บทที่ 35 - อินจัด จนเริ่มกลัวแล้ว
บทที่ 35 - อินจัด จนเริ่มกลัวแล้ว
บทที่ 35 - อินจัด จนเริ่มกลัวแล้ว
◉◉◉◉◉
“เร็วเข้า! ซูมเข้าไป! ดูสิว่าพ่อหนุ่มสวีส่งข้อความอะไรไป!”
“ถึงเวลาแสดงฝีมือที่แท้จริงแล้ว!”
“ฉันเตรียมแคปหน้าจอไว้แล้ว รบกวนตากล้องจัดให้หน่อย!”
หลังจากได้รับอนุญาตจากจ้าวซวนแล้ว ตากล้องก็แบกกล้องขึ้นมาซูมเข้าไปที่โทรศัพท์มือถือของจ้าวซวน
ทว่าเมื่อทุกคนเห็นเนื้อหาที่สวีเหวินส่งมาอย่างชัดเจน พวกเขาก็ถึงกับตะลึงไปเลย
[คนสวย เดี๋ยวไปดูหนังด้วยกันไหม]
เอ๊ะ?
แค่นี้เองเหรอ?
ฉันเปิดโปรแกรมบันทึกหน้าจอไว้แล้ว ผลคือเป็นแค่ประโยคธรรมดาๆ ประโยคหนึ่ง?
ชาวเน็ตเริ่มหงุดหงิด
“ฉันไม่ยอม! ทำไมแค่ประโยคเดียวถึงจีบท่านประธานจ้าวได้!”
“ฉันก็นึกว่าจะเป็นประโยคเปิดตัวแบบพิสดารอะไรซะอีก ตอนนี้ดูเหมือนฉันจะคิดมากไปเอง พ่อหนุ่มสวีมาถึงก็ยิงตรงเลยนี่นา!”
“หรือว่าเศรษฐีนีอย่างท่านประธานจ้าวจะชอบแบบนี้?”
ในขณะที่ชาวเน็ตกำลังสงสัย เมื่อเห็นข้อความจ้าวซวนก็ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมามองสวีเหวิน
ราวกับจะยืนยันว่าข้อความนี้เป็นของสวีเหวินจริงหรือไม่
แต่ใครจะรู้ว่าสวีเหวินกำลังจดบันทึกการประชุมอย่างจริงจัง ดูเหมือนจะตั้งใจกว่าใครๆ
ในขณะที่จ้าวซวนคิดว่าตัวเองเดาผิด สวีเหวินก็เงยหน้าขึ้นมาทันที แล้วก็ยิ้มให้เธออย่างเจ้าเล่ห์
เมื่อเห็นภาพนี้ชาวเน็ตก็รู้สึกพูดไม่ออก
นี่มันอะไรกัน? มันมีเทคนิคอะไรซ่อนอยู่เหรอ?
นี่มันก็แค่สอนให้เราลุยเข้าไปตรงๆ เลยไม่ใช่เหรอ?
“ฉันรู้แล้ว!”
เจิ้งเยว่ นักวิเคราะห์ชื่อดังเข้าใจแล้ว เธอพูดความคิดของตัวเองออกมาในห้องไลฟ์
“สวีเหวินดูเหมือนจะยิงตรง แต่จริงๆ แล้วมันไม่ได้ง่ายอย่างที่เราคิด”
“พวกคุณลองคิดดูสิ ในห้องประชุมมีคนตั้งเยอะแยะ ทำไมจ้าวซวนถึงมองมาที่สวีเหวินเป็นคนแรก?”
เฮือก!
คำพูดของเจิ้งเยว่ปลุกคนที่กำลังหลับใหล!
“ใช่สิ ทำไมพอได้รับข้อความแล้วท่านประธานจ้าวถึงมองมาที่สวีเหวินเป็นคนแรกล่ะ?”
“ให้ตายเถอะ! ยิ่งคิดยิ่งน่ากลัว หรือว่าจริงๆ แล้วท่านประธานจ้าวก็สนใจสวีเหวินอยู่ก่อนแล้ว?”
“สนใจคงไม่ถึงขนาดนั้น แต่แน่นอนว่าสวีเหวินต้องสร้างความประทับใจอะไรบางอย่างให้จ้าวซวน ก็เลยทำให้จ้าวซวนนึกถึงเขาเป็นคนแรก”
“หมายความว่าเคล็ดลับที่แท้จริงเรายังไม่ได้เรียนรู้ แต่ก็เริ่มเรียนรู้ขั้นตอนสุดท้ายไปแล้ว?”
