พ่อบ้านจักรพรรดิยุทธ์ ตอนที่ 065 ดินแดนเทพดาบกระบี่พิชิตสี่ปราชญ์ยุทธ์ระยะสูงสุด

พ่อบ้านจักรพรรดิยุทธ์ ตอนที่ 065 ดินแดนเทพดาบกระบี่พิชิตสี่ปราชญ์ยุทธ์ระยะสูงสุด

“นี่คืออิทธิฤทธิ์อันใดกัน” ทุกคนต่างตกตะลึงอย่างยิ่ง

หากกล่าวว่าก่อนหน้านี้เจ้าหนูขวดนมทั้งสองสามารถต้านทานสามปราชญ์ยุทธ์ระยะสูงสุดได้ เป็นเพราะการโจมตีของพวกเขาถูกม่านพลังป้องกันโชคชะตาต้านทานพลังงานส่วนใหญ่ไปแล้ว เช่นนั้นครั้งนี้ก็คือการทำลายการโจมตีสุดกำลังของสามปราชญ์ยุทธ์ระยะสูงสุดลงอย่างแท้จริง

เจ้าหนูขวดนมทั้งสองนี้ ภายใต้การเสริมพลังของอาวุธจักรพรรดิ กลับมีพลังอำนาจเทียบเท่ากับปราชญ์ยุทธ์ระยะสูงสุดเชียวรึ

พวกเขาเพิ่งจะอายุสามขวบเท่านั้น นี่ช่างน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว

เมื่อคิดว่าตนเองบำเพ็ญเพียรมาหลายสิบปี กระทั่งหลายร้อยปีก็ยังมิได้กลายเป็นปราชญ์ยุทธ์ แต่เจ้าหนูขวดนมสองคนอายุสามขวบกลับสามารถเทียบได้กับปราชญ์ยุทธ์ระยะสูงสุด ผู้บำเพ็ญ 100,000 คนพลันรู้สึกละอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี

“ดินแดนเทพดาบกระบี่รึ”

หลงอวี่เฟยก็ตกตะลึงเช่นเดียวกัน

อาณาเขตแบ่งออกเป็นอาณาเขตทั่วไปและอาณาเขตกฎเกณฑ์ อาณาเขตทั่วไปสามารถใช้ได้กับคนธรรมดาเท่านั้น ไม่มีผลต่อปราชญ์ยุทธ์

อาณาเขตกฎเกณฑ์คืออาณาเขตระดับปราชญ์ยุทธ์ อาณาเขตชนิดนี้แม้แต่ปราชญ์ยุทธ์ก็มิใช่ว่าทุกคนจะมีได้ จำเป็นต้องมีความเข้าใจในกฎเกณฑ์อย่างลึกซึ้งอย่างยิ่งจึงจะสามารถก่อเกิดเป็นอาณาเขตกฎเกณฑ์ได้

ในฐานะองค์หญิงแห่งจักรวรรดิ แม้พรสวรรค์ของหลงอวี่เฟยจะเทียบไม่ได้กับพี่สาวจักรพรรดินี แต่ก็มิได้ด้อยไปกว่ากัน

ร่างหลักของนางก็มีอาณาเขตกฎเกณฑ์ ทั้งยังเคยเห็นอาณาเขตกฎเกณฑ์มามากมาย แต่กลับไม่เคยเห็นอาณาเขตกฎเกณฑ์ที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้มาก่อน

ไม่ นี่อาจจะมิใช่อาณาเขตกฎเกณฑ์เพียงอย่างเดียว แต่เป็นการหลอมรวมของอาณาเขตกฎเกณฑ์สองสาย

อาณาเขตแห่งกฎเกณฑ์รูปแบบหลอมรวมนั้น หายากยิ่งกว่าอาณาเขตกฎเกณฑ์ทั่วไป พลังอำนาจย่อมต้องยิ่งใหญ่กว่าเป็นธรรมดา

ความลับบนร่างของเจ้าหนูขวดนมสองคนนี้ช่างมีมากมายเสียจริง

หลงอวี่เฟยเหลือบมองสองพี่น้องฉู่ซินและฉู่เฉินที่ยืนประจันหน้ากันอยู่เบื้องหน้า บนใบหน้าก็ค่อย ๆ ปรากฏรอยยิ้มขึ้นมาสายหนึ่ง

