ตอนที่ 44 กำแพงไฟ (อ่านฟรี)

การต่อสู้เริ่มขึ้นแล้ว โนลล์เริ่มเปิดฉากการต่อสู้ เช่นเดียวกับเเสงแรกของรุ่งอรุณที่สามารถมองเห็นหมาป่ากลายพันธุ์ 6 ตัววิ่งไปข้างหน้า เเละตามมาด้วยโนลล์จำนวนมาก คนธรรมดาคงจะรู้สึกตัวสั่นด้วยความกลัวแม้ว่าจำนวนเหล่านั้นจะไม่แข็งแก่รงนักเเต่ก็เพียงพอที่จะเอาชนะฝั่งของเราได้หากปราศจากกองกำลังจากฝั่งของเมืองริเวอร์ชอว์ มันก็ยากมากที่จะเผชิญหน้ากับเหล่าโนลล์หากมีเพียงกองกำลังของหุบเขาริเวอร์ไวท์เท่านั้น

ทุกคนซ่อนตัวอยู่หลังป้อมปราการและกลั้นหายใจพวกเขาเลือกทางเข้าเหมืองนี้เพราะมันอยู่ใกล้กับขอบภูเขา มีเนินเขาอยู่ทางซ้ายและมีป่าทางด้านขวาทำให้ง่ายต่อการปกป้องชายหนุ่มของกองกำลังป้องกันอาวุธของพวกเขาหนาแน่นพร้อมที่จะรับมือกับการโจมตีที่เกิดขึ้นจากพวกโนลล์ ครั้งสุดท้ายที่พวกเขาอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้มาร์วินสั่งให้พวกเขาถอยเนื่องจากพวกมันมีจำนวนมากกว่าแต่พวกเขาไม่สามารถหนีครั้งนี้ได้!นี่เป็นวิธีเดียวที่ทำให้พวกเขาได้กลับบ้าน!

...

"ข้าต้องการเวลา!"

หน้ากากมีดคู่เรียกเขาว่าโจอี้นักยิงธนูไม่ได้ทำอะไรลำบากมากนัก ตรงกันข้ามเขาก็รู้งานของเขาดี นักผจญภัยทุกคนรู้ว่าต้องทำอะไรในสนามรบแม้ว่าพวกเขาจะยอมให้มาร์วินจัดการกับหมอผีโนลล์เเละมาร์วินก็เป็นเรนเจอร์เพียงคนเดียวถ้าเขาไม่สามารถหาเป้าหมายของเขาหมอผีโนลล์ที่ซ่อนตัวอยู่ได้จะทำให้การต่อสู้ค่อนข้างลำบากโจอี้เป็นคนที่โดดเด่นจริงๆเเน่นอนมิฉะนั้นเขาจะไม่สามารถเป็นที่รู้จักในเมืองริเวอร์ชอร์โดยอาศัยเพียงตัวเองคนเดียวเท่านั้นเขาไม่เพียงแต่ใช้ความสามารถใช้ซ่อนตัวได้โดยไม่ถูกพบนอกจากนี้ยังมีประโยชน์อย่างมากสำหรับการลาดตระเวน! แม้จะขาดแสงแต่ในไม่ช้าเขาก็พบโนลล์ ที่ยืนอยู่ในเนินเขาทางตะวันออกเฉียงใต้มันมียามอยู่ไม่กี่สิบคนปกป้องมันพวกมันไม่ได้ทำอะไรเหมือนกับกับตัวอื่น ๆ พวกมันเพียงแค่ยืนอยู่ที่นั่น

ในขณะที่คนอื่น ๆ จะถูกแบ่งออกเป็นสามกองทัพเเละเข้ามาโจมตี

'ดูเหมือนว่าพวกโนลล์จะรู้ยุทธวิธีการรบบ้าง!'มาร์วินคิด ชายคนนี้ดูเหมือนจะมีสติปัญญาสูง

