พ่อบ้านจักรพรรดิยุทธ์ ตอนที่ 048 อย่าเพิ่งรีบร้อน รอข้าเก็บน้ำสักหน่อยแล้วค่อยสู้กับเจ้า

พ่อบ้านจักรพรรดิยุทธ์ ตอนที่ 048 อย่าเพิ่งรีบร้อน รอข้าเก็บน้ำสักหน่อยแล้วค่อยสู้กับเจ้า

“เจ้าหนูขวดนมนั่นกำลังทำอันใดอยู่ เหตุใดจึงยังไม่หลบหลีกหรือโต้กลับเล่า”

ฝูงชนที่ชมการต่อสู้ต่างกำหมัดแน่น กังวลใจอยู่เงียบ ๆ

ทว่าฉู่เฉินยังคงไม่ตอบสนองอันใด ประสานเคล็ดวิชามือรวบรวมน้ำพุหยินปีศาจปฐพีต่อไป

“รนหาที่ตาย!”

ฟู่อวิ๋นเซียวที่อยู่เบื้องหลังเผยรอยยิ้มเย็นชาออกมาสายหนึ่ง

ภายใต้สายตาของคนนับหมื่น ประกายดาบก็พุ่งแหวกอากาศเข้ามา ฟาดฟันไปยังฉู่เฉิน

ปัง!

ทว่า สิ่งที่ทำให้ทุกคนตกตะลึงก็คือ ประกายดาบกลับพุ่งชนเข้ากับม่านพลังป้องกันโปร่งใสชั้นหนึ่งในระยะหนึ่งจั้งจากตัวฉู่เฉิน ส่งเสียงดังสนั่นหวั่นไหว

คลื่นพลังงานอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายออกไป ฉีกกระชากสุญตาในบริเวณใกล้เคียง ทำให้น้ำพุหยินปีศาจปฐพีบนพื้นสั่นสะเทือนจนเกิดคลื่นยักษ์สูงสิบจั้ง

“นี่คือยันต์ประเภทป้องกันหรือ”

“ที่แท้เจ้าหนูขวดนมก็เตรียมการไว้แล้ว มิน่าเล่าเขาจึงไม่ขยับเขยื้อนเลย”

“ก็จริง บนร่างของเจ้าหนูขวดนมมียันต์มากมายถึงเพียงนั้น จะไม่แปะยันต์ป้องกันให้ตนเองสักสองสามแผ่นได้อย่างไร”

เมื่อเห็นภาพนี้ ทุกคนต่างก็ตกตะลึงพร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เห็นได้ชัดว่าความกังวลของตนเมื่อครู่นี้ล้วนเป็นเรื่องไร้สาระ

ส่วนฟู่อวิ๋นเซียว สีหน้ากลับมืดมนลงในทันใด

“ยันต์อีกแล้วรึ”

ในดวงตาของเขาสาดประกายโทสะ “แต่ข้ามิใช่หลิวเทียน”

ครั้งก่อนฉู่เฉินก็ใช้ยันต์สลายปราณมารของหลิวเทียน ทำให้พลังอำนาจของเขาลดฮวบลงจึงสามารถเอาชนะได้อย่างง่ายดาย

ทว่าเขามิใช่หลิวเทียน เขาคือจอมยุทธ์ระยะสูงสุดของแท้ อีกทั้งในสภาพแวดล้อมของน้ำพุหยินปีศาจปฐพีแห่งนี้ พลังอำนาจของเขายังแข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อน ยันต์ป้องกันเพียงแผ่นเดียวจะต้านทานเขาได้นานเพียงใดกัน

“แตกไปเสีย!”

