บทที่ 29 ตาเฒ่าลงมือ
บทที่ 29 ตาเฒ่าลงมือ
บทที่ 29 ตาเฒ่าลงมือ
จ้าวโอสถคาดไม่ถึงเลยว่าหลินเหว่ยที่อยู่ตรงหน้าจะซ่อนเขี้ยวเล็บไว้ลึกขนาดนี้
เซียวเฉินลองหยั่งเชิงมาตั้งนาน แต่หลินเหว่ยกลับไม่เผยร่องรอยของปราณออกมาแม้แต่น้อย
เป้าหมายของหลินเหว่ยคือการจัดการเซียวเฉินในคราวเดียว
"ถอย!"
เซียวเฉินถอนพลัง หันหลังกลับและถอยหนีอย่างบ้าคลั่ง
แม้แต่จ้าวโอสถยังบอกให้เขาหนี
ในเวลานี้ เซียวเฉินหวาดกลัวจริงๆ ในโลกเก้าสวรรค์นี้ ไม่ว่าจะเจอกับอันตรายใด
จ้าวโอสถของเขาไม่เคยแสดงอาการตื่นตระหนกเลย ครั้งนี้ จ้าวโอสถของเขาก็ร้อนรนเช่นกัน
"ปัง!"
ในมือของเซียวเฉิน ม้วนคัมภีร์แหลกละเอียด
นั่นคือคัมภีร์เคลื่อนย้าย
คัมภีร์นี้เป็นของใช้แล้วทิ้ง ล้ำค่าอย่างยิ่ง ต้องใช้ยอดฝีมือระดับมหายานหลายคนร่วมกันใช้พลังมิติในการหลอมสร้าง
ของสิ่งนี้ หากวางไว้ในโลกเก้าสวรรค์ มีค่าไม่น้อยไปกว่าสมบัติเซียนทั่วไปเลย
แต่สำหรับบุตรแห่งโชคชะตาอย่างเซียวเฉิน
การมีของแบบนี้ไว้ครอบครองไม่ใช่เรื่องแปลก!
ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยจ้าวโอสถที่หนุนหลังเขา เรื่องเงินทองย่อมไม่ใช่ปัญหา
"วูบ!"
เมื่อคัมภีร์แตกสลาย พลังมิติก็ห่อหุ้มร่างของเซียวเฉินอย่างรวดเร็ว
ในเวลานี้ ศิษย์ฝ่ายธรรมะยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
ทำไมเซียวเฉินที่ทรงพลังเมื่อครู่ ถึงได้หนีหัวซุกหัวซุน? บัวสวรรค์เพลิงพุทธะที่ทรงพลังนั้น
ก็ถูกเงาจักรพรรดิโลหิตมารของหลินเหว่ยบดขยี้จนแหลกละเอียด
หลินเหว่ยแข็งแกร่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?
"เงาจักรพรรดิโลหิตมาร แย่แล้ว คนผู้นี้คือคนที่ข้ามทัณฑ์!"
จี้เฉินร้องอุทานด้วยความประหลาดใจ
ประมุขฝ่ายธรรมะคนอื่นๆ ก็สีหน้าเปลี่ยนไปทีละคน เงาจักรพรรดิโลหิตมาร?
ตอนแรก พวกเขายังสงสัยว่าผู้อาวุโสสูงสุดคนไหนในนิกายมารฟ้าที่เข้าใจเงาจักรพรรดิโลหิตมาร?
พวกเขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าคนที่เข้าใจเงาจักรพรรดิโลหิตมารจะอยู่ตรงหน้าพวกเขา
"แย่แล้ว เฉินเอ๋อร์!"
นักพรตจี้เฉินร้องตะโกน ด้านหลังเขา นอกจากประมุขนิกายมนุษย์ เหิงหลิง แล้ว ดวงตาของคนอื่นๆ เต็มไปด้วยความสงสัยอย่างที่สุด
มองไปที่หลินเหว่ยในห้วงความว่างเปล่า ดวงตาคู่สวยของเหิงหลิงภายใต้ผ้าคลุมหน้าฉายแววประหลาดใจเล็กน้อย
ชายหนุ่มผู้นั้น
แม้แต่เธอก็ยังถูกหลอก!
เมื่อครู่นี้ ในฐานะจักรพรรดินี สัญชาตญาณของเธอบอกว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่เธอก็ดูไม่ออกว่าหลินเหว่ยซ่อนระดับพลังยุทธ์ไว้
ในขณะนี้ พลังที่แผ่ออกมาจากร่างของหลินเหว่ยในห้วงความว่างเปล่านั้นอยู่ที่ระดับปฐพีมาร
และเขาอยู่ที่ระดับปฐพีมารขั้นที่สาม
"คิดจะหนี?"
ในห้วงความว่างเปล่า รอยยิ้มเย็นยะเยือกปรากฏขึ้นที่มุมปากของหลินเหว่ย คิดจะหนี? หลินเหว่ยเตรียมการไว้แล้ว
แสดงละครมาตั้งนาน ได้เวลาปิดตาข่ายแล้ว!
"ผนึก!"
