี่คือสิ่งที่เรียกว่าเสียงดังไปหน่อยหรือ

โชคดีที่เป้าหมายการโจมตีหลักของอัสนีเหล่านี้คือฉู่เฉิน เจ้าหมูน้อยสองหัวถอยไปยังปากถ้ำน้ำนมหิน อัสนีก็เบาบางลงมาก การหลบหลีกจึงมิได้ยากเย็นนัก

ในฐานะเป้าหมายการโจมตีหลัก ฉู่เฉินก็รู้ว่าตนเองหลบไม่ได้ จึงไม่คิดจะหลบแม้แต่น้อย โยนยันต์ป้องกันระดับศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุดออกมาปึกแล้วปึกเล่าเพื่อต้านทาน พอเห็นว่าใกล้จะหมดก็โยนออกมาอีกปึกหนึ่ง

ความใจกว้างเช่นนี้ ทำให้เจ้าหมูน้อยสองหัวที่อยู่ปากถ้ำถึงกับใจสั่นระรัว

เจ้ามารร้ายน้อยผู้นี้มียันต์อยู่บนร่างมากมายเพียงใดกัน

ท่านพ่อของพวกเขาต้องกลัวว่าเจ้ามารร้ายน้อยสองคนนี้จะเกิดเรื่องเพียงใด ถึงได้หลอมยันต์ป้องกันระดับศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุดให้พวกเขามากมายถึงเพียงนี้

ในมิติแห่งหนึ่ง ชายชราผู้หนึ่งที่ลอยอยู่กลางอากาศพลันลืมตาขึ้น บนใบหน้าที่แก่ชราเผยความประหลาดใจออกมาสายหนึ่ง

“เจตจำนงดาบแข็งแกร่งยิ่งนัก บางทีอาจจะรับมรดกของสำนักดาบเทพได้”

ในดวงตาของชายชราเผยแววคาดหวังออกมาสายหนึ่ง

ณ ที่แห่งนี้รอคอยมานานนับไม่ถ้วน พลังงานของเขาใกล้จะหมดสิ้นแล้ว ทำได้เพียงอาศัยทะเลสาบน้ำนมหินแห่งนี้จึงจะประทังอยู่ได้

หากยังรอผู้สืบทอดไม่พบอีก เขาก็จะต้องสลายหายไปแล้ว

“เด็กแสบสองคนรึ”

ชายชราเคลื่อนจิตเทวะ ก็เห็นทุกสิ่งทุกอย่างภายในถ้ำน้ำนมหินอย่างชัดเจน มุมปากอดที่จะกระตุกอย่างรุนแรงสองครั้งมิได้

อยู่ที่นี่มานานถึงเพียงนี้ เคยพบเจออัจฉริยะฟ้าประทานมานับไม่ถ้วน เคยเห็นวิธีการเก็บน้ำนมหินมานับไม่ถ้วน แต่กลับไม่เคยเห็นวิธีการที่รุนแรงและตรงไปตรงมาเช่นวันนี้มาก่อน

หินงอกหินย้อยเหล่านี้มีมาตั้งแต่โลกเทพยุคโบราณ ไม่คิดเลยว่าวันนี้จะถูกเจ้าเด็กแสบผู้นี้ฟันจนหัก

ที่สำคัญคืออาคมที่พลังอำนาจลดลงอย่างมากในปัจจุบัน กลับมิอาจทำร้ายเจ้าเด็กแสบผู้นั้นได้แม้แต่น้อย

เจ้าเด็กแสบผู้นั้นโยนยันต์ออกมาปึกแล้วปึกเล่าราวกับเป็นของไร้ค่า ที่บ้านเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการหลอมยันต์หรืออย่างไร

ช่างใจกว้างเสียจริง

มองดูทะเลสาบน้ำนมหินใต้เท้าที่ลดลงด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เพียงชั่วครู่ก็หายไปกว่าครึ่งแล้ว หากปล่อยให้เด็กแสบสองคนนั้นวุ่นวายต่อไป น้ำนมหินที่สะสมมานานนับไม่ถ้วนเกรงว่าวันนี้คงจะถูกเก็บไปจนหมดสิ้น

นี่เดิมทีก็มิใช่เรื่องใหญ่อันใด แต่เขายังมิได้ส่งมอบมรดกของสำนักดาบเทพออกไป ก่อนหน้านั้นจะปล่อยให้ทะเลสาบน้ำนมหินหายไปไม่ได้

โบกมือคราหนึ่ง ก็ตัดขาดการเชื่อมต่อระหว่างทะเลสาบน้ำนมหินกับรูของหินงอกหินย้อยเหล่านั้น

หลังจากทำทั้งหมดนี้เสร็จ ร่างของชายชราก็ยิ่งเลือนรางลงไปอีกเล็กน้อย

“เด็กแสบ”

ชายชราสบถด่าออกมาประโยคหนึ่ง

“เอ๊ะ หายไปแล้วหรือ”

ฉู่ซินที่กำลังเก็บน้ำนมหินอยู่ เมื่อเห็นว่าไม่มีน้ำนมหินไหลออกมา ก็อดที่จะประหลาดใจอยู่บ้างมิได้

ฉู่เฉินโยนยันต์ออกมาอีกปึกหนึ่ง มองดูรูเหล่านั้นบนเพดานถ้ำ เอ่ยถามอย่างสงสัยใคร่รู้ว่า “พี่สาว จะมุดเข้าไปดูหรือไม่ขอรับ”

“ได้สิ”

ฉู่ซินไม่ทันได้คิดก็ตกลง นางก็สงสัยใคร่รู้เช่นกันว่าน้ำนมหินเหล่านี้ไหลมาจากที่ใด

“เจ้าหมู พวกเราไปก่อนนะ”

ฉู่ซินหันกายปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเจ้าหมูน้อยสองหัว โค้งกายลงจับหางมังกรของมัน แล้วหิ้วมันกลับหัวขึ้นมา

อู๊ด!