ดาบมารในมือของฟู่อวิ๋นเซียวตวัดอีกครั้ง ประกายดาบที่ทรงพลังยิ่งกว่าเดิมฟาดฟันลงบนม่านพลังป้องกัน ส่งเสียงดังสนั่นอีกครา สุญตาที่เพิ่งจะสมานตัวก็ถูกฉีกกระชากอีกครั้ง น้ำในน้ำพุหยินปีศาจปฐพีโดยรอบที่ยังไม่สงบลง ก็สั่นสะเทือนจนเกิดคลื่นยักษ์สูงหลายสิบจั้งอีกครา

ทว่าม่านพลังป้องกันนั้น กลับยังคงสมบูรณ์ไร้รอยขีดข่วน

“อย่าเพิ่งรีบร้อน รอข้าเก็บน้ำสักหน่อยแล้วค่อยสู้กับเจ้า”

ฉู่เฉินหันกลับไปมองเขาแวบหนึ่ง กล่าวด้วยน้ำเสียงเจือความไร้เดียงสา

เห็นได้ชัดว่าในสายตาของเขา การต่อสู้กับฟู่อวิ๋นเซียวนั้นน่าดึงดูดใจน้อยกว่าการรวบรวมน้ำพุหยินปีศาจปฐพีมากนัก

“เจ้าเด็กแสบตัวร้าย รอให้ข้าทำลายม่านพลังป้องกันได้เมื่อใด ก็คือวันตายของเจ้า”

ฟู่อวิ๋นเซียวในฐานะอัจฉริยะอันดับหนึ่งของนิกายดาบมาร เคยถูกดูแคลนเช่นนี้เมื่อใดกัน โทสะไร้ชื่อสายหนึ่งก็พลันพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

ร่างของเขาวาบไหวต่อเนื่อง ปรากฏตัวขึ้นในทิศทางต่าง ๆ แล้วโจมตีใส่ม่านพลังป้องกัน

ทว่าไม่ว่าจะโจมตีอย่างไร ก็มิอาจทำลายม่านพลังป้องกันนั้นได้เลย

เมื่อมองดูฉู่เฉินที่ยังคงรวบรวมน้ำพุหยินปีศาจปฐพีอย่างร่าเริงอยู่ภายในม่านพลังป้องกัน ฟู่อวิ๋นเซียวก็ยิ่งโกรธเกรี้ยวยิ่งขึ้น ดวงตาทั้งสองข้างถึงกับแดงก่ำขึ้นมาเล็กน้อย

“ดาบมารปีศาจหยิน...”

เขายกดาบมารขึ้นสูง ปราณแท้ไร้สิ้นสุดพลุ่งพล่าน รวมตัวกันเป็นดาบยักษ์พลังงานขนาดมหึมาเล่มหนึ่งเบื้องหลังเขา เจตจำนงดาบอันเย็นเยียบแผ่ซ่านไปทั่ว

“เก้าเพลงดาบมารหยิน!”

เขาตะโกนลั่น ตวัดดาบมารผ่านอากาศ ดูเผิน ๆ ราวกับตวัดเพียงครั้งเดียว แต่แท้จริงแล้วกลับฟาดฟันออกไปเก้าดาบในชั่วพริบตา

เพราะเวลาสั้นเกินไป ความเร็วสูงเกินไป จึงดูเหมือนมีประกายดาบเพียงสายเดียว แต่แท้จริงแล้วนั่นคือเก้าสาย

อีกทั้ง ประกายดาบทั้งเก้าสายนี้ พลังทำลายล้างยิ่งมายิ่งรุนแรง ทั้งยังโจมตีไปยังจุดเดียวกัน พลังทำลายล้างที่ระเบิดออกมาจึงน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง

เจตจำนงดาบอันเย็นเยียบที่แฝงอยู่ภายใน ยิ่งสามารถแช่แข็งโลหิตของศัตรู จำกัดปราณแท้ของศัตรู ทำให้คนป้องกันได้ยากยิ่ง

ครืน!