ด้วยเสียงตะโกนเย็นชา
หลินเหว่ยร่ายอาคมมือ
"วูบ!"
ภายในรัศมีหนึ่งพันจ้างรอบตัวหลินเหว่ย มิติถูกปิดผนึกโดยตรง
ในฐานะยอดฝีมือระดับปฐพีมาร หลินเหว่ยเป็นตัวตนที่ทรงพลังเกินกว่าโลกเก้าสวรรค์นี้ไปแล้ว การปิดผนึกมิติในตอนนี้ย่อมไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขา!
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนที่หลินเหว่ยถอยร่นเมื่อครู่ เขาได้วางค่ายกลผนึกไว้ในห้วงความว่างเปล่าแล้ว!
เขารอแค่ให้เซียวเฉินใช้สมบัติมิติเพื่อหลบหนีเท่านั้น!
"ปัง!"
เซียวเฉินที่กำลังจะก้าวเข้าไปในรอยแยกมิติ จู่ๆ ร่างของเขาก็ชนกับอะไรบางอย่าง
เขาถูกดีดกระเด็นออกมาจากรอยแยกมิติอย่างแรง และกลิ้งไปกับพื้นหลายตลบด้วยสภาพทุลักทุเล
"มิติถูกปิดผนึกแล้ว!"
ใบหน้าของประมุขฝ่ายธรรมะทั้งเก้านั้นเคร่งเครียดอย่างยิ่ง พวกเขาอยากจะเข้าไปช่วย แต่ในห้วงความว่างเปล่า ยอดฝีมือของนิกายมารฟ้าได้ขวางทางพวกเขาไว้แล้ว
"เก้าสวรรค์สิบพิภพ ท่านประมุขคือผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด!"
เสียงอันหยิ่งผยองของเซี่ยงเหิงดังขึ้น
"เก้าสวรรค์สิบพิภพ ท่านประมุขคือผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด!"
"เก้าสวรรค์สิบพิภพ ท่านประมุขคือผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด!"
...
อำนาจมารอันยิ่งใหญ่พุ่งเสียดฟ้าทันที และศิษย์ฝ่ายธรรมะต่างตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว
จากนั้น พวกเขาทั้งหมดก็รีบถอยหนีอย่างรวดเร็ว แม้แต่ประมุขฝ่ายธรรมะทั้งเก้าก็ไม่กล้าเข้าใกล้
"บุตรแห่งโชคชะตา เซียวเฉิน วันนี้เจ้าหนีไม่รอดหรอก!"
เสียงเย็นชาของหลินเหว่ยดังขึ้น
ในห้วงความว่างเปล่า
หลินเหว่ยราวกับจอมมารบรรพกาล พร้อมด้วยเงาจักรพรรดิโลหิตมาร เดินตรงเข้าไปหาเซียวเฉินทีละก้าว
วันนี้
ไม่ว่ายังไงเซียวเฉินก็หนีไม่พ้น!
"บัดซบ!"
เซียวเฉินเต็มไปด้วยความโกรธแค้น
หัวใจของเขาเต้นระรัวด้วยความตื่นตระหนก โดยปกติ แม้เขาจะเจออันตราย เขาก็สามารถเปลี่ยนร้ายกลายเป็นดีได้เสมอ และเขายังมีจ้าวโอสถอยู่ในตัว
ครั้งนี้ จ้าวโอสถของเขาก็จนปัญญา!
"ท่านจ้าวโอสถ เราจะทำยังไงกันดี?"
เซียวเฉินรีบถามจ้าวโอสถ
"ผนึกมิติ ซ่อนพลังยุทธ์ ไอ้เด็กนี่มันเล็งเจ้ามานานแล้ว!"
จ้าวโอสถคำรามด้วยความโกรธ
เขาโกรธจัด!
เขาถูกทรยศ วิญญาณที่เหลือรอดของเขาตกลงมาในโลกเก้าสวรรค์นี้ และซ่อนตัวอยู่ในแหวนมิติเป็นเวลาหลายแสนปี
ในที่สุดเขาก็เจออัจฉริยะที่มีกายศักดิ์สิทธิ์วิถีสวรรค์ แต่ใครจะรู้ วันนี้ ทุกอย่างอาจสูญเปล่า!
"เซียวเฉิน ปล่อยวางจิตใจของเจ้า!"
ในขณะนี้ จ้าวโอสถกระซิบ
เขาจะสู้จนตัวตาย!
"ขอรับ!"
เซียวเฉินรีบปล่อยวางจิตใจ
"ตู้ม!"
วินาทีถัดมา กลิ่นอายของเซียวเฉินก็พุ่งพล่าน และในเวลาเดียวกัน แรงกดดันที่ทำให้ฟ้าดินเปลี่ยนสี
ก็ลอยขึ้นจากร่างของเขา นั่นคือแรงกดดันของจ้าวโอสถผู้ไร้เทียมทาน
"วิญญาณที่เหลือรอดนั่นลงมือแล้ว!"
ในบรรดาฝ่ายธรรมะ ดวงตาของเหิงหลิงฉายแววคมกริบ วิญญาณที่เหลือรอดที่ซ่อนอยู่ในร่างของเซียวเฉินลงมือแล้ว!