เจ้าหนูขวดนมสองคนนี้ ช่างเป็นดาวนำโชคของนางโดยแท้

“เจ้าเด็กแสบสมควรตาย”

สีหน้าของฟู่จ้านเทียน หั่วเฟิ่ง และฉินซิงไห่พลันมืดมนลง

พวกเขาถึงกับใช้อาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงสุดออกมาแล้ว กลับยังเอาชนะเจ้าเด็กแสบสองคนนี้ไม่ได้ การเสริมพลังของอาวุธจักรพรรดิจะยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้เชียวรึ

พวกเขาไม่คิดว่าเพียงอาศัยเจ้าเด็กแสบวัยสามขวบสองคนจะสามารถต้านทานการโจมตีของสามปราชญ์ยุทธ์ระยะสูงสุดได้ น่าจะเป็นผลจากอาวุธจักรพรรดิทั้งสองเล่มนั้น

สิ่งนี้ยิ่งทำให้ความละโมบในใจของพวกเขาทวีความรุนแรงขึ้น

นับตั้งแต่จักรพรรดิยุทธ์แห่งมณฑลหลานร่วงหล่น อาวุธจักรพรรดิถูกทำลาย มณฑลหลานก็ไม่เคยปรากฏอาวุธจักรพรรดิขึ้นมาอีกเลย

บัดนี้กลับปรากฏอาวุธจักรพรรดิขึ้นมาถึงสองเล่ม ไม่ว่าจะอย่างไรก็ต้องชิงมันมาให้ได้

หากมีอาวุธจักรพรรดิทั้งสองเล่มนี้ บางทีอาจจะไม่จำเป็นต้องตกต่ำกลายเป็นผู้บำเพ็ญชั่วร้ายแล้ว

“น้องชาย ถึงตาพวกเราแล้ว”

ในยามนี้ เสียงอันเจือความไร้เดียงสาของฉู่ซินก็ดังขึ้น

“อืม”

ฉู่เฉินพยักศีรษะน้อย ๆ เนื้อบนใบหน้าถึงกับสั่นไหวตามไปด้วย

สองพี่น้องประสานเคล็ดวิชามือ ลูกกลมอาณาเขตที่ก่อตัวขึ้นจากดินแดนเทพดาบกระบี่พลันแผ่ขยายออกไป ปกคลุมไปทั่วทั้งจวนมณฑลหลานด้วยความเร็วสูงยิ่ง

“มิใช่มีเพียงพวกเจ้าที่มีอาณาเขต”

ฟู่จ้านเทียนแค่นเสียงเย็นชาคราหนึ่ง “อาณาเขตดาบมาร ปรากฏ”

สิ้นเสียงวาจา อาณาเขตรูปทรงกลมสีดำขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางหลายสิบจั้งก็ปรากฏขึ้นโดยมีเขาเป็นศูนย์กลาง

“อาณาเขตกระบี่ทรราช”

“อาณาเขตเพลิงโลหิต”

“อาณาเขตมารโลหิต”

ฉินซิงไห่ หั่วเฟิ่ง และพ่อบ้านก็พลันใช้อาณาเขตของตนเองออกมาเช่นกัน

อาณาเขตรูปทรงกลมสามลูกห่อหุ้มพวกเขาไว้ภายใน พลังแห่งกฎเกณฑ์ที่แตกต่างกันแผ่ซ่าน สั่นสะเทือนสุญตา

ครืน

ดินแดนเทพดาบกระบี่ที่แผ่ขยายออกไปปะทะเข้ากับอาคมของสี่อาณาเขต บังเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวจนแก้วหูแทบแตก

มิติโดยรอบแตกสลาย เวทีประลองใต้เท้าก็ระเบิดออกในทันที พื้นดินใต้เวทีประลองถึงกับปรากฏรอยแยกที่ลึกจนมองไม่เห็นก้นขึ้นมาสายแล้วสายเล่า

“อักขระเทพดาบกระบี่ ปรากฏ”

เสียงเจือความไร้เดียงสาสองสายดังขึ้น เคล็ดวิชามือของฉู่ซินและฉู่เฉินเปลี่ยนแปลง อักขระเทพในร่างปรากฏขึ้น แล้วหลั่งไหลเข้าไปในอาณาเขต