ประกายดาบทั้งเก้าสายฟาดฟันลงบนจุดเดียวกันของม่านพลังป้องกันแทบจะในทันที เสียงดังสนั่นหวั่นไหวจนแก้วหูแทบแตกดังขึ้น คลื่นพลังงานอันน่าสะพรึงกลัวกระจายออกไป ทำลายล้างทุกสิ่งในบริเวณใกล้เคียงในชั่วพริบตา

เมื่อประกายดาบสลายไป ม่านพลังป้องกันนั้นก็แตกสลายลงในที่สุด

“ม่านพลังป้องกันแตกแล้วรึ”

ฟู่อวิ๋นเซียวตะลึงไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ดีใจอย่างยิ่ง

“คราวนี้น่าจะเริ่มสู้กันอย่างเป็นทางการได้แล้วกระมัง”

ฝูงชนภายนอกมิติจำลองคิดในใจ

ภายใต้สายตาของคนนับหมื่น ร่างเล็ก ๆ ของฉู่เฉินก็หันกลับมาในที่สุด ดวงตากลมโตสีนิลจ้องมองฟู่อวิ๋นเซียวแวบหนึ่ง คิ้วน้อย ๆ ขมวดเล็กน้อย พึมพำกับตนเองว่า “พลังโจมตีของเจ้าคนนี้กลับเหนือกว่าจอมยุทธ์ระยะสูงสุดรึ ดูท่าคงต้องใช้ยันต์ป้องกันที่ร้ายกาจกว่านี้เสียแล้ว”

จากนั้นในมือของเขาก็ปรากฏยันต์ขึ้นมาอีกแผ่นหนึ่ง โยนขึ้นไปในอากาศ

วูม!

ยันต์สาดประกายแสงสีทองออกมา พร้อมกับปล่อยม่านแสงรูปไข่ชั้นหนึ่งลงมา ปกคลุมพื้นที่รัศมีหนึ่งจั้งรอบตัวฉู่เฉินอีกครั้ง

“เอาอีกแล้วรึ”

ฝูงชนภายนอกมิติจำลองหัวเราะมิได้ร้องไห้มิออก สำหรับคนอื่นแล้ว ยันต์ป้องกันที่สามารถต้านทานจอมยุทธ์ระยะสูงสุดได้เช่นนี้ โดยทั่วไปแล้วจะเก็บไว้ใช้ในยามคับขัน ทว่าเจ้าหนูขวดนมนี่กลับดีนัก เพื่อที่จะได้รวบรวมน้ำพุหยินปีศาจปฐพีอย่างสงบสุข กลับใช้ไปแล้วถึงสองแผ่น ช่างสิ้นเปลืองโดยแท้

“เจ้าเด็กแสบตัวร้าย!”

ภายในมิติจำลอง สีหน้าของฟู่อวิ๋นเซียวมืดมนอย่างหาที่สุดมิได้ มือที่กำดาบมารแน่นเพราะใช้แรงมากเกินไปถึงกับส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด

“ศิษย์มารราคะ รออีกสักครู่ อย่าเพิ่งรีบร้อน เป็นเด็กดีนะ”

ฉู่เฉินกล่าวด้วยน้ำเสียงเจือความไร้เดียงสา

“ข้าคือศิษย์ปราชญ์ดาบมารหยิน มิใช่ศิษย์มารราคะ”

ฟู่อวิ๋นเซียวคำรามลั่น ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำ

“ก็ใช่แล้วนี่ คือปราชญ์ดาบมารราคะนี่นา ข้าไม่ได้พูดผิดเสียหน่อย เจ้าหูไม่ดีหรือ ฟังไม่ชัดเจนรึ”

ฉู่เฉินมีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัย ตนเองก็พูดว่าปราชญ์ดาบมารราคะนี่นา

“เจ้า!”

ฟู่อวิ๋นเซียวทนไม่ไหวอีกต่อไป ใช้เก้าเพลงดาบมารหยินออกมาอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้กลับมิอาจทำลายม่านพลังป้องกันนั้นได้

“พลังป้องกันของม่านพลังแข็งแกร่งขึ้นแล้ว”

ทุกคนที่เห็นภาพนี้ต่างก็ประหลาดใจอยู่เงียบ ๆ

“ฟู่อวิ๋นเซียวจะแพ้แล้ว”

ก็มีคนถอนหายใจอยู่เงียบ ๆ

ยังไม่ทันได้เริ่มสู้กันอย่างเป็นทางการ ฟู่อวิ๋นเซียวก็ใช้ทักษะยุทธ์ที่แข็งแกร่งออกมาแล้ว ปราณแท้ในร่างกายถูกใช้ไปอย่างต่อเนื่อง