การคาดเดาของชาวเน็ตนั้นถูกต้อง
แม้ว่าจ้าวซวนและสวีเหวินจะรู้จักกันได้ไม่นาน แต่ด้วยหน้าตาที่หล่อเหลาและบุคลิกที่ดูแบดบอย ทำให้จ้าวซวนสังเกตเห็นสวีเหวินเป็นคนแรก
นี่คือเหตุผลที่ว่าทำไมการมีความรักถึงเน้นความประทับใจแรก
ความประทับใจแรกคืออะไร?
หลายคนอาจจะเข้าใจผิดว่าเป็นครั้งแรกที่ทั้งสองคนเจอกัน
แต่จริงๆ แล้วไม่ใช่
ความประทับใจแรก จริงๆ แล้วคือการมองเห็นครั้งแรก
การมองเห็นครั้งแรกกับการเจอกันครั้งแรก ไม่สามารถเทียบเท่ากันได้โดยตรง
เช่น การนัดบอด ฝ่ายหนึ่งนั่งรอคุณอยู่ที่ร้านกาแฟริมหน้าต่างแล้ว
ตอนนั้นคุณเพิ่งจะลงจากรถประจำทางพอดี
การมองเห็นครั้งนั้นแหละ คือความประทับใจแรก
ไม่ใช่ตอนที่คุณนั่งอยู่ตรงข้ามเธอแล้วเริ่มแนะนำตัวเอง
ดังนั้นในสถานการณ์เฉพาะเมื่อครู่ ท่าทางการลงจากรถประจำทางของคุณหล่อหรือไม่ ก็สำคัญมากแล้ว
เมื่อได้ฟังการวิเคราะห์ของเจิ้งเยว่ ชาวเน็ตก็รู้สึกขนหัวลุก
ที่แท้สวีเหวินก็ไปถึงขั้นนั้นแล้วเหรอ?
การจำลองสถานการณ์ยังคงดำเนินต่อไป
หลังจากได้รับข้อความของสวีเหวินแล้ว จ้าวซวนก็ไม่ได้ตอบตกลงที่จะไปดูหนังกับเขาทันที แต่กลับบอกให้สวีเหวินตั้งใจทำงาน
สวีเหวินที่ถูกปฏิเสธก็ไม่ได้ท้อแท้ เขาเริ่มสร้างตัวตนของตัวเองต่อหน้าจ้าวซวน ตอแยจ้าวซวนอย่างไม่ลดละ
คราวนี้ชาวเน็ตก็ดูไม่เข้าใจอีกแล้ว
นี่มันก็เป็นการกระทำที่ปกติไม่ใช่เหรอ?
มันมีอะไรน่าเรียนรู้ตรงไหน?
เจิ้งเยว่ก็ดูไม่เข้าใจเหมือนกัน เธอคิดว่าในเรื่องนี้คงจะไม่มีเทคนิคอะไร มีแต่ความพยายามและความขยันหมั่นเพียร
ในที่สุด จ้าวซวนก็ทนการตอแยของสวีเหวินไม่ไหว เธอจึงตกลงที่จะไปทานข้าวกับเขา
ตอนนี้สวีเหวินลุกขึ้นยืน แล้วพูดกับกล้องว่า
“ท่านผู้ชมทุกท่านครับ จุดสำคัญมาแล้วครับ”
“ตอนนั้นผมพยายามอย่างหนักจนในที่สุดก็ได้นัดท่านประธานจ้าวออกมา ผมดีใจและตื่นเต้นมาก ผมก็เลยทุ่มทุนมหาศาล เลี้ยงข้าวท่านประธานจ้าวที่ร้านอาหารหรูแห่งหนึ่ง”
“จำไว้นะครับ เวลาคบกัน ผู้ชายต้องกล้าใช้เงิน!”
เมื่อได้ยินสวีเหวินพูดเช่นนั้น เจิ้งเยว่ก็สนใจขึ้นมาทันที เธอรีบถามว่า “ท่านประธานจ้าวคะ พี่สวีเลี้ยงข้าวท่านที่ร้านอาหารหรูแห่งไหนเหรอคะ?”
จ้าวซวนเหลือบมองเขา
“ร้านซุปเนื้อแกะเจี่ยนหยาง สาขาใหญ่”
เจิ้งเยว่: ...
ชาวเน็ต: ...
นี่คือร้านอาหารหรูที่นายพูดถึงเหรอ?
ยังจะทุ่มทุนมหาศาลอีก?
