บทที่ 9: การรู้แจ้งหนึ่งล้านเท่า จักรพรรดิโลหิต
บทที่ 9: การรู้แจ้งหนึ่งล้านเท่า จักรพรรดิโลหิต
บทที่ 9: การรู้แจ้งหนึ่งล้านเท่า จักรพรรดิโลหิตมาร
"ไอ้เจ้าแตงน้อย ถ้าเจ้าบุกเข้าไปในเมฆทัณฑ์แบบนั้นแล้วทำสำเร็จ ข้าปีศาจทมิฬจะเรียกเจ้าว่าปู่เลยเอ้า!"
ลึกเข้าไปในผาไม้ดำ ปีศาจทมิฬมองดูเมฆทัณฑ์ในห้วงความว่างเปล่าด้วยความโกรธจัด ในใจของเขาเต็มไปด้วยโทสะ ไอ้เจ้าแตงน้อยนี่ข้ามทัณฑ์ก็แล้วไปเถอะ แต่นี่มันก่อเรื่องถึงสามครั้งรวด!
แถมยังบุกเข้าไปในเมฆทัณฑ์โดยตรงอีกต่างหาก
นี่มันรนหาที่ตายชัดๆ ไม่ใช่หรือ?
แม้แต่ตัวเขาเองยังต้องคอยหลบเลี่ยงทัณฑ์สวรรค์อย่างระมัดระวัง หลบได้เป็นหลบ กันได้เป็นกัน เขาจะไม่มีทางปะทะกับทัณฑ์สวรรค์ซึ่งหน้าเด็ดขาด!
นี่คือประสบการณ์การข้ามทัณฑ์ของเขา!
ในห้วงความว่างเปล่า
"โอ๊ย!"
ร่างของหลินเหว่ยกระโดดโหยงไปมา บ้าเอ๊ย สายฟ้าทัณฑ์นี่แรงไปหน่อย พอฟาดใส่ตัว เสื้อผ้าของหลินเหว่ยก็หายวับไปทันที เหลือแต่ตัวล่อนจ้อนอยู่กลางเมฆทัณฑ์
และนี่เป็นครั้งแรกที่หลินเหว่ยข้ามทัณฑ์
เขาจึงไม่รู้ว่าเวลาข้ามทัณฑ์ แค่รออยู่ข้างล่างอย่างใจเย็นก็พอ ไม่จำเป็นต้องพุ่งขึ้นไปหาเรื่องเอง!
แน่นอน หลินเหว่ยเองก็ไม่อยากให้สายฟ้าทัณฑ์ผ่าลงมาทำลายผาไม้ดำจนกลายเป็นซากปรักหักพัง
"ครืน ครืน ครืน!"
เมื่อเห็นหลินเหว่ยพุ่งเข้ามาในเมฆทัณฑ์ ทัณฑ์สวรรค์ก็ยิ่งพิโรธ พลังสายฟ้านับไม่ถ้วนจุดเปลวเพลิงสีเลือดลุกโชน พุ่งเข้าใส่ร่างของหลินเหว่ยโดยตรง
"บัดซบ ข้าไม่เชื่อหรอกว่าจะรับมือทัณฑ์สวรรค์แค่นี้ไม่ได้!"
หลินเหว่ยกัดฟันแน่น พลังภายในร่างกายระเบิดออกมาอย่างบ้าคลั่ง
"คัมภีร์จักรพรรดิโลหิตมาร!"
ด้วยเสียงคำรามกึกก้อง หลินเหว่ยสำแดงคัมภีร์จักรพรรดิโลหิตมารออกมาทันที
"ปัง ปัง ปัง!"
อักขระมารนับไม่ถ้วนลอยขึ้นบนร่างของหลินเหว่ย และปราณมารโลหิตที่น่าสะพรึงกลัวก็พวยพุ่งออกมาจากภายใน
มองจากไกลๆ ในห้วงความว่างเปล่า หลินเหว่ยดูเหมือนจะกลายร่างเป็นจักรพรรดิมารผู้ยิ่งใหญ่
อำนาจมารอันทรงพลังของเขาสยบทุกสรรพสิ่ง
รอบกายหลินเหว่ย สายฟ้าทัณฑ์ถึงกับแตกกระเจิง!