ดูจากระดับการโจมตีในตอนนี้ แม้จะได้รับการเสริมพลังจากสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยน้ำพุหยินปีศาจปฐพี เกรงว่าก็คงจะอยู่ได้อีกไม่นานปราณแท้ก็จะหมดลง

ทว่าเจ้าหนูขวดนมนั่น ตั้งแต่ต้นจนจบก็เพียงแค่รวบรวมน้ำพุหยินปีศาจปฐพี แถมด้วยยันต์สองแผ่นเท่านั้น

ถึงเวลานั้น เจ้าหนูขวดนมก็สามารถเอาชนะฟู่อวิ๋นเซียวได้อย่างง่ายดายแล้ว

ไม่รู้ว่าเจ้าหนูขวดนมนี่เพียงแค่ต้องการรวบรวมน้ำพุหยินปีศาจปฐพีให้มากขึ้นจริง ๆ หรือจงใจทำให้ฟู่อวิ๋นเซียวดู เพื่อทำให้ฟู่อวิ๋นเซียวเสียสมาธิ แล้วใช้ปราณแท้ของเขาไป

หากเป็นอย่างแรกก็ยังดี เพียงกล่าวได้ว่าบนร่างของเจ้าหนูขวดนมมีของดีมากมาย ชาติตระกูลดีเกินไป

หากเป็นอย่างหลังก็น่ากลัวอยู่บ้างแล้ว หากเจ้าหนูขวดนมวัยสามขวบมีจิตใจที่ลึกล้ำถึงเพียงนี้ นั่นก็นับว่าไม่ธรรมดาแล้ว

“ดาบมารปีศาจปฐพีสะบั้นสวรรค์!”

เมื่อเห็นว่าแม้แต่ดาบมารปีศาจหยินก็ยังมิอาจทำลายม่านพลังป้องกันได้ ฟู่อวิ๋นเซียวที่ใกล้จะสูญเสียสติไปแล้ว ก็ใช้สุดยอดวิชาที่ปราชญ์ดาบมารหยินคิดค้นขึ้นมาโดยตรง

ปราณหยินปีศาจปฐพีที่ไร้ที่สิ้นสุดถูกดึงดูดเข้ามา รวมตัวกันอย่างบ้าคลั่ง ปราณแท้ที่เย็นเยียบอยู่แล้วและเจตจำนงดาบที่กัดกินกระดูก ภายใต้การเสริมพลังของปราณหยินปีศาจปฐพีนี้ ทำให้ราวกับว่าแม้แต่โลหิตและดวงจิตวิญญาณก็จะถูกแช่แข็ง

อีกทั้ง ที่นี่ยังมีน้ำพุหยินปีศาจปฐพีนับไม่ถ้วน ทุกแห่งล้วนใหญ่กว่าที่ปราชญ์ดาบมารหยินเคยพบเจอในตอนนั้น ปราณหยินปีศาจปฐพีย่อมต้องเข้มข้นกว่าเป็นธรรมดา

ในยามนี้ เจตจำนงดาบที่ได้รับการเสริมพลังจากปราณหยินปีศาจปฐพีบนร่างของฟู่อวิ๋นเซียว ถึงกับเย็นเยียบกัดกินกระดูกยิ่งกว่าปราชญ์ดาบมารหยินในตอนนั้นเสียอีก

ปราณหยินปีศาจปฐพีนับไม่ถ้วนรวมตัวกันเป็นคมดาบยักษ์อันน่าสะพรึงกลัวเล่มหนึ่ง เจตจำนงดาบอันเย็นเยียบที่แผ่ออกมาโดยตนเอง ฉีกกระชากแม้กระทั่งสุญตาในบริเวณใกล้เคียง

“ฟัน!”

พร้อมกับเสียงตะโกนลั่นของฟู่อวิ๋นเซียว คมดาบยักษ์ที่ก่อตัวขึ้นจากปราณหยินปีศาจปฐพีโดยสมบูรณ์ก็ฟาดฟันแหวกอากาศออกไป