ชาวเน็ตถึงกับด่าออกมา
“ฉันรู้แล้วว่าด้วยนิสัยของพ่อหนุ่มสวี ไม่มีทางที่จะไปเสียเงินที่ร้านอาหารหรูหรอก คนอย่างเขามันขี้เหนียวเข้ากระดูกดำ”
“ทุนมหาศาล คือคำโกหกของนาย”
“พูดตามตรงนะ ซุปเนื้อแกะราคาก็ไม่ถูก สองคนกินกันจนอิ่ม ก็คงจะหมดไปหลายร้อย”
“ด้วยฐานะของท่านประธานจ้าวของฉัน แค่ไม่กี่ร้อยก็จัดการได้แล้วเหรอ?”
เมื่อเห็นว่าจ้าวซวนดูเหมือนจะไม่พอใจ
สวีเหวินก็เริ่มไม่พอใจ
“คุณทำท่าทางแบบนี้หมายความว่ายังไง คุณไม่ใช่ว่าชอบกินเนื้อแกะเหรอ?”
“ผมพาคุณไปกินซุปเนื้อแกะเจี่ยนหยางของแท้เลยนะ ยังจะมีอะไรให้ติอีก”
จ้าวซวนเหลือบมองเขา
“ฉันไม่ได้บอกว่าไม่อร่อย ฉันแค่บอกว่ามันไม่หรูพอ”
สวีเหวินโต้กลับ “ตื้นเขิน! การกินข้าว สิ่งที่สำคัญที่สุดคือความอร่อย”
“ขอแค่อร่อย อย่างอื่นก็ไม่สำคัญแล้ว”
“คุณไปโรงแรมที่ตกแต่งอย่างดี แต่ผลคืออาหารที่เสิร์ฟออกมาแต่ละอย่างไม่อร่อยเลย จะมีประโยชน์อะไร? เงินก็เสียไปแล้ว ข้าวก็ยังกินไม่อร่อย”
คำพูดของสวีเหวินมีเหตุผลมาก
แต่เวลาคุยกับผู้หญิง จะพูดเหตุผลแบบนี้ได้จริงๆ เหรอ?
ชาวเน็ตไม่เข้าใจ แต่ก็ตกใจมาก
หลังจากทานข้าวเสร็จ สวีเหวินก็ชวนจ้าวซวนไปดูหนังต่อ
เจิ้งเยว่แสดงความคิดเห็น “นี่เป็นขั้นตอนพื้นฐานของการเดทครั้งแรกของคู่รักเลยค่ะ”
“กินข้าว ดูหนัง แล้วก็...”
เจิ้งเยว่ไม่ได้พูดต่อ
ยังไงซะสวีเหวินก็เป็นผู้เล่นระดับสูง สุดท้ายก็คงจะมีเซอร์ไพรส์ให้ทุกคนใช่ไหม?
แน่นอนว่าไม่ผิดจากที่เจิ้งเยว่คาดการณ์ไว้ สวีเหวินมีเซอร์ไพรส์ให้ทุกคนจริงๆ
การดูหนังครั้งแรก ทั้งสองคนเพิ่งจะนั่งลงได้ไม่นาน สวีเหวินก็เริ่มทำตัวไม่เรียบร้อยแล้ว
เริ่มจากใช้โอกาสแบ่งขนมขบเคี้ยวเพื่อเข้าใกล้จ้าวซวน
จากนั้นก็ชวนคุยต่างๆ วิเคราะห์เนื้อเรื่องของหนัง และหาโอกาสที่จะจับมือจ้าวซวนเป็นครั้งคราว
ครั้งแรกที่ลอง จ้าวซวนก็สะบัดมือของสวีเหวินออกทันที มองเขาอย่างโกรธเคือง รู้สึกเหมือนพร้อมที่จะตบหน้าเขาได้ทุกเมื่อ
แต่ใครจะรู้ว่าไม่กี่นาทีต่อมา สวีเหวินก็เริ่มลองอีกครั้ง
“คุณทำอะไรน่ะ!”
จ้าวซวนกดเสียงต่ำ แต่ใครๆ ก็ฟังออกว่าในเสียงของเธอมีความโกรธอยู่
เมื่อเห็นตรงนี้ชาวเน็ตก็เริ่มใจคอไม่ดีแล้ว
“อินจัด จนเริ่มกลัวแล้ว”
“ถ้าฉันโดนปฏิเสธหลายครั้งขนาดนี้ฉันคงจะไม่ลองอีกแล้ว”
“ใช่สิ ถ้าโดนฟ้องข้อหาลวนลามจะทำยังไง? ก็ติดคุกเลยไม่ใช่เหรอ?”
ท่ามกลางสายตาที่ประหลาดใจของชาวเน็ต สวีเหวินก็เริ่มลองเป็นครั้งที่สาม
และครั้งนี้ จ้าวซวนกลับไม่ขัดขืน แถมยังหน้าแดงอีกด้วย!
◉◉◉◉◉
[จบแล้ว]