บทที่ 49 - นายเอาเงินไปซื้อเกมเองเถอะ
บทที่ 49 - นายเอาเงินไปซื้อเกมเองเถอะ
บทที่ 49 - นายเอาเงินไปซื้อเกมเองเถอะ
◉◉◉◉◉
สวีเหวินพูดอย่างฮึกเหิม คนที่ไม่รู้เรื่องอาจจะคิดว่าเขากำลังคิดถึงจ้าวซวนจริงๆ
จ้าวซวนเหลือบมองเขา แล้วพูดเรียบๆ “นายอยู่บ้านทั้งวัน นายจะมีโอกาสออกไปทำให้ฉันเสียหน้าที่ไหนกัน?”
“ต่อให้ซื้อโรเล็กซ์ให้นาย แล้วใครจะไปเห็นล่ะ?”
พอได้ยินจ้าวซวนพูดแบบนั้น สวีเหวินก็ไม่พอใจขึ้นมาทันที
“ท่านประธานจ้าวครับ ผมไม่เห็นด้วยกับคำพูดของคุณนะ ต่อให้ผมอยู่บ้านทั้งวัน ก็ไม่ได้หมายความว่าผมจะทำให้คุณเสียหน้าไม่ได้นี่ครับ!”
“ก็เหมือนกับตอนนี้ที่กำลังไลฟ์สดอยู่ ในห้องส่งมีแฟนคลับเป็นแสนๆ คน ผมมีโรเล็กซ์หรือไม่มี พวกเขาก็เห็นกันหมดไม่ใช่เหรอครับ?”
“ท่านประธานจ้าว ซื้อให้ผมสักเรือนเถอะนะครับ”
เมื่อเห็นว่าการใช้เหตุผลไม่ได้ผล สวีเหวินก็เริ่มออดอ้อนแทน
แต่จ้าวซวนไม่หลงกลมุขนี้เลย
ในเมื่อสวีเหวินน่ารำคาญขนาดนี้ งั้นตัวเองก็ไปทำงานก่อนเวลาซะเลย
จ้าวซวนเก็บคอมพิวเตอร์ใส่กระเป๋า แล้วก็เดินออกจากบ้านไปทันที
สวีเหวินยังไม่ยอมแพ้ เขาเดินตามจ้าวซวนออกไปจนถึงหน้าลิฟต์
“ท่านประธานจ้าวครับ คุณลองพิจารณาดูดีๆ นะครับ ด้วยสถานะของคุณแล้ว การซื้อโรเล็กซ์ให้ผมสักเรือนมันไม่ใช่ปัญหาเลย”
“คนระดับเราน่ะ ต้องมีของหรูๆ มาประดับบารมีกันบ้าง”
จ้าวซวนทำเหมือนกับว่าสวีเหวินกำลังพูดเรื่องไร้สาระ
เมื่อเห็นว่าลิฟต์ใกล้จะมาถึงแล้ว จ้าวซวนก็หันไปมองเขา
“อะไร นายจะไปทำงานกับฉันด้วยเหรอ?”
ออกไปข้างนอก?
นั่นเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด
สวีเหวินพูดอย่างเด็ดขาด “ผมบ้าหรือไงถึงจะออกไปข้างนอกกับคุณในอากาศหนาวๆ แบบนี้ ผมก็นอนอยู่บ้านสิครับ”
สวีเหวินพูดจบก็เดินกลับเข้าบ้าน ส่วนจ้าวซวนก็ก้าวเข้าไปในลิฟต์ในขณะนั้นพอดี
“ท่านประธานจ้าวครับ อย่าลืมพิจารณาข้อเสนอของผมด้วยนะครับ!”
จ้าวซวนไม่สนใจสวีเหวินเลยแม้แต่น้อย เธอปิดประตูลิฟต์ทันที
หลังจากกลับถึงบ้าน สิ่งแรกที่สวีเหวินทำคือเปิดเว็บไซต์ชอปปิงออนไลน์ แล้วเริ่มเลือกแบบของโรเล็กซ์
ชาวเน็ตเห็นภาพนี้ก็พากันหัวเราะ
“เห็นคนอื่นซื้อนาฬิกา เขาก็อิจฉาบ้างแล้ว”
“คราวนี้ดีเลย เกมก็ไม่น่าสนใจแล้ว ความสนใจทั้งหมดไปอยู่ที่นาฬิกาหมดเลย”
“พวกนายว่าสุดท้ายแล้วท่านประธานจ้าวจะซื้อโรเล็กซ์ให้เขาจริงๆ หรือเปล่า?”
“จะเป็นไปได้ยังไง นั่นมันโรเล็กซ์นะ นายคิดว่าเป็นนาฬิกาดิจิทัลที่ซื้อมาเล่นๆ หรือไง?”
