พ่อบ้านจักรพรรดิยุทธ์ ตอนที่ 100 ข้าจะต้มซุปโลหิตมังกร

พ่อบ้านจักรพรรดิยุทธ์ ตอนที่ 100 ข้าจะต้มซุปโลหิตมังกร

พร้อมกับเสียงคำรามของมังกรที่ดังขึ้น อำนาจมังกรอันน่าสะพรึงกลัวก็ถาโถมเข้ามา น้ำในสระกระบี่เทพที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดก็ยังเกิดระลอกคลื่น

เจ้าหมูน้อยสองหัวบนเรือลำเล็กยิ่งหมอบอยู่บนเตียง ร่างกายสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ในดวงตาทั้งสองคู่เผยสีหน้าหวาดกลัวออกมา

ชายชราวิญญาณอาวุธมองไปยังสองพี่น้องฉู่ซินและฉู่เฉิน เดิมทีคิดว่าเด็กแสบทั้งสองคนนี้จะตกใจกลัว แต่คาดไม่ถึงว่าในดวงตาของพวกเขากลับมองเห็นประกายแห่งความตื่นเต้น

“ว้าว! พี่สาว นี่คือมังกรเทพของจริง”

ฉู่เฉินตบมือน้อย ๆ อวบอ้วนของตน ตื่นเต้นจนกระโดดโลดเต้น “พี่สาวดูสิ กรงเล็บมังกรนั่น ดูหัวมังกรนั่นสิ นำไปย่างกินต้องหอมมากแน่ ๆ”

“อื้อ อื้อ!”

ฉู่ซินก็พยักหน้าไม่หยุด แสดงความคิดเห็นของตนเอง “ข้าว่าหางมังกรนั่นนำไปย่างกินก็ไม่เลว เพียงแต่ไม่รู้ว่าลำตัวของมังกรเทพตนนี้ย่างกินแล้วจะอร่อยหรือไม่ ดูแล้วก็ไม่ต่างจากลำตัวของงูใหญ่เท่าใดนัก”

“ยังมีโลหิตมังกรอีก ท่านพ่อบอกว่าโลหิตมังกรเป็นโลหิตที่สูงส่งที่สุด นำมาต้มซุปต้องอร่อยมากแน่ ๆ ยังมีตับมังกรอีก นำมาผัดก็ต้องอร่อยมากแน่ ๆ” ในสมองของฉู่เฉินได้คิดวิธีการปรุงอาหารแต่ละส่วนของมังกรเทพไว้เรียบร้อยแล้ว

“ว้าว! ทนไม่ไหวแล้ว อยากกินจัง”

ฉู่ซินพอได้ฟัง น้ำลายก็ไหลออกมาโดยตรง นางรีบใช้ลิ้นน้อย ๆ ตวัดแล้วตวัดอีก แต่ทำอย่างไรก็ตวัดไม่หมด

ชายชราวิญญาณอาวุธที่อยู่ข้าง ๆ อ้าปากค้าง ตะลึงงันไป

คนปกติเมื่อเห็นมังกรเทพแล้วไม่ควรจะตกตะลึง หวาดกลัว แล้วก็ยำเกรงหรอกหรือ

เด็กแสบสองคนนี้เมื่อเห็นมังกรเทพ ปฏิกิริยาแรกกลับเป็นการกินอย่างนั้นรึ

กินมังกรเทพหรือ

ทั่วทั้งเก้ามณฑล ก็มีเพียงเด็กแสบสองคนนี้ที่กล้าคิด

ในยามนี้เขาจึงได้เข้าใจอย่างแท้จริงว่าอันใดเรียกว่าลูกวัวแรกเกิดไม่กลัวเสือ

แม้แต่เจ้าหมูน้อยสองหัวที่หมอบอยู่บนเตียงไม่กล้าขยับ ก็ยังอดไม่ได้ที่จะเงยหัวหมูทั้งสองขึ้นมาแอบเหลือบมองสองพี่น้องแวบหนึ่ง