"ช่างเป็นอำนาจที่ทรงพลังนัก!"
สีหน้าของศิษย์นิกายมารฟ้าเปลี่ยนไป
ศิษย์ฝ่ายธรรมะ
ก็มองดูห้วงความว่างเปล่าด้วยความตกตะลึงเช่นกัน
"ดี!"
ดวงตาของจี้เฉินเป็นประกายด้วยความยินดี เซียวเฉินยังมีพลังขนาดนี้อยู่อีกหรือ? แรงกดดันในห้วงความว่างเปล่าได้เกินขอบเขตของโลกเก้าสวรรค์ไปแล้ว ดูเหมือนว่าเบื้องหลังเซียวเฉินจะมีวาสนาที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า
ในห้วงความว่างเปล่า
"ข้ารอเจ้านานแล้ว!"
มุมปากของหลินเหว่ยยกขึ้น ตาเฒ่าที่ติดตัวมาด้วยออกมาแล้วหรือ? หลินเหว่ยคาดการณ์ไว้แล้ว
ตอนนี้ เขาก็แค่รอให้ตาเฒ่าคนนี้ออกมาด้วยตัวเอง
"ครืน!"
ที่ยอดเขาเก้าสวรรค์ จะเห็นเมฆดำทมึนก่อตัวขึ้นเป็นชั้นๆ และภายในเมฆดำนั้น มีอำนาจสวรรค์ที่น่าสะพรึงกลัวแฝงอยู่
นั่นคือทัณฑ์สวรรค์ เดิมทีจ้าวโอสถไม่ใช่สิ่งมีชีวิตในโลกเก้าสวรรค์ การปรากฏตัวของเขาในขณะนี้จึงดึงดูดอำนาจสวรรค์
แต่จ้าวโอสถไม่ได้สนใจอำนาจสวรรค์นั้น!
เขาเป็นเพียงวิญญาณที่เหลือรอด ตราบใดที่เขาจัดการหลินเหว่ยก่อนที่ทัณฑ์สวรรค์จะฟาดลงมา อำนาจสวรรค์ก็จะสลายไปเอง
และด้วยวิธีการของเขา การหลบเลี่ยงการล็อกเป้าจากกฎวิถีสวรรค์ของโลกเก้าสวรรค์นั้นไม่ใช่เรื่องยาก!
"หึ!"
ด้วยเสียงแค่นเย็นชา อำนาจเซียนก็พวยพุ่งออกมาจากจ้าวโอสถ
"นี่คืออำนาจเซียนอันไร้เทียมทาน!"
ศิษย์ฝ่ายธรรมะคุกเข่าลงทีละคนต่อหน้าร่างนั้น ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้สุดขีด
อำนาจเซียน?
หรือว่ามีเซียนซ่อนอยู่ในร่างของเซียวเฉิน?
"คารวะท่านเซียน!"
ในบรรดาฝ่ายธรรมะ จี้เฉินเป็นคนแรกที่คุกเข่าลงต่อหน้าร่างในห้วงความว่างเปล่า เซียน นี่คือโอกาสอันยิ่งใหญ่สำหรับนิกายวิถีสวรรค์
เมื่อมีเซียนอยู่ นิกายวิถีสวรรค์ยังต้องกลัวอะไรอีก?
ในโลกเก้าสวรรค์
ยอดฝีมือที่สามารถลงมายังโลกเบื้องล่างได้ไม่ใช่คนธรรมดา อย่างน้อยต้องมีระดับพลังยุทธ์ขั้นเซียนลึกลับ (เสวียนเซียน) ถึงจะต้านทานการกดดันของวิถีสวรรค์เก้าสวรรค์และลงมายังโลกเก้าสวรรค์ได้
และเซียนลึกลับ
คือตัวตนที่แม้แต่เซียนพเนจรระดับสิบสองทัณฑ์ยังไม่กล้าตอแย
"คารวะท่านเซียน!"
"คารวะท่านเซียน!"
...
ร่างเงาคุกเข่าลงทีละคนต่อหน้าเซียวเฉินในห้วงความว่างเปล่า ในบรรดาเก้าประมุขฝ่ายธรรมะ มีเพียงเหิงหลิงเท่านั้นที่หรี่ตาลงเล็กน้อย
ที่แท้ก็เป็นวิญญาณที่เหลือรอดของเซียนผู้ทรงศักดิ์จากแดนเซียน? น่าเสียดาย พลังที่เหลืออยู่น้อยเกินไป
การลงมือครั้งนี้ เขาต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างมหาศาล
"เด็กคนนี้คงไม่รอดแล้ว!"
จักรพรรดินีพึมพำในใจ พลังยุทธ์ของหลินเหว่ยในห้วงความว่างเปล่าอยู่ที่ระดับปฐพีมารขั้นที่สามเท่านั้น
แม้พลังยุทธ์ระดับนี้จะสามารถอาละวาดในโลกเก้าสวรรค์ได้ แต่มันก็ไร้ค่าเมื่ออยู่ต่อหน้าวิญญาณที่เหลือรอดของเซียนผู้ทรงศักดิ์!