หัวหมูที่มีเขามังกรทั้งสองข้างของเจ้าหมูน้อยสองหัวส่ายไปมาไม่หยุด ทั้งร่างล้วนกำลังขัดขืน

เพียงแค่ฟันหินงอกหินย้อยเหล่านี้ก็เรียกอัสนีมามากมายถึงเพียงนี้ หากมุดเข้าไปในรูเหล่านั้น ยังไม่รู้ว่าจะต้องพบเจอกับภยันตรายอันใดอีก

เจ้าหมูน้อยสองหัวที่เพิ่งจะทะลวงสู่ระดับเจ็ด ยังไม่ทันจะได้แสดงบารมีของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์สักครั้ง ก็ไม่อยากจะมาตายอย่างน่าอัปยศที่นี่

น่าเสียดายที่ฉู่ซินหาได้สนใจการดิ้นรนของมันไม่ นางจับหางมังกรของมันไว้ ทะยานร่างขึ้นไป ก็มุดเข้าไปในรูหนึ่งในนั้น

ฉู่เฉินที่กำลังถูกอัสนีฟาดอยู่ โยนยันต์ออกมาอีกปึกหนึ่ง ขวางกั้นอัสนีที่หนาแน่นยิบตานั้นไว้ ปากน้อย ๆ พึมพำว่า “เจ้าขี้เหนียว ก็แค่ฟันหินของเจ้าไปไม่กี่ก้อนเอง จำเป็นต้องฟาดข้าไม่หยุดเลยหรือ

รอให้ข้าหารากฐานค่ายกลของเจ้าพบ ข้าจะขุดพวกเจ้าออกมาให้หมด ดูสิว่าเจ้ายังจะฟาดข้าอีกหรือไม่”

กล่าวจบ เขาก็ฝ่าอัสนีอันไร้ที่สิ้นสุดนั้น มุดเข้าไปในรูหนึ่งในนั้นเช่นกัน

อัสนีที่ไล่ฟาดเขาอยู่ ชั่วขณะหนึ่งราวกับสูญเสียเป้าหมายไป สาดประกายวาบไหวอยู่ในถ้ำน้ำนมหินไม่หยุด แต่กลับไม่รู้ว่าจะฟาดไปที่ใด

ขณะเดียวกัน นอกถ้ำน้ำนมหิน เหล่าอัจฉริยะฟ้าประทานในหุบเขาดาบเทพ สัมผัสได้ถึงการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงของหุบเขา ทุกคนต่างก็มีจิตใจที่ตื่นตัวขึ้น

“นี่คงมิใช่นิมิตของการเปิดถ้ำน้ำนมหินหรอกกระมัง เหตุใดจึงไม่เหมือนกับที่บันทึกไว้ในตำราโบราณ และที่ผู้ใหญ่ในบ้านกล่าวไว้เล่า”

คนส่วนใหญ่ของพวกเขารู้จักถ้ำน้ำนมหินเพียงจากตำราโบราณและคำบอกเล่าของผู้ใหญ่ในบ้านเท่านั้น มิได้เคยประสบมาด้วยตนเอง

การสั่นสะเทือนดำเนินไปเป็นเวลานานจึงจะหยุดลง หลังจากที่การสั่นสะเทือนหยุดลงไม่นาน อาคมค่ายกลพิทักษ์ของถ้ำน้ำนมหินก็สลายหายไปเช่นกัน

“ครืน!”

อัสนีอันน่าสะพรึงกลัวสายแล้วสายเล่าราวกับได้พบทางระบาย พุ่งออกมาจากภายในถ้ำน้ำนมหิน พัดถล่มไปทั่วทั้งหุบเขาดาบเทพ

ยิ่งไปกว่านั้น อัสนีอันน่าสะพรึงกลัวยังรวมตัวกันเป็นลำแสงอัสนี พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า แสงสว่างอันเจิดจ้าสาดส่องไปทั่วทั้งเขตแดนลับเก้ามณฑล

เจตจำนงดาบอันน่าสะพรึงกลัวที่แฝงอยู่ในอัสนี แผ่อำนาจกดดันไปทั่วทั้งเขตแดนลับพร้อมกับแสงสว่างนั้น

“เจตจำนงดาบกลายเป็นอัสนี ถ้ำน้ำนมหินของสำนักดาบเทพเปิดแล้วรึ”

“อยู่ทางนั้น รีบไปเร็ว”

อัจฉริยะฟ้าประทานนับไม่ถ้วนในเขตแดนลับล้วนกลายเป็นลำแสง พุ่งตรงมายังหุบเขาดาบเทพ