"สะใจโว้ย!"
แสงเจิดจ้าลุกโชนในดวงตาของหลินเหว่ย
อะไรคือมาร?
ไร้ความกลัว ไม่ย่อท้อ ไร้พันธนาการ ท่องไปในใต้หล้าอย่างอิสระ
หากข้าเป็นมาร สรรพสัตว์จักต้องเกรงกลัว!
หากข้าเป็นมาร ในโลกนี้จักไร้ซึ่งเซียน!
ณ ขณะนี้
หลินเหว่ยรู้สึกเพียงว่าคัมภีร์จักรพรรดิโลหิตมารของเขากำลังทำงานด้วยตัวเอง และความเข้าใจในวิถีมารนับไม่ถ้วนก็หลั่งไหลเข้าสู่สมอง
หลินเหว่ยสามารถควบคุมวิชาต่างๆ ของคัมภีร์จักรพรรดิโลหิตมารได้โดยสัญชาตญาณ
การรู้แจ้ง หลินเหว่ยเกิดการรู้แจ้ง!
"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่เกิดการรู้แจ้ง ระบบได้เปิดใช้งานการตอบสนองหนึ่งล้านเท่า ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่รู้แจ้งในกายจักรพรรดิโลหิตมาร!"
"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่รู้แจ้งในหัตถ์จักรพรรดิโลหิตมาร!"
"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่รู้แจ้งในเนตรเทพมาร!"
เสียงของระบบดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง และหลินเหว่ยก็ตื่นจากการรู้แจ้งทันที วินาทีถัดมา หลินเหว่ยรู้สึกเพียงปราณมารที่ไม่มีที่สิ้นสุดพุ่งพล่านภายในร่างกาย ทะลักออกมาอย่างบ้าคลั่ง
จากนั้น
เบื้องหลังหลินเหว่ย ห้วงความว่างเปล่าถูกฉีกกระชากออกโดยตรง
"แคว่ก!"
มิติแตกกระจาย มองจากไกลๆ ท้องฟ้าเหนือผาไม้ดำทั้งหมดดูเหมือนจะถล่มลงมาในขณะนี้ จากนั้น ทุกคนก็เห็นเงาร่างมารสูงพันจ้างปรากฏขึ้นในห้วงความว่างเปล่า
"มิติแตกสลาย เงาจักรพรรดิโลหิตมาร!"
บนผาไม้ดำ สีหน้าของผู้อาวุโสเก้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง
ลึกเข้าไปในผาไม้ดำ
ปีศาจทมิฬที่กำลังสาปแช่งเจ้าแตงน้อย นั่งไม่ติดอีกต่อไป เขาลุกขึ้นยืนทันที
"เงาจักรพรรดิโลหิตมารสูงสุด เป็นไปได้อย่างไร? นี่คือขอบเขตสูงสุดของคัมภีร์จักรพรรดิโลหิตมารที่แม้แต่ประมุขนิกายยังฝึกไม่สำเร็จ เจ้าแตง... คนผู้นี้คือใคร? ทำไมเขาถึงมีคัมภีร์จักรพรรดิโลหิตมารของนิกายมารฟ้า และยังฝึกจนถึงขอบเขตสูงสุดได้?"
เสียงของปีศาจทมิฬสั่นเครือขณะพูด
เงาจักรพรรดิโลหิตมารคือขอบเขตสูงสุดของคัมภีร์จักรพรรดิโลหิตมาร แม้แต่หลินจ้านเทียนก็ไม่อาจเข้าใจวิชานี้ มิฉะนั้นหลินจ้านเทียนคงไม่ตายภายใต้ทัณฑ์สวรรค์
ในนิกายมารฟ้า ใครกันที่เข้าใจมันได้? คนผู้นี้คือใคร? คนผู้นี้คือใคร?
ปีศาจทมิฬแทบคลั่งตายอยู่ในใจ!