โดยปกติเมื่อมีการโจมตีพวกโนลล์มักจะยุ่งเหยิงและไม่เป็นระเบียบแต่ดูเหมือนว่าจะมีการจัดระเบียบมากขึ้นภายใต้คำสั่งของหมอผี นีมันไม่ง่ายที่จะจัดการภายใต้ทิศทางของโจอี้มาร์วินก็พบกับหมอผีอย่างรวดเร็วตราบเท่าที่เขาสามารถฆ่าโนลล์ตัวนี้การต่อสู้จะง่ายขึ้นมาก แต่มันก็มีปัญหาอยู่

ระยะทางระหว่างมาร์วินกับหมอผีค่อนข้างไกล มาร์วินซ่อนตัวอยู่ในค่ายเเละหมอผีที่ฉลาดแกมโกงนั้นอยู่ค่อนข้างไกลในเนินเขาทางตะวันออกเฉียงใต้และมันก็มียามอยู่ด้วยซ่อนตัวจะไม่ทำงานแน่นอนหมอผีนี้มีดวงตาเเห่งความเจ็บปวดดังนั้นทุกคนที่ใช้ซ่อนตัวจะเป็นปัญหามาก

"โจอี้มาช่วยข้า!" มาร์วินคิดหนักแล้วก็เรียกพลธนูหลังจากนั้นโจอี้รีบวิ่งไปหามาร์วินเขาเดินอย่างระมัดระวังและไม่ได้ถูกสังเกตเห็นโดยโนลล์

"ข้าจะไปฆ่าหมอผีโนลล์"

"แต่ข้าต้องการความช่วยเหลือจากเจ้า ก่อนอื่นเราต้องหาทางไปด้านหลัง ของพวกมัน"

"เจ้าสามารถใช้ซ่อนตัวได้ใช่มั้ย? ไม่ต้องห่วงเราไม่จำเป็นต้องเข้าใกล้มากเกินไป ดวงตาเเห่งความเจ็บปวดมีช่วงเวลาของมัน " มาร์วินได้อธิบายแผนการรบของเขาอย่างรวดเร็ว

หลังจากได้ยินแผนแล้วโจอี้ก็นึกถึงเรื่องนี้สักครู่และรู้สึกว่าเขาสามารถทำได้ มาร์วินโบกมือไปที่แอนนาแล้วทั้งสองก็ใช้ซ่อนตัวและออกจากจากทางทิศตะวันออกของค่าย

...

ส่วนแนวหน้าของสนามรบหมาป่ากลายพันธุ์หกตัวที่กำลังจะมาถึงค่าย

"ผู้หญิงคนนั้นแอนนาเทอตกอยู่ในความกลัวเหรอ?"

"ถึงเวลาแล้วนี่ทำไมเธอยังไม่เรียกพวกเรา?"

ในเหมืองแคทกำลังมองไปที่สถานการณ์และเขาไม่สามารถระงับอารมณ์ได้ ทุกคนในทีมลินซ์ก็กระวนกระวายใจ ในสายตาของพวกเขาทหารรักษาการณ์ของหุบเขาริเวอร์ไวท์ไม่สามารถต้านทานการโจมตีครั้งนี้ไว้ได้นานนัก ถ้าพวกเขาทำพลาดพวกเราก็จะตกอยู่ในภาวะวิกฤตพวกเขาควรจะถูกส่งไปฆ่าคนเหล่านั้นด้วยการโจมตีครั้งเดียวทำไมแอนนาถึงไม่ออกคำสั่งด้วย?

