บทที่ 26 - เขามีแผนลึกล้ำขนาดนี้เลยเหรอ?
บทที่ 26 - เขามีแผนลึกล้ำขนาดนี้เลยเหรอ?
บทที่ 26 - เขามีแผนลึกล้ำขนาดนี้เลยเหรอ?
◉◉◉◉◉
เมื่อได้ยินจ้าวซวนพูดเช่นนั้น สวีเหวินก็ทำหน้าเศร้าสร้อยทันที
“ท่านประธานจ้าว พูดแบบนี้ก็ไม่ถูกนะครับ คุณรู้ไหมว่าเพื่อที่จะมาเซอร์ไพรส์คุณ ผมถึงกับยังไม่ได้กินข้าวเลย”
จ้าวซวนมองสวีเหวินทะลุปรุโปร่ง
“คุณจะมาขอข้าวกินฟรีใช่ไหม?”
สวีเหวินทำหน้าจริงจัง
“จะเรียกว่ามาขอกินฟรีได้ยังไงครับ? ในฐานะคนในครอบครัวของคุณ ผมอุตส่าห์ละทิ้งงานบ้านอันแสนหนักหน่วง สละเวลามาเยี่ยมเยียนคุณ คุณจะไม่เลี้ยงข้าวผมสักมื้อเลยเหรอ?”
จ้าวซวนเหลือบมองเขา
“ฉันไม่มีเวลามาต่อปากต่อคำกับคุณ โรงอาหารเปิดตอนเที่ยง คุณก็รอแล้วกัน”
“กินข้าวเสร็จก็รีบกลับไปดูแลลูกให้ฉันด้วย”
“ไม่เอา!” สวีเหวินปฏิเสธทันควัน
“ลูกชายเราโตขนาดนี้แล้ว เขาควรจะเรียนรู้ที่จะดูแลตัวเองได้ตั้งนานแล้ว ยังต้องให้ผมดูแลอีกเหรอ?”
“วันนี้ผมตั้งใจทิ้งเขาไว้ที่บ้าน เพื่อฝึกฝนความสามารถในการดูแลตัวเองของเขา ผมหวังดีจริงๆ นะครับท่านประธานจ้าว คุณน่าจะรู้นี่นา?”
จ้าวซวนพยักหน้า
“ฉันรู้แน่นอนว่าคุณกลับไปก็ไม่ได้ช่วยอะไร งั้นก็ตามใจคุณแล้วกัน”
จ้าวซวนรู้จักสวีเหวินดีเกินไปแล้ว
สมัยก่อนตอนที่ลูกชายยังเล็ก สวีเหวินก็ทำหน้าที่ได้ดี ไม่ต้องให้เธอต้องกังวลอะไรเลย เขาสามารถดูแลลูกคนเดียวได้เป็นอย่างดี
แต่ตั้งแต่ลูกชายเข้าโรงเรียนประถม มีความสามารถในการดูแลตัวเองแล้ว สวีเหวินก็เริ่มปล่อยปละละเลย
เริ่มจากสอนลูกชายซื้อกับข้าวทำอาหาร แล้วก็สอนทำงานบ้าน จ่ายค่าน้ำค่าไฟต่างๆ
จะบอกว่าสวีเหวินทำงานบ้าน ก็ไม่สู้บอกว่าลูกชายว่างจากการอ่านหนังสือแล้วก็เลยใช้เวลาว่างมาทำความสะอาดบ้านเสียมากกว่า
เมื่อได้รับอนุญาตจากจ้าวซวน สวีเหวินก็เริ่มเดินสำรวจไปทั่วห้องทำงานของเธอ
หน้าต่างกระจกบานใหญ่จรดพื้น, โซฟาหนังชั้นดี, โต๊ะทำงานไม้ประดู่
สวีเหวินเดินไปพลางก็ส่งเสียงชื่นชมไปพลาง พร้อมกับแสดงความคิดเห็นของตัวเอง
“ท่านประธานจ้าว สภาพแวดล้อมการทำงานของคุณมันสบายเกินไปนะ ไม่ค่อยดีเท่าไหร่”
“สภาพแวดล้อมการทำงานที่สบายเกินไปแบบนี้ มันจะบั่นทอนไฟในการทำงานของคุณ”
“ผมขอแนะนำให้คุณเปลี่ยนไปใช้ห้องทำงานที่เรียบง่ายหน่อย น่าจะดีที่สุดคือห้องที่พื้นไม่ปูกระเบื้องเลยด้วยซ้ำ, คุณนั่งทำงานในสภาพแวดล้อมแบบนั้น ถึงจะทำให้คุณตระหนักถึงภัยในยามสงบ และระลึกถึงความลำบากในอดีต!”