ภายในนิกายมารฟ้า
คัมภีร์จักรพรรดิโลหิตมารยังมีคำทำนายอยู่ด้วย
เมื่อเงาจักรพรรดิปรากฏ
โลหิตมารจักจุติ!
ควบคุมเก้าชั้นฟ้า โลกหล้าจักกลายเป็นมาร!
การปรากฏตัวของเงาจักรพรรดิโลหิตมารหมายความว่านิกายมารฟ้าจะไม่ถูกกดขี่โดยเก้านิกายฝ่ายธรรมะอีกต่อไป ทวีปเก้าสวรรค์ทั้งมวลจะถูกสยบโดยนิกายมารฟ้า และทุกคนในใต้หล้าจะกลายเป็นมาร!
"นี่... นี่..."
ผู้อาวุโสเก้าถึงกับพูดไม่ออก เงาจักรพรรดิโลหิตมาร สิ่งในตำนานนั้น ได้ปรากฏขึ้นแล้ว!
บนผาไม้ดำ
ณ ขณะนี้ ศิษย์นับไม่ถ้วนต่างตกตะลึง ท้องฟ้าถูกฉีกกระชาก และเงาจักรพรรดิสูงพันจ้างนั้นน่ากลัวเกินไป
"นั่นคือเงาจักรพรรดิโลหิตมาร เงาจักรพรรดิโลหิตมารในตำนาน!"
"สวรรค์ เงาจักรพรรดิโลหิตมารปรากฏแล้ว ใครกันที่กำลังข้ามทัณฑ์?"
"เมื่อเงาจักรพรรดิโลหิตมารปรากฏ นิกายมารฟ้าของเรายังต้องกลัวเก้านิกายฝ่ายธรรมะอีกหรือ? หากเก้านิกายฝ่ายธรรมะกล้าล้อมปราบพวกเรา คราวนี้เราจะทำให้พวกมันไม่ได้กลับไปแน่!"
"ท้องฟ้าถูกฉีกขาดแล้ว..."
"ศิษย์คำนับจักรพรรดิมาร!"
"ศิษย์คำนับจักรพรรดิมาร!"
...
ศิษย์นับไม่ถ้วนของผาไม้ดำคุกเข่าต่อหน้าเงาร่างมารในเมฆทัณฑ์ ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้ เงาจักรพรรดิโลหิตมารเป็นตำนานของนิกายมารฟ้า และยังเป็นความศรัทธาของนิกายมารฟ้าอีกด้วย
นอกผาไม้ดำ
"เงาจักรพรรดิโลหิตมาร!"
ประมุขของเก้านิกายฝ่ายธรรมะต่างตกตะลึงอย่างที่สุด มองดูร่างนั้นในห้วงความว่างเปล่า หัวใจของทั้งเก้าคนปั่นป่วนอยู่นาน
ณ ขณะนี้ ความคิดหนึ่งผุดขึ้นในใจของทั้งเก้าคนพร้อมกัน
ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว!
"สหายเต๋าจี้เฉิน เงาจักรพรรดิโลหิตมารนี้เป็นของจริงหรือ?"
ประมุขนิกายกระบี่กล่าวเสียงต่ำ
"ของจริง เงาจักรพรรดินั้นแฝงอำนาจมารสูงสุด เกรงว่าแม้แต่เซียนพเนจรก็ไม่อาจต้านทานได้ รีบกลับไปแจ้งบรรพบุรุษเถิด เมื่อเงาจักรพรรดิโลหิตมารปรากฏ ฝ่ายธรรมะของเราจักต้องเผชิญกับมหันตภัยแห่งความเป็นความตาย!"
จี้เฉิน ประมุขนิกายวิถีสวรรค์ กล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
"มหันตภัยแห่งความเป็นความตาย?"