ทำให้พวกเขางงงวยมากอย่างไรก็ตามหัวหน้าคนอื่น ๆ ก็ดูสงบมากเขาเฝ้าดูสถานการณ์ขณะที่จับดาบหนักของเขา เขาพูดประโยคเดียวกับสมาชิกในทีมที่กระวนกระวาย

"รออีกสักพัก"

สมาชิกทีมบรัมเบิ้ลผ่อนคลายทันทีหลังจากประสบปัญหาสงครามมากมายพวกเขามีความไว้วางใจในคำพูดของหัวหน้า

เนื่องจากหัวหน้าบอกให้พวกเขารอสักครู่ก็ไม่มีปัญหาใดๆ

แต่พวกเขาก็ค่อนข้างอยากรู้อยากเห็น เมื่อบรรดาผู้ที่มาจากหุบเขาริเวอร์ไวท์ได้สร้างป้อมปราการเมื่อวานนี้สักสองสามรายก็หายตัวไปเป็นระยะ ๆ พวกเขาไม่รู้ว่าคนพวกนั้นหายไปใหนวิธีที่พวกเขาจะหยุดหมาป่ากลายพันธุ์ได้คืออะไร?

...

พวกเขาได้รับคำตอบอย่างรวดเร็วขณะที่หมาป่ากลายพันธุ์กำลังจะถึงป้อมปราการอังเดรผู้เฝ้าดูสถานการณ์นั้นก็ตะโกนว่า "ตัดมัน!"

"ปังงง!" "ปังงง! "

เสียงบางอย่างเริ่มสะท้อนในป่า!ทุกคนมองตรงไปที่ด้านข้าง ในเวลานั้นนักผจญภัยที่ให้ความสนใจไม่เข้าใจในสิ่งที่เห็น ต้นไม้ใหญ่สองต้นที่อยู่ทางเข้าเหมืองมีเชือกไม่กี่เส้นผูกอยู่ เชือกผูกติดกับต้นไม้ขนาดใหญ่อื่น ๆ อังเดรเพิ่งสั่งให้สมาชิกกองพันทั้งสองคนซ่อนตัวอยู่ในป่าเพื่อตัดเชือกเหล่านั้น

"ครืนนน!"

ทั้งสองต้นใหญ่เริ่มเอียง! และน่าแปลกใจที่ต้นไม้ตกลงไปในทิศทางของสนามรบ! หมาป่ากลายพันธุ์ตกใจและพยายามที่จะชะลอตัวลง แต่ความเร็วก่อนหน้านี้ก็เร็วมาก เคลื่อนที่ช้าลงจะทำได้อย่างไร?! ชั่วอึดใจต่อมาทั้งสองต้นไม้ใหญ่กระทบพื้นด้วยเสียงอันดัง!

"ตูมมม!"

ฝุ่นละอองปลิวอยู่ทุกแห่งพื้นดินสั่นสะเทือน!

...

"นั่นเป็นเหตุผล!"

"ต้นไม้สองต้นถูกตัดลงก่อนหน้านี้และ,u8oยืนอยู่ข้างๆเชือกเท่านั้น กลุ่มของโนลล์ไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องนี้เเละจัดการอย่างถูกต้อง "

"คนที่คิดกลยุทธ์นี้เป็นอัจฉริยะจริงๆ"

ดวงตาของเวิร์นกำลังส่องแสงขณะมองออกไป นักผจญภัยคนอื่น ๆ ก็แสดงความชื่นชม สำหรับพวกเขาการกำจัดคู่ต่อสู้โดยปราศจากการต่อสู้เป็นสิ่งที่สวยงามที่สุดในโลก

.....

ต้นไม้ใหญ่ล้มลงพวกโนลล์ตกใจกลัว! อาจได้ยินเสียงครวญครางออกมาจากหมาป่ากลายพันธุ์ที่กำลังเคลื่อนที่อยู่ในตำแหน่งหน้าสุดเนื่องจากถูกทับโดยต้นไม้ที่ร่วงหล่น หมาป่ากลายพันธุ์ที่อยู่ข้างหลังยังไม่สามารถหยุดได้และศีรษะของมันก็โผล่พ้นจากทับของต้นไม้ด้วยความเร็วดังกล่าวแต่น่าเสียดายที่ส่วนที่เหลือของมันโชคดี พวกมันพยายามที่จะชะลอตัวและพยายามที่จะกระโดดลงบนต้นไม้หนา!

