บทที่ 24: สงครามเริ่มแล้ว
บทที่ 24: สงครามเริ่มแล้ว
บทที่ 24: สงครามเริ่มแล้ว
"ทำไมยังไม่คุกเข่าคำนับนายน้อยอีก?" เซี่ยงเหิงถามเสียงเย็น
"คารวะนายน้อย!"
"คารวะนายน้อย!"
ผู้อาวุโสหลายคนรีบคุกเข่าต่อหน้าหลินเหว่ย คราวนี้พวกเขารอดชีวิตมาได้ถือว่าโชคดีมากแล้ว ทุกครั้งที่นายน้อยคนใหม่ขึ้นสู่อำนาจในนิกายมารฟ้า ไม่เคยปราศจากพายุเลือด
ใครจะรู้ว่ามียอดฝีมือของนิกายมารฟ้ากี่คนที่เข้าไปพัวพันในการแก่งแย่งตำแหน่งนายน้อยและต้องตายเปล่า!
"ลุกขึ้น!" เสียงเรียบเฉยของหลินเหว่ยดังขึ้น
"ขอบคุณนายน้อย!" พวกเขาทั้งสองสามคนลุกขึ้นยืนด้วยความนอบน้อม
"ข้าจะไม่ซักไซ้เรื่องราวในอดีตของนิกายมารฟ้า แต่ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป พวกเจ้าต้องเชื่อฟังคำสั่งของข้าแต่เพียงผู้เดียว หากใครกล้าทรยศข้า ฆ่าไม่ละเว้น!" หลินเหว่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก มองไปที่ทั้งแปดคน
"ขอรับ ขอรับ!" ผู้อาวุโสรีบขานรับ
"เซี่ยงเหิง คนมารวมตัวกันครบหรือยัง?" หลินเหว่ยถามเซี่ยงเหิงเสียงเข้ม
"เรียนนายน้อย คนมารวมตัวกันครบแล้วขอรับ รอเพียงท่านไปถึงเท่านั้น!" เซี่ยงเหิงรีบตอบ
"ดี!" หลินเหว่ยพยักหน้าอย่างพอใจ
"นายน้อย เชิญ!" เซี่ยงเหิงกล่าวอย่างนอบน้อม
"นำทางไป!" ครู่ต่อมา หลินเหว่ยและเซี่ยงเหิงก็เดินลงมาจากยอดผาไม้ดำ บนลานฝึกยุทธ์ของนิกายมารฟ้า ร่างนับไม่ถ้วนยืนสงบนิ่งด้วยความเคารพ ราวกับกำลังรอคอยอะไรบางอย่าง!
มองจากไกลๆ พลังยุทธ์ของคนเหล่านี้ ที่อ่อนแอที่สุดก็อยู่ระดับผสานร่างขั้นที่หนึ่ง และที่แข็งแกร่งที่สุดก็ถึงขอบเขตข้ามทัณฑ์แล้ว!
ทันใดนั้น เสียงทุ้มต่ำก็ดังขึ้น "นายน้อยมาถึงแล้ว!" สิ้นเสียง กลุ่มคนก็รีบมองไปทางด้านนอกของลานฝึกยุทธ์
พวกเขาเห็นนายน้อยผู้เย็นชาและหยิ่งยโสค่อยๆ เดินเข้ามา
"คารวะนายน้อย! ในเก้าสวรรค์สิบพิภพ นายน้อยคือผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด!"
"คารวะนายน้อย! ในเก้าสวรรค์สิบพิภพ นายน้อยคือผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด!"
เสียงกึกก้องพุ่งเสียดฟ้า กลุ่มคนมองไปที่หลินเหว่ย ดวงตาเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้สุดขีด หลินเหว่ยเบื้องหน้าพวกเขาไม่ใช่นายน้อยไร้ประโยชน์ของนิกายมารฟ้าอีกต่อไป
หลินเหว่ยในปัจจุบันคืออัจฉริยะเหนือโลกของนิกายมารฟ้า ผู้เข้าใจเงาจักรพรรดิโลหิตมาร!
ในใจของพวกเขา หลินเหว่ยคือนายน้อยผู้ยิ่งใหญ่ที่จะนำพานิกายมารฟ้ารวบรวมโลกเก้าสวรรค์เป็นหนึ่งเดียว
"ทุกคน ลุกขึ้น!" เสียงทุ้มลึกของหลินเหว่ยดังขึ้น ยอดฝีมือระดับผสานร่างของนิกายมารฟ้าแทบทั้งหมดมารวมตัวกันที่นี่ ยอดฝีมือระดับข้ามทัณฑ์กว่าครึ่งก็มาถึงแล้วเช่นกัน ส่วนใหญ่เป็นเพราะผู้ที่อยู่เหนือระดับข้ามทัณฑ์ขั้นแปดไม่กล้าลงมืออีกต่อไป
หากพวกเขาลงมือ อาจดึงดูดทัณฑ์สวรรค์ได้ทุกเมื่อ
"ฝ่ายธรรมะปิดล้อมนิกายมารฟ้าของข้า ตลอดครึ่งเดือนที่ผ่านมา ศิษย์นิกายมารฟ้านับไม่ถ้วนต้องล้มตายและบาดเจ็บ ทุกคนบอกข้าสิ ฝ่ายธรรมะสมควรฆ่าหรือไม่?" น้ำเสียงเย็นยะเยือกของหลินเหว่ยดังขึ้น
"สมควรฆ่า!"