ชาวเน็ตต่างพากันเข้ามาด่า
“ข้อแนะนำดีมาก คราวหน้าไม่ต้องแนะนำแล้ว”
“ขำตายเลย อย่างน้อยก็เป็นถึงประธานบริษัทคนหนึ่ง จะให้เธอไปทำงานในห้องที่ยังสร้างไม่เสร็จเนี่ยนะ?”
“พ่อหนุ่มสวี ถ้าพูดไม่เป็นก็ไม่ต้องพูด ไม่มีใครว่านายเป็นใบ้หรอก!”
“ฉันจะคอยดูว่าวันนี้พ่อหนุ่มสวีจะไปขอกินอะไรฟรีได้อีก เมื่อกี้ท่านประธานจ้าวก็บอกให้เขารอไปกินที่โรงอาหารแล้ว”
ความคิดเห็นของชาวเน็ตไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการแสดงของสวีเหวินเลยแม้แต่น้อย
แม้ว่าจ้าวซวนจะไม่สนใจเขา เขาก็ยังคงพูดอยู่คนเดียวได้เป็นเวลานาน
ตั้งแต่เรื่องการปลูกต้นไม้ในกระถาง ไปจนถึงการเลือกซื้อหนังสือบนชั้นวาง และสุดท้ายก็ไปจบที่วิธีการปูพื้นกระเบื้องหินอ่อน
สวีเหวินเป็นเหมือนคนพูดไม่หยุด พูดได้ไม่เว้นแม้แต่วินาทีเดียว
จ้าวซวนทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอถลึงตาใส่เขา
“คุณจะเงียบสักพัก ไม่รบกวนฉันทำงานได้ไหม!”
เมื่อเห็นว่าจ้าวซวนโกรธจริงๆ สวีเหวินก็เปลี่ยนเป็นเด็กดีในทันที
“ได้เลยครับท่านประธานจ้าว เชิญทำงานต่อได้เลยครับ”
สวีเหวินนั่งลงบนโซฟาแล้วเล่นโทรศัพท์มือถือ
แต่ไม่นานอาการอยู่ไม่สุขของเขาก็กำเริบ
เขาถือโทรศัพท์มือถือในมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างก็ดึงผ้าพันคอของตัวเองออกมาแกว่งไปมา
ผลคือพลาดท่า มือลื่น ผ้าพันคอทั้งหมดก็เลยไปคลุมอยู่บนหน้าของจ้าวซวน
สวีเหวินเห็นภาพนี้แล้วก็หัวเราะร่า เขาเดินเข้าไปดึงผ้าพันคอออกพลางฮัมเพลง “เปิดผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวขึ้นมา~”
ความโกรธของจ้าวซวนพุ่งเต็มปรอท เธอตรงเข้าไปทุบตีสวีเหวินทันที
ชาวเน็ตในห้องไลฟ์ต่างก็สะใจไปตามๆ กัน!
“สะใจจริงๆ! เหมือนกับอาการท้องผูกเรื้อรังของฉันหายเป็นปลิดทิ้ง!”
“ท่านประธานจ้าวอย่าตีที่ตัวสิครับ ตบหน้าเลย เขาหน้าด้าน ตบหน้าไม่เป็นไรหรอก!”
“ท่านประธานจ้าวยังใจดีเกินไป ใช้มือตบได้ยังไง ต้องหยิบคอมพิวเตอร์ขึ้นมาฟาดสิ!”
“พ่อหนุ่มสวีนี่มันไม่ทำงานทำการอะไรเลยจริงๆ สักวันต้องทำให้ท่านประธานจ้าวตกงานแน่”
หลังจากได้ออกแรงยืดเส้นยืดสาย จ้าวซวนก็รู้สึกสบายตัวขึ้นมาก
ตอนเช้าที่มาถึงบริษัทก็นั่งแก้แผนงานเลย ไหล่ก็เลยแข็งเกร็งเล็กน้อย
ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว เคลื่อนไหวได้คล่องตัว ไม่ปวดเมื่อยเลย
อาจจะเป็นเพราะได้เหงื่อจากการตีสวีเหวิน พอจ้าวซวนนั่งลงก็รู้สึกคันที่หลัง
เธอพยายามจะเอื้อมมือไปเกา แต่ก็เกาไม่ถึง
ในขณะนั้นเองสวีเหวินก็รีบวิ่งเข้ามา ทำหน้าที่เป็นไม้เกาหลังให้ทันที
จ้าวซวนที่เมื่อครู่ยังมองเขาด้วยสายตาโกรธเคือง ตอนนี้กลับหน้าแดงระเรื่อแล้วยิ้มออกมา
“คุณทำอะไรน่ะ ที่นี่กำลังไลฟ์อยู่นะ!”
สวีเหวินพูดอย่างหน้าตาเฉย “ผมช่วยเมียผมเกาหลังมันผิดตรงไหน?”
