บทที่ 30: ยืนยันแพลตฟอร์ม

บทที่ 30: ยืนยันแพลตฟอร์ม

ปักกิ่ง, สตูดิโอของเหวินมู่เหย่

เมื่อวิดีโอบนหน้าจอเล่นจบลง ทีมงานทุกคนในสตูดิโอต่างพากันพยักหน้า เหวินมู่เหย่และหลินลี่สบตากัน ก่อนจะถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

หลังจากทุ่มเททำงานหนักมาตลอดหนึ่งเดือนเต็ม ทั้งการตัดต่อ ใส่ดนตรีประกอบ ปรับโทนสี และผสมเสียง ทุกขั้นตอนเสร็จสมบูรณ์แล้ว

หลินลี่เองก็ได้เรียนรู้อะไรมากมายจากกระบวนการนี้ ครั้งหน้าถ้าต้องทำขั้นตอนโพสต์โปรดักชั่น เขามั่นใจว่าสามารถคุมงานเองได้สบายๆ

หลินลี่จงใจให้ทีมงานทุกคนของสตูดิโอเหวินมู่เหย่มาร่วมชมผลงานที่ตัดต่อเสร็จสมบูรณ์ เพื่อรับฟังความคิดเห็นจากทุกคน

ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนหันหน้าไปทางทุกคน แล้วปรบมือเรียกความสนใจ "ทุกคนคงคุ้นเคยกับผมดีอยู่แล้ว ผมหวังว่าทุกคนจะช่วยวิจารณ์กันตามความรู้สึกจริงๆ เลยนะครับ"

"ชีวิตวัยรุ่นของฉันอาจจะไม่ได้สวยงามขนาดนี้ แต่ความทรงจำวัยรุ่นที่ถ่ายทอดออกมาในซีรีส์เรื่องนี้มันงดงามมากจริงๆ ค่ะ"

"นางเอกถ่ายทอดนิสัยห้าวๆ ลุยๆ ออกมาได้น่ารักมาก"

"คุมธีมของเรื่องได้อยู่หมัด ทั้งเรื่องให้ความรู้สึก 'น่ารัก' สมชื่อ แต่ก็ดูไม่จงใจจนเกินไป"

"การแสดงออกถึงความรักในครอบครัวดูอบอุ่นมาก เก็บรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ได้ดี"

"ให้ความรู้สึกเหมือนดูซีรีส์ตระกูล Reply เวอร์ชั่นจีนเลยครับ แต่มีความหวานแหววมากกว่า"

ทุกคนต่างแย่งกันแสดงความคิดเห็นอย่างกระตือรือร้น หลินลี่หันไปมองเหวินมู่เหย่ อีกฝ่ายทำมือเป็นสัญลักษณ์ OK ส่งกลับมา ทั้งสองคนยิ้มให้กันอย่างรู้ใจ

"ผู้กำกับเหวิน ลำบากคุณแย่เลย พรุ่งนี้ผมจะเอาไฟล์ที่เสร็จสมบูรณ์ไปที่เผิงเฉิง เพื่อคุยรายละเอียดความร่วมมือกับทางเพนกวิน ถ้าซีรีส์เรื่องนี้ขายได้ราคาดี ผู้กำกับเหวินคือคนที่มีความดีความชอบมากที่สุดเลยนะ"

หลินลี่จ้องมองเหวินมู่เหย่ด้วยสีหน้าจริงใจ เพื่อแสดงการยอมรับในฝีมือของอีกฝ่าย

เหวินมู่เหย่ส่ายหน้า สีหน้าจริงจัง "ผู้กำกับหลินถ่อมตัวเกินไปแล้วครับ ถึงช่วงหลังการผลิตทางผมจะลงแรงเยอะหน่อย แต่ตอนถ่ายทำคุณเป็นคนคุมทิศทางหลักทั้งหมด ผลงานที่ออกมาดีขนาดนี้ คุณนั่นแหละที่สมควรได้รับเครดิตสูงสุด"

หลินลี่ไม่ได้โต้แย้งอะไร เขายื่นมือออกไป "เราเลิกพูดจาเกรงใจกันไปมาดีกว่า ความช่วยเหลือของผู้กำกับเหวิน ผมจะจดจำไว้แน่นอน วันหน้าถ้ามีอะไรให้ผมช่วย ติดต่อมาได้ตลอดเลยนะครับ"

เหวินมู่เหย่จ้องมองหลินลี่เขม็ง จับมือที่ยื่นมาแน่น น้ำเสียงหนักแน่น "แน่นอนครับ"

...