เป็นมารร้ายน้อยสองตนโดยแท้ แม้แต่มังกรเทพก็ยังคิดจะกิน

เห็นได้ชัดว่ามังกรเทพก็เข้าใจบทสนทนาของสองพี่น้องเช่นกัน มันส่งเสียงคำรามก้องฟ้าใส่สองพี่น้องอีกครั้ง อำนาจมังกรที่ยิ่งกว่าเดิมก็บดขยี้เข้ามา

ทว่า อำนาจมังกรนี้สำหรับสัตว์อสูรและผู้บำเพ็ญคนอื่น ๆ แล้วน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง แต่สำหรับสองพี่น้องฉู่ซินและฉู่เฉินแล้ว กลับไม่มีผลมากนัก

ในขณะที่อำนาจมังกรมาถึงร่าง อักขระเทพในร่างกายของพวกเขาก็ไหลเวียน สลายอำนาจมังกรนี้ไปได้อย่างง่ายดาย

เมื่อเห็นว่าอำนาจมังกรของตนเองไร้ผล มังกรเทพก็ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ยิ่งโกรธเกรี้ยวขึ้น ร่างมังกรอันมหึมาวนรอบต้นกระบี่เทพทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

หลังจากที่มันแผ่ขยายร่างอันยาวเหยียดกลางอากาศ สองพี่น้องฉู่ซินและฉู่เฉินจึงได้พบว่า มังกรเทพตนนี้ยาวกว่าสามสิบจั้ง ทั้งร่างเปล่งประกายแสงสีทอง ทรราชไร้ผู้ใดเปรียบ

“ว้าว! ยาวถึงเพียงนี้ ต้องย่างนานมากแน่ ๆ”

“ว้าว! ยาวถึงเพียงนี้ พอให้พวกเรากินได้นานเลย”

ฉู่เฉินและฉู่ซินยินดีอย่างยิ่ง

คนทั่วไปเมื่อเห็นร่างกายที่ใหญ่โตถึงเพียงนี้ สิ่งแรกที่คิดย่อมต้องเป็นความตกตะลึง หรือความหวาดกลัว แต่ฉู่เฉินกลับคิดว่าจะย่างได้นาน ส่วนฉู่ซินคิดว่าจะกินได้นาน

สิ่งนี้ทำให้ชายชราวิญญาณอาวุธยิ่งพูดไม่ออก และทำให้มังกรเทพยิ่งโกรธเกรี้ยวขึ้นไปอีก

มังกรเทพคำราม ปากมังกรอ้ากว้าง ลมหายใจมังกรสีทองสายหนึ่งก็พ่นออกมา ในกลิ่นอายอันแผดเผาแฝงไว้ด้วยเจตจำนงกระบี่สูงสุด น่าสะพรึงกลัวอย่างที่สุด

“น้องชาย มังกรเทพตนนี้เก่งกาจมาก ต้องให้พวกเราร่วมมือกัน”

ฉู่ซินกล่าวโดยไม่หันกลับมา

“ได้!”

ฉู่เฉินพยักหน้า จากนั้นทั้งสองก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าโดยตรง เรียกกระบี่ประหารสวรรค์และดาบทะลวงสวรรค์ออกมา

“อาวุธจักรพรรดิรึ”

ชายชราวิญญาณอาวุธชะงักไป ไม่คิดว่าเด็กแสบสองคนนี้จะมีอาวุธจักรพรรดิด้วย ดูท่าแล้วการจะให้วิญญาณมังกรตนนี้สั่งสอนเด็กแสบสองคนนี้สักหน่อยคงจะยากอยู่บ้าง

มังกรเทพตนนี้หาใช่มังกรเทพที่แท้จริงไม่ เป็นเพียงวิญญาณมังกรแห่งสระกระบี่เทพ รับผิดชอบพิทักษ์สระกระบี่เทพ

