ตอนที่ 110  จุดสูงสุดของภูเขาหิมะ!

สามวันต่อมาในตอนเช้าที่ตึกทรีริง 'การต่อสู้ของจอกศักดิ์สิทธิ์' ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ!

 

ตำแหน่งของการต่อสู้ของจอกศักดิ์สิทธิ์ยังคงเป็นเช่นเดียวกับปีก่อนหน้าในสถานที่ที่ไม่สมบูรณ์ของระดับตำนานเฉพาะของตึกทรีริง พ่อมดระดับตำนานเลย์แมนเปิดประตูทางเข้าสู่สถานที่ที่ไม่สมบูรณ์และปล่อยให้คู่แข่งขันเข้าไป ถ้าคนอื่น ๆ อยากจะชมพวกเขาที่มาจากสามตึกที่ยิ่งใหญ่ทั้งหมดจะดูผ่านหน้าจอเวทย์มนต์ได้เท่านั้น ในวันแข่งขันการแข่งขันไม่ว่าจะเป็นตึกแอช ตึกสายฟ้าหรือตึกช่างฝีมือทุกที่ก็เต็มไปด้วยผู้คนมากมาย คนส่วนใหญ่เป็นพ่อมดในท้องถิ่นแต่ก็มีพ่อมดหรือคลาสอื่น ๆ ที่จะมาถึงที่นี่เพื่อเฝ้าดูการแข่งขันด้วย

 

การต่อสู้ของจอกศักดิ์สิทธิ์ได้เสนอการแข่งขันที่น่าตื่นเต้น มีการกล่าวถึงการตัดสินเป็นสัดส่วนของผลประโยชน์ที่กระจายอยู่ในสามอาคาร ในตึกแอชที่สูงถูกจัดวางอย่างประณีตด้วยโต๊ะและเก้าอี้ ลอร์ดจะนั่งดูตามสถานะของพวกเขาและพ่อมดระดับสูงจะนั่งอยู่บนพรมวิเศษเพื่อเฝ้าดูการแข่งขัน ตึกแอชจะเปิดให้เฉพาะบุคคลภายนอกในวันแข่งขันเท่านั้น การต่อสู้แห่งความศักดิ์สิทธิ์น่าจะเป็นการเฉลิมฉลองในสามตึกหลังจากนี้ทั้งหมด

 

" เร็วเข้ามาดูสิ การแข่งขันจะเริ่มขึ้นเเล้ว!  " มีเสียงมาจากฝูงชนทันทีทันใดตึกกลายเป็นเกิดเสียงดังอย่างไม่รู้จบ

 

" เงียบ! " ทีมผู้บังคับบัญชาที่มีประสบการณ์จากตึกแอชได้รับคาถาพื้นที่เงียบ

 

เสียงรบกวนทั้งหมดหายไปในทันที ทุกคนจ้องมองอย่างตั้งใจที่ทีมพ่อมดรายแรกที่ปรากฏบนหน้าจอ

 

...

 

มาร์วินเก็บสายตาของเขาไว้ขณะที่ลมที่ปกคลุมด้วยหิมะปกคลุมทั่วใบหน้าของเขา!

 

แม้จะเตรียมพร้อมเขาก็ตกใจโดยการมาถึงนี้อย่างฉับพลัน! เพราะเขาจู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นที่ยอดเขาสูงสุดภูเขาหิมะ!

 

แต่เพียงแค่ 10 วินาทีที่ผ่านมาเขายังคงอยู่ในกระท่อมแห่งหนึ่งในสถานที่ที่ไม่สมบูรณ์เเละพูดคุยกับเวย์นและตอนนี้ 10 วินาทีต่อมาเขาถูกโยนเข้าสู่โลกของน้ำแข็งและหิมะแบบนี้!

 

มีกุญแจสีทองแขวนอยู่ที่คอของเขา ลมที่ยอดเขาหนาวจัดมาก มาร์วินไม่ใส่อะไรมากเพื่อที่จะไม่ส่งผลต่อการเคลื่อนไหวของเขา โชคดีที่ฮานเซอร์ได้เตรียมยาต้านทานความหนาวเย็นไว้สำหรับเวย์นและมาร์วินมิฉะนั้นเพียงแค่อุณหภูมิที่ต่ำมากนี้จะลดความแข็งแก่รงของการต่อสู้ของมาร์วินลงได้มาก!

 

หลังจากกินยาต้านทานความหนาวเย็นแล้วมาร์วินฟื้นพลังและศึกษาสภาพแวดล้อมอย่างรอบคอบ เนื่องจากหิมะและลมของภูเขามาพร้อมกันการมองเห็นจึงต่ำมาก มาร์วินมองเห็นแท่นหินตั้งอยู่ทางขวามือได้!