เที่ยงวันต่อมา หลินลี่ก็พาเฉินเชาขึ้นเครื่องบินมุ่งหน้าสู่เผิงเฉิง

เมื่อมาถึงสนามบินเป่าอันในเผิงเฉิง ทันทีที่เดินออกจากประตูผู้โดยสารขาเข้า ก็มีพนักงานของเพนกวินมารอรับอยู่แล้ว

ระหว่างทางไปยังสำนักงานใหญ่ของเพนกวินวิดีโอ เฉินเชายังคงพร่ำบ่นด้วยความทึ่งว่าบริษัทใหญ่ๆ นี่ทำงานรอบคอบจริงๆ เดี๋ยวพอกลับปักกิ่ง เขาจะต้องไปอบรมพนักงานที่บริษัทเสียหน่อย

หลินลี่ขี้เกียจจะสนใจเขา สมองกำลังครุ่นคิดว่าการเจรจาความร่วมมือกับเพนกวินในครั้งนี้ จะทำยังไงให้ได้ผลประโยชน์สูงสุด

ปัจจุบันรูปแบบความร่วมมือสำหรับเว็บดราม่าของเพนกวินวิดีโอก็เหมือนกับอีกสองเจ้าใหญ่ คือใช้ระบบ "ส่วนแบ่งรายได้"

รายได้จากการแบ่งส่วนแบ่งจะคำนวณจาก: จำนวนยอดวิวแบบเสียเงินที่มีประสิทธิภาพ x ราคาต่อหน่วยของยอดวิวแบบเสียเงิน x อัตราส่วนแบ่ง โดยที่ "ยอดวิวแบบเสียเงินที่มีประสิทธิภาพ" หมายถึงการรับชมเกิน 5 นาทีต่อตอน ราคาต่อหน่วยอยู่ที่ 10 หยวนต่อตอน ส่วนอัตราส่วนแบ่งจะขึ้นอยู่กับระดับของเว็บดราม่า ซึ่งแบ่งเป็น S, A, B และ C สำหรับระดับ S และ A ทางผู้ผลิตจะได้รับส่วนแบ่งสูงถึง 70%

อย่างไรก็ตาม ในรูปแบบความร่วมมือของเพนกวินวิดีโอ นอกเหนือจากระบบส่วนแบ่งที่กล่าวไปแล้ว ยังมีจุดที่แตกต่างจากแพลตฟอร์มอื่นอยู่อีกนิดหน่อย คือสำหรับโปรเจกต์ส่วนแบ่งรายได้ ในช่วงแรกทางเทนเซ็นต์ (เพนกวิน) จะมีเงินลงทุนให้ส่วนหนึ่ง กล่าวคือ ก่อนที่ซีรีส์จะออนไลน์ ผู้ผลิตสามารถได้รับเงินทุนครึ่งหนึ่งของต้นทุนการผลิต ส่วนที่เหลือจะเก็บตามรูปแบบส่วนแบ่งจากค่าสมาชิกและค่าโฆษณาตามผลลัพธ์การออกอากาศ แต่ผู้ผลิตที่จะได้รับโอกาสความร่วมมือแบบนี้มีไม่มากนัก

สิ่งที่หลินลี่ต้องการ คือการเจรจากับทางเพนกวินให้ได้ส่วนแบ่งในระดับ S ถึงแม้ว่าเมื่อดูจากต้นทุนการผลิตและรายชื่อนักแสดงของ "Lovely Us (แก๊งป่วน กวนหัวใจ)" แล้ว แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะได้รับการประเมินให้อยู่ในระดับนี้

แต่ด้วยฐานแฟนคลับจากนิยายต้นฉบับ บวกกับความสนใจที่เขามากำกับซีรีส์เป็นครั้งแรก มันย่อมมีพื้นที่ให้ต่อรองได้อย่างแน่นอน

"หรูหราอลังการจริงๆ สมกับเป็นเพนกวิน นายว่าเมื่อไหร่บริษัทเราจะมีตึกใหญ่โตแบบนี้บ้างวะ!?"