ดินแดนเทพดาบกระบี่สั่นสะเทือนคราหนึ่ง เจตจำนงดาบและเจตจำนงกระบี่ที่เดิมทีแผ่ซ่านอยู่ภายในค่อย ๆ ควบแน่น กลายเป็นปราณดาบและปราณกระบี่ที่ไหลเวียนไปด้วยอักขระเทพเล่มแล้วเล่มเล่า

“ทะลวง”

ทั้งสองคนตะโกนลั่นด้วยน้ำเสียงเจือความไร้เดียงสา ดาบฝ่ามือและนิ้วกระบี่ตวัดออกไป ปราณดาบอักขระเทพและปราณกระบี่อักขระเทพที่ไร้ที่สิ้นสุดแหวกอากาศ โจมตีเข้าใส่สี่อาณาเขตอย่างต่อเนื่อง

ภายใต้การเสริมพลังของอักขระเทพ พลังอำนาจของดินแดนเทพดาบกระบี่ก็เพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว อาคมอาณาเขตของคนทั้งสี่ฟู่จ้านเทียนปรากฏรอยร้าวขึ้นมาสายแล้วสายเล่า

“บัดซบ”

คนทั้งสี่สบถด่าในใจ พลังอำนาจของเจ้าเด็กแสบสองคนนี้เกินกว่าที่พวกเขาคาดการณ์ไว้โดยสิ้นเชิงแล้ว

ประกอบกับพ่อบ้านต้องแบ่งสมาธิไปควบคุมทะเลโลหิตเพื่อต่อต้านตราประทับเจ้ามณฑลและโชคชะตามณฑลหลาน จึงมิอาจต้านทานการโจมตีของฉู่ซินและฉู่เฉินได้อย่างเต็มที่

ในชั่วขณะหนึ่ง สี่ปราชญ์ยุทธ์ระยะสูงสุดกลับถูกสองพี่น้องฉู่ซินและฉู่เฉินกดข่มไว้อย่างสมบูรณ์

เปร๊าะ

ในที่สุด อาณาเขตของคนทั้งสี่ฉินซิงไห่ก็มิอาจทานทนได้อีกต่อไป แตกสลายลง

ดินแดนเทพดาบกระบี่ไร้ซึ่งสิ่งกีดขวาง ในชั่วพริบตาก็แผ่ขยายออกไป นำคนทั้งสี่พ่อบ้านเข้ามาไว้ในอาณาเขต

อักขระเทพไร้สิ้นสุดแผ่ซ่าน อำนาจกดดันอันแข็งแกร่งถาโถม คนทั้งสี่รู้สึกเพียงว่าปราณแท้ในร่างกาย พลังแห่งกฎเกณฑ์ที่ตระหนักได้ล้วนถูกกดข่มอย่างรุนแรง มิอาจแสดงพลังอำนาจทั้งหมดออกมาได้

นี่ก็คือความสามารถในการกดข่มของอาณาเขต

หากตนเองมิได้ตระหนักถึงอาณาเขตกฎเกณฑ์ เมื่ออยู่ในอาณาเขตของผู้อื่นก็จะถูกกดข่มอย่างรุนแรง มาแต่กำเนิดก็พ่ายแพ้ไปแล้วครึ่งหนึ่ง

ที่เลวร้ายที่สุดคือ เพราะการกดข่มของดินแดนเทพดาบกระบี่ พลังอำนาจของทะเลโลหิตที่พ่อบ้านควบคุมอยู่ก็ถูกลดทอนลงอย่างมาก มิอาจจำกัดพลังของตราประทับเจ้ามณฑลและโชคชะตาได้อีกต่อไป

หลังจากสัมผัสได้ถึงจุดนี้ ในใจของหลงอวี่เฟยก็ยินดีขึ้นมา รีบประสานเคล็ดวิชามือ ควบคุมตราประทับเจ้ามณฑลให้โจมตีอยู่ในทะเลโลหิตอย่างต่อเนื่อง

ทุกครั้งที่โจมตี ล้วนสามารถทำให้ทะเลโลหิตหดเล็กลงไปได้ส่วนใหญ่

“จำกัดไว้ไม่ได้แล้ว รีบถอย”