ชาวเน็ตพูดแบบนั้น แต่ในใจก็ไม่มั่นใจเท่าไหร่
เพราะก่อนหน้านี้รถยนต์คันนั้น จ้าวซวนก็พูดว่าจะซื้อก็ซื้อให้สวีเหวินเลยไม่ใช่เหรอ?
จ้าวซวนคนนี้ ก็มีความคลั่งรักอยู่บ้างเหมือนกัน
“เจิ้งเยว่ เธอว่าฉันใส่สีน้ำเงินดี หรือใส่สีเงินดี?”
“ฉันว่าเรือนเขียวปีศาจน้ำนี่ก็ดูดีนะ สวยดี หรือว่าฉันจะซื้อเรือนเขียวปีศาจน้ำนี่ดี?”
เจิ้งเยว่ที่อยู่ข้างๆ ยิ้มแห้งๆ ไม่ได้พูดอะไร
พี่ชายคะ เงินยังไม่พอเลย ตอนนี้มาเริ่มเลือกแบบแล้ว มันจะเร็วไปหน่อยไหมคะ?
ในขณะนั้นเอง สวีเหวินก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วโทรหาจ้าวซวนทันที
“ฮัลโหล?”
จ้าวซวนรับสายทันที เธอนึกว่าที่บ้านเกิดเรื่องอะไรขึ้น
ใครจะไปรู้ว่าสวีเหวินกลับพูดอย่างมั่นใจ “เวลาทำงานคุณจะมารับโทรศัพท์ได้ยังไง?”
“ไม่ตั้งใจทำงานเลย โทรไปทีเดียวก็รู้เลยว่าอู้งาน!”
“คุณลองพูดมาสิ ถ้าคุณไม่ตั้งใจทำงาน แล้วเมื่อไหร่ผมจะได้ใส่โรเล็กซ์ล่ะ?”
ชาวเน็ต: ……
ไร้ยางอาย
ไร้ยางอายเกินไปแล้ว!
สรุปว่าท่านประธานจ้าวที่อุตส่าห์สละเวลางานมารับโทรศัพท์คุณ กลายเป็นว่าเธอผิดงั้นเหรอ?
จ้าวซวนไม่ได้พูดอะไร เธอวางสายไปทันที
เมื่อเห็นว่าสีหน้าของจ้าวซวนไม่ค่อยดีนัก ผู้ช่วยหลิวฟางก็อดที่จะถามไม่ได้ “ท่านประธานจ้าวคะ ใครโทรมาเหรอคะ?”
จ้าวซวนพูดเรียบๆ “แก๊งคอลเซ็นเตอร์ ไม่ต้องสนใจ”
พอจ้าวซวนพูดจบ ชาวเน็ตก็พากันหัวเราะลั่น
“ฮ่าๆๆๆ แก๊งคอลเซ็นเตอร์จริงๆ ด้วย ไม่มีปัญหา!”
“แก๊งคอลเซ็นเตอร์อาจจะหลอกเงินคุณแค่ไม่กี่หมื่น แต่โทรศัพท์ของพี่สวีครั้งนี้คิดจะหลอกเงินคุณเป็นแสนเลยนะ!”
“เป็นการหลอกลวงจริงๆ ไม่อย่างนั้นฉันก็คิดไม่ออกว่าท่านประธานจ้าวไปชอบพี่สวีตรงไหน!”
“พอคิดว่าตอนกลางคืนพวกเขานอนด้วยกันแล้ว ใจฉันก็เจ็บปวดเหมือนโดนมีดกรีด!”
“ไอ้หนูข้างบน อยากจะเกาะเศรษฐีนีก็พูดมาตรงๆ ไม่ต้องทำเป็นรักลึกซึ้งขนาดนั้น”
“ท่านประธานจ้าวคะ เลือกฉันเถอะค่ะ ฉันไม่เอาโรเล็กซ์!”
ชาวเน็ตต่างก็พากันแสดงความจงรักภักดีในคอมเมนต์ บอกว่าตัวเองเลี้ยงง่าย จะไม่เรียกร้องอะไรที่เกินเลยเหมือนสวีเหวิน
พวกเขาจะเห็นใจท่านประธานจ้าว และช่วยท่านประธานจ้าวประหยัดเงิน!
เมื่อโดนจ้าวซวนวางสายกะทันหัน สวีเหวินไม่เพียงแต่ไม่รู้สึกว่าตัวเองทำผิด แต่กลับโกรธมาก
“ให้ตายสิ? ตอนนี้ท่านประธานจ้าวกล้าที่จะวางสายฉันแล้วเหรอ?”
สวีเหวินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ได้ข้อสรุป
“ต้องเป็นเพราะยังไม่ได้ซื้อโรเล็กซ์แน่ๆ”
“ถ้าฉันซื้อโรเล็กซ์แล้ว ท่านประธานจ้าวก็คงไม่กล้าวางสายฉันอีก”
ชาวเน็ตถูกคำพูดของสวีเหวินทำให้หัวเราะออกมา
ตรรกะเทพ!
ต่อให้นายซื้อโรเล็กซ์ ก็เป็นท่านประธานจ้าวที่จ่ายเงินไม่ใช่เหรอ!
นายเอาความมั่นใจมาจากไหนว่าพอใสโรเล็กซ์แล้วท่านประธานจ้าวจะไม่กล้าวางสาย?
เจ้าเด็กสวีเหวินคนนี้ บางทีก็มีความมั่นใจในตัวเองอย่างไม่มีเหตุผล
ในเวลาเดียวกัน ที่ห้องทำงาน
ผู้ช่วยหลิวฟางยังคงถามด้วยความสงสัย “ท่านประธานจ้าวคะ ได้ยินมาว่าวันเกิดพี่สวีครั้งที่แล้วคุณให้ซองแดงเขาซองใหญ่เลย คุณให้เงินเขาไปเท่าไหร่เหรอคะ?”
“เกือบหมื่นน่ะ”
พอได้ยินจ้าวซวนพูดแบบนั้น หลิวฟางก็รู้สึกอิจฉาอย่างมาก
“วันเกิดให้ซองแดงเป็นหมื่นเลยเหรอคะ ท่านประธานจ้าว คุณรักพี่สวีมากเลยนะคะ”
จ้าวซวนหัวเราะเบาๆ “แค่นี้เขาก็ยังไม่พอใจ ตอนนี้มาขอให้ฉันซื้อโรเล็กซ์ให้อีก”
หลิวฟางเบิกตากว้างทันที
“เกินไปขนาดนั้นเลยเหรอคะ ที่สำคัญคือต่อให้พี่สวีซื้อโรเล็กซ์มาก็ไม่มีโอกาสได้ใช้เลยนี่คะ”
จ้าวซวนพยักหน้า “ใช่ ฉันก็พูดกับเขาแบบนั้นเหมือนกัน แต่เขาไม่ยอม จะซื้อให้ได้”
“บอกว่าเพื่อนเขามี เขาก็ต้องมีด้วย ต่อให้ซื้อมาแค่ถ่ายรูปโพสต์โซเชียลก็ยังดี”
ตอนนี้หลิวฟางยิ่งนับถือสวีเหวินมากขึ้นไปอีก
ก่อนหน้านี้เคยได้ยินแต่ผู้หญิงเปรียบเทียบแข่งขันกัน
ผลปรากฏว่าสวีเหวินที่เป็นผู้ชาย ก็เริ่มเปรียบเทียบกับเพื่อนร่วมงานรอบข้างแล้ว
นี่มันสุดยอดเกินไปแล้ว!
จ้าวซวนทำงานอยู่ที่บริษัททั้งวัน ส่วนสวีเหวินก็ดูโรเล็กซ์อยู่ที่บ้านทั้งวัน
ในที่สุดก็ถึงตอนกลางคืน
เมื่อสวีเหวินได้ยินเสียงไขกุญแจประตู เขาก็รีบวิ่งเข้าไปหาทันที
“ท่านประธานจ้าว ท่านประธานจ้าว!”
เมื่อเห็นสวีเหวินวิ่งเข้ามาหาอย่างร้อนรน จ้าวซวนก็รู้ได้ทันทีว่าเขาจะต้องพูดเรื่องโรเล็กซ์อีกแน่ๆ
จ้าวซวนพูดอย่างจนปัญญา “ช่วงนี้ฉันยุ่งจริงๆ ไม่มีเวลามานั่งเถียงกับนายหรอก”
“เอางี้แล้วกัน ถ้านายว่างจนเบื่อจริงๆ ก็เอาเงินในกระเป๋าฉันไปพันหนึ่ง ไปซื้อเกมเล่นซะ อย่ามารบกวนฉัน”
ชาวเน็ต: ……
ฟังดูสิ นี่มันใช่คำพูดของคนเหรอ?
หยิบเงินไปพันหนึ่งซื้อเกมเล่นง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ?
พวกเขาก็อยากจะมีชีวิตแบบนี้บ้าง!
พวกเขาไม่ต้องการโรเล็กซ์บ้าบออะไรนั่นหรอก ขอแค่มีอิสระในการเล่นเกมก็พอแล้ว!
◉◉◉◉◉
[จบแล้ว]