"ตู้ม!" จิตสังหารอันทรงพลังพุ่งเสียดฟ้า
"ฝ่ายธรรมะโลภโมโทสันในคัมภีร์จักรพรรดิโลหิตมารของนิกายมารฟ้า สมควรฆ่าหรือไม่?" หลินเหว่ยถามเสียงเครียด
"สมควรฆ่า!"
"ตู้ม!" จิตสังหารก่อตัวเป็นเมฆเลือดหมุนวนเหนือลานฝึกยุทธ์ มันเป็นกลิ่นอายกระหายเลือด การรวมตัวของจิตสังหารที่น่าสะพรึงกลัว ในลานฝึกยุทธ์ ศิษย์นิกายมารฟ้าทุกคนต่างพลุ่งพล่านไปด้วยจิตสังหาร
"ฆ่า!"
"ฆ่า!"
"ฆ่า!"
คลื่นจิตสังหารแต่ละระลอกขยายตัวอย่างบ้าคลั่ง ครู่ต่อมา เมฆเลือดก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าเหนือผาไม้ดำ ทุกคนเห็นเพียงจิตสังหารที่หมุนวนลงมาจากฟากฟ้า
ศิษย์นิกายมารฟ้าที่มีพลังยุทธ์ต่ำกว่าระดับผสานร่างต่างรู้สึกหนาวเหน็บไปทั้งตัว!
"ข้าได้ยินมาว่า วันนี้นายน้อยจะนำยอดฝีมือของนิกายมารฟ้าบุกเข้าค่ายฝ่ายธรรมะเพื่อฆ่าล้างบาง!"
"ในเก้าสวรรค์สิบพิภพ นายน้อยคือผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด! ครั้งนี้เมื่อนายน้อยลงมือ เก้านิกายฝ่ายธรรมะต้องกลัวจนหัวหดแน่!"
"ฆ่าพวกฝ่ายธรรมะให้หมด!"
ศิษย์นิกายมารฟ้ามองเมฆเลือดในห้วงความว่างเปล่าด้วยแววตาเร่าร้อน พวกเขารู้สึกเลือดลมเดือดพล่านและปรารถนาจะติดตามหลินเหว่ยเข้าสู่สนามรบ
แต่น่าเสียดาย ศิษย์ที่จะติดตามหลินเหว่ยในครั้งนี้ต้องมีระดับผสานร่างขึ้นไปเท่านั้น
ต่ำกว่าระดับผสานร่าง ไม่มีคุณสมบัติเข้าร่วมรบ!
ในเวลาเดียวกัน ที่เขาด้านหลังของผาไม้ดำ
"เกิดอะไรขึ้น?" ปีศาจทมิฬขมวดคิ้ว ตรงหน้าเขามีกระดานหมากรุก คู่ต่อสู้ของเขาคือกระบี่มาร ตู๋กูฉิว เกมดำเนินมาได้ครึ่งทาง ยังไม่รู้ผลแพ้ชนะ!
"บรรพบุรุษปีศาจทมิฬ นายน้อยหลินเหว่ยรวบรวมศิษย์ระดับผสานร่างทั้งหมดที่ลานฝึกยุทธ์ขอรับ!" ผู้อาวุโสสูงสุดคนหนึ่งรีบกล่าว
"เขาคิดจะทำอะไร?" ปีศาจทมิฬถามเสียงเย็น
แม้หลินเหว่ยจะเข้าใจเงาจักรพรรดิโลหิตมารและเป็นนายน้อยของนิกายมารฟ้า แต่ในใจของปีศาจทมิฬ เขาไม่เคยสนใจแม้แต่อดีตประมุขหลินจ้านเทียน แล้วจะมาสนใจหลินเหว่ยได้อย่างไร!
ยิ่งไปกว่านั้น เขาก็ฝึกฝนคัมภีร์จักรพรรดิโลหิตมารเช่นกัน แต่น่าเสียดาย เขาไม่เคยสัมผัสแม้แต่ขอบเขตของเงาจักรพรรดิโลหิตมาร และทัณฑ์เซียนพเนจรครั้งที่สิบสองของเขาก็กำลังจะมาถึง
ตอนนี้ เขาต้องกดข่มพลังปราณในร่างกายทุกวันเพื่อไม่ให้ดึงดูดทัณฑ์สวรรค์ก่อนเวลาอันควร เมื่อครึ่งเดือนก่อน การข้ามทัณฑ์ที่ล้มเหลวของหลินจ้านเทียนทำให้ปีศาจทมิฬตกใจยิ่งกว่าเดิม ความมั่นใจอันน้อยนิดที่เคยมีก็มลายหายไป
ทัณฑ์เซียนพเนจรครั้งที่สิบสองน่ากลัวเกินไป!