 

บนแทนหินที่สงบสุขกับจอกเวทย์มนต์ศักดิ์สิทธิ์สีทองแสงสีเขียวจาง ๆ ผันผวนอยู่ทั่วพื้นหิน บรรดาผู้ที่รู้กฎเข้าใจว่ามันคืออะไร แสงสีเขียวที่เป็นแบบผลึกของ [การเเยกออกจากกัน]!

 

ถ้ามีใครยื่นมือไปคว้าจอกเวทย์มนต์ศักดิ์สิทธิ์นี้ร่างกายจะแตกเป็นชิ้น ๆ !

 

ภายใต้เเท่นหินนี้มีหกช่อง ต้องใช้เฉพาะกุญแจหกดอกร่วมกันถึงจะจะลบมาตรการป้องกันรอบจอกเวทย์มนต์ศักดิ์สิทธิ์ได้แท้จริงหกช่องนี้สอดคล้องกับกุญแจหกดอกที่แตกต่างกัน มาร์วินมีอันหนึ่งแขวนอยู่ที่คอ พ่อมดสามคนและสามสาวกถูกส่งไปยังโลกของน้ำแข็งและหิมะนี้ พวกเขาทุกคนจะต่อสู้กันเพื่อรับกุญแจด้วยชัยชนะสุดท้ายที่ได้รับจากพวกเขาทั้งหมด พวกเขาจะสามารถได้รับจอกเวทย์มนต์ศักดิ์สิทธิ์หลังจากได้รับกุญแจจากคนอื่น ๆ อีกสองคู่ ดังนั้นการต่อสู้ของจอกศักดิ์สิทธิ์นี้คือการต่อสู้อย่างเป็นทางการ!

 

แม้ว่าคุณจะมาถึงจุดสูงสุดยอดของภูเขาล่วงหน้าแต่ก็จะไม่มีประโยชน์หากไม่ได้รวบรวมกุญแจทั้งหมด นอกจากนี้พ่อมดและสาวกของพวกเขาจะถูกแยกออกจากกัน มีเพียงพ่อมดระดับตำนานและผู้ชมเท่านั้นที่รู้ว่าพวกเขาถูกส่งไปที่ไหน คู่แข่งเองก็ไม่รู้ ตัวอย่างเช่น มาร์วินถูกส่งไปที่จุดเริ่มต้นในตอนเริ่มต้น เขาถูกล้อมรอบไปด้วยเนินเขาที่เต็มไปด้วยหิมะทุกด้าน เขามองเห็นหิมะที่ไม่มีที่สิ้นสุดเมื่อจ้องมองลงไป

 

' แผนเปลี่ยนไปข้าไม่ได้คาดหวังว่าจะถูกส่งไปที่จุดสูงสุดของภูเขาหิมะ '

 

มาร์วินมองไปที่ด้านข้างของจอกศักดิ์สิทธิ์และขมวดคิ้วแต่ในเวลานี้เขาสังเกตเห็นบางสิ่งจากมุมหนึ่งของดวงตา เขาเห็นเงาของคน!

 

คนที่ยังคงปีนไปข้างหน้า!

 

เขาดูเหมือนจะสังเกตเห็นมาร์วินบนยอดของภูเขา

 

" ระยำเอ้ยย! โชคดีบ้าอะไรนี่  ข้าถูกพบเเล้ว "

 

มาร์วินตกใจและไม่สามารถหยุดยั้งตัวเองได้!

 

เพราะนั่นคือการ์เดี้ยน!

 

...

 

" มาร์วินที่ในที่สุดก็วิ่งออกจากความโชคดีเเล้วเหรอ? "

 

" ครั้งสุดท้ายที่อยู่บนผืนป่าการเป็นเรนเจอร์มันเป็นธรรมชาติที่เขาจะได้รับประโยชน์มาก แต่ตอนนี้มันเป็นยอดเขาหิมะเขาไม่มีที่ไหนเลยที่จะหนีไปได้ "

 

" นี่คือลูกศิษย์ของพ่อมดฝึกหัดของตึกช่างฝีมือซึ่งเป็นกาเดี้ยนระดับ 7 พลังโจมตีของเขาเป็นเรื่องธรรมดาแต่แน่นอนว่ามันทำให้เด็กคนนี้ต้องทนทุกข์ทรมาน! "

 

หลังจากที่พื้นที่เงียบถูกปิดการใช้งานในหอแอชผู้คนค่อยๆเริ่มแสดงความคิดเห็นด้วยเสียงต่ำ เนื่องจากการแข่งขันเกิดขึ้นในสถานที่ที่ไม่สมบูรณ์ของเลย์แมนเขาจะรู้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น จากการเที่ยวชมของเขาและจากนั้นอีกหน้าจอหนึ่งก็จะออกอากาศไปยังหน้าจออาคารทั้งสามแห่งนี้สามารถแสดงภาพที่ชัดเจนได้ มาร์วินดูเหมือนจะอยู่ในสถานการณ์ที่ค่อนข้างใหญ่!