แต่ในเวลานั้นสมาชิกกองกำลังโยนคบไฟ! ไฟตกลงมาที่ด้านบนของต้นไม้ ลำต้นของต้นไม้ที่ถูกปกคลุมอย่างเต็มที่ด้วยน้ำมันสนระเบิดทันที! สองกำแพงไฟก่อตัวขึ้นในชั่วระยะเวลาสั้น ๆ ระหว่างทุกคนในค่ายและพวกโนลล์ พวกหมาป่ากลายพันธุ์ทั้งสองตัวที่กระโดดลงมาบนต้นไม้ก็ถูกไฟไหม้ อีกสองตัวกลัวที่จะก้าวไปข้างหน้า สำหรับพวกโนลล์พวกมันกลัวมากกว่าพวกหมาป่าพวกมันไม่ทราบว่าพวกเขาควรจะทำอย่างไรมนุษย์คนอื่นๆที่เต็มไปด้วยพลังงานเนื่องจากชัยชนะที่ยิ่งใหญ่!

แอนนายกดาบของเธอขึ้นและตะโกนว่า "กรู!เวิร์น!"

"โจมตี!"

ทั้งสองคนรีบวิ่งออกจากเหมืองทันที หมาป่ากลายพันธุ์ 2 ตัววิ่งผ่านกำแพงไฟได้ไม่ได้รับคำสั่งใดๆ ... ทำให้จบลงด้วยการล้อมรอบและฆ่าโดยนักผจญภัย! ชัยชนะกลับมาที่ฝั่งของมาร์วินเเล้ว!

...

ด้านนอกของเหมืองกลยุทธ์ของสมาชิกกองกำลังหุบเขาริเวอร์ไวท์ในการฟันต้นไม้และทำให้พวกเขาถูกไฟไหม้ได้รับความสนใจจากหมอผีโนลล์ หมอผีโนลล์ตัวสั้นและผอมตัวนี้แสดงออกถึงความสยดสยองบนใบหน้าของมัน มันไม่คิดว่าศัตรูจะใช้กลยุทธ์แบบนี้เพื่อป้องกันการโจมตีของพวกมัน ทันทีที่มันกรีดร้องสองสามครั้งโดยใช้ประโยชน์จากทักษะทางเชื้อชาติของเขา [นักสื่อสาร] เพื่อให้คำสั่งใหม่แก่กลุ่มเป้าหมายทั้งหมดสกิล [นักสื่อสาร] เป็นทักษะที่หายากมาก มันช่วยให้หมอผีโนลล์สามารถออกคำสั่งได้เร็วขึ้นมาก ไม่ต้องสนใจกำแพงไฟ อ้อมผ่านกำเเพงไฟไป  ออกทั้งหมดโจมตี!

นี่เป็นคำสั่งของมัน!

ภายใต้คำสั่งของหมอผีโนลล์ โนลล์จำนวนมากได้พบเส้นทางที่จะปฏิบัติตามและเริ่มพยายามอ้อมกำแพงไฟจากด้านตะวันออกเพื่อโจมตีแต่ในเวลานั้นผู้ลอบสังหาร 2 คนหยุดอยู่ห่างจากเนินเขา 80 เมตร

"ตรงนีเเหละ" มาร์วินกระซิบ "ใกล้มากกว่านี้มันอาจสังเกตเห็นพวกเรา จงทำอย่างเต็มที่เพื่อให้การลอบโจมตีเป็นไปด้วยดี "

พลธนูโจอี้เงียบเเละเอาคันธนูออกมาและพูดด้วยความรู้สึกอย่างจริงจังว่า

"ข้าจะทำให้ดีที่สุด."