ปกติแม้ผลกระบี่เทพจะถูกเด็ดไปก็จะไม่ตื่นขึ้น เพียงแต่ครั้งนี้เด็กแสบทั้งสองดูดน้ำในสระกระบี่เทพไปจนเกือบจะแห้งเหือด จึงได้ปลุกวิญญาณมังกรที่กำลังหลับใหลให้ตื่นขึ้น

ในยามที่มิได้ควบคุมสระกระบี่เทพต่อสู้ ตบะของวิญญาณมังกรก็เพียงแค่แข็งแกร่งกว่าปราชญ์ยุทธ์ระยะสูงสุดอยู่บ้างเท่านั้น ยังไม่ถึงระดับจักรพรรดิยุทธ์

เดิมทีคิดว่าเพียงพอที่จะสั่งสอนเด็กแสบสองคนนี้แล้ว แต่คาดไม่ถึงว่าเด็กแสบสองคนนี้จะมีอาวุธจักรพรรดิด้วย เช่นนั้นผลแพ้ชนะของการต่อสู้ครั้งนี้ก็ยากที่จะคาดเดาแล้ว

ทว่า เขาก็มิได้ขัดขวาง

“ดินแดนเทพดาบกระบี่!”

ในยามนี้ สองพี่น้องตะโกนลั่นพร้อมกัน ควบคุมอาวุธจักรพรรดิสร้างอาณาเขตขึ้น

“ฟัน!”

สองพี่น้องประสานเคล็ดวิชามือพร้อมกัน ปราณดาบและปราณกระบี่ไร้สิ้นสุดสอดประสาน ฟันไปยังลมหายใจมังกรสีทองนั้นพร้อมกัน

ได้ยินเพียงเสียงดังสนั่นหวั่นไหว สระกระบี่เทพทั้งสระสั่นสะเทือน ปราณดาบ ปราณกระบี่ และลมหายใจมังกรสีทองต่างก็สลายไป

มังกรเทพเห็นดังนั้น เสียงคำรามก็ยิ่งดังขึ้น ปราณกระบี่นับไม่ถ้วนรวมตัวขึ้นข้างกายมัน ท่วมท้นฟ้าดินถาโถมเข้ามา

สองพี่น้องฉู่ซินและฉู่เฉินก็ไม่ยอมน้อยหน้า ประสานเคล็ดวิชามือ ปราณดาบและปราณกระบี่ที่มากขึ้นและแข็งแกร่งขึ้นสอดประสาน พุ่งเข้าปะทะ

ชายชราวิญญาณอาวุธขมวดคิ้วเล็กน้อย ร่างไหววูบปรากฏขึ้นข้างต้นกระบี่เทพ โบกมือคราหนึ่ง ม่านพลังชั้นหนึ่งก็ปกคลุมต้นกระบี่เทพไว้ เพื่อมิให้ได้รับบาดเจ็บจากผลกระทบของการต่อสู้ระหว่างเด็กแสบและมังกรเทพ

ขณะเดียวกันก็เปิดใช้งานค่ายกลพิทักษ์ของสระกระบี่เทพ ปกคลุมเด็กแสบทั้งสองและวิญญาณมังกรไว้ เพื่อมิให้การต่อสู้ของพวกเขาทำลายสถานที่อื่น ๆ ของศาลากระบี่เทพ

และในยามนี้ การโจมตีของทั้งสองฝ่ายยังคงปะทะกันอย่างต่อเนื่อง เสียงดังสนั่นหวั่นไหวไม่ขาดสาย แต่เมื่อเวลาผ่านไป สองพี่น้องฉู่ซินและฉู่เฉินกลับค่อย ๆ ได้เปรียบขึ้นมา

เมื่อดินแดนเทพดาบกระบี่ปรากฏ พลังทำลายล้างก็เหนือกว่าปราชญ์ยุทธ์ระยะสูงสุดอยู่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้นหลังจากที่ฉู่ซินเข้าสู่ศาลากระบี่เทพ ไม่ว่าจะเป็นพลังแห่งอักขระเทพในร่างกายหรือเจตจำนงกระบี่ ล้วนได้รับการยกระดับขึ้นอย่างมหาศาล ยามที่ใช้ดินแดนเทพดาบกระบี่พลังอำนาจจึงแข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อน

“น้องชาย ไป!”