 

เขาไม่ได้พบกับพ่อมดเมื่อการแข่งขันเริ่มขึ้นมันเป็นการต่อสู้ระหว่างเรนเจอร์และกาเดี้ยน

 

...

 

ผู้ฝึกหัดที่เพิ่งถูกสั่งสอนโดยมาร์วินเริ่มพูดด้วยเสียงต่ำตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความสุขในการแก้แค้นและขุนนางเหล่านั้นที่ต้องการจะให้ความช่วยเหลือกับตระกูลยูนิคอร์นก็เปิดปากของพวกเขาขึ้นสั่นศีรษะและแสร้งทำเป็นรู้สึกเศร้าสำหรับสถาบันมาโกลด์เนื่องจากพวกเขาจะจบลงอีกครั้ง แม้ผู้ชมที่เป็นกลางและคนเหล่านั้นกำลังคิดถึงมาร์วินก็รู้สึกว่าเขาเริ่มแย่ลงเเล้ว ข้อจำกัดของคลาสมีอยู่แล้ว การกดขี่ข่มเหงของมาร์วินที่เผชิญหน้ากับกาเดี้ยนระดับเดียวกันคงจะประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน!

 

แน่นอนว่ายังมีคนสนับสนุนมาร์วิน

 

"เป็นไปไม่ได้! ขุนนางบารอนมาร์วินจะหาวิธีที่จะกำจัดเขาได้! "

 

ไม่มีใครรู้ว่าเสียงมาจากไหน ผู้สูงอายุส่ายหัวและยิ้ม คำพูดเหล่านั้นอาจมาจากหญิงสาวผู้ดีที่ไม่มีอำนาจ อาจเป็นเพราะเธอชื่นชมการแสดงที่ยอดเยี่ยมของมาร์วินก่อนหน้านี้หรืออาจเป็นเพราะสิ่งอื่นแต่ในสายตาของคนส่วนใหญ่มาร์วินกำลังประสบปัญหาใหญ่! นี่คือสิ่งที่เถียงไม่ได้

 

...

 

' ให้ฉันดูว่าเจ้าเตรียมพร้อมที่จะจัดการกับปัญหานี้'

 

' ฉันหวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ฉันผิดหวัง'

 

ในตึกแอช แฮธ่าเวย์ได้รับการเสิร์ฟน้ำส่้มขณะรับประทานอาหารขณะที่เฝ้าดูที่หน้าจอ ในภาพกาเดี้ยนจากตึกช่างฝีมือได้มาถึงจุดสูงสุดแล้วและกำลังเผชิญหน้ากับมาร์วิน บริเวณที่ยอดเขาไม่ใหญ่นักและทั้งสองมองกันจากด้านตรงข้ามของลานหิน

 

...

 

ตึกสายฟ้า มีผู้คนจำนวนมากเข้าด้วยกัน ติดกับโต๊ะชายหนุ่มคนหนึ่งสุภาพกล่าวกับหญิงสาวคนหนึ่งว่า " คุณเคทโปรดนั่ง "

 

" การต่อสู้ของจอกศักดิ์สิทธิ์คือการแข่งขันของพ่อมดที่หาดูได้ยากในชายฝั่งตะวันออก เป็นการแข่งขันที่ทำเพื่อเป็นเกียรติแก่จอกศักดิ์สิทธิ์ที่สร้างขึ้นโดยพระเจ้าพ่อมดที่ยิ่งใหญ่ "

 

"นอกจากนี้ครั้งนี้ตระกูลยูนิคอร์นของเราได้เตรียมที่จะกำจัดตัวตลกที่กล้าที่จะกระตุ้นครอบครัวของเรา"

 

" ขุนนางบารอนมาร์วินเหรอ? โชคของเขาเลวร้ายอย่างแท้จริง คนของเรายังไม่ได้ทำหน้าที่และเขาได้พบกับกาเดี้ยนแล้ว "

 

สายตาของเขากระพริบผ่านสายตาของสาวสวยที่นั่งอยู่ที่นั่น เธอได้เจอคนที่อ้างตัวว่าเป็นทายาทของกลุ่มยูนิคอร์นระหว่างทางกลับบ้านหลังจากนั้นเขาก็ตะลึงกับความงามของเคทและคอยชักชวนเธอเพื่อดูการต่อสู้กับจอกศักดิ์สิทธิ์กับเขา

 