เฉินเชาที่ลงจากรถแล้วเงยหน้ามองตึกระฟ้าสองตึกที่เชื่อมต่อกันตรงหน้า อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาด้วยความทึ่ง

สำนักงานใหญ่ของเพนกวินประกอบด้วยอาคารทิศใต้สูง 248 เมตร 50 ชั้น และอาคารทิศเหนือสูง 194 เมตร 41 ชั้น โดยมี "ชั้นเชื่อมต่อ" สามจุดที่เชื่อมสองตึกเข้าด้วยกัน ภายในมีสิ่งอำนวยความสะดวกที่ใช้ร่วมกัน คอนเซปต์หลักคือการสร้างตึกแห่งการ "เชื่อมต่อ"

"ตึกเชื่อมต่อ" แห่งนี้เป็นสัญลักษณ์แทนการเชื่อมโยงมุมต่างๆ ที่ห่างไกลของอินเทอร์เน็ตเข้าด้วยกัน และเชื่อมพนักงานของเพนกวินเข้าด้วยกันผ่านสิ่งก่อสร้างที่เป็นรูปธรรมในวิธีที่มีประสิทธิภาพมากกว่าตึกสูงแบบดั้งเดิม ขณะเดียวกันในฐานะที่เป็นสายใยเชื่อมต่อของเมือง มันยังเป็นประตูด่านหน้าที่โดดเด่นสะดุดตาของอุทยานเทคโนโลยีขั้นสูงแห่งเผิงเฉิงที่เปิดกว้างสู่ภายนอก

หลินลี่มองตามสายตาของเฉินเชาเพื่อสำรวจเจ้ายักษ์ใหญ่ตรงหน้า แล้วหันข้างไปหัวเราะเบาๆ "กลางวันแสกๆ เพ้อเจ้ออะไรของนาย? ไปเถอะ เข้าไปข้างในกัน"

เมื่อเดินตามพนักงานนำทางเข้าสู่โถงชั้นหนึ่ง ไม่นึกเลยว่าแค่จะเข้าประตูก็ต้องใช้ระบบสแกนใบหน้าแล้ว สมกับเป็นบริษัทที่ทำด้านไฮเทคจริงๆ

หลังจากเข้ามาในโถงที่ดูราวกับพระราชวังยุคใหม่ หลินลี่ก็เริ่มรู้สึกว่าคำพูดของเฉินเชาเมื่อกี้ก็มีเหตุผลอยู่เหมือนกัน คนเราต้องมีความฝันสิ เผื่อวันหนึ่งมันจะเป็นจริงขึ้นมาล่ะ?

หางตาเหลือบไปเห็นคนสองคนเดินตรงดิ่งมาทางนี้ พอดีว่าเป็นอู๋เหวินเฟยกับชายอีกคนที่ดูอายุประมาณสามสิบกว่าปี เขาจึงปั้นรอยยิ้มเดินเข้าไปทักทาย

"สวัสดีครับอาลี่ ยินดีต้อนรับสู่สำนักงานใหญ่เพนกวิน ท่านนี้คือคุณหานจื่อเจี๋ย ประธานหาน ผู้รับผิดชอบแผนกภาพยนตร์และโทรทัศน์ของเราครับ"

อู๋เหวินเฟยหยุดยืนตรงหน้าหลินลี่ จับมือต้อนรับก่อน แล้วจึงแนะนำหานจื่อเจี๋ยที่ยืนอยู่ข้างๆ ให้รู้จัก

หลินลี่ทักทายตามมารยาทกับอู๋เหวินเฟยเล็กน้อย ก่อนจะเบนสายตาไปทางหานจื่อเจี๋ยที่มีรอยยิ้มประดับหน้า แล้วยื่นมือออกไป "สวัสดีครับประธานหาน เจอกันครั้งแรก ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ"

หานจื่อเจี๋ยจับมือหลินลี่ด้วยสีหน้ากระตือรือร้น "ได้ยินชื่อเสียงมานานแล้วครับอาจารย์หลิน แม้จะเคยเห็นผ่านหน้าจอ แต่พอได้มาเจอตัวจริงถึงได้สัมผัสถึงความหนุ่มแน่นและหล่อเหลาของอาจารย์หลิน ในฐานะคนดูแลแผนกภาพยนตร์ ส่วนตัวผมคิดว่าหน้าตาแบบนี้ไม่ไปเป็นดาราน่าเสียดายแย่เลยครับ"

หลินลี่ยิ้มแบบไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ "ประธานหานชมเกินไปแล้วครับ ให้ผมถ่ายทำน่ะพอไหว แต่ให้ไปแสดงเองจริงๆ ผมคงไม่ไหวหรอกครับ"