พ่อบ้านกล่าวด้วยสีหน้ามืดมน

ฟู่จ้านเทียน ฉินซิงไห่ และหั่วเฟิ่งทั้งสามคนก็สีหน้าแปรเปลี่ยนไปอย่างใหญ่หลวงเช่นกัน

เมื่อใดที่ทะเลโลหิตมิอาจจำกัดตราประทับเจ้ามณฑลได้อีกต่อไป ปล่อยให้หลงอวี่เฟยเคลื่อนพลังแห่งโชคชะตามณฑลหลานต่อไป พลังอำนาจของพวกเขาก็จะถูกกดข่มลงไปอีกขั้น

ถึงเวลานั้น สิ่งที่รอคอยพวกเขาอยู่เกรงว่าจะมีเพียงความพินาศเท่านั้น

แม้หลังจากหลบหนีไปแล้ว ชีวิตนี้เกรงว่าจะต้องหลบซ่อนอยู่ภายใต้การไล่ล่าของจักรวรรดิ แต่ก็ยังดีกว่าตายคาที่

“ถอย”

ทั้งสามคนตัดสินใจในทันที ใช้วิธีการที่แข็งแกร่งที่สุดของตนเองออกมาอีกครั้ง หลังจากดึงดูดความสนใจของฉู่ซินและฉู่เฉินแล้ว ก็พากันฉีกกระชากสุญตาหมายจะจากไป

ปัง ปัง

เห็นร่างของคนทั้งสี่หายไปจากดินแดนเทพดาบกระบี่ แต่วินาทีถัดมากลับปรากฏร่างขึ้นในที่ไม่ไกล ราวกับชนเข้ากับม่านพลังที่มิอาจทำลายได้ ถูกซัดกระเด็นออกมา มุมปากยังมีรอยเลือดติดอยู่สายหนึ่ง

“เกิดอันใดขึ้น”

ฟู่จ้านเทียนทั้งตกใจทั้งโกรธ ในดวงตาฉายแววไม่สงบ

“สุญตาถูกจองจำ มิอาจจากไปได้รึ”

น้ำเสียงของฉินซิงไห่เจือไปด้วยความสั่นเทา วันนี้มิใช่ว่าเคราะห์ร้ายมาเยือนแล้วหรือ

“ต้องเป็นฝีมือของเจ้าเด็กแสบสองคนนั้นอย่างแน่นอน”

หั่วเฟิ่งหันไปมองฉู่ซินและฉู่เฉิน น้ำเสียงมืดมน แต่บนใบหน้ากลับเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

“ค่ายกลจองจำสุญตารึ”

พ่อบ้านมองดูสองพี่น้องฉู่ซินและฉู่เฉิน แล้วมองดูคนทั้งสามฟู่จ้านเทียนที่อยู่ไม่ไกล ในดวงตาเผยแววโหดเหี้ยมออกมาสายหนึ่ง

“ดูท่าแล้ว คงทำได้เพียงเลื่อนขั้นสุดท้ายให้เร็วขึ้น หวังว่าพลังงานจะเพียงพอ”

เขาพึมพำกับตนเอง

“ขั้นสุดท้ายอันใดรึ”

ฟู่จ้านเทียน ฉินซิงไห่ และหั่วเฟิ่งล้วนได้ยินวาจาของพ่อบ้าน อดที่จะตกตะลึงไปมิได้

เห็นได้ชัดว่า พวกเขามิได้รู้ว่าพ่อบ้านยังมีขั้นสุดท้ายอีก

พ่อบ้านมิได้สนใจพวกเขา ฝ่ามือโลหิตคว้าจับคราหนึ่ง จับเงาที่ถูกขังอยู่ไม่ไกล โยนเข้าไปในค่ายกลสีเลือดบนศีรษะ

หลังจากกลืนกินเงาเข้าไปแล้ว ในค่ายกลสีเลือดก็มีพลังชั่วร้ายอันแข็งแกร่งอย่างหาที่เปรียบมิได้สั่นสะเทือนออกมา

วินาทีถัดมา โซ่สีแดงสามสายก็แหวกอากาศพุ่งไปยังคนทั้งสามฟู่จ้านเทียน ฉินซิงไห่ และหั่วเฟิ่ง