ฉู่ซินตะโกนเสียงหวาน ประสานเคล็ดวิชามือ ควบคุมกระบี่ประหารสวรรค์แหวกอากาศจากไป

ขณะเดียวกัน ฉู่เฉินก็ควบคุมดาบทะลวงสวรรค์ตามไปติด ๆ

สองพี่น้องปรากฏตัวขึ้นสองข้างของวิญญาณมังกรในทันที ประสานเคล็ดวิชามืออีกครั้ง กระบี่ประหารสวรรค์และดาบทะลวงสวรรค์ลอยอยู่กลางอากาศ อาคมของดินแดนเทพดาบกระบี่แผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็ว ห่อหุ้มวิญญาณมังกรไว้ภายใน

ภายในดินแดนเทพดาบกระบี่นี้ พลังอำนาจของวิญญาณมังกรถูกกดข่มไว้อย่างมหาศาล

“น้องชาย เจ้าคอยรักษาสภาพดินแดนเทพไว้”

ฉู่ซินกล่าวคราหนึ่ง ร่างเล็ก ๆ ไหววูบ ปรากฏขึ้นบนหัวมังกรของวิญญาณมังกร โบกหมัดน้อย ๆ ทุบลงบนหัวมังกรอย่างแรง ขณะที่ทุบก็ยังตะโกนด้วยน้ำเสียงเจือความไร้เดียงสาว่า “ข้าจะกินเนื้อมังกร”

ส่วนฉู่เฉินก็รักษาสภาพดินแดนเทพดาบกระบี่ไว้เพียงลำพัง กดข่มพลังอำนาจของวิญญาณมังกร

สองพี่น้องร่วมมือกันอย่างเข้าขา ตีวิญญาณมังกรจนร้องโหยหวนไม่หยุด

แรกเริ่มยังสามารถโต้กลับได้ จนภายหลังทำได้เพียงถูกตีฝ่ายเดียว ไร้เรี่ยวแรงต่อต้าน

ครืน!

ไม่รู้ว่าถูกทุบตีไปนานเท่าใด ร่างมังกรอันมหึมาของวิญญาณมังกรก็ร่วงหล่นลงมาจากที่สูง ตกลงสู่ก้นสระกระบี่เทพ

วิญญาณมังกรส่งเสียงคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว สระกระบี่เทพทั้งสระเริ่มสั่นสะเทือน

“พี่สาว มันจะทำอันใดหรือขอรับ” ฉู่เฉินเอ่ยถามอย่างสงสัย

“ไม่รู้!”

ฉู่ซินส่ายหน้า ดวงตากลมโตคู่หนึ่งจ้องมองวิญญาณมังกรแล้วมองอีก พึมพำว่า “น้องชาย เจ้าว่าพวกเราจะย่างหัวมังกรก่อน หรือจะย่างกรงเล็บมังกรก่อนดี หรือว่าจะยืมโลหิตมังกรมาต้มซุปก่อนดี”

นางไม่สนใจว่ามังกรเทพจะทำอันใด บัดนี้ในสมองของนางเต็มไปด้วยความคิดว่าจะกินมังกรเทพอย่างไร

ฉู่เฉินเอียงศีรษะน้อย ๆ คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกล่าวว่า “หรือว่าจะปล่อยโลหิตมันก่อนดี ข้าว่าโลหิตมังกรน่าจะเป็นส่วนที่อร่อยที่สุดบนร่างของมันแล้ว”

“ได้!”

ร่างของฉู่ซินไหววูบ ปรากฏขึ้นข้างกายวิญญาณมังกรอีกครั้ง กระบี่ประหารสวรรค์แทงฉึกเข้าไปในลำคอของวิญญาณมังกร โลหิตมังกรไหลทะลักออกมา