"นายน้อยจะทำอะไรก็เรื่องของเขา พรุ่งนี้บรรพบุรุษฝ่ายธรรมะจะบุกโจมตีนิกายมารฟ้า ถึงตอนนั้น นายน้อยคงต้องขอให้พวกเราช่วย ข้า ผู้แสวงหาความโดดเดี่ยว ไม่ต้องการอะไรอื่น นอกจากเคล็ดวิชาเงาจักรพรรดิโลหิตมาร!" ผู้แสวงหาความโดดเดี่ยวกล่าวพร้อมหัวเราะเบาๆ แววตาฉายแววเร่าร้อน
กระบี่มาร ตู๋กูฉิว แม้จะมีชื่อเสียงโด่งดังในโลกเก้าสวรรค์ แต่เขาก็เกรงกลัวทัณฑ์เซียนพเนจรเช่นกัน ตอนนี้เขาเป็นมารพเนจรระดับสิบทัณฑ์ และทัณฑ์เซียนพเนจรครั้งที่สิบเอ็ดของเขาก็กำลังจะมาถึง ในใจของเขาก็ไม่มีความมั่นใจเช่นกัน!
แต่ถ้าเขาสามารถครอบครองเงาจักรพรรดิโลหิตมารได้ เขาก็จะมีความมั่นใจแม้กระทั่งผ่านทัณฑ์เซียนพเนจรครั้งที่สิบสอง เงาจักรพรรดิโลหิตมารคือเคล็ดวิชาสืบทอดของจักรพรรดิโลหิตมารแห่งแดนมาร ใครบ้างจะไม่ต้องการ!
"ผู้แสวงหาความโดดเดี่ยว เจ้าช่างตรงไปตรงมานัก!" ดาบมาร อ้าวอู๋หยา ยิ้มอย่างหยิ่งยโส ดวงตาเป็นประกายวูบวาบ ไม่ใช่แค่สองคนนี้ แม้แต่ปีศาจทมิฬและผู้อาวุโสสูงสุดคนอื่นๆ ดวงตาก็วูบไหวเล็กน้อยในขณะนี้ ใครบ้างไม่อยากได้เงาจักรพรรดิโลหิตมาร!
"ข้างนอกนิกายมารฟ้าคือเก้านิกายฝ่ายธรรมะ เพื่อผลประโยชน์ของนิกายมารฟ้าทั้งมวล นายน้อยย่อมไม่ปฏิเสธพวกเราแน่!" ปีศาจทมิฬกล่าวพร้อมหัวเราะเบาๆ เขาวางหมากรุกลง!
"ย่อมเป็นเช่นนั้น!" เหล่าบรรพบุรุษยิ้ม ในใจพวกเขาไม่มีความกังวล นอกนิกายมารฟ้าถูกฝ่ายธรรมะปิดล้อม และบรรพบุรุษฝ่ายธรรมะก็มาถึงแล้ว แต่ละคนมีพลังการต่อสู้ไร้ขีดจำกัด หากหลินเหว่ยต้องการต้านทานฝ่ายธรรมะ เขาต้องขอให้พวกตนช่วย!
ถึงตอนนั้น พวกเขาก็จะฉวยโอกาสยื่นข้อเสนอของตนเองได้ เมื่อเผชิญกับการปิดล้อมของเก้านิกายฝ่ายธรรมะ หลินเหว่ยในฐานะนายน้อย ทำได้เพียงตกลงตามเงื่อนไขของเหล่าผู้อาวุโสสูงสุดเท่านั้น
เหล่าผู้อาวุโสสูงสุดวางแผนไว้อย่างดีเยี่ยม! แต่สิ่งที่พวกเขาคาดไม่ถึงอย่างแน่นอนก็คือ หลินเหว่ยได้คาดการณ์แผนการของพวกเขาไว้แล้ว!
บนผาไม้ดำ เหนือลานฝึกยุทธ์
"ฆ่า!" สิ้นคำว่า "ฆ่า" หลินเหว่ยก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า เบื้องหลังหลินเหว่ย ยอดฝีมือนับร้อยก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าเช่นกัน คนนับร้อยพุ่งตรงไปยังด้านนอกของผาไม้ดำ!
"สงครามเริ่มแล้ว!"
"นิกายมารฟ้าจงเจริญ! นายน้อยจงเจริญ!"
"นิกายมารฟ้าจงเจริญ! นายน้อยจงเจริญ!"
บนผาไม้ดำ ศิษย์นิกายมารฟ้านับไม่ถ้วนตะโกนกึกก้อง