สีหน้าของคนอื่นๆ เปลี่ยนไปอย่างรุนแรง
ในเมฆทัณฑ์
ณ ขณะนี้ หลินเหว่ยไม่รู้เลยว่าเงาจักรพรรดิโลหิตมารนี้ก่อให้เกิดแรงกระเพื่อมที่น่าสะพรึงกลัวเพียงใด
จิตใจของหลินเหว่ย
จมดิ่งลงสู่เงาจักรพรรดินั้น
ณ วินาทีนั้น
หลินเหว่ยรู้สึกเพียงว่าแค่หมัดเดียว เขาก็สามารถทำลายฟ้าดินได้ นี่คือกายจักรพรรดิโลหิตมาร แน่นอนว่าในปัจจุบัน เนื่องจากการบำเพ็ญเพียรของหลินเหว่ยอยู่เพียงขั้นมหายานช่วงต้น เขาจึงทำได้เพียงปลดปล่อยเงาจักรพรรดินี้ออกมาเท่านั้น
แต่ถึงกระนั้น
มันก็น่ากลัวอย่างที่สุดแล้ว!
"ปัง ปัง ปัง!"
สายฟ้าทัณฑ์นับไม่ถ้วนผ่าลงรอบกายหลินเหว่ย แต่ไม่อาจทำอันตรายเขาได้แม้แต่น้อย
กายจักรพรรดิโลหิตมารแข็งแกร่งเกินไป!
"ระบบ การรู้แจ้งนี้ก็มีการตอบสนองหนึ่งล้านเท่าด้วยหรือ?"
หลินเหว่ยถามระบบ
"แน่นอน!"
เสียงของระบบตอบกลับ
"เจ๋งเป้ง!"
ในใจหลินเหว่ยเหลือเพียงสองคำนี้ การรู้แจ้งก็มีการตอบสนองหนึ่งล้านเท่า นั่นหมายความว่าในอนาคต ไม่ว่าเขาจะฝึกวิชาหรือทักษะยุทธ์ใด แค่มองก็เป็นแล้วงั้นหรือ?
การตอบสนองหนึ่งล้านเท่า
นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว!
ถ้ารู้เร็วกว่านี้ เขาคงฆ่าโอวหยางเฉินกับอีกสองคนทิ้งไปแล้ว!
จะเลี้ยงพวกมันไว้ทำไม?
"โฮก โฮก!"
และในขณะนี้ ในเมฆทัณฑ์ มังกรสายฟ้าก็ปรากฏตัวขึ้น ดูเหมือนว่าเมื่อเห็นสายฟ้าทัณฑ์ของตนทำอันตรายหลินเหว่ยไม่ได้ ทัณฑ์สวรรค์จึงยิ่งเกรี้ยวกราดขึ้น
ปราณวิญญาณนับไม่ถ้วน
หลั่งไหลเข้าสู่เมฆทัณฑ์อย่างบ้าคลั่ง ในชั่วพริบตา กลิ่นอายในเมฆทัณฑ์ก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น
"แย่แล้ว พลังของเมฆทัณฑ์นี้เกือบจะเทียบเท่ากับทัณฑ์เซียนพเนจรเก้าทัณฑ์ขึ้นไปแล้ว!"
ลึกเข้าไปในผาไม้ดำ สีหน้าของปีศาจทมิฬเปลี่ยนไปอย่างลับๆ
เมฆทัณฑ์ในห้วงความว่างเปล่า
ณ ขณะนี้ พลังของมันน่ากลัวอย่างยิ่ง รอบเมฆทัณฑ์ มิติเองก็แตกสลาย เบื้องหลังมิติที่แตกสลาย มองเห็นกระแสความปั่นป่วนของมิติที่รุนแรง ทำให้ผู้คนตัวสั่นด้วยความกลัว
"หัตถ์จักรพรรดิโลหิตมาร!"
แต่ในขณะนี้ เสียงที่หยิ่งยโสก็ดังขึ้น วินาทีถัดมา เงาจักรพรรดิสูงพันจ้างก็เงยหน้าขึ้น มันยกมือข้างหนึ่ง จากนั้นปราณมารอันมหึมาก็รวมตัวกันที่ฝ่ามือ
มันฟาดฝ่ามือลงมาใส่เมฆทัณฑ์เพียงฝ่ามือเดียว