บทที่ 37: คำวิจารณ์ซีรีส์

วันที่ 4 พฤษภาคม วันเยาวชน

ฝนตกปรอยๆ อากาศเริ่มเย็นลงเล็กน้อย

หลังจากเลิกงานอันแสนยาวนาน หวังฉิงยืนอยู่บนรถไฟฟ้าใต้ดิน มือขวาจับราว มือซ้ายล้วงกระเป๋า สายตาเหม่อลอยจ้องมองผู้คนที่อัดแน่นอยู่เต็มตู้โดยสาร

เธอทำงานเป็นนักเขียนคำโฆษณา (Copywriter) ให้กับบริษัทอาหารแห่งหนึ่งในปักกิ่ง แม้จะมีรายได้ต่อเดือนในระดับที่พออยู่ได้ แต่ทุกเดือนเธอต้องทนกับการทำงานล่วงเวลาในวันหยุดสุดสัปดาห์อย่างน้อยสี่วัน และการโอทีในวันธรรมดาที่ไม่แน่นอนอีกนับไม่ถ้วน

ถ้าโชคดีหน่อยก็ทำโอทีแค่ชั่วโมงสองชั่วโมง แต่ถ้าโชคร้าย สามสี่ชั่วโมงก็ถือเป็นเรื่องปกติ

ชีวิตของเธอไม่ได้มีความสุขนัก

หวังฉิงคิดว่าวันนี้เจ้านายคงเกิดมีมโนธรรมสำนึกขึ้นมาบ้าง เห็นแก่ความเป็นวันเยาวชน 4 พฤษภาคม เลยไม่สั่งให้เธอแก้แผนงานซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีก

ชีวิตในแต่ละวันก็ผ่านไปแบบนี้ ทรมานและด้านชา

แต่ทว่า จู่ๆ เธอก็นึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ แววตาของเธอเริ่มกลับมามีจุดโฟกัสอีกครั้ง เธอหยิบมือถือออกมาดูเวลา

"ยังดี ไม่ถึงห้าโมงครึ่ง น่าจะกลับไปทัน"

หวังฉิงคิดในใจ

ช่วงนี้เธอเริ่มดูซีรีส์เรื่องหนึ่งตามคำป้ายยาของเพื่อนร่วมงาน เป็นซีรีส์วัยรุ่นในรั้วโรงเรียนชื่อว่า "Lovely Us (แก๊งป่วน กวนหัวใจ)"

ตอนแรกเธอก็ปฏิเสธหัวชนฝา แม้เธอจะรู้จัก "หนานซุน" และเคยเห็นข่าวผ่านตามาบ้าง แต่ภาระงานที่หนักอึ้งทำให้เธอไม่มีกะจิตกะใจจะสนใจเรื่องพวกนี้

แต่ทนแรงรบเร้าของเพื่อนร่วมงานไม่ไหว บวกกับกระแสในโลกออนไลน์ที่มาแรงจริงๆ เปิดแอปไหนก็เจอ เธอเลยลองเจียดเวลาพักผ่อนอันน้อยนิดมาเปิดดู

แล้วผลก็คือ... ติดงอมแงมจนกู่ไม่กลับ

เธอรู้สึกว่าซีรีส์เรื่องนี้พาเธอย้อนเวลากลับไปสู่สมัยเรียนที่ไร้ความกังวล ทำให้เธอนึกถึงคุณตาที่รักเธอมากในวัยเด็ก นึกถึงคนคนนั้นที่ทำให้หัวใจเธอเต้นแรงเป็นครั้งแรก และกลุ่มเพื่อนสนิทที่ไม่ได้เจอกันมานานแสนนาน

วันนี้เป็นตอนจบของ "Lovely Us (แก๊งป่วน กวนหัวใจ)" เธอแทบรอไม่ไหวที่จะรีบกลับไปดูให้ทัน

พอออกจากรถไฟใต้ดิน เธอก็รีบเบียดตัวออกจากฝูงชน แวะซื้อบะหมี่แห้งร้อน (Re Gan Mian) จากร้านรถเข็นหน้าสถานี แล้วเริ่มสับขาที่ไม่ยาวนักของเธอวิ่งกลับห้อง

โชคดีที่ห้องเช่าของเธออยู่ไม่ไกลจากสถานีรถไฟใต้ดิน ใช้เวลาประมาณห้านาที เธอก็มาถึงที่พัก

"เฮ้อ..."

เธอถอนหายใจยาวๆ ดูเวลา ห้าโมงห้าสิบสามนาที ทันเวลาพอดี!

เปิดทีวี หยิบน้ำผลไม้ เปิดกล่องข้าวกิน ทุกอย่างทำอย่างลื่นไหลรวดเร็ว

ปากเคี้ยวไป ตาจ้องเวลาไป พอเข็มนาฬิกาชี้ที่ห้าสิบเจ็ดนาที แอปพลิเคชันเพนกวิน (Tencent) ก็ปล่อยตอนใหม่ออกมาก่อนเวลาเล็กน้อยตามปกติ สองตอนสุดท้ายของ "Lovely Us (แก๊งป่วน กวนหัวใจ)" อัปเดตเรียบร้อยแล้ว

"วู้ววว เริ่มดูได้!"

สิ้นเสียงตะโกนอย่างตื่นเต้น วิดีโอบนหน้าจอก็เริ่มเล่น

เนื้อหาทั้งสองตอน ความยาวหนึ่งชั่วโมงยี่สิบนาที จบลงในชั่วพริบตา

หวังฉิงเอนหลังพิงหัวเตียงด้วยความรู้สึกโหวงเหวงในใจ เหมือนขาดอะไรไปบางอย่าง

ผ่านไปพักใหญ่ กว่าเธอจะดึงสติกลับมาจากเนื้อเรื่องในละครได้ เธอนึกขึ้นได้ว่าต้องเปิดมือถือ ตอนนี้แฮชแท็กในฮอตเสิร์ช (Hot Search) ถูก "Lovely Us (แก๊งป่วน กวนหัวใจ)" ยึดครองไปหมดแล้ว

"ตอนจบ Lovely Us"

"ถานซ่ง หวงเฉิงจื่อ"

"เฉินจุ้ย จู้จินเซียว"

"ผู้บาดเจ็บมีเพียง เฮ่อจินเฉา"

แฮชแท็กแต่ละอันยึดครองสิบอันดับแรกของชาร์ต แสดงให้เห็นถึงพลังทำลายล้างของตอนจบได้เป็นอย่างดี

หวังฉิงกดเข้าไปในคอมเมนต์ของแฮชแท็กอันดับหนึ่ง อยากรู้ว่าคนอื่นดูจบแล้วรู้สึกยังไงกันบ้าง

"ฮืออออ บ้านพักซู่เต๋อที่ดีที่สุด!"

"ถึงจะดูสวยงามเกินจริงไปหน่อย แต่ทัชใจฉันมากจริงๆ"

"พระเจ้าติดหนี้ถานซ่งฉันหนึ่งคน!"

"ทำไมตอนฉันเรียนถึงไม่เจอผู้หญิงน่ารักๆ แบบหวงเฉิงจื่อบ้างวะ!"

"หนานต้า (เทพหนาน) จะมีซีซั่นสองไหม! ขอลงชื่อเรียกร้องด้วยเลือด!"

...

หวังฉิงเลื่อนอ่านคอมเมนต์ทีละอันอย่างอินจัด คิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็กดเปิดช่องพิมพ์ข้อความ แล้วเริ่มรัวนิ้ว

"วันนี้ดู Lovely Us จบแล้ว ใจหายวาบเลย ฉันชอบถานซ่งมากๆๆๆ จริงๆ นะ"

"ความรักที่ปากไม่ตรงกับใจในช่วงวัยรุ่นที่ยังสับสน มันช่างสมจริงสุดๆ ไปเลย"

"หวงเฉิงจื่อก็น่ารักตะมุตะมิมากกก ตาโต๊โต มีลักยิ้มด้วย หน้าก็เล็กนิดเดียว พระแม่หนี่วาคะ ฉันพูดคำว่าอิจฉาจนปากเปื่อยแล้วนะ!"

"ต่อมาคือเฉินจุ้ยผู้อ่อนโยนที่สุด ความรักที่มีต่อจู้จินเซียวซ่อนอยู่ในทุกการกระทำเล็กๆ น้อยๆ ในสายตาที่คอยเฝ้ามองอยู่เงียบๆ"

"ตรงนี้ต้องพูดถึง! ถานโอวหยาง! ฉันโมโหมาก เพราะการปรากฏตัวของเขาทำให้จู้จินเซียวมองข้ามเฉินจุ้ยที่อยู่ข้างหลัง ทำร้ายจิตใจคู่ 'เฉินจุ้ยจินเซียว' ของฉัน"

"แล้วก็พี่สาวจู้จินเซียว 555555 ตอนหลังที่เธอทำท่าแบ๊วมันน่ารักมาก 555555!"

"ขำจะตายอยู่แล้ว สุดท้ายเฮ่อจินเฉา—กขค. ตัวพ่อ แต่ก็เป็นตัวชงที่เจ๋งที่สุดเหมือนกัน!"

"เพื่อนๆ ที่รัก ต้องไปดู Lovely Us นะ เนื้อเรื่องช่วงหลังสนุกมากกกก ตอนที่ 11-13 จะเน้นไปทางครอบครัว มิตรภาพของครอบครัวในบ้านพักซู่เต๋อทำฉันน้ำตาแตก ตอนที่ปู่หลินจากไปฉันร้องไห้เป็นบ้าเป็นหลังเลย ส่วนตอนที่ 14-16 หวานเจี๊ยบบบบ!"

"อีกอย่างที่ต้องชมคือบทพูดในเรื่องนี้ มันกินใจฉันมาก หนานต้าถ่ายทอดออกมาได้เก่งจริงๆ!"

"หวังว่าหนานต้าจะทำซีซั่นสองต่อ หรือทำซีรีส์แนวนี้อีก จะตามดูแน่นอน!"

"มันหวานมากจริงๆ ฮืออออ นี่คือความรักของเพื่อนสมัยเด็กที่เหมือนฝันใช่ไหม ฉันเหม็นความรัก ฮืออออ หวงเฉิงจื่อเป็นเด็กสาวที่น่ารักมากๆๆๆ!"

"ไม่แปลกใจเลยที่ถานซ่งจะชอบเธอ คนน่ารักๆ แบบพวกเขาสองคนสมควรได้คู่กันอยู่แล้ว อิอิ! ความกระตือรือร้นและจิตใจดีของเธอ ความแก่นเซี้ยวแสนซน ถึงปากจะเรียกถานซ่งว่า 'ไอ้หมาถาน' ตลอด แต่จริงๆ แล้วเธอปฏิบัติกับเขาไม่เหมือนใครนะ"

"การแสดงของเถียนซีเวยก็ถ่ายทอดความรู้สึกของสาวน้อยที่ไร้เดียงสาไปจนถึงเริ่มมีความรักได้ดีมาก ชอบเธอสุดๆ เสียงของเธอก็เพราะมากด้วย ความน่ารักคูณสอง!"

"ถานซ่งเรียกได้ว่าเป็นแฟนหนุ่มที่สมบูรณ์แบบอันดับหนึ่งในใต้หล้า โบราณว่าไว้: 'ผู้ชายที่อ่อนโยนนั้นอันตรายที่สุด' ไม่ต้องพูดถึงความหล่อ สกิลการเอาตัวรอดของเขาสูงมาก 555 ประโยคที่ว่า 'เธอสวยกว่าพี่สาวนางฟ้าคนนั้นตั้งเยอะ' นี่คะแนนเต็มสิบไม่หัก!"

"แล้วก็ตอนคุยกับอาอู๋จื่อก็พูดจาดีมาก รายละเอียดเก็บครบจริงๆ พิสูจน์แล้วว่าผู้ชายที่ใส่ใจรายละเอียดคือผู้ชายที่โชคดีที่สุด 555"

"ว้าว เอาเป็นว่าดีเทลมันเยอะมากจริงๆ ฉันนั่งยิ้มแก้มปริแบบคุณป้าตลอดทั้งเรื่อง"

"อย่างเช่น จุดยากันยุงให้หวงเฉิงจื่อล่วงหน้า, ยกข้าวของตัวเองให้เธอกิน, พอหวงเฉิงจื่ออยากกินน่องไก่ เขาก็ยกน่องไก่ในชามตัวเองให้, แล้วก็คืนข้ามปีที่พอนึกถึงหวงเฉิงจื่อก็นอนไม่หลับ, แถมยังไปยืนรอหน้าสนามสอบของเธอตั้งสามชั่วโมงกว่า"

"แถมเขายัง 'เป็นงาน' สุดๆ งื้ออออ สกิลการง้อแฟนเนี่ยเรียนรู้ด้วยตัวเองล้วนๆ ฮืออออ สิ่งที่กั้นขวางฉันกับความรักก็คือการขาดเพื่อนสมัยเด็กนี่แหละ ฮือออ!"

"แล้วก็หลี่หมิงเต๋อที่เล่นเป็นถานซ่ง หล่อมากกกก ฉันอยากได้แฟนแบบนี้ แงงงง เขามีความเป็นเด็กหนุ่มสูงมาก ดูไม่ขัดตาเลยสักนิด"

"การแสดงก็ดีเวอร์ คือถ่ายทอดรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ของเด็กหนุ่มวัยรุ่นที่แอบชอบผู้หญิงคนหนึ่งออกมาได้เป๊ะสุดๆ อย่างตอนที่พ่อแม่หวงเฉิงจื่อไปเชียงใหม่ แล้วย่าของถานซ่งบอกให้เขาไปอยู่เป็นเพื่อนหวงเฉิงจื่อที่บ้าน ประโยคที่ว่า 'ย่าครับ มันจะไม่ดีมั้งครับ' นี่ทำฉันขำเกือบตาย!"

"ยังมีตอนที่พวกเขาทั้งห้าคนดูโอลิมปิกแล้วเผลอหลับไป เขาแอบถ่ายรูปคู่กับหวงเฉิงจื่อ ความรู้สึกแอบดีใจเล็กๆ นั่น แล้วก็ตอนสุดท้ายที่เฉินจุ้ยบอกว่าชอบหวงเฉิงจื่อ สีหน้าตื่นตระหนกของเขา ตอนที่เฉินจุ้ยบอกให้เขารีบตามไป รวมถึงความไม่มั่นใจในตัวเองเมื่อมีความรัก ที่หลุดปากออกมาว่า 'แล้วถ้าฉันตามไปฉันจะพูดอะไรล่ะ ถ้าเกิด... ถ้าเกิดเฉิงจื่อไม่ได้ชอบฉันจะทำไงอ่ะ? แล้วเราจะยังเป็นเพื่อนกันได้เหรอ!' แต่เฉินจุ้ยถามกลับว่า 'แล้วถ้าเธอชอบนายล่ะ'"

"ว้าว เก็บรายละเอียดได้สุดยอด! ฉันอยากจะแกะดีเทลของถานซ่งออกมาจริงๆ!"

"แต่ที่พีคที่สุด!!! ต้องยกให้ฉากที่หวงเฉิงจื่อพุ่งเข้าไปหาเรื่องเหยาฮ่าวหนานเพื่อปกป้องถานซ่ง 'นายอย่าคิดว่าเป็นผู้หญิงแล้วฉันจะไม่กล้าทำอะไรนะ!' ถานซ่งสวนกลับทันที: 'นายลองแตะต้องเธอสิ!'"

"เอาเงินรางวัลนักโต้วาทียอดเยี่ยมไปซื้อจักรยานให้หวงเฉิงจื่อ, หึงตอนคืนข้ามปีเพราะเฉินจุ้ยกับหวงเฉิงจื่อสนิทกันเกินไป โอ๊ย กลิ่นความหึงเปรี้ยวทะลุจอออกมาเลย 'ไอ้คนเก็บฟืนมันหนีไปเที่ยวเตร่ที่ไหนแล้ว!!' ท่าทางหัวเสียของเขาทำฉันขำกลิ้งอยู่หน้าจอ"

"ขายบัตรเติมเงินเกมของตัวเองเพื่อซื้อ MP4 ให้หวงเฉิงจื่อ หวานมากกก ฮือออ"

"พ่อของถานซ่งกลับบ้านแต่ไม่รู้วิธีเข้าหาลูกชาย ตอนแรกใช้วิธีที่ไม่เหมาะกับถานซ่ง ทำให้เขารู้สึกว่าพ่อรักเขาน้อยลง แต่หลังจากได้รับคำ 'ชี้แนะ' จากหวงเฉิงจื่อ พ่อก็ค่อยๆ เข้าใจวิธีอยู่ร่วมกับลูกชาย และยังสังเกตเห็นว่าถานซ่งชอบหวงเฉิงจื่อ รอยยิ้มบนหน้าลูกชายตัวเองนี่ปิดไม่มิดเลย"

"ตุ๊กตาฝูหวาที่หวงเฉิงจื่อให้พวกเขาทั้งห้าคน มีแค่ถานซ่งที่ห้อยติดตัวตลอด"

"กลางดึกในฤดูหนาว ถานซ่งใส่เสื้อแขนสั้นกางเกงขาสั้น รองเท้าแตะ แถมเท้าเปล่าข้างหนึ่ง แบกหวงเฉิงจื่อวิ่งไปสามกิโลเมตร... มันเยอะมาก เยอะจริงๆ!"

"สุดท้ายนี้ ระหว่างดูจบก็แวบไปดูเบื้องหลังที่เพจทางการของหนานซุนคัลเจอร์ลงไว้ พบว่าหนานต้า (เทพหนาน) ลงทุนไปหาเถียนซีเวยนางเอกของเรื่องที่เซี่ยงไฮ้ด้วยตัวเองก่อนเปิดกล้องเพื่อชวนมาเล่นเรื่องนี้"

"แล้วยังผ่านอาจารย์หวงเหล่ยไปตามหาพระเอกหลี่หมิงเต๋อและนางรองหวังจื่อเสวียนมาได้ อยากจะบอกแค่ว่า หนานต้า คุณคือพระเจ้าของฉัน!"

"ได้โปรดถ่ายละครต่อไปเถอะนะ จะตามดูทุกเรื่องเลย!"

เมื่อพิมพ์ทุกอย่างเสร็จ หวังฉิงก็กดส่งโดยไม่ลังเล แล้วเดินไปอาบน้ำอย่างสบายใจ

เพียงแต่เธอไม่คาดคิดว่า บทวิจารณ์ของเธอจะถูกแฟนซีรีส์คนอื่นๆ สังเกตเห็นในเวลาไม่นาน และในไม่ช้า บทวิจารณ์ที่ถ้อยคำไม่ได้สละสลวยหรูหราแต่เขียนออกมาจากใจจริงโพสต์นี้ ก็ถูกดันขึ้นสู่ฮอตเสิร์ช

เริ่มจากเถียนซีเวยรีโพสต์ ตามด้วยหลี่หมิงเต๋อ และสุดท้ายนักแสดงนำในเรื่องทุกคนต่างพากันรีโพสต์บทวิจารณ์นี้

ในขณะเดียวกัน หลินลี่ที่กำลังรอข้อมูลยอดวิวตอนจบจากทางเพนกวิน (Tencent) อยู่ที่บริษัท ก็เห็นบทวิจารณ์นี้บนฮอตเสิร์ชเช่นกัน เขารู้สึกว่าความเห็นของชาวเน็ตคนนี้น่าสนใจดี จึงกดรีโพสต์พร้อมคอมเมนต์ไปว่า:

"ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนครับ ผลงานเรื่องต่อไปกำลังเตรียมงานอยู่ แต่ไม่ใช่เว็บดราม่าครับ เป็นภาพยนตร์ หวังว่าคุณจะสนับสนุนกันต่อนะครับ"

และคอมเมนต์ประโยคนี้ ก็เปรียบเสมือนการโยนหินก้อนยักษ์ลงไปในทะเลสาบที่เงียบสงบ ก่อให้เกิดคลื่นยักษ์ซัดสาดนับพันระลอก!

(จบบท)