เคทจำได้ว่าน้องสาวของเธอยังคงพูดถึงเรื่องนี้ว่าจะสร้างพลังอันยิ่งใหญ่พวกเขาต้องการที่จะผูกมิตรกับพันธมิตรที่มีอำนาจ เธอได้ยินว่ายูนิคอร์นเป็นครอบครัวมีพลังในฝั่งตะวันออกและตกลงอย่างไม่เต็มใจ เธอไม่รู้สึกอะไรกับชายคนนั้นที่จ้องหน้าเธอ แต่เนื่องจากความอยากรู้อยากเห็นเธอจึงมาที่ตึกทรีริง แต่เธอไม่ได้คาดหวังว่าจะได้เห็นใบหน้าที่คุ้นเคยในการต่อสู้ของจอกศักดิ์สิทธิ์

 

" คุณเคท? คุณสบายดีไหม?" ชายคนนั้นเห็นได้ชัดว่าเคททำปฏิกิริยาผิดปกติ

 

" ไม่มีอะไรหรอกมันเหมือนกับว่าขุนนางบารอนมาร์วินดูเหมือนจะเป็นเรนเจอร์ดังนั้นสถานการณ์แบบนี้ดูเหมือนไม่ค่อยเป็นที่ชื่นชอบมากสำหรับเขา " เคทตอบ

 

เคทไม่ใช่คนโง่ ครอบครัวยูนิคอร์นดูเหมือนจะขัดแย้งกับมาร์วินดังนั้นเธอจึงแสร้งทำเป็นไม่รู้ว่าใครคือมาร์วินและให้คำตอบดังกล่าวเพื่อทดสอบเขา

 

ชายคนนั้นเสียใจกล่าวว่า " น่าเสียดายถ้าเขาตายด้วยมือของการ์เดียน!" เขาเสริมด้วยความภาคภูมิใจว่า " ตระกูลของเราได้ส่งนักฆ่าที่ยอดเยี่ยมที่สุดเพื่อจัดการกับเขา"

 

"เราจะปล่อยให้ทุกคนในฝั่งตะวันออกรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับผู้ที่กระตุ้นตระกูลยูนิคอน"

 

เคทพยักหน้าจ้องมองที่หน้าจออย่างตั้งใจ เธอไม่รู้ว่าทำไมแต่ฉากของคืนนั้นที่ทั้งสองคนติดอยู่ในคุกนั้นและคำขอที่น่าอับอายของมาร์วินก็กระพริบผ่านศีรษะของเธอ คิดว่าแก้มของเธอเริ่มแดงขึ้น คนที่อยู่ด้านข้างเห็นสิ่งนี้และคิดว่านี่เป็นผลมาจากเสน่ห์ของตัวเอง ดังนั้นเขาจึงยังคงพูดถึงบางสิ่งบางอย่างที่เขาพบว่าน่าสนใจมากแต่ในความเป็นจริงความสนใจของเคทได้รับการจดจ่ออยู่กับภาพของจุดสูงสุดของยอดของภูเขาหิมะ เธอไม่ได้ฟังคำพูดที่เขาพูดออกมาเลย

 

" มันดีมากเลยนะที่จะได้ดูการต่อสู้ของชายที่แข็งแกร่ง ... " เธอคิด

 

...

 

จุดสูงสุดยอดของภูเขาหิมะ

 

" มอบกุญเเจของเจ้าให้กับข้า! -" การ์เดี้ยนถามด้วยเสียงเบื่อหน่าย

 

" กริชของเจ้าไม่สามารถทำลายการป้องกันของข้าได้!"

 

" ข้าเห็นในบันทึกการแข่งขันนั้น เป็นกลยุทธ์ที่ชาญฉลาดมากแต่ข้าไม่มีข้อบกพร่องดังกล่าวและชุดเกราะของข้าได้รับการปรับเปลี่ยนเป็นพิเศษเพื่อไม่ให้มีช่องว่าง "

 

" มอบกุญแจให้ข้าและข้าจะปล่อยเจ้าไป"

 

เขาค่อยๆเดินไปหามาร์วิน เขาถือโล่ขนาดใหญ่อยู่ในมือของเขาเเละขวานขนาดเล็กที่แขวนอยู่บนเอวของเขาและถูกปกคลุมอยู่ในชุดเกราะ เท้าของเขาจมลึกลงไปในหิมะทุกขั้นตอนการเดิน

 

" เจ้าไม่สามารถหนีไปใหนได้! เราถูกล้อมรอบไปด้วยหน้าผาดังนั้นถ้าเจ้ากระโดดเจ้าจะตาย! "

 

การ์เดี้ยนยังคงกดดันเขาด้วยคำพูด

 

"ใช่เหรอ?" มาร์วินหัวเราะเยาะ " บางทีเจ้าอาจจะมั่นใจมากเกินไป! "

 

เขาคว้ากริซไว้ในมือของเขา

 

" ถ้าอย่างงั้นอย่ามาโทษข้าละกัน! " การ์เดี้ยนกล่าว

 

เขายกโล่ของเขาและพุ่งไปหามาร์วิน!