“ที่รัก คุณทำงานไปเถอะ เรื่องเกาหลังแบบนี้ผมถนัดที่สุด ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผมเอง!”
จ้าวซวนส่งเสียงหึ แต่ใครๆ ก็มองเห็นความสุขในแววตาของเธอได้
เจิ้งเยว่ที่อยู่ข้างๆ ถึงกับตะลึง
อารมณ์ของจ้าวซวนเปลี่ยนเร็วเกินไปแล้ว!
หรือว่าทั้งหมดนี้อยู่ในแผนของสวีเหวิน?
กัวเจินที่อยู่ข้างๆ เห็นแววตาของเจิ้งเยว่ก็เข้าใจทันที เธอรีบสัมภาษณ์
“เจิ้งเยว่ เธอเห็นอะไรบางอย่างเหรอ?”
เจิ้งเยว่พยักหน้าด้วยความนับถือ
“สุดยอด สุดยอดจริงๆ!”
“ฉันว่าสวีเหวินนี่แหละคือต้นตำรับของสามีเกาะภรรยากิน เป็นราชาแห่งสามีเกาะภรรยากินเลย!”
กัวเจินทำหน้างง ไม่เข้าใจ
“ทำไมถึงพูดแบบนั้นล่ะ?”
เจิ้งเยว่อธิบาย “พวกเธอดูสิ ตั้งแต่สวีเหวินเข้ามาในห้องทำงาน เขาก็พยายามดึงดูดความสนใจของท่านประธานจ้าวมาตลอดใช่ไหม?”
กัวเจินพยักหน้า
“ใช่ แต่ท่านประธานจ้าวกำลังทำงานอยู่ การทำให้ท่านประธานจ้าวเสียสมาธิแบบนี้ มันมีประโยชน์อะไรกับเขาเหรอ?”
“มีแน่นอน!”
เจิ้งเยว่กล่าว “ช่วงนี้ท่านประธานจ้าวทำงานล่วงเวลาตลอด ออกจากบ้านแต่เช้า ไม่มีเวลาออกกำลังกายเลย”
“พวกเธอดูสิ หลังจากที่สวีเหวินดึงดูดความสนใจของท่านประธานจ้าวได้แล้ว เขาทำอะไรต่อ?”
“เขาโยนผ้าพันคอไปบนหัวของท่านประธานจ้าวเลย สำหรับท่านประธานจ้าวแล้ว นี่เป็นเรื่องที่ทนไม่ได้เลยใช่ไหมล่ะ?”
“ท่านประธานจ้าวทนไม่ได้ ก็เลยลงมือกับสวีเหวิน ในระหว่างที่ทั้งสองคนหยอกล้อกัน ท่านประธานจ้าวก็ได้ออกกำลังกายไปในตัว”
“มีงานวิจัยบอกว่า การหยอกล้อกันของคู่รัก เทียบเท่ากับการออกกำลังกายแบบคาร์ดิโอความเข้มข้นสูง ฉันว่านี่แหละคือสิ่งที่สวีเหวินต้องการ!”
การวิเคราะห์ของเจิ้งเยว่ ทำให้กัวเจินและชาวเน็ตถึงกับอึ้งไปตามๆ กัน
“มันจะมหัศจรรย์ขนาดนั้นเลยเหรอ?”
เจิ้งเยว่ส่ายหน้า
“ที่มหัศจรรย์กว่านั้นยังอยู่ข้างหลัง”
“ผู้หญิงมีพละกำลังน้อยกว่า รูขุมขนเล็กกว่า พอหยอกล้อกันแล้วก็จะเหงื่อออกง่าย เหงื่อออกแล้วก็จะคัน”
“ตอนนี้สวีเหวินก็เข้าไปเอาใจ ท่านประธานจ้าวก็จะเปลี่ยนจากโกรธเป็นดีใจใช่ไหมล่ะ?”
“ลงมือด้วยความโกรธ ได้ออกกำลังกาย เปลี่ยนจากโกรธเป็นดีใจ อารมณ์ก็ดีขึ้น”
“ถ้าทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่สวีเหวินวางแผนไว้ล่วงหน้า มันก็น่ากลัวเกินไปแล้ว!”
เฮือก!
เมื่อได้ฟังการวิเคราะห์ของเจิ้งเยว่ ทุกคนก็รู้สึกว่าสมองของตัวเองทำงานไม่ทันแล้ว
พ่อหนุ่มสวีจะมีแผนการและความคิดที่ลึกล้ำขนาดนี้เลยเหรอ?
ถ้ามีจริงๆ ตำแหน่งราชาแห่งสามีเกาะภรรยากินของเขา ก็สมควรแล้ว!
◉◉◉◉◉
[จบแล้ว]