จากนั้นหลินลี่ก็แนะนำเฉินเชาให้รู้จัก ทั้งกลุ่มทักทายกันพอเป็นพิธี ก่อนจะขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นที่เป็นที่ตั้งของแผนกภาพยนตร์และโทรทัศน์

ระหว่างเดินผ่านโซนออฟฟิศ ก็เรียกสายตาจากพนักงานจำนวนมาก มีพนักงานหญิงบางคนถึงกับส่งเสียงกรี๊ดเบาๆ อย่างกลั้นไม่อยู่

หานจื่อเจี๋ยชำเลืองมองรอบๆ แล้วเอ่ยแซว "ผมถึงบอกไงว่าผมพูดไม่ผิด ถ้าอาจารย์หลินมาเล่นละครเอง รับรองว่าต้องตกสาวๆ ได้เป็นหมื่นเป็นแสนแน่"

หลินลี่หัวเราะเบาๆ แล้วเอ่ยอย่างใจเย็น "เทียบกับการเฉิดฉายอยู่หน้ากล้อง ผมชอบเป็นคนคุมเกมอยู่หลังมอนิเตอร์มากกว่าครับ เชื่อว่าเดี๋ยวพอประธานหานได้ดูผลงานที่ตัดต่อเสร็จแล้วของผม น่าจะเข้าใจความรู้สึกนี้"

หานจื่อเจี๋ยได้ยินดังนั้นก็หันมามองหลินลี่ "งั้นผมจะรอชมเลยครับ"

"แน่นอนครับ"

หลินลี่ตอบด้วยสีหน้ามั่นใจ น้ำเสียงนุ่มนวล

...

เวลาล่วงเลยมาถึงห้าโมงเย็น นับตั้งแต่หลินลี่และคณะเข้ามาในห้องฉายหนัง ก็ผ่านไปประมาณสี่ชั่วโมงแล้ว

เมื่อเนื้อหาของตอนที่แปดจบลง ทีมงานก็กดหยุด และหันไปมองหานจื่อเจี๋ยเพื่อรอคำสั่ง

ในห้องฉายหนังตอนนี้ นอกจากกลุ่มของหลินลี่แล้ว ยังมีทีมประเมินของเพนกวินอีกเกือบยี่สิบคน นั่งแบ่งเป็นสองแถวอยู่ด้านหลังพวกเขา ตอนนี้กำลังกระซิบกระซาบปรึกษากัน พลางขีดเขียนอะไรบางอย่างลงในสมุดบันทึก

หานจื่อเจี๋ยนั่งอยู่บนเก้าอี้ นิ้วมือขวาเคาะเข่าตัวเองรัวๆ อย่างใช้ความคิด ก่อนจะหันไปมองอู๋เหวินเฟยที่นั่งอยู่ข้างๆ และสบตากัน

เมื่อเห็นอู๋เหวินเฟยพยักหน้าให้ เขาเองก็รู้คำตอบในใจแล้ว

เขาหันไปบอกทีมประเมินด้านหลัง "พวกคุณออกไปก่อน เดี๋ยวรายละเอียดค่อยไปคุยกันในที่ประชุมทีหลัง"

ทีมประเมินต่างรับคำ แล้วลุกออกไปจากห้องฉายหนัง จนตอนนี้เหลือเพียงแค่พวกหลินลี่และผู้บริหารรวมสี่คน

ตอนนี้เองที่หานจื่อเจี๋ยหันมามองหลินลี่ด้วยสีหน้าทึ่งจัด "อาจารย์หลิน ไม่ปิดบังนะ ก่อนหน้านี้ที่ได้ดูตัวอย่าง ผมก็คาดหวังกับซีรีส์ของคุณไว้สูงมากแล้ว แต่พอได้ดูตัวเต็มถึงได้รู้ว่า ผมยังประเมินคุณต่ำไป ผมพูดได้คำเดียวว่า สมคำร่ำลือจริงๆ อาจารย์หลินไม่ได้มีดีแค่ฝีมือการเขียน แต่การเป็นผู้กำกับ ก็มีราศีของปรมาจารย์จับเหมือนกัน"

มุมปากของหลินลี่ยกขึ้นเล็กน้อย โน้มตัวไปข้างหน้า "ขอบคุณประธานหานที่ชมครับ ดูเหมือนว่าจะเข้าตาประธานหานสินะครับ"

หานจื่อเจี๋ยพยักหน้า สีหน้าจริงจัง "ไม่ใช่แค่เข้าตาครับ ในบรรดาซีรีส์แนวนี้ เรื่องที่ทำให้ผมถูกใจได้มีนับนิ้วได้เลย และเรื่องของอาจารย์หลินก็นับเป็นหนึ่งในนั้น วันนี้ประธานอู๋ก็อยู่ด้วย ผมไม่อ้อมค้อมแล้วกัน เอาแบบง่ายๆ ชัดเจน ซีรีส์เรื่องนี้แพลตฟอร์มเราเอาครับ ให้เรตระดับ S พร้อมกับเงินลงทุนช่วงแรกสำหรับการถ่ายทำ 15 ล้านหยวน เราจะโอนเข้าบริษัทของคุณ ถือเป็นค่าลิขสิทธิ์สำหรับการฉายแบบ Exclusive ออนไลน์ อาจารย์หลินคิดว่าไงครับ?"

เฉินเชาที่นั่งอยู่ข้างๆ ได้ยินข้อเสนอที่หานจื่อเจี๋ยยื่นมา แทบจะกลั้นเสียงอุทานไว้ไม่อยู่ สีหน้าหลุดการควบคุมไปชั่วขณะ

หลินลี่เองก็นึกไม่ถึงว่ายังไม่ทันได้เริ่มต่อรอง หานจื่อเจี๋ยก็ยื่นข้อเสนอที่งดงามขนาดนี้มาให้แล้ว ในใจรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

เขาจ้องมองหานจื่อเจี๋ย แล้วถามด้วยความสงสัย "ประธานหานมั่นใจในการทำกำไรของซีรีส์เรื่องนี้ขนาดนั้นเลยเหรอครับ?"

หานจื่อเจี๋ยยิ้มพยักหน้า "อาจารย์หลินก็น่าจะรู้ดี เดิมทีซีรีส์ของคุณทางเพนกวินเราก็ตั้งใจจะคว้าไว้อยู่แล้ว เราไม่ได้ดูแค่ที่ผลงาน แต่เราดูที่ตัวคุณ แต่ในเมื่อผลงานของคุณมันยอดเยี่ยมมากๆ ด้วย เราก็ต้องแสดงความจริงใจสูงสุดเพื่อบรรลุความร่วมมือกันสิครับ"

หลินลี่ลุกขึ้นยืน ยื่นมือขวาไปทางหานจื่อเจี๋ย "ถ้าอย่างนั้น ก็ร่วมมือกันด้วยดีครับประธานหาน"

หานจื่อเจี๋ยก็ลุกขึ้นจับมือหลินลี่ "ร่วมมือกันด้วยดีครับอาจารย์หลิน เรื่องการโปรโมททางเราจะรีบวางแผนและเริ่มดำเนินการทันที พยายามให้ได้ออนแอร์เร็วที่สุด คุณคิดว่าไง?"

หลินลี่ไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว "แน่นอนครับ ไม่มีปัญหา ผมคิดว่าต้นเดือนหน้าก็น่าจะไหว"

หานจื่อเจี๋ยพยักหน้า "ไม่มีปัญหาครับ เรื่องเวลาที่แน่นอน เดี๋ยวเราประชุมตกลงกันเสร็จแล้วจะแจ้งให้อาจารย์หลินทราบทันที"

หลินลี่พยักหน้ารับ "งั้นผมก็รอฟังข่าวดีนะครับ"

อู๋เหวินเฟยที่อยู่ข้างๆ เห็นทั้งสองตกลงกันได้แล้ว ก็หัวเราะเสียงดัง "ในเมื่อคุยธุระเสร็จแล้ว ตกลงความร่วมมือเรียบร้อย งั้นเราก็ควรไปฉลองกันหน่อย วันนี้พาอาลี่ไปลองชิมอาหารที่โรงอาหารพนักงานของเพนกวินเราหน่อยเป็นไง?"

หลินลี่ทำหน้าตาสนใจ "ได้ยินมานานแล้วครับว่าโรงอาหารพนักงานของเพนกวินระดับเทพมาก วันนี้จะได้ลองสักที เป็นเกียรติอย่างยิ่งครับ"

"งั้นไปกันเถอะ วันนี้ต้องดื่มเยอะๆ หน่อย ฉลองกันให้เต็มที่"

"ยินดีเสมอครับ"

(จบบท)

ลงทุกวันเวลา 20:30น. วันละ